Βίαιο μέχρι εσχάτων ευρωπαϊκό γουέστερν εποχής, με κοινωνικές και ταξικές αναφορές, για την εξουσία, τα μέσα ιδιοκτησίας, τη νομαδική ζωή, την κακοποιημένη από τον άνθρωπο φύση αλλά και για τον ρατσισμό. Στον πυρήνα του, η Δανία του 18ού αιώνα.

Βρισκόμαστε στα περίχωρα της Κοπεγχάγης και ένας λοχαγός του δανέζικου στρατού, ο Καλέν επιθυμεί να πετύχει το ακατόρθωτο, να καλλιεργήσει την άνυδρη γη. Μέσω της Βασιλικής επιτροπής, θα λάβει το πράσινο φως, μα η αντίδραση του ισχυρού γαιοκτήμονα Ντε Σίνγκελ -και ετεροθαλούς αδελφού του Καλέν- είναι λυσσαλέα.

Η ταινία σκηνοθετείται από τον Νικολάι Αρσέλ, ο οποίος έθεσε τους δύο άντρες στο επίκεντρο της σύγκρουσης και τα υπόλοιπα πρόσωπα να πλαισιώνουν το δίπολο του καλού και του κακού, όπως τους αντιπροσωπεύουν οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες.

Η Γη της Επαγγελίας αποκτά και άλλου είδους χαρακτηριστικά,  τα οποία έχουν να κάνουν με την ιστορική παρακαταθήκη εδαφών ανά τον κόσμο, τα οποία διεκδικούν λαοί και εθνότητες.
Ερμηνεία εσωτερική, χωρίς ιδιαίτερες αποχρώσεις αλλά στιβαρή και γενναία από τον Μαντς Μίκελσεν, ο οποίος αποδεικνύει χαρίσματα και σε κόντρα ρόλους.

Η Γη της Επαγγελίας από την Πέμπτη 2/11 στους κινηματογράφους

The post Η Γη της Επαγγελίας appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Τέσσερα χρόνια και μια αιωνιότητα, παραλλάσσοντας τον τίτλο της γνωστής ταινίας του “Τεό” Αγγελόπουλου, για να θυμηθούμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια του διάσημου Ολλανδού ζωγράφου, Βίνσεντ βαν Γκογκ, τα χρόνια της μετάβασης από το Παρίσι για το Αρλ της Νότιας Γαλλίας, τα χρόνια της “ Έναστρης Νύχτας” αλλά και τις χαμένες του προσδοκίες από τους ανθρώπους της νέας του βάσης. Η οικονομική εξάρτηση από τον αδερφό του, η θυελλώδης σχέση με τον Γκωγκέν, η εχθρότητα με τους θεοσεβούμενους κατοίκους του Αρλ, η μοναχικότητα της δημιουργίας, η φύση, ο εγκλεισμός στο ψυχιατρείο, η αυτοκτονία….και η αιωνιότητα, συνθέτουν το κινηματογραφικό δοκίμιο του επίσης ζωγράφου και σκηνοθέτη Τζούλιαν Σνάμπελ .

Η δοκιμιακού τύπου ταινία, επιβεβαιώνεται από το ελεύθερο σενάριο της, το οποίο συνυπογράφει ο Σνάμπελ με τον Ζαν Κλοντ Καρριερέ.

Φτιάχνουν τα γεγονότα, όπως οι ίδιοι τα φαντάζονται κι επιλέγουν τον Γουίλεμ Νταφόε να ερμηνεύσει τον  βαν Γκογκ, χωρίς να τους νοιάζει εάν ο ο Νταφόε είναι 63 ετών και ο Βαν Γκονγκ όταν αυτοκτόνησε ήταν στα  37. Παρά ταύτα, ήταν μια εύστοχη επιλογή, όπου ο Νταφόε ξεδίπλωσε τη μεγάλη του υποκριτική γκάμα( ευφυής, νευρωτικός, δημιουργικός, τρελός,κατάκοιτος αυτοκαστροφικός), χωρίς να μπορεί να του κλέψει κάποιος συμπρωταγωνιστής του,  τη δόξα και την προσοχή του κοινού, ευνοώντας σε αυτό το γεγονός και τα κοντινά πλάνα του Σνάμπελ .

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ έψαχνε την αναγνώριση, που δεν μπορούσε να βρει… κι ο Αμερικανός ηθοποιός αυτή  τη θλίψη της απόρριψης,  επίσης την αποτυπώνει με δύναμη και σαφήνεια.

Μπορεί ο Νταφόε να διεισδύει με σεμνότητα στο σώμα και στη ψυχή του διάσημου ζωγράφου, αντιθέτως η σκηνοθετική προσέγγιση ( του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού ) από τον Τζούλιαν Σνάμπελ , είναι μπερδεμένη στον τελικό της στόχο και πέφτει πάνω σε διάφορες αντιφάσεις αλλά κι υπερβολές. Απουσιάζει η αρμονική ροή της αφήγησης, όπως είναι για παράδειγμά η μετάβαση από τις αρχικές εικόνες των κήπων, των χωραφιών και του φωτός, με τον βαν Γκογκ να ενδοσκοπεί σε μια μη συγχρονισμένη διδακτική σκηνή η με τον γιατρό (Ματιέ Αμαλρίκ) ή με τον ιερέα (Μαντς Μίκελσεν).

Οφείλουμε να παραδεχθούμε, πως είναι η πρώτη φορά, που σε μια ταινία για τον κορυφαίο ζωγράφο, η προσέγγιση είναι πέρα από τα στεγανά και τις νόρμες- μιας κατά γράμμα βιογραφίας- και το γεγονός αυτό προστίθεται στα θετικά της ταινίας.

The post Στην Πύλη της Αιωνιότητας appeared first on screeneye.gr.

Ιστορικό δράμα, 122’, Γαλλία 2013, Γλώσσα: Γαλλικά

Του Αρνό Ντε Παλιέγ

Με τους Μαντς Μίκελσεν, Μελουσίν Μαγιάνς, Ντελφίν Σιγιό

Φιλόδοξο ιστορικό δράμα εκδίκησης, με ξεπερασμένες  επικές διαστάσεις. Το έργο δεν μπορεί σε κανένα του σημείο να  ενισχύσει  τα ηθικά ζητήματα  που τίθενται χλιαρά, για την αδικία, για την πολιτική τρομοκρατία, για την έννοια του καλού και του κακού, τα οποία με τον τρόπο που προβάλλονται δεν έχουν να προσφέρουν κάτι καινούριο στο κοινό. Μαγνητίζει με το πάθος του ο πάντα εξαιρετικός Μαντς Μίκελσεν.

Το όραμα του για την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Χάινριχ φον Κλάιστ « Μάικλ Κόλχαας» πραγματοποιεί ο Γάλλος σκηνοθέτης Αρνό Ντε Παλιέγ.

Η δράση λαμβάνει χώρα κατά τον 16ο αιώνα στην προτεσταντική συνοικία Cevennes της Γαλλίας και αφηγείται την ιστορία ενός αγρότη και έμπορου αλόγων , ο οποίος ζει ευτυχισμένος με την οικογένεια του. Αλλά μια μέρα, δύο από τα άλογα του θα βρεθούν  κακοποιημένα και στην κατοχή ενός αδίστακτου μικρό-ηγεμόνα της περιοχής που χρησιμοποιεί ξεπερασμένες πρακτικές, εκμεταλλευόμενος την ισχύ του. Ο  Μάικλ Κόλχαας θα τον μηνύσει αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τότε ο ήρωας θα πάρει τα όπλα για να τον εκδικηθεί.

 Όταν Χάινριχ φον Κλάιστ έγραψε αυτό το μυθιστόρημα , το 1810 , η Ευρώπη βρισκόταν  σε ένα κομβικό σημείο με τις μοναρχίες να ταρακουνιούνται από τις  επαναστατικές ιδέες που άρχισαν δειλά δειλά να διασπείρονται στους λαούς.

Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να αποτυπώσει το μεταίχμιο αυτών των αλλαγών, η ταινία μένει προσηλωμένη σε εκείνη την εποχή, με επιβλητικά σκηνικά και κοστούμια. Από την άλλη όλο αυτό δεν συνδυάζεται με μια αφήγηση πλούσια κι ανατρεπτική, η προσωπικότητα του κεντρικού προσώπου φαίνεται διαρκώς αινιγματική, απουσιάζει η λεκτική δράση, το φόντο παραμένει σχεδόν μόνιμα σκοτεινό, σε μια ευρωπαϊκή σινεφίλ προσέγγιση, μιας κινηματογραφικής περιπέτειας που καταντά βαρετή.

Μόνο στην τελευταία σκηνή, υπό τους ήχους του Μάρτιν Γουΐλερ,  μιας γκάιντας  κι ενός φλάουτου ,δημιουργείται μια έντονη ψυχολογική φόρτιση, σε μια στιγμή ανθρώπινης ταπείνωσης, ενός πραγματικού επαναστάτη εκείνων των χρόνων.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι αυτή είναι η δεύτερη φορά που το « Μάικλ Κόλχαας» μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Προηγήθηκε ο δυτικογερμανός σκηνοθέτης Βόλκερ Σλέντορφ το 1969, ο οποίος τόλμησε να δημιουργήσει συνειρμούς για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής-που δεν τους βλέπουμε  στην εκδοχή του Αρνό Ντε Παλιέγ -,  του φοιτητικού ξεσηκωμού του Μάη του 68, σε μια ταινία διδακτική και με τη σφραγίδα της μεγάλης ηθοποιού Άννα Καρίνα.

“Ο Θρύλος του Μάικλ Κόλχαας” από 10/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Σπέντζος, Seven

The post Ο Θρύλος του Μάικλ Κόλχαας(Michael Kohlhaas) appeared first on screeneye.gr.