screeneye.gr » Ντάμιεν Σαζέλ https://screeneye.gr Εναλλακτικό online κινηματογραφικό περιοδικό Thu, 20 Aug 2026 13:57:21 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=3.8.41 Βαβυλώνα https://screeneye.gr/vavylona/ https://screeneye.gr/vavylona/#comments Wed, 18 Jan 2023 23:27:56 +0000 https://screeneye.gr/?p=61770 Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης Στον κόσμο του Ντάμιεν Σαζέλ( Whiplash, La

The post Βαβυλώνα appeared first on screeneye.gr.

]]> babylon1

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Στον κόσμο του Ντάμιεν Σαζέλ( Whiplash, La la land), δηλαδή της πανδαισίας των γήινων χρωμάτων, της δυναμικής χορογραφίας και  στον κόσμο των σαξοφώνων, των κοντραμπάσων, των τρομπονιών και των τυμπάνων, ο Σαζέλ επιμένει και στην νέα του υπέρ-παραγωγή… νοσταλγικά.

Η « Βαβυλώνα» ξεκινάει εντυπωσιακά, μέσα σε ένα πολύχρωμο χολιγουντιανό καμπαρέ της δεκαετίας του ’20.
Ενώ διάφορα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας, παρελαύνουν από τον εντυπωσιακά διαμορφωμένο χώρο και πάλλονται από τους καταιγιστικούς μουσικούς ρυθμούς, ο Σαζέλ αφήνει το καμπαρέ για να μετακινηθεί στα γυρίσματα μιας ταινίας, στο μεταίχμιο της αλλαγής, από τον βωβό κινηματογράφο  στις ομιλούσες ταινίες. Το άστρο των ηθοποιών του βωβού σινεμά δύει και για κάποιους άλλους ανατέλλει.
Ανάμεσα σε αυτούς που δύει, είναι του Τζακ Κόνραντ( Μπραντ Πιτ) και από τύχη ανατέλλει της ΝέλιΛαΡόι ( Μάργκοτ Ρόπιτ), η οποία γρήγορα θα μυηθεί, στο τι εστί Χόλιγουντ. Διασκέδαση, χλιδή, αλλά και κακοποιητικές συμπεριφορές. Ο πρώτος άνθρωπος που θα γνωρίσει, είναι ο περίπου συνομήλικός της Μάνι( Ντιέγκο Κάλβα), που εργάζεται ως βοηθός ενός γνωστού παραγωγού της 7ης τέχνης.
Ο Σαζέλ είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει τη συνέχεια του “La la land”- κι ως ένα βαθμό αυτό επιδιώκει- όπου διαπλέκωνται τα όνειρα, οι φιλοδοξίες, το σύστημα, οι διάφορες μεταβάσεις των ηρώων του, με την εποχή εκείνη, που ήταν πρόδρομος μεγάλων αλλαγών.
Όμως, δεν επικεντρώνεται σε ένα χώρο, ή σε μια δραματουργική εξέλιξη αλλά μεταπηδάει συχνά από το ένα στο άλλο, αλλάζει με φρενήρη ρυθμό τα πλάνα, θυμίζοντας βίντεοκλιπ και για να πει κάτι απλό, όπως επί παραδείγματι το πόσο ασήμαντη ήταν η ανθρώπινη ύπαρξη στα γυρίσματα των ταινιών, χρησιμοποιεί μέχρι κι ένα τέταρτο, του κινηματογραφικού χρόνου. Ο Σαζέλ φλυαρεί με το παιχνίδι με την κάμερα, υπάρχει μια οπτική υπερβολή, αλλά είναι και μία από τις λίγες ταινίες της σύγχρονης εποχής, που αποτύπωσε τόσο εύστοχα τη μετάβαση στον κινηματογράφο με ήχο και φωνή, κι ένα Χόλιγουντ αδυσώπητο, που μπορεί να ανεβάσει στα ύψη αλλά και να καταρρακώσει καριέρες.
Για τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη, ο Μάνι και η Νέλι ζουν το όνειρό τους τις δεκαετίες  του ’20 και ‘30, σε μια βιομηχανία που δεν άλλαξε μέσα στα χρόνια, όπως κάποιοι ισχυρίζονται. Στην νέα ταινία του Ντάμιεν Σαζέλ, απουσιάζει ο μεγάλος έρωτας, βασικό κομμάτι του “La la land” και σε εκείνη την ταινία, αναπτύχθηκε προτού οι νεαροί καλλιτέχνες εμπλακούν σε βάθος με την τέχνη. Αντιθέτως, η γνωριμία της Νέλι και του Μάνι, έγινε την στιγμή που η Νέλι από τη μια μέρα στην άλλη ξεκινούσε μια μεγάλη σταδιοδρομία. Για τον Σαζέλ το Χόλιγουντ καταστρέφει τον έρωτα.

The post Βαβυλώνα appeared first on screeneye.gr.

]]> https://screeneye.gr/vavylona/feed/ 0 La La Land https://screeneye.gr/la_la_land_review_-screeneye/ https://screeneye.gr/la_la_land_review_-screeneye/#comments Tue, 20 Dec 2016 22:44:37 +0000 https://screeneye.gr/?p=52771 Ανάμεσα στις τρομπέτες, στα σαξόφωνα, στα κοντραμπάσα, στα τρομπόνια, στις ακροάσεις, στους μονολόγους, στις κριτικές επιτροπές, ο ντραμίστας και σκηνοθέτης Ντάμιεν Σαζέλ επινοεί μια απλή μονοσέλιδη ρομαντική ιστορία, και τη διαμορφώνει σε μιούζικαλ συναρπαστικό , πάνω στα αμέτρητα διαμαντάκια του καλλιτεχνικού στερεώματος

The post La La Land appeared first on screeneye.gr.

]]> la-la-land

Μουσική κωμωδία, δράμα, 128′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Tίτλος: La La Land
Γλώσσα:  Αγγλικά Διανομή: Odeon
Του Ντάμιεν Σαζέλ
Mε τουςΈμμα Στόουν, Ράιαν Γκόσλινγκ, Τζ. Κ. Σίμονς, Φιν Γουίτροκ, Ρόζμαρι Ντεβίτ, Σονόια Μιζούνο, Τζον Λέτζεντ
 

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Ανάμεσα  στις τρομπέτες, στα σαξόφωνα, στα κοντραμπάσα, στα τρομπόνια, στις ακροάσεις, στους μονολόγους, στις κριτικές επιτροπές, ο   ντραμίστας και σκηνοθέτης Ντάμιεν Σαζέλ ( θυμηθείτε το Whiplash), επινοεί μια απλή μονοσέλιδη ρομαντική  ιστορία,  μιας αβάν- γκαρντ νοσταλγικής αισθητικής, γυρίζει την ταινία όπως τόν παλιο καλό καιρό, με φιλμ και τη διαμορφώνει σε μιούζικαλ συναρπαστικό   , πάνω στα αμέτρητα διαμαντάκια του καλλιτεχνικού στερεώματος.

Ένας ιδεολόγος πιανίστας της τζαζ και μια εκκολαπτόμενη, γεμάτη αισιοδοξία ηθοποιός- άγνωστοι μεταξύ αγνώστων-, έρχονται κοντά και  γίνονται η έμπνευσή του. Εξερευνά  τα όνειρά τους, τον ιδεαλισμό τους, τους συμβιβασμούς τους, τα όρια τους, εν τέλει την κατάληξη του έρωτά τους, σε ένα σύμπαν ανελέητα ανταγωνιστικό και αδιέξοδο, λόγω της έλλειψης ευκαιριών. Που αλλού, στη γη των ονείρων,  στο Λος Άντζελες, εξ ου και ο παιχνιδιάρικος τίτλος.

Ο  Σαζέλ σφυρηλατεί το κινηματογραφικό του κάδρο  με δυναμική χορογραφία και με μια επιτυχημένη πανδαισία χρωμάτων, γήινων και παστέλ αποχρώσεων ,χρωματίζει μέχρι τον ουρανό και τα αστέρια, ζωγραφίζει ακόμα και τα σκηνικά, όπως τότε, στο σινεμά του ’50.  Είναι ένας ακόμη κομψός τρόπος να τιμήσει τα σπουδαία μιούζικαλ του παρελθόντος, όπως επί παραδείγματι, το «Singin’ in the Rain» και το «West Side Story». Υπάρχουν στιγμές, που οι Ράιαν Γκόσλινγκ-Έμμα Στόουν, μας θυμίζουν τον Σινάτρα, τον Μπέιμέρ, την Νάταλι Γουντ, την Ολίβια Νιούτον. Το σάουντρακ  είναι ο ακρογωνιαίας του λίθος, ενίοτε δυναμικό, ενίοτε υποτονικό, ουκ ολίγες φορές επενδύει σε αυτό, ακόμα και για να καλύψει τις σεναριακές αδυναμίες της ταινίας. Ένας συνδυασμός  τραγουδιού και  πρόζας, τον οποίο προβάλλει κάπως παρατραβηγμένα, στο μέρος εκείνο, με τους πρωταγωνιστές να παρασύρονται -μεταφορικά και κυριολεκτικά- από τα «φτερά του έρωτα».

Ας μην αναφερθούμε στη φορτισμένη τελευταία σκηνή, μα σε μια υπέροχη άλλη, με τον Σεμπάστιαν (Γκόσλινγκ)να αρπάζει μια ηλικιωμένη γυναίκα και να χορεύουν μαζί, το «City of Stars», κάτω από τα αγριεμένα μάτια του άντρα της.

Το έργο χωρίζεται στις τέσσερις εποχές, ξεκινάει χειμώνα, ολοκληρώνεται χειμώνα, στον ίδιο χώρο σε διαφορετικό χρόνο.

Η έναρξη της ταινίας, δηλαδή τα πρώτα πέντε της λεπτά( φόρος τιμής στις ταινίες Grease και Weekend), μα και αργότερα, όταν οι παράλληλοι δρόμοι των δύο ηρώων, θα γίνουν ένας, αποτελεί μάθημα,  σε σχολή σκηνοθεσίας. Ο Ντάμιεν Σαζέλ μεταφέρει τη μαγιά των δασκάλων του και προσθέτει και τη δική του φαντασία, σε ένα αποτέλεσμα, προπομπός για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

 Αντιμετωπίζει τα δύο πρόσωπα, ως ίσος προς ίσον, αποφεύγει την  παγίδα μιας μετατόπισης του ενδιαφέροντος, σε έναν από τους δύο, όπως έχουμε δει να συμβαίνει συχνά . Υποθετικά μιλώντας, αν τους δύο ρόλους, τους έδινε σε πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς, το αποτέλεσμα θα ήταν πάλι ικανοποιητικό. Εδώ όμως οι  ερμηνείες είναι μεγάλης κλάσης, από τους δύο γνωστούς αστέρες. Ιδίως η Στόουν, μεταμορφώνεται από ένα ονειροπόλο κορίτσι με έλλειψη αυτοπεποίθησης, σε μια γυναίκα χωρίς ψευδαισθήσεις και ο φακός του, αποτυπώνει ξεκάθαρα την αλλαγή αυτή…θα την δούμε να γίνεται και πάλι παιδί, όταν το βλέμμα της μαγνητίζεται και η καρδιά της ξέφρενα θα χτυπά, από το σκίρτημα του έρωτα.

Προσθέτουμε το έργο αυτό, ανάμεσα στις πιο φωτεινές στιγμές του ρομαντικού σινεμά και του μιούζικαλ.

“La La Land” από 22 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post La La Land appeared first on screeneye.gr.

]]> https://screeneye.gr/la_la_land_review_-screeneye/feed/ 0