Του Μάικλ Μπέι

Με τους Μαρκ Γουόλμπεργκ, Νίκολα Πελτζ, Στάνλεϊ Τούτσι, Τζακ Ρέινορ

Περιπέτεια φαντασίας, 164΄, ΗΠΑ 2014

Ότομποτς εναντίον Ντισέπτικονς, μέρος 4ο. Η ατελείωτη διαμάχη των δύο εξωγήινων ρομποτικών φυλών συνεχίζεται αμείωτη στο ανυπεράσπιστο πεδίο της Γης και ένας νέος ανθρώπινος χαρακτήρας εισέρχεται στο σκηνικό (μαζί όμως εμφανίζεται και ένας νέος εχθρός, οι μοχθηροί Ντίνομποτς). Πρόκειται για τον τεξανό εφευρέτη και ταλαίπωρο γονιό Κέιντ Γίγκερ(ο Μαρκ Γουόλμπεργκ θα επιχειρήσει να ξορκίσει το φάντασμα του μέχρι πρότινος πρωταγωνιστή Σάια ΛαΜπεφ) ο οποίος εκτός από τα οικονομικά προβλήματα του, έχει και την προσοχή του μόνιμα εστιασμένη στην 19χρονη ατίθαση κόρη του Τέσα (η ξανθιά νεοϋορκέζα Νίκολα Πελτζ θα επιχειρήσει να ξορκίσει το… σέξι φάντασμα της Μέγκαν Φοξ!) που κάνει τα δικά της!

Ο Κέιντ θα ανακαλύψει τυχαία ένα εγκαταλειμμένο φορτηγό αγνοώντας ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για το τραυματισμένο μεταλλικό σκαρί του Optimus Prime, του χτυπημένου ηγέτη των καλών Autobots, υπερασπιστών της ειρήνης του σύμπαντος. Όταν μάθει την αλήθεια θα πολεμήσει στο πλευρό του Optimus για τον υπέρ πάντων αγώνα της επιβίωσης της ανθρωπότητας, που απειλείται από την εισβολή των σατανικών Ντίνομποτς.

Τέταρτο σινε-επεισόδιο του μηχανοκίνητου franchise που βασίζεται στα παιχνίδια της εταιρείας Hasbro, η «Εποχή του αφανισμού», έρχεται να ανανεώσει εμφατικά το φιλμ που πρωτογνωρίσαμε στα 2007 με τις βαριές υπογραφές των Μάικλ Μπέι (σκηνοθέτης- παραγωγός) και Στίβεν Σπίλμπεργκ (executive παραγωγός). Ύστερα από την τρίτη ταινία της σειράς, το 2011 και την ανακοίνωση της αποχώρησης του πρωταγωνιστή Σάια ΛαΜπεφ από το καστ, πολλοί θεώρησαν ότι μπήκαν οι τίτλοι τέλους στα «Transformers». Ο Μάικλ Μπέι όμως, όπως έχει αποδείξει και στην περίπτωση του άγριου τσακωμού με την Μέγκαν Φοξ (συμπρωταγωνίστρια στα 2 πρώτα φιλμ), επιδιώκει να έχει πάντα αυτός την τελευταία λέξη. Η αντικατάσταση του ΛαΜπεφ με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ έχει πολλές πιθανότητες να ξεπεραστεί… αναίμακτα ο πρώην σταρ της σειράς αλλά δεν βλέπουμε να γίνεται το ίδιο και με την 19χρονη Πελτζ καθώς η σεξοβόμβα Μέγκαν Φοξ είναι μια κατηγορία από μόνη της.

Έξυπνος γαρ ο καλιφορνέζος Μπέι, στήριξε με σθένος τα καλά του χαρτιά (πρωταγωνιστής, εφέ, στόρι) και ενορχήστρωσε μια οπτική κινηματογραφική συναυλία που μοιάζει με video clip επικών διαστάσεων μεγάλης διάρκειας – μάλλον μεγαλύτερης από όσο θα έπρεπε- και απευθύνεται κυρίως σε κείνους που έκαναν εμπορικά χιτ τα προηγούμενα φιλμ. Όλα λειτουργούν ρολόι σε τούτο το τέταρτο μέρος: οι μετατροπές των μηχανοκίνητων ρομπότ σε αγωνιστικά αυτοκίνητα, εκθαμβωτικές νταλίκες, φλεγόμενους δράκους και ταχύτατα ελικόπτερα, αποτελούν εγγύηση για ένα special – αν και overdose τις περισσότερες φορές- θέαμα, κατά το οποίο δεν μένει τίποτα όρθιο. Αυτή τη φορά δεν είναι μόνο οι αμερικανικές πόλεις που πληρώνουν φόρο… τσιμεντοποίησης στη μανία των εξωγήινων ρομπότ.Το δύσμοιρο Χονγκ Κονγκ για σχεδόν μισή ώρα κοπανιέται από παντού και οι επιβλητικοί ουρανοξύστες του πέφτουν σαν τραπουλόχαρτα από τη μανία των εξωγήινων.

Εν μέσω τόσης εφετζίδικης, μηχανοκίνητης καταιγίδας ο σκηνοθέτης (όπως και στα 3 προηγούμενα φιλμ) Μάικλ Μπέι προσπαθεί να αρθρώσει κάποιες ανθρώπινες κουβέντες. Ο κώδικας τιμής και αυτοθυσίας των Ότομποτς είναι βγαλμένος από τα βάθη της Άγριας Δύσης. Οι επιστήμονες έχουν συνείδηση (αυτήν επικαλείται ο Γουόλμπεργκ πετυχαίνοντας την… μεταμόρφωση του κακού Στάνλεϊ Τούτσι). Οι κόρες, ειδικά οι όμορφες και σέξι, είναι βραχνάς για κάθε μπαμπά. Το χιούμορ σώζει ζωές. Η οικογένεια και η πατρίδα είναι πάνω από όλα…Ok, νισάφι πιά. Όλα αυτά ακούγονται και κυρίως είναι αυθαίρετα, απλοϊκά, ανερμάτιστα και ανεγκέφαλα. Όμως έτσι δεν μοιάζουν κάπως και οι περισσότερες ταινίες του Μπέι; Οπτικά μεγαλειώδεις, νοητικά ανεπαρκείς (τουλάχιστον…);

” Transformers 4: Εποχή Αφανισμού” από 26/6 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Transformers 4: Εποχή Αφανισμού(Transformers: Age of Extinction) appeared first on screeneye.gr.

Βιογραφία,Περιπέτεια,Δράμα, 121’, Η.Π.Α 2013

Του Πίτερ Μπεργκ

Με τους Μαρκ Γουόλμπεργκ, Τέιλορ Κιτς, Έμιλ Χιρς, Μπεν Φόστερ

Μία ακόμη αμερικανιά που εξυμνεί το ατσαλένιο σθένος των «υπερ-ηρώων» στρατιωτών, που πολεμούν τον εχθρό, αυτή τη φορά στα βουνά του Αφγανιστάν.

Η πιο ελκυστική πτυχή της ταινίας είναι ο γρήγορός της ρυθμός και οι γεμάτες ένταση σκηνές δράσης. Το επιτηδευμένο και στομφώδες ύφος υπεράσπισης του τοπικού πληθυσμού από τους Ταλιμπάν, περνάει προπαγανδιστικά μηνύματα για το ρόλο της υπερδύναμης ανά τον κόσμο, όσο κι αν ο σκηνοθέτης αρνείται το χαρακτηρισμό αυτόν.

Το έργο είναι γραμμένο από δύο στρατιώτες, τον Μάρκους Λούτρελ και τον Πάτρικ Ρόμπινσον, είναι  εμφανής η μονόπλευρη στάση του σκηνοθέτη Πίτερ Μπεργκ, να προβάλει το θάρρος και την αποφασιστικότητα των συμπατριωτών του, στο πεδίο της μάχης. Κάποιοι εξ αυτών έχασαν τη ζωή τους(τους βλέπουμε μέσα από ένα μονταρισμένο τετράλεπτο), αποτίοντας τους φόρο τιμής.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία τεσσάρων Αμερικανών καταδρομέων του Πολεμικού Ναυτικού, σε μια μυστική αποστολή στα σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν, με στόχο να συλλάβουν τον Αχμάντ Σα, ενός υψηλά ιστάμενο στην ιεραρχία της Αλ Κάιντα που ήταν υπεύθυνος για το θάνατο πολλών Αμερικανών στρατιωτών. Παγιδευμένοι στα ορεινά του Αφγανιστάν απέναντι σε μια μεγάλη ετοιμοπόλεμη ομάδα Ταλιμπάν, οι τέσσερις άνδρες καλούνται να βρουν τη δύναμη και το κουράγιο να μείνουν ενωμένοι στη μάχη μέχρι το τέλος. Πέντε μέρες αργότερα, μόνο ένας από αυτούς τους στρατιώτες θα μείνει ζωντανός.

Ο σκοπός της ταινίας παραμένει ασαφής όπως και το τελικό συμπέρασμα που εξάγεται. Οι καλοί κι άγιοι Αφγανοί πολίτες που τείνουν χέρι φιλίας στους Αμερικανούς γιατί ούτε οι μεν, ούτε οι δε επιθυμούν την παραμονή των Ταλιμπάν στα Αφγανικά εδάφη. Οι διεθνολόγοι δεν έχουν την ίδια απλοϊκή άποψη, αναδεικνύοντας πολλές φορές τις αντιφάσεις που προκύπτουν στη χώρα αυτή, από τη στιγμή που συνυπάρχουν δεκάδες φυλές με συγκρουόμενα ακόμα και μεταξύ τους συμφέροντα.

Δεν περίμενε κανείς από τον Πίτερ Μπεργκ να διερευνήσει ενδελεχώς το τι πραγματικά συμβαίνει στο Αφγανιστάν και δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για αυτό. Η ταινία κάπου- κάπου συμπορεύεται με το « Hurt Locker» της Κάθριν Μπίγκελοου γιατί ακριβώς παρακολουθεί τη ζωή των κατ’ επάγγελμα αμερικανών στρατιωτών, χωρίς να καταδικάζει τον πόλεμο αλλά και ούτε να τον στηρίζει απόλυτα. Τα κοντινά πλάνα πάνω στο πρόσωπο του μοναδικού επιζώντα στρατιώτη, καλυμμένος με αίμα και γεμάτος πληγές, στην μακρά κινηματογραφική μάχη με τους Ταλιμπάν, αποτυπώνει και τη προσωπική του αλλά και τη γενικευμένη αίσθηση ανασφάλειας, όταν η ανθρώπινη ύπαρξη κρέμεται από μια κλωστή. Ο σκηνοθέτης μένει ως εκεί, σαν ένα πολεμικό παιχνίδι  όπου η  ψυχολογία του φόβου  καταγράφεται αποσπασματικά.

“Ο Μόνος Επιζών” από 10/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Audio Visual

The post Ο Μόνος Επιζών(Lone Survivor) appeared first on screeneye.gr.