Το Φεστιβάλ του Άμπου Ντάμπι έκλεισε την Παρασκευή και το μεγάλο βραβείο του, το Μαύρο Μαργαριτάρι καλύτερης ταινίας, πήγε στην πολυσυζητημένη ρωσική ταινία “Λεβιάθαν”του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ η οποία είχε κερδίσει βραβείο και στο φεστιβάλ του Λονδίνου, ενώ ο πρωταγωνιστής, Αλεξέι Σερεμπριάκοβ, κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού. Το βραβείο καλύτερης ηθοποιού πήγε στην Μαρία Μπόνεβιλ για τον ρόλο της στην ταινία της Σούζαν Μπράιερ “Second Chance” και το βραβείο καλύτερης ταινίας από τον αραβικό κόσμο απονεμήθηκε στην ταινία “Memories on Stone” του ιρακινού σκηνοθέτη Σαουκάτ Αμίν Κόρκι.

Στην κατηγορία Νέοι Ορίζοντες για πρώτο- και δευτεροεμφανιζόμενους σκηνοθέτες τα βραβεία πήγαν στην Άλις Ροργουότσερ για την ταινία “The Wonders”και στο ιορδανικό δράμα “Theeb”του Νατζί Αμπού Νογουάρ για τους διαγωνιζόμενους από αραβικές χώρες. Το “Theeb” κέρδισε επίσης και το βραβείο FIPRESCI της κριτικής επιτροπής, προσθέτοντας έτσι στη λίστα των διακρίσεων που έχει ως τώρα αφού έχει ήδη ένα βραβείο από τη Βενετία και ειδική μνεία στο Λονδίνο.

Το Μαύρο Μαργαριτάρι στην κατηγορία των ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε στο “Virunga” του Ορλάντο Φον Άινσιντελ με θέμα τις προσπάθειες διάσωσης του εναπομείναντος πληθυσμού γορίλων εν μέσω του εμφυλίου στο Κονγκό. Το βραβείο κοινού κέρδισε ο Βιμ Βέντερς με το ντοκιμαντέρ “The Salt of the Earth” για τον βραζιλιάνο φωτογράφο Σεμπαστιάο Σαλγκάδο.

Την Παρασκευή έριξε επίσης αυλαία και το Φεστιβάλ του Τόκιο όπου νικήτρια του Tokyo Grand Prix αλλά και του βραβείου σκηνοθεσίας αναδείχθηκε η ταινία “Heaven Knows What” των Τζόσουα και Μπένι Σαφντί για τον έρωτα μεταξύ δύο εξαρτημένων ατόμων στη Νέα Υόρκη.

Το ειδικό βραβείο της επιτροπής πήγε στους σκηνοθέτες Κριστίνα Γκρόζεβα και Πέταρ Βαλχάνοφ από τη Βουλγαρία για την ταινία “Τhe Lesson”. Βραβείο καλύτερου ηθοποιού κέρδισε ο Ρόμπερτ Βίκιεβιτς για τον ρόλο του ως αλκοολικό συγγραφέα στην πολωνική ταινία “The Mighty Angel”. Το βραβείο καλύτερης ηθοποιού πήρε η Ριέ Μιγιαζάβα για τον ρόλο της στην ταινία “Pale Moon” του Νταϊχάτσι Γιοσίντα, ταινία η οποία κέρδισε και το βραβείο του κοινού.

Απονεμήθηκαν επίσης και δύο τιμητικά βραβεία Samurai συνολικής προσφοράς στον κινηματογράφο στους Τιμ Μπάρτον και Τακέσι Κιτάνο. Ο Κιτάνο, ύστερα από τα όσα είπε σε εκδήλωση την προηγούμενη εβδομάδα, δεν δίστασε να είναι το ίδιο ωμός και στον ευχαριστήριο λόγο του λέγοντας αρχικά πως τώρα που έβαλαν κανονικό κόκκινο χαλί (αντί για το οικολογικό πράσινο των προηγούμενων ετών) το φεστιβάλ είχε την κατάλληλη αίγλη, ενώ συνέχισε λέγοντας πως «δεν υπάρχει χρηματικό έπαθλο με αυτό το βραβείο και το αγαλματίδιο μοιάζει να κόπηκε από τα απομεινάρια άλλου αγάλματος… άκουσα όμως πως θα πάρει το ίδιο και ένας μεγάλος σκηνοθέτης όπως ο Τιμ Μπάρτον, οπότε δεν ντράπηκα να έρθω να το παραλάβω». Ευτυχώς ο λόγος του Μπάρτον ήταν πιο συμβατικός.

The post Οι νικητές των Φεστιβάλ του Άμπου Ντάμπι και του Τόκιο appeared first on screeneye.gr.

Ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και κωμικός Τακέσι Κιτάνο άσκησε δριμύτατη κριτική στην τοπική βιομηχανία του κινηματογράφου σε ομιλία που έδωσε χθες προς νέους και ανερχόμενους κινηματογραφιστές με θέμα τις ταινίες και το μέλλον των παραγωγών στην Ιαπωνία.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στα πλαίσια του Tokyo International Film Festival, όπου παρέλαβε το φετινό εναρκτήριο βραβείο Samurai, ο σκηνοθέτης δήλωσε: «Το κακό με την ιαπωνική βιομηχανία είναι πως οι εταιρίες παραγωγής έχουν σχέσεις με τους κινηματογράφους. Αν δείτε τα βραβεία της Ακαδημίας στην Ιαπωνία, τα περισσότερα πάνε σε ταινίες των εταιριών Toho, Toei, Shochiku, άντε και της Nikkatsu. Ποτέ δικιά μου ταινία δεν έχει μπει υποψήφια για βραβείο της Ακαδημίας.

«Αναρωτιέμαι γιατί δεν ονοματίζει (η Ακαδημία Κινηματογράφου της Ιαπωνίας) ως υποψήφιες και άλλες ταινίες; Ποια είναι τα μέλη που ψηφίζουν; Πιστεύω πως και ο κύριος Κουροσάβα το είχε αναφέρει αυτό. (…) Και οι εφημερίδες δεν αναφέρουν τίποτα επ’αυτού γιατί χρειάζονται τις διαφημίσεις και θα τους ήταν επιβλαβές.»

Ο Κιτάνο κρίνοντας την τάση που επικρατεί τελευταία να γίνονται ταινίες από μυθιστορήματα και manga (ιαπωνικά κόμικ) είπε:«Γιατί; Γιατί έτσι θα προσελκύσετε το κοινό. Οι εταιρίες δεν έχουν το θάρρος να πληρώσουν κάποιον άγνωστο σεναριογράφο, κι έτσι έχουμε έλλειψη αυθεντικών σεναριογράφων»

Συνέχισε την έξω από τα δόντια ομιλία του λέγοντας πως όσο αντιμετωπίζεται ο κινηματογράφος σαν επιχείρηση δεν θα υπάρξει άλλη επιλογή, αλλά ελπίζει πως θα εμφανιστεί κάποια καλή ταινία που θα ανατρέψει αυτήν την τάση.

Δήλωσε επίσης πως δεν του αρέσει το animation και δεν είναι φαν του Μιγιαζάκι, πράγμα που σόκαρε δεδομένου ότι η Ιαπωνία έχει τεράστια παραγωγή animation και την προηγούμενη μέρα σε άλλη εκδήλωση είχε τιμηθεί ο Μιγιαζάκι.

Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή τα μέλη της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ του Τόκιο Κριστιάν Ζεν από το φεστιβάλ των Καννών και Τόνι Ρέινς από το φεστιβάλ του Βανκούβερ και τα όσα είπαν δεν ήταν λιγότερο σοκαριστικά για το κοινό.

Ιδιαίτερα καταιγιστική ήταν η απάντηση σε ερώτηση που έγινε στον Ρέινς σχετικά με την δημοτικότητα των κορεατικών φιλμ και αν πιστεύει πως θα μπορέσουν να τα συναγωνιστούν τα ιαπωνικά, αν και κάποιοι βετεράνοι στο κοινό έδειξαν πως συμφωνούσαν με τα λεγόμενά του. Ο Ρέινς απάντησε πως η (Νότια) Κορέα είναι μια πολύ δυναμική χώρα που βρίσκεται εν μέσω πολιτικών και οικονομικών αλλαγών, οπότε οι ταινίες που είναι βασισμένες σ’αυτήν την αλλαγή είναι πολύ δυναμικές.

«Όταν κοιτάω την Ιαπωνία δεν βλέπω κοινωνική και οικονομική αλλαγή.», συνέχισε, «Βλέπω στασιμότητα. Βλέπω δεξιούς ηλίθιους που αρνούνται την ύπαρξη των comfort women (γυναικών ανακούφισης) και των εγκλημάτων πολέμου. Βλέπω το ίδιο πράγμα στην Ιαπωνία τα τελευταία 30-40 χρόνια. Αν δεν υπάρξει κάποια αλλαγή σε αυτούς τους αιώνιους παράγοντες στην ιαπωνική κοινωνία, δεν θα δείτε τον ίδιο δυναμισμό στις ιαπωνικές ταινίες όπως στον κορεατικό κινηματογράφο».

Στη συνέχεια , σε ερώτηση για την ευθύνη του σκηνοθέτη ο Κιτάνο είπε πως όταν κάνει μια ταινία δεν έχει συγκεκριμένο θέμα στο μυαλό του. «Βρίσκω μια σκηνή τέλους, σαν φωτογραφία της τελευταίας σκηνής, και κοιτάω πόση ιστορία μπορώ να χτίσω πάνω σε αυτό. Το θέμα το βρίσκουν οι κριτικοί (…)Αν μπορούσα να πω με λόγια αυτό που θέλω, δεν θα έφτιαχνα την ταινία».

Λίγα λεπτά αργότερα, όταν ερωτήθηκε για την επόμενη ταινία του, είπε πως έχει τελειώσει τα γυρίσματα, αλλά του είπαν να μην μιλήσει γι’αυτό. Λες και προσπαθούσαν να κάνουν επίδειξη του συντηρητισμού για τον οποίο μίλησαν νωρίτερα τόσο ο Κιτάνο όσο και ο Τόνι Ρέινς, ο παρουσιαστής της βραδιάς παρενέβη και είπε πως δεν θα δεχτούν τέτοιες ερωτήσεις.

The post Άστραψε και βρόντηξε ο Τακέσι Κιτάνο για τη βιομηχανία του ιαπωνικού κινηματογράφου appeared first on screeneye.gr.