Κοινωνικό Δράμα , 100′ , Ισπανία  2016

Πρωτότυπος Τίτλος:  El Olivo Γλώσσα: Ισπανικά Διανομή Seven

Της  Ισιάρ Μπολαίν

Με τους Άννα Καστίγιο, Χαβιέ Γκουτιέρεζ, Πεπ Άμπρος

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Από την πένα του Βρετανού και αριστερού συνεργάτη του Κεν Λόουτς, του  Πολ Λάβερτι και σκηνοθετημένο από το πνευματικό τους παιδί, την  Ισπανίδα Ισιάρ Μπολαίν, το έργο αυτό είναι  ένα ακόμα κινηματογραφικό μάθημα ευαισθησίας για το περιβάλλον, για τη «γη και την ελευθερία», πλαισιωμένο με οικολογικά μηνύματα, συνδεδεμένο με την  ατομική αλλοτρίωση στην καπιταλιστική κοινωνία και για τον επαναστατικό ρομαντισμό μιας μειοψηφίας,  που συνεχίζει να παλεύει.

Η Άλμα είναι ένα κορίτσι 20 χρόνων, στενά δεμένη από την παιδική της ηλικία με τον παππού της. Ήταν ο ουσιαστικός της καθοδηγητής, με τον πατέρα της όχι μόνο να αδιαφορεί,αλλά να την παρενοχλεί και σεξουαλικά. Στο αγρόκτημα τους στην ισπανική πόλη Καστεγιόν, η Άλμα από μικρό παιδί  μαθαίνει να καλλιεργεί τη γη και να φροντίζει τα ελαιόδεντρα της οικογένειας. Ένα από αυτά, έχει ιστορική αξία,παραμένοντας στα οικογενειακά χέρια από γενιά σε γενιά. Όμως, ο πατέρας της μαζί με το θείος της, αποφασίζουν να πουλήσουν τη συγκεκριμένη ελιά, για να ανοίξουν ένα εστιατόριο στην παραλία. Ο παππούς  και η μικρή τότε Άλμα «στήνουν πόδι», αλλά η ελιά κόβεται και πωλείται. Ο παππούς για χρόνια πέφτει σε μια μόνιμη μελαγχολία και η Άλμα ξεκινάει ένα ταξίδι μέχρι το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, για να τη φέρει πίσω.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως τίποτα το νέο δεν κομίζει η «Ελιά», η εξέλιξη της ιστορίας είναι λίγο έως πολύ προδιαγεγραμμένη, απλοί και κατανοητοί συμβολισμοί που μας τους είπαν και άλλοι,  μια αθώα προσέγγιση του κινηματογραφικού εγχειρήματος και των θεμάτων που καταπιάνεται.

Όλα αυτά ισχύουν, αλλά πρόκειται για  «καθαρό» σινεμά, απόλυτα ρεαλιστικό, με την  Μπολαίν(βοηθούμενη και από το σενάριο)  να παίζει σε πολλά ταμπλό.

Πιάνει τον παλμό της σύγχρονης  ισπανικής οικογένειας, δημιουργώντας δύο στρατόπεδα, ιδιαίτερα πρωτότυπα στη σύλληψη τους. Δημιουργεί μια ηθικού τύπου συμμαχία των νέων με τους ηλικιωμένους, επιρρίπτοντας στους μεσήλικες την κύρια ευθύνη για το λάθος δρόμο που πήρε η Ισπανία, σε όλα τα επίπεδα, ιδίως  στο ατομικό και στο κοινωνικό. Μια παρόμοια λογική με ο,τι λέγεται και στην Ελλάδα κριτικά, για τη γενιά του Πολυτεχνείου.

Η συμμαχία αυτή επεκτείνεται και  σε άλλα ζητήματα, όπως είναι η άρνηση να δεχτούν την παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον «αλλοτριώνεται η φύση, αλλοτριώνεται και ο άνθρωπος».

Ένα σημείο που θα έχρηζε ουσιαστικότερης κινηματογραφικής προσοχής,αλλά το διατηρεί στην επιφάνεια, είναι η πατρική σεξουαλική παρενόχληση της νεαρής ηρωίδας, φαινόμενο με τεράστιες διαστάσεις. Ένα στα πέντε παιδιά στην Ισπανία, είναι θύμα σεξουαλικής κακοποίησης.

Η Ισιάρ Μπολαίν ακολουθεί κατά πόδας την Άλμα, όπως ο Κεν Λόουτς ακολουθούσε τον Μπίλι στο « Kes», ή τον Λίαμ στο « Γλυκά Δεκάξι» και οι αναδρομές στο παρελθόν έχουν τη σημασία τους.

Εκτός από την Άννα, ο θείος της και ο φίλος της είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές του road-trip μέχρι τη Γερμανία,  μετασχηματίζουν τους ρόλους τους, γεμάτοι θυμό, μα και αγάπη  και κατανόηση, κοινωνικός κινηματογράφος μιας σχολής που διαρκώς εμπνέει δημιουργούς και θεατές.

“Η Ελιά” από 2 Ιουνίου στους κινηματογράφους σε διανομή Seven

The post Η Ελιά appeared first on screeneye.gr.

Έγκλημα, Θρίλερ, 106′, Ισπανία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: La Isla Mínima

Γλώσσα: Ισπανικά

Του  Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ

Με τους   Χαβιέ Γκουτιέρεζ, Ραούλ Αρεβάλο, Μαρία Βαρόντ, Πέρικο Θερβάντες, Τζέσους Ορτίζ, Τζέσους Καρόζα

Ισπανικό αστυνομικό θρίλερ, για το πορτρέτο μιας σκοτεινής περιόδου της χώρας,  στα χρόνια της μετάβασης στο δημοκρατικό πολίτευμα, από την δικτατορία του Φράνκο, με φόντο την εξαφάνιση δύο κοριτσιών. Εξόφθαλμες οι  επιρροές από ανάλογες μεγάλες αμερικάνικες ταινίες, όπως επί παραδείγματι  το «Seven», o Ανδαλουσιανός σκηνοθέτης Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ μπλέκει τα όνειρα των εφήβων και τις επιθυμίες τους για άνετη ζωή, με τη φρίκη των αρρωστημένων μυαλών, το ψέμα των αρχών και την αδιαφορία-το φόβο των κατοίκων του χωριού, σε μια ταινία με υπέροχη φωτογραφία, με άριστη τεχνική κατεύθυνση των πλάνων και των εναλλασσόμενων χαρακτήρων, ταυτόχρονα περιγράφοντας ευκρινώς, το νοσηρό κοινωνικό περιβάλλον και διατηρώντας το μυστήριο μέχρι την τελευταία σκηνή.

1980. Η χώρα πασχίζει ακόμα να επουλώσει τις πληγές της από τις αγριότητες της περιόδου της δικτατορίας του Φράνκο. Μια σειρά από βάναυσες δολοφονίες έφηβων κοριτσιών σε μια απομονωμένη πόλη φέρνει κοντά δύο παντελώς ανόμοιους χαρακτήρες, δύο ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών που στέλνονται από τη Μαδρίτη για να ξεδιαλύνουν την υπόθεση. Στοιχειωμένοι και οι ίδιοι από το παρελθόν τους στη σκιά του απολυταρχικού καθεστώτος, ο Χουάν και ο Πέδρο θα πρέπει να παραμερίσουν τις διαφωνίες και τις βαθιές ιδεολογικές διαφορές.

Ενώ ως γνωστόν, ο κάθε γρίφος φέρει πάντα τη δικιά του ιστορία, μέχρι τη λύση του συγκεκριμένου, θα βρεθούμε μπροστά σε συσσωρευμένες πληροφορίες που δεν αξιοποιούνται πάντα από τον σκηνοθέτη, μια χαλαρή ανάπτυξη των υπο-ιστοριών, αλλά κι έναν σταθερά βραδύ  κινηματογραφικό ρυθμό, που μαζί με την έλλειψη έντονων διαλόγων, μας  έκανε κάποιες στιγμές  να θεωρήσουμε το έργο βαρετό και να χάσουμε το ενδιαφέρον μας. Γρήγορα όμως   το ανακτήσαμε, εξαιτίας του πονηρού προβοκατόρικου ερωτήματος που θέτει ο Ροντρίγκεζ για το ποιος είναι ένοχός και ποιος αθώος, μέσα σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενός έξυπνου θρίλερ, που παίζει με την  απόκρυψη πληροφοριών,  την εσκεμμένη σύγχυση και τις εκατέρωθεν αμφιβολίες,  για τα κίνητρα των δύο πρωταγωνιστών και των δευτερευόντων ρόλων.

Οι πολιτικές αναφορές για τα αποτυπώματα της σκληρής δικτατορίας στην ισπανική  κοινωνία είναι ορατά , ο Ροντρίγκεζ όμως  δεν αναπτύσσει το συγκεκριμένο κομμάτι με σαφήνεια και ένταση, όπως πράττει επανειλημμένα  ο Νταβίντ Τρουέμπα (Η Ζωή είναι Ωραία με τα Μάτια Κλειστά), διαθέτει βέβαια την ικανότητα να ενσωματώσει αυτές τις ανοιχτές πληγές, μέσα στο καλοδουλεμένο του θρίλερ. Κέρδισε 10 βραβεία Γκόγια

“Το Μικρό Νησί” από 18 Ιουνίου στους κινηματογράφους σε διανομή Weird

The post Το Μικρό Νησί appeared first on screeneye.gr.