Κριτική από το Φεστιβάλ Καννών Ιάκωβος Γωγάκης

Πέρασαν επτά χρόνια από την τελευταία συμμετοχή του Λαρς φον Τρίερ στο Φεστιβάλ Καννών, χαρακτηριζόμενος -τότε- ανεπιθύμητο πρόσωπο, εξαιτίας των φιλοχιτλερικών δηλώσεών του, κατά τη διάρκεια της  συνέντευξης τύπου της ταινίας “ Μελαγχολία”.

Επιστρέφει στον τόπο του “ εγκλήματος”, με καινούρια ταινία( εκτός συναγωνισμού), η οποία κουβαλάει μαζί της την αύρα των πρώτων του  “ αθώων”, εξπρεσιονιστικών δημιουργημάτων,-όπως ήταν “ Το Στοιχείο του Εγκλήματος”- ταυτόχρονα μεταφέρει στο έργο και τις ακατανόητες ιδέες του, οι οποίες γίνονται κατανοητές μόνο από τον ίδιο, όπως επί παραδείγματι ήταν η εντελώς ασύνδετη σφήνα με τα είδωλα.  Είδωλο είναι ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Μάο, ενώ φτιάχνει μια εμβόλιμη σφήνα-κάπως αδόκιμη-συρραφή των τελευταίων του ταινιών, ξεκινώντας από τον “Αντίχριστο”.

Οι προσωπικές του ιδεοληψίες είναι αρκετές μέσα στο 150λέπτο  δημιούργημά του και  αποτελούν  αυτο-μαστίγωμα. Εάν αποφεύγονταν, θα μπορούσε το “The House That Jack Built”  να χαρακτηριστεί ως το πιο επιστημονικά τεκμηριωμένο έργο για τη ψυχοπαθολογία των serial killers.

Ο Τρίερ ακολουθεί τα βήματα του “ Μελαγχολία” και του “Νυμφομάνιακ”.

Εισβάλλει στο θέμα που τον ενδιαφέρει με ενδελεχή μελέτη,  είτε είναι η κατάθλιψη στο πρώτο, η νυμφομανία στο δεύτερο, οι μανιακοί δολοφόνοι στο τρίτο.

Ο δικός του  “ Τζακ ο Αντεροβγάλτης” έχει ανεπτυγμένο ναρκισσισμό, ενώ η κάθε μία από τις δολοφονίες αντικατοπτρίζει  τα διαφορετικά κίνητρα των πράξεων παραφροσύνης, από ένα πρόσωπο το οποίο δεν δείχνει να έχει σημάδια παραφροσύνης.

Η εμφάνιση  της δεύτερης γυναίκας και της ύπαρξης παιδιών, με τον τρόπο που παρουσιάζεται, μας επιτρέπει να συνδέσουμε τον μανιακό δολοφόνο με την παιδική ηλικία και τη σχέση μητέρας-παιδιού, παρότι εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συσχετίζεται.

Ο Τζακ δρα αλληλεπιδρώντας με το εξωτερικό περιβάλλον, τα ερεθίσματα που λαμβάνει και με ιδεοψυχαναγκαστικά  χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του( τελειομανία και   καθαριότητα…καθαρίζει μέχρι και  τα αίματα, να και το black humor).

Οι δολοφονίες είναι μεγαλειώδεις, αλλά προτού αφαιρέσει μια ζωή, χειραγωγεί τα θύματά του, τα εξυψώνει μέχρι να τα εξευτελίσει.

Ο Τρίερ παραμένει ευφυής και η απόδειξη έρχεται από το γεγονός πως βάζει τον Τζακ( Ματ Ντίλον) και σε ρόλο αφηγητή, απέναντι από έναν αόρατο- για αρκετή ώρα- συνομιλητή( Μπρούνο Γκανζ), όπως έπραξε και στο “ Νυμφομάνιακ” ( Σαρλότ Γκενσμπούρ-Στέλαν Σκάρσγκαρντ), δημιουργώντας μια παράλληλη αφήγηση, η οποία δημιουργεί πολλά ερωτήματα για την κατάληξη της.

Βέβαια, πλανάται πλάνην οικτρά όποιος πιστεύει πως ο Τρίερ θα ταπείνωνε τον ήρωά του, σε μια εξομολόγηση-συγχώρεση. Ο  δαιμόνιος δημιουργός θα δώσει μια απάντηση, που και πως καταλήγουν τέτοιου είδους προσωπικότητες.

The post The House That Jack Built appeared first on screeneye.gr.

Σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έχει δώσει ύστερα από τον όρκο σιωπής που πήρε μετά από το σκάνδαλο που ακολούθησε όταν σε συνέντευξη τύπου έκανε αναφορά στους Ναζί, ο Λαρς φον Τρίερ δήλωσε πως παρόλο που είχε μπει σε πρόγραμμα απεξάρτησης από το αλκοόλ, τώρα που δουλεύει το ξεκίνησε πάλι.

Ο ιδιόρρυθμος σκηνοθέτης δήλωσε στην εφημερίδα Guardian πως δεν το κάνει για να εμπνευστεί αλλά για να ηρεμήσει λίγο από το άγχος του γιατί το αλκοόλ τον βοηθά να διαχειριστεί την «ευαισθησία» που έχει ως καλλιτέχνης. Παράλληλα δέχεται ψυχιατρική βοήθεια, αν και ο γιατρός του τού λέει πως παίρνει πολλά φάρμακα, ενώ όταν δεν δουλεύει κάνει και διαλογισμό.

Άλλες ενδιαφέρουσες δηλώσεις που έκανε αφορούν την τραγουδίστρια Μπιόρκ την οποία θεωρεί ως την καλύτερη ηθοποιό με την οποία έχει δουλέψει ποτέ, αλλά με την οποία όταν δεν δούλευαν τσακώνονταν συνέχεια.

Η οικογένειά του φαίνεται να τον έχει επηρεάσει πολύ στη ζωή του καθότι σε αυτήν αποδίδει το ότι έγινε επαναστατικός, θέλει να αμφισβητεί τα πάντα και κάνει ταινίες διαφορετικές από αυτές που το κοινό μπορεί να θέλει να δει. Το ότι ήταν γυμνιστές ίσως να  έχει να κάνει με το ότι το σεξ είναι κεντρικό στις ταινίες του.

Αν και αυτό το καιρό προετοιμάζει κάτι για την τηλεόραση, δεν είναι σίγουρος για τη δουλειά του, ενώ πιστεύει και πως κανείς πια δεν εργάζεται σύμφωνα με το Δόγμα 95. Δεν τον ενδιαφέρει πώς θα χρησιμοποιηθούν οι ταινίες του και για ποιους σκοπούς, αλλά του είναι σημαντικό να ξέρει ο κόσμος ποιο είναι το director’s cut της ταινίας του “Nymphomaniac”.

The post Λαρς φον Τριερ:”Άρχισα πάλι να πίνω για να μπορώ να δουλέψω” appeared first on screeneye.gr.

O Τρίερ σύμφωνα με τον Δανό σκηνοθέτη Κρίστιαν Λέβρινγκ γράφει σενάριο ταινίας τρόμου.
Ο ίδιος ο Λέβρινγκ αναφέρει πως «πάντα πίστευα ότι ο Λαρς θα μπορούσε να κάνει μια εκπληκτική ταινία τρόμου. Και του το είχα πει πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια.Τελικά μου είπε « Θέλω να σταματήσεις να μου μιλάς γι αυτό οπότε θα γράψω ένα σενάριο για σένα.»
Η ταινία σε σενάριο Τρίερ είναι τοποθετημένη στο Ντιτρόιτ.
Σύμφωνα με τον Λέβρινγκ ο Τρίερ ξεκίνησε να γράφει το σενάριο πριν ένα μήνα. «Είναι για έναν άντρα που πολεμά με τους δαίμονές του. Αυτό δεν αποκαλύπτει πολλά για το σενάριο αλλά δεν έχουμε προχωρήσει τόσο πολύ ακόμα… Φυσικά υπάρχει και το ψυχολογικό κομμάτι αλλά θα είναι γνήσια ταινία τρόμου. Σε αυτό στοχεύουμε τουλάχιστον.»

The post Ο Λαρς Φον Τρίερ γράφει σενάριο για ταινία τρόμου appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Συνολική Διάρκεια 247′, Δανία 2013, Γλώσσα Αγγλικά

του Λαρς φον Τρίερ

Με τους Σαρλότ Γκενσμπούρ, Ούμα Θέρμαν, Σία Λαμπούφ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Τζέιμι Μπελ, Κρίστιαν Σλέιτερ

Νυμφομάνιακ  Α

Όσοι πήραν στα σοβαρά τη δήλωση του Λαρς φον Τρίερ τον Μάιο του 2011 στις Κάννες, ότι δηλαδή μετά το «Μελαγχολία» θα ακολουθούσε ένα πολύωρο φιλμ σκληρού πορνό , πρέπει να αναθεωρήσουν. Ο επικοινωνιακός σαματάς γύρω από το  « Νυμφομάνιακ»( μέρος πρώτο) ίσως αποδώσει εισπρακτικά αλλά η ταινία δεν προκαλεί ούτε με τις σκηνές σεξ, ούτε καταφέρνει να διεγείρει περισσότερο το πνεύμα από το σώμα, όπως ήταν ο διακαής μας πόθος. Εικαστικά άρτια έναρξη που  δημιουργεί προσμονή, όχι όμως και με μια ανάλογη συνέχεια.

Το αρχικό μαύρο της οθόνης που κρατάει μερικά δευτερόλεπτα εξαφανίζεται, με το πρώτο πλάνο να δείχνει ένα χιονισμένο τοπίο και μια γυναίκα με μώλωπες στο πρόσωπο( η Τζο), σωριασμένη στην αυλή ενός σπιτιού. Ο ιδιοκτήτης του(Σέλιγκμαν) θα την περίθαλψη, και η γυναίκα αυτή θα ξεκινήσει κομμάτι κομμάτι να αποκαλύπτει το παρελθόν της, χωρισμένο σε 4 μέρη.  Η πρώτη ερωτική της επαφή, και η συνάντησή τους χρόνια αργότερα σε χώρο δουλειάς, η σεξομανία της και οι 15 ταυτόχρονοι εραστές της, που για να τους ξεχωρίζει  τους κατατάσσει  με γράμματα του αλφαβήτου, και στο τελευταίο μέρος την βλέπουμε μαζί με τον άρρωστο πατέρα της.

Ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών του Λαρς φον Τριερ πλαισιώνονται με στοιχεία και αναφορές για τον σύνθετο χαρακτήρα αυτού του κόσμου-που μοιάζει με τον κόσμο των ονείρων-(  Δαμάζοντας τα Κύματα), των προσωπικών παθών( Dogville, Χορεύοντας στο Σκοτάδι), μιας προβοκατόρικα διχαστικής άποψης για το ρόλο των δύο φύλων( Αντίχριστος,Μάντερλει), και μιας εύστοχης φιλοσοφικής τοποθέτησης για το τέλος της ανθρωπότητας( Μελαγχολία), τώρα εδώ ο Δανός σκηνοθέτης αδυνατεί να δώσει μια άλλου είδους υπόσταση στην ακόρεστη σεξουαλικά ηρωίδα του. Ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το θέμα που επεξεργάζεται.

Την πάθηση της  « Νυμφομανίας» η ιατρική επιστήμη μπορεί να την αναγνωρίσει, αλλά δεν μπορεί να την εξηγήσει. Το ίδιο ισχύει και στο πεδίο της ψυχανάλυσης , όπου η «σεξουαλική παρεκτροπή» είναι πανταχού παρούσα, αλλά στα βιβλία του  Φρόιντ και Ζαν-Μαρτέν Σαρκό η « Νυμφομανία» παρέμενε όρος ασαφής.

Ο Τρίερ  επιθυμεί να ξετυλίξει ο ίδιος το κουβάρι, δείχνει κατά το ήμισυ διαβασμένος, όμως δεν θα αποφύγει τις κακοτοπιές, και θα σκοντάψει πάνω στο ίδιο το δαιδαλώδες θέμα που προβάλλει.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός-όσοι θα το δείτε θα το διαπιστώσετε- ότι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ( του ηλικιωμένου εξομολογητή της πρωταγωνίστριας, του πρώτου της έρωτα, του παντρεμένου εραστή της, της γυναίκας του, και του πατέρα της), είναι ρόλοι βραχείας διάρκειας αλλά σεναριακά καλοδουλεμένοι, και δίνεται η δυνατότητα στους ηθοποιούς να ξετυλίξουν τις υποκριτικές τους ικανότητες.

Η Ούμα Θέρμαν ως απατημένη σύζυγος για παράδειγμα, στην περίπου 7λέπτη της παρουσία, είναι εκπληκτική. Μαγνητίζει με τον τρόπο που γεμίζει τη μεγάλη οθόνη, πάνω σε μια κραυγή απόγνωσης, για την «απώλεια» του συζύγου και πατέρα των παιδιών της. Είναι το μοναδικό πρόσωπο που θα κλέψει τελικά τις εντυπώσεις. Σχήμα οξύμωρο, γιατί θα έπρεπε η Νυμφομανής Τζό, που ερμηνεύεται ως έφηβη από την Στέισι Μάρτιν, κι ως ενήλική από την Σαρλότ Γκένσμπουργκ, να αποτελούν μαζί με τον δημιουργό, το Α και το Ώ της ταινίας. Το γεγονός ότι ο Τρίερ εγκλωβίζεται μέσα στη προσπάθεια του να δώσει ουσία και περιεχόμενο στα στερεότυπα χαρακτηριστικά (αν υπάρχουν)  της « Νυμφομανίας», συμπαρασύρει  και τις 2 ηθοποιούς, σε άνευρες μηχανιστικές ερμηνείες.

Οι σκηνές που η Τζο ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι-χωρίς να κάνει σεξ- εξιστορεί στον Σέλιγκμαν τις προσωπικές της ιστορίες, σκηνοθετείται λαμπρά από τον Τρίερ, σε έναν άδειο και μπρεχτικά θεατρικό χώρο, που δεν δημιουργεί όμως αποξένωση, αλλά λειτουργεί με τέτοιο αισθητικό τρόπο έτσι ώστε να  αποκαλυφθούν κάποια χαρακτηριστικά της ηρωίδας, όπως το συναίσθημα της αυτοταπείνωσης  και της  κατάθλιψης.

Ότι πάει να κτίσει ο Δανός δημιουργός, ο ίδιος το γκρεμίζει,  με τον επιφανειακό του ακαδημαϊσμό, με ατάκες που παραπέμπουν στο « Τους άνδρες τους ψαρεύεις, χρειάζονται  δόλωμα, αν δεν πιάσει(το δόλωμα) χρειάζεται πιο δυνατό», στιγμιαίες αναφορές για τον εβραϊσμό και γενικότερα τη θρησκεία και το τι είναι αμαρτία.

Η ασάφεια στη διασύνδεση προσώπων και καταστάσεων φαίνεται πιο καθαρά στο 4^ο κεφάλαιο, στη σχέση κόρης-πατέρα( τον ερμηνεύει ο Κρίστιαν Σλέιτερ), όταν ο σκηνοθέτης προσπαθεί να συνδέσει ανεπιτυχώς το οιδιπόδειο σύμπλεγμα με τη Νυμφομανία, σε μια σκηνή φαντασίας, εντελώς παρωδία, που σαφώς ΔΕΝ προκαλεί  σοκ αλλά μόνο γέλια.

Νυμφομάνιακ Β

Τα 4 τελευταία κεφάλαια του «Νυμφομάνιακ« εξελίσσονται χωρίς ιδιαίτερα πισωγυρίσματα. Ο Τρίερ θα ακολουθήσει την ηρωίδα του στο μέσο περίπου του ηλικιακού της βίου, όταν η Νυμφομανία από υπέρτατη ερωτική ηδονή μετατρέπεται σε καθημερινό εφιάλτη. Η Τζο θα επιζητήσει τη ψυχική γαλήνη μένοντας για μία χρονική περίοδο πιστή στον πρώτο της έρωτα( τον Ζερόμ) και πατέρα του παιδιού της. Οι  ακόρεστες σεξουαλικές της ορέξεις τελικά θα εκδηλωθούν, με ένα τρίο που θα αποδειχθεί φιάσκο, και με τον Κ, έναν φετιχιστή-σαδομαζοχιστή νεαρό που θα την δέσει και με βία θα την μαστιγώνει, με έναν τρόπο που να της προκαλεί ηδονή.

Ο Λαρς Φον Τρίερ θα επιβεβαιώσει τις σχεδόν βέβαιες μας προβλέψεις, ότι  το Νυμφομάνιακ 2 δεν θα μπορούσε να αλλάξει προς το θετικότερο τις αρχικές μας εκτιμήσεις. Σε κανένα σημείο δεν μπορέσαμε να ταυτιστούμε με την ηρωίδα, γιατί ο σκηνοθέτης θα δημιουργήσει ένα θολό της πορτραίτο, ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το έργο στερείται από την αρχή μέχρι και το τέλος στιβαρού σεναριακού υπόβαθρου, που αναγκάζουν τον Τρίερ να χρησιμοποιήσει από σκηνοθετικά τεχνάσματα, πομπώδεις κλασσικές  μουσικές, μέχρι τραβηγμένες από τα μαλλιά υπερβολές και συμπτώσεις, για να μπορέσει να δέσει κάπως την ιστορία.

Η ανοησία σε όλο της το μεγαλείο όταν στο 8^ο και τελευταίο κεφάλαιο, εκεί που η Τζο θα εργοδοτηθεί από ένα κύκλωμα τοκογλύφων-εκβιαστών και θα πέσει στα χέρια της ένας παιδεραστής, τελικά θα του προσφέρει μια αξέχαστη ερωτική εμπειρία. Θα τον λυπηθεί και θα τον συμπονέσει επειδή ως παιδόφιλος που είναι δεν μπορεί να ικανοποιήσει ελευθέρα τη σεξουαλική του επιθυμία, όπως κι αυτή καταπιέζεται από τη «Νυμφομανία» της.

Οι φιλοσοφικές συζητήσεις του  Σάλιγκμαν με την Τζο (που ξεκίνησαν από το πρώτο μέρος), εδώ θα πάρουν χαρακτηριστικά αφόρητης δηθενιάς, μιλάμε λίγο για τον Φρόιντ για τα 40 ραπίσματα του Ιησού που δεν ήταν 40 άλλα 39, και μιας επιστημονικά ατεκμηρίωτης  άποψης για το “asexual behavior” του Σάλιγκμαν, με τον Τρίερ να ζουμάρει στην εικόνας της Παναγίας και να ξεκινάει ένας διάλογος των δύο τους, με τον ένα  να διακηρύττει ότι το σεξ είναι αμαρτία  και την άλλη ευλαβικά να ακούει. Όλο αυτό γίνεται για να αποκαλυφθεί η καταπίεση  και τα συμπλέγματα που δημιουργεί στους πιστούς η θρησκευτική προσήλωση, με τον Τρίερ να το προβάλλει με τρόπο παιδικό, επιφανειακό, ακατάσχετης ρητορείας χωρίς κινηματογραφικό τακτ.

Έργο ενός πρωτοπόρου και αγαπημένου δημιουργού που πέτυχε στο διαφημιστικό του κομμάτι να δημιουργήσει προσμονή για κάτι μεγαλειώδες,  αλλά εν τέλει άνθρακας ο θησαυρός.

Το ” Νυμφομάνιακ”2 από 20/2 στους κινηματογράφους σε διανομή Seven

Το έργο είναι χωρισμένο σε δύο Μέρη (Α’ και Β’), και υπάρχει σε δύο εκδοχές (η μία διάρκειας 4 ωρών συνολικά, και η δεύτερη 5, 5 ωρών).Από τις 25 Δεκεμβρίου που κάνει πρεμιέρα στη Δανία κι έπειτα, θα προβάλλεται παγκοσμίως η τετράωρη εκδοχή. Στην Ελλάδα τα δύο μέρη θα κυκλοφορήσουν ξεχωριστά (30 Ιανουαρίου το πρώτο και 20 Φεβρουαρίου το δεύτερο).Η εκδοχή των 5,5 ωρών θα είναι έτοιμη για διανομή κάποια στιγμή μέσα στο 2014. Ο τρόπος διανομής της θα εξαρτηθεί και θα ανακοινωθεί όταν είναι έτοιμη. Το πρώτο μέρος της εκδοχής αυτής θα προβληθεί στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου.

The post Νυμφομάνιακ(Nymphomaniac) Μέρος Α’ & Β’ appeared first on screeneye.gr.

Ο Σάια ΛαΜπεφ, φόρεσε μια σακούλα στο κόκκινο χαλί που έγραφε «Δεν είμαι διάσημος πλέον». Στη συνέντευξη τύπου για την ταινία ο ηθοποιός, μασώντας τσίχλα και φορώντας ένα καπέλο του μπέιζμπολ ανέφερε τη φράση «όταν οι γλάροι ακολουθούν τα αλιευτικά πλοία, είναι γιατί νομίζουν οτι θα τους πετάξουν σαρδέλες στη θάλασσα» και κατόπιν αποχώρησε.

Η φράση αυτή είχε πρώτα ειπωθεί από τον ποδοσφαιριστή Έρικ Καντονά σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε το 1995 ύστερα από εμφάνιση σε δικαστήριο οπου κατηγορούνταν για βίαια επίθεση προς έναν θαυμαστή του. Ο ΛαΜπεφ πιθανόν να χρησιμοποίησε την ίδια φράση για τον τρόπο με τον οποίο τον ακολουθεί ο τύπος για να αλιεύσει κάποιο θέμα που να σχετίζεται με τον ίδιο. Το βράδυ του Σαββάτου ο Λα Μπεφ είχε εμπλακεί σε καβγά στο ξενοδοχείο Ritz-Carlton του Βερολίνου ενώ πέρυσι είχε κατηγορηθεί για λογοκλοπή. Επίσης πρόσφατα δήλωσε οτι αποχωρεί από το “δημόσιο βίο.”

Η Ούμα Θέρμαν ανέφερε πως η συνεργασία της με τον Τρίερ ήταν «οι καλύτερες μέρες της ζωής μου» ενώ ο Κρίστιαν Σλέιτερ περιέγραψε τον σκηνοθέτη ως «υπομονετικό και πράο».

The post Ο Τρίερ με μπλουζακι “Persona Non Grata” και ο ΛαΜπεφ αποχωρεί από τη συνέντευξη τύπου appeared first on screeneye.gr.

Κι άλλες αποκαλύψεις για το Νυμφομάνιακ του Λαρς Φον Τριερ. Ενώ ήδη έχει γίνει γνωστό ότι υπάρχουν 100 ώρες υλικού, φαίνεται πως προς το παρόν η ταινία φτάνει τις 5 ώρες, χωρισμένη σε 2 τμήματα των 2.5 ωρών. Πηγές επίσης επιβεβαιώνουν ότι οι παραγωγοί συζητάνε για πιθανή εκδοχή του Νυμφομάνιακ σε μορφή τηλεοπτικής σειράς που θα επεκτείνει τα 8 κεφάλαια της ιστορίας, αν και σίγουρο είναι ότι μέρος από το περιεχόμενό της τότε θα παρουσιαστεί σε λογοκριμένη εκδοχή. Μείξη αναλογίας 1:85:1 και Σινεμασκόπ, συνδυασμός πειραματικής με πιο συμβατικής τεχνικής, απουσία slow motion (σε αντίθεση με τα 2 τελευταία πρότζεκτ του σκηνοθέτη), αρχή που θυμίζει Γούντι Άλλεν και σταδιακή εναλλαγή κατά τη διάρκεια της ταινίας από κωμωδία στο πρώτο μισό σε σκοτεινή ατμόσφαιρα αργότερα θα είναι κάποια από τα στοιχεία που θα χαρακτηρίζουν την νέα πολυαναμενόμενη ταινία του Λαρς Φον Τριερ.

Επιμέλεια: Ελίνα Τραιφόρου

Nymphomaniac Official Trailer from Zentropa on Vimeo.

The post Ατελείωτο Νυμφομάνιακ 100 Ωρών…Τρέιλερ appeared first on screeneye.gr.