<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>screeneye.gr &#187; 113΄</title>
	<atom:link href="https://screeneye.gr/tag/113%ce%84/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://screeneye.gr</link>
	<description>Εναλλακτικό online κινηματογραφικό περιοδικό</description>
	<lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 08:48:37 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=3.8.41</generator>
	<item>
		<title>Στα Όρια του Αύριο(Edge of Tomorrow)</title>
		<link>https://screeneye.gr/edge_-of-_tomorrow_review_kaimakis/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/edge_-of-_tomorrow_review_kaimakis/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Jun 2014 21:07:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Κωνσταντίνος Καϊμάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[113΄]]></category>
		<category><![CDATA[Edge of Tomorrow]]></category>
		<category><![CDATA[Έμιλι Μπλαντ]]></category>
		<category><![CDATA[ΗΠΑ 2014]]></category>
		<category><![CDATA[Κωνσταντίνος Καϊμάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Μπιλ Πάξτον]]></category>
		<category><![CDATA[Μπρένταν Γκλίζον]]></category>
		<category><![CDATA[Νταγκ Λάιμαν]]></category>
		<category><![CDATA[Περιπέτεια φαντασίας]]></category>
		<category><![CDATA[Στα Όρια του Αύριο]]></category>
		<category><![CDATA[Τομ Κρουζ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=9075</guid>
		<description><![CDATA[<p> H ταινία του Νταγκ Λάιμαν-για το είδος της- είναι κάτι παραπάνω από ευπρεπής. Διαθέτει σφιχτοδεμένο ρυθμό, πλούσιο θέαμα και είναι αν μη τι άλλο καλογυρισμένη. Η σχετική πρωτοτυπία της πλοκής αποτελεί το βασικό μοχλό διατήρησης του σασπένς σε υψηλά επίπεδα. Ο Κρουζ παλεύει να χτίσει το πολύπλευρο alter ego του, ειδική μνεία αξίζει η βρετανίδα Έμιλι Μπλαντ </p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/edge_-of-_tomorrow_review_kaimakis/">Στα Όρια του Αύριο(Edge of Tomorrow)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><!--[if gte mso 9]><xml>
<w:WordDocument>
<w:View>Normal</w:View>
<w:Zoom>0</w:Zoom>
<w:PunctuationKerning/>
<w:ValidateAgainstSchemas/>
<w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid>
<w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent>
<w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText>
<w:Compatibility>
<w:BreakWrappedTables/>
<w:SnapToGridInCell/>
<w:WrapTextWithPunct/>
<w:UseAsianBreakRules/>
<w:DontGrowAutofit/>
</w:Compatibility>
<w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel>
</w:WordDocument>
</xml><![endif]--></p>
<p style="font-family: Calibri;"><!--[if gte mso 9]><xml>
<w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156">
</w:LatentStyles>
</xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]>


<style>
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
	{mso-style-name:"Table Normal";
	mso-tstyle-rowband-size:0;
	mso-tstyle-colband-size:0;
	mso-style-noshow:yes;
	mso-style-parent:"";
	mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
	mso-para-margin:0cm;
	mso-para-margin-bottom:.0001pt;
	mso-pagination:widow-orphan;
	font-size:10.0pt;
	font-family:"Times New Roman";
	mso-ansi-language:#0400;
	mso-fareast-language:#0400;
	mso-bidi-language:#0400;}
</style>

<![endif]--></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrowp.jpg" rel="lightbox[9075]"><img class="aligncenter  wp-image-9076" alt="Edge of Tomorrowp" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrowp-1024x470.jpg" width="653" height="299" /></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;">Περιπέτεια φαντασίας, 113΄, ΗΠΑ 2014</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;">Του Νταγκ Λάιμαν</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Με τους Τομ Κρουζ, Έμιλι Μπλαντ, Μπιλ Πάξτον, Μπρένταν Γκλίζον</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; color: #993300;">Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον η Γη δέχεται επίθεση από εξωγήινο εισβολέα. Ο πόλεμος μαίνεται για τα καλά με την εξωγήινη φυλή να έχει καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, όταν ο Ουίλιαμ Κέιτζ (Τομ Κρουζ), ένας αμερικανός αξιωματικός που έχει λιποτακτήσει, συλλαμβάνεται και στέλνεται στο μέτωπο για να βιώσει το θάνατο του ξανά και&#8230; ξανά. Κάθε φορά που ο Κέιτζ πέφτει νεκρός από τα πυρά των εξωγήινων, ξυπνάει (!) για να ζήσει ξανά από την αρχή την τελευταία ημέρα της ζωής του. Η γνώση όμως των μελλοντικών δρώμενων τον βοηθάει να αλλάζει κατά το δοκούν τις αντιδράσεις του και φυσικά να ζει λίγο περισσότερο κάθε φορά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στο τέλος την γλυτώνει: ο (διαφορετικός έστω) θάνατος συνεχίζει να τον βρίσκει στο τέλος της κάθε διαδρομής αλλά ο Κέιτζ καταφέρνει να βρει την άκρη στο τι ακριβώς του συμβαίνει. Η σκληροτράχηλη εκπαιδεύτρια και δεινή πολεμίστρια των ειδικών δυνάμεων Ρίτα Βρατάσκι (Έμιλι Μπλαντ) έχει τις κατάλληλες απαντήσεις&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow3.jpg" rel="lightbox[9075]"><img class="aligncenter size-large wp-image-9078" alt="Edge of Tomorrow3" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow3-1024x682.jpg" width="650" height="432" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στο αγαπημένο και δημοφιλές είδος της επιστημονικής φαντασίας καμιά συνθήκη δεν ακούγεται άκυρη ή&#8230; καμμένη. Το να μεταφερθεί η «Μέρα της Μαρμότας» στον ουελσικό «Πόλεμο των Κόσμων», δεν είναι κάτι παράξενο λοιπόν. Ή έστω δεν είναι τόσο παράξενο. Όσο τουλάχιστον δείχνει το έκπληκτο βλέμμα του Τομ Κρουζ στα πρώτα ξυπνήματα του, λίγο πριν ζήσει ξανά και ξανά τον ίδιο εφιάλτη του αποτρόπαιου θανάτου του. Το πρόβλημα με τα περισσότερα sci- fi movies είναι άλλο: η κοινοτυπία. Η αντίληψη τόσο για την εξωγήινη απειλή όσο και για ανθρώπινη αντίδραση είναι πανομοιότυπη στα φιλμ αυτά. Ο εξωγήινος εχθρός αν και προηγμένος τεχνολογικά παρουσιάζεται με τυπικά ανθρώπινα γνωρίσματα: είναι μοχθηρός και αδίστακτος, αλλά ανίκανος να κατανοήσει την υπεροχή (;) του ανθρώπινου πνεύματος. Από την άλλη, όσο κι αν υστερούν οι άνθρωποι στην πολεμική τους δυναμική, διατηρούν μια ανεξήγητη υπεροπλία στα υπόλοιπα, κι ειδικά στο κομμάτι της αυτοθυσίας και του ηρωισμού. Θυμηθείτε τόσο τον απλό πολίτη (πάλι ο Κρουζ στο σπιλμπεργκικό «Πόλεμο των κόσμων») όσο και τον πλανητάρχη (μνημείο μπαλαφάρας ο ιπτάμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Πούλμαν στην «Ημέρα ανεξαρτησίας» που καβαλάει το αεροπλάνο και κάνει σκόνη τους εξωγήινους) και θα καταλάβετε τι εννοούμε. Από αυτή την άποψη το φιλμ «Στα όρια του αύριο» δεν αποτελεί την εξαίρεση.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow6.jpg" rel="lightbox[9075]"><img class="aligncenter  wp-image-9080" alt="Edge of Tomorrow6" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow6.jpg" width="650" height="274" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"> Η προσπάθεια των συντελεστών να παρουσιαστεί μια διαφορετική και θεαματική εικόνα της εξωγήινης οντότητας, δεν έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ο εξωγήινος του φιλμ είναι μια μορφή όχι ακριβώς απροσδιόριστη – υπάρχουν οι απλοί στρατιώτες που θυμίζουν μηχανικά χταπόδια που κινούνται ταχύτατα (sic) ενώ οι επιτελείς τους φέρνουν στο νου τις εξωγήινες οντότητες του Τζέιμς Κάμερον- αλλά ελάχιστα εντυπωσιακή. Τουλάχιστον η σχετική πρωτοτυπία της πλοκής (το σενάριο βασίζεται στο ιαπωνικό μυθιστόρημα «All you need is kill» του Χιρόσι Σακουραζάκα) αποτελεί το βασικό μοχλό διατήρησης του σασπένς σε υψηλά επίπεδα.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αναπόφευκτα το βάρος πέφτει στους χαρακτήρες (εννοείται τους ανθρώπινους) με τον Κρουζ να παλεύει να χτίσει το πολύπλευρο alter ego του, με αντιφατικές πάντως εντυπώσεις. Αν και δικαιωματικά πλέον αξίζει τον τίτλο του κινηματογραφικού σωτήρα της ανθρωπότητας – έχουμε χάσει το μέτρημα από τις χάρες που του χρωστάμε για τη σωτηρία μας- το παλεύει σε ικανοποιητικό βαθμό. Υπάρχουν όμως αρκετές σκηνές που δύσκολα αποβάλλει τα πατροπαράδοτα χούγια του με το χαμόγελο αυτοπεποίθησης αλά «Τοπ Γκαν» και το στιλ «βαράτε με, αντέχω» που έκανε μανιέρα στο πάλαι ποτέ ένδοξο παρελθόν του, με σκηνές δράσης που γύριζε ο ίδιος χωρίς κασκαντέρ. Όσον αφορά το χιούμορ του, αφήστε καλύτερα&#8230; </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow4.jpg" rel="lightbox[9075]"><img class="aligncenter  wp-image-9079" alt="Edge of Tomorrow4" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/06/Edge-of-Tomorrow4.jpg" width="651" height="318" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αντίθετα, ειδική μνεία αξίζει η βρετανίδα Έμιλι Μπλαντ («Ο διάβολος φοράει Prada», «Looper», «Ψαρεύοντας Σολομούς στην Υεμένη»). Σε ένα ρόλο που απαιτεί πέρα από ένα γυμνασμένο κορμί και τις κατάλληλες ανάσες για να αποδοθεί πλήρως η τραγικότητα του χαρακτήρα της &#8211; και να χτιστεί παράλληλα ιδανικά το διακριτικό love story-<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>η βρετανίδα παίρνει άριστα και πιθανότατα με αυτή την ταινία, μεταφέρεται στην πρώτη γραμμή του σταρ σύστεμ. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Πάντως, η ταινία του Νταγκ Λάιμαν είναι κάτι παραπάνω από ευπρεπής. Διαθέτει σφιχτοδεμένο ρυθμό, πλούσιο θέαμα και είναι αν μη τι άλλο καλογυρισμένη. Ο σκηνοθέτης του πρώτου «Μπορν» αλλά και των «Jumper», «Ο κος και η κα Σμιθ», αν και άνισος, εδώ ξεπερνάει τον εαυτό του. Έχει φτιάξει μερικές εντυπωσιακές σκηνές ( η σεκάνς της σφαγής στα γαλλικά παράλια είναι βγαλμένη από την D- Day στη Νορμανδία),<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>η σοβαρότητα της αφήγησης υπερσκελίζει την όποια σοβαροφάνεια και το στάτους της ποιοτικής σφραγίδας του έργου βρίσκεται τουλάχιστον ένα σκαλοπάτι παραπάνω από τις ανούσιες και ανεγκέφαλες κατασκευές του Χόλιγουντ.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τέλος, το να ισοπεδωθεί το Λούβρο πέρα από άποψη (;) είναι και μια εναλλακτική ματιά του Χόλιγουντ γύρω από την καταστροφή του πλανήτη. Προφανώς η δύσμοιρη Νέα Υόρκη δεν αντέχει άλλο τέτοια χτυπήματα..</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #993300;">.&#8221;Στα Όρια του Αύριο&#8221; από 5/6 στους κινηματογράφους σε διανομή Village</span><br />
</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="//www.youtube.com/embed/yUmSVcttXnI" height="284" width="500" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/edge_-of-_tomorrow_review_kaimakis/">Στα Όρια του Αύριο(Edge of Tomorrow)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/edge_-of-_tomorrow_review_kaimakis/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Επιστροφή στο Ρινγκ(Grudge Match)</title>
		<link>https://screeneye.gr/epistrofi-sto-ringkgrudge-match/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/epistrofi-sto-ringkgrudge-match/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 16 Jan 2014 02:19:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Κωνσταντίνος Καϊμάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[113΄]]></category>
		<category><![CDATA[Grudge Match]]></category>
		<category><![CDATA[Άλαν Άρκιν]]></category>
		<category><![CDATA[διανομή Village]]></category>
		<category><![CDATA[Επιστροφή στο Ρινγκ]]></category>
		<category><![CDATA[ΗΠΑ 2013]]></category>
		<category><![CDATA[Κέβιν Χαρτ]]></category>
		<category><![CDATA[Κιμ Μπάσινγκερ]]></category>
		<category><![CDATA[Κωμική περιπέτεια]]></category>
		<category><![CDATA[Κωνσταντίνος Καϊμάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Πίτερ Σίγκαλ]]></category>
		<category><![CDATA[Ρόμπερτ ντε Νίρο]]></category>
		<category><![CDATA[Σιλβέστερ Σταλόνε]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=4621</guid>
		<description><![CDATA[<p><!--:gr-->Δεν είναι κακή αυτή η πυγμαχική κόντρα γηραιών... βαρών. Την περιμέναμε σαφώς χειρότερη. Αντιθέτως μας κράτησε το ενδιαφέρον και την περιέργεια για το... που το πάει μέχρι το τέλος<!--:--></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/epistrofi-sto-ringkgrudge-match/">Επιστροφή στο Ρινγκ(Grudge Match)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><!--[if gte mso 9]><xml>
 <w:WordDocument>
  <w:View>Normal</w:View>
  <w:Zoom>0</w:Zoom>
  <w:PunctuationKerning/>
  <w:ValidateAgainstSchemas/>
  <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid>
  <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent>
  <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText>
  <w:Compatibility>
   <w:BreakWrappedTables/>
   <w:SnapToGridInCell/>
   <w:WrapTextWithPunct/>
   <w:UseAsianBreakRules/>
   <w:DontGrowAutofit/>
  </w:Compatibility>
  <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel>
 </w:WordDocument>
</xml><![endif]--></p>
<p style="font-family: Calibri; text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/Grudge-Match.jpg" rel="lightbox[4621]"><img class="aligncenter size-full wp-image-4622" alt="Grudge-Match" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/Grudge-Match.jpg" width="601" height="300" /></a><!--[if gte mso 9]><xml>
 <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156">
 </w:LatentStyles>
</xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]>

<style>
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
	{mso-style-name:"Table Normal";
	mso-tstyle-rowband-size:0;
	mso-tstyle-colband-size:0;
	mso-style-noshow:yes;
	mso-style-parent:"";
	mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
	mso-para-margin:0cm;
	mso-para-margin-bottom:.0001pt;
	mso-pagination:widow-orphan;
	font-size:10.0pt;
	font-family:"Times New Roman";
	mso-ansi-language:#0400;
	mso-fareast-language:#0400;
	mso-bidi-language:#0400;}
</style>


<![endif]--><span style="font-family: Calibri;">Κωμική περιπέτεια, 113΄, ΗΠΑ 2013</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;">Του Πίτερ Σίγκαλ</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;"> Με τους: Σιλβέστερ Σταλόνε, Ρόμπερτ ντε Νίρο, Κιμ Μπάσινγκερ, Άλαν Άρκιν, Κέβιν Χαρτ </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #993300;">Η αντιπαλότητα των δύο γηρασμένων πρώην πυγμάχων  Χένρι «Ρέιζορ» Σαρπ (Στιλβέστερ Σταλόνε) και Μπίλι «Δε Κιντ» ΜακΝτόνεν (Ρόμπερτ ντε Νίρο), δεν έχει μειωθεί στο ελάχιστο παρότι έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε που μονομάχησαν για τελευταία φορά πάνω στο ρινγκ. Έχοντας ένα εντυπωσιακό σερί από δεκάδες νικηφόρες αναμετρήσεις και μόλις μία ήττα έκαστος (μαντέψτε από ποιον) οι κορυφαίοι πυγμάχοι των 80ς ετοιμάζονταν για τον υπέρ των πάντων αγώνα που θα αναδείκνυε πιθανότατα και τον καλύτερο, όταν εντελώς ανεξήγητα, ο Ρέιζορ έκανε πίσω δηλώνοντας απλώς ότι εγκαταλείπει την ενεργό δράση. Όλο αυτό το διάστημα ο φαφλατάς ιρλανδός Κιντ, που εν τω μεταξύ άνοιξε night club με τον ίδιο σε ρόλο κωμικού performer, δεν σταματούσε να ισχυρίζεται ότι ο μεγάλος του εχθρός δείλιασε την τελευταία στιγμή λίγο πριν δοθεί ο προγραμματισμένος «τελικός». Αντίθετα, ο περισσότερο διακριτικός και χαμηλών τόνων Ρέιζορ δουλεύει ως εργάτης και έχει αφήσει πίσω του το παρελθόν. Όμως ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα στα μεγάλα ντέρμπι του αθλητισμού επαναφέρει στο προσκήνιο τη μεγάλη έχθρα των 2 πυγμάχων και αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους της αποχώρησης του Ρέιζορ.</span><span style="mso-spacerun: yes;"><span style="color: #993300;">   </span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/grudge-match-robert-de-niro-sylvester-stallone-3.jpg" rel="lightbox[4621]"><img class="aligncenter size-large wp-image-4623" alt="grudge-match-robert-de-niro-sylvester-stallone-3" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/grudge-match-robert-de-niro-sylvester-stallone-3-1024x512.jpg" width="650" height="325" /></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ουσιαστικά μιλάμε για ένα φιλμ που αποτίει τιμή και σεβασμό σε μια μυθική πλέον κινηματογραφική εποποιία, αυτή των τελών 70ς- αρχές 80ς, όπου τα γάντια του μποξ είχαν τη δύναμη και κάνουν σκόνη όχι μόνο τα ταμεία αλλά και τα βραβεία Όσκαρ. Ο «Ρόκι» του Σταλόνε που ήταν υποψήφιος για τα ‘Όσκαρ Α αντρικού ρόλου αλλά και πρωτότυπου σεναρίου στην ταινία του Τζον Άβιλντσεν &#8211; που κέρδισε πάντως το Όσκαρ καλύτερης ταινίας απέναντι στον «Ταξιτζή» των Σκορσέζε- Ντε Νίρο: άλλος ένας λόγος λοιπόν για την αντιπαλότητα των 2 σταρ του έργου (!)- και το «Οργισμένο είδωλο» του Μάρτιν Σκορσέζε, που χάρισε το Όσκαρ ερμηνείας στον Ντε Νίρο για τη σαρωτική ερμηνεία του ως Τζέικ Λα Μότα, είναι τα 2 φιλμ που εμπνέουν τον Πίτερ Σίγκαλ στη δημιουργία του «Επιστροφή στο ρινγκ». </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η εικόνα φυσικά των δύο σιτεμένων σταρ ανεβασμένων στο ρινγκ να παλεύουν με τα σορτσάκια, τα γάντια και τις&#8230; ρυτίδες τους (ας έχει κάνει πλαστικές ο 67χρονος Σλάι: τα χρονάκια του δεν κρύβονται) θα μπορούσε να είναι καταστροφική για το ίματζ της ταινίας. Ο Πίτερ Σίγκαλ όμως, σκηνοθέτης μεταξύ άλλων του «Get Smart» και του «Ασκήσεις ηρεμίας» έχει τον αυτοσαρκασμό στο αίμα του. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το κωμικό tribute του έχει πιασάρικους χαρακτήρες, ρυθμό, καλοσχεδιασμένη πλοκή που γεφυρώνει κατάλληλα το χρονικό κενό μεταξύ 80ς και σήμερα και συνεχή κλεισίματα ματιού στους σινεφιλικούς μύθους: από την καταπληκτική φόρμα της Μπάσινγκερ, του απόλυτου sex symbol των 80s ελέω «91/2 βδομάδων», μέχρι την προπόνηση του Σταλόνε που σέρνει ακόμη αυτοκίνητα όπως το μακρινό 1976. Επιπλέον η αναπόφευκτη γλυκόπικρη νοσταλγία που αναδύεται δεν γίνεται ποτέ μελό ή άστοχη, κυρίως χάρη στις θανατηφόρες ατάκες του Ρίκμαν που προπονεί το Σταλόνε και βάζει στη θέση τους τα πράγματα αλλά και τους δεινόσαυρους πυγμάχους.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/GRUDGE-MATCH-Green-620x350.jpg" rel="lightbox[4621]"><img class="aligncenter size-full wp-image-4624" alt="GRUDGE-MATCH-Green-620x350" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/01/GRUDGE-MATCH-Green-620x350.jpg" width="620" height="350" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"> Εν κατακλείδι, δεν είναι κακή αυτή η πυγμαχική κόντρα γηραιών&#8230; βαρών. Την περιμέναμε σαφώς χειρότερη. Αντιθέτως μας κράτησε το ενδιαφέρον και την περιέργεια για το&#8230; που το πάει μέχρι το τέλος, ενώ διαθέτει επιπλέον την ποιότητα των ερμηνευτών – κυρίως των β ρόλων αλλά και του Ντε Νίρο, ο οποίος ακόμη και στα πιο μέτρια φιλμ του δίνει κάτι από τον παλιό καλό εαυτό του- κι ένα σενάριο που ξεφεύγει από τα κλισέ χάρη στους εύστοχους κωμικούς διαλόγους που τονίζουν τη χρονική αντίθεση του χτες με το σήμερα. Το μεγαλύτερο βάρος βέβαια πέφτει στους δύο σταρ και τις μπριόζικες αναφορές στα προσωπικά τους. Γυναικάς, καταφερτζής κι αδιόρθωτο ρεμάλι ο Δε Κιντ του Ντε Νίρο έρχεται σε πλήρη κόντρα με τον ευαίσθητο, εσωστρεφή και με καλλιτεχνική φλέβα (sic) Ρέιζορ του Σταλόνε. Φυσικά ο λόγος της έχθρας τους δεν θα μπορούσε να ήταν άλλος από μια γυναίκα. Η Μπάσινγκερ είναι το ιδανικό πρόσωπο για να μπει στη μέση του κάδρου και να γίνει ο καταλύτης μιας αντρικής έχθρας που κρατάει καλά σε βάθος χρόνου. Το φινάλε κλείνει ιδανικά την αντιπαλότητα τους, βάζοντας credits σε μια μυθική και παλιομοδίτικη εποχή που έχει όμως την αξία της ακόμη και σήμερα.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">Η &#8220;Επιστροφή στο Ρινγκ&#8221; από 16/1 στους κινηματογράφους σε διανομή Village</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="//www.youtube.com/embed/1bQSOBJCPQE" height="254" width="450" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/epistrofi-sto-ringkgrudge-match/">Επιστροφή στο Ρινγκ(Grudge Match)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/epistrofi-sto-ringkgrudge-match/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
