Ρομαντικό,Δράμα, Επιστημονικής Φαντασίας, 123′ Η.Π.Α 2013

του Τζιμ Τζάρμους

Με τους Τίλντα Σουίντον, Τομ Χίντλεστον, Μία Βασίκοφσκα, Τζον Χαρτ 

Η ταινία που προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, ξεκινά με μια εικόνα  μοναδικής αισθητικής,  εναρκτήριο πλάνο κομμάτι της ούτω καλούμενης « Τζαρμικής φόρμας», με το αγαπημένο ροκ μουσικό χαλί του δημιουργού, και με την κάμερα να βρίσκεται στην οροφή ενός αρτιστίκ υπνοδωματίου,  να κινείται πανοραμικά σε ένα χώρο γεμάτο βιβλία, πίνακες, ηλεκτρικές κιθάρες, και δίπλα ένας άντρας ο Αδαμ και μια γυναίκα η Εύα, αγκαλιασμένοι να κοιμούνται.

Αυτός είναι ένας ρομαντικός-μελαγχολικός μουσικός που ζει στο Ντιτρόιτ, στο χώρο  που μόλις περιγράψαμε, κι αυτή ένα επίσης βαμπίρ 500 ετών! που αφήνει την Ταγγέρη για να συναντήσει τον πρώην εραστή της. Ενώ στα μάτια του θεατή η επανένωση τους φαντάζει αναπόφευκτη, η άφιξη της νεότερης αδερφής της Εύα, θα σπείρει τη καταστροφή.

Το φιλμ καταπιάνεται με θέματα που ενοχλούν, όπως η  κατάθλιψη, ο θάνατος, η κοινωνική απομόνωση, ο Τζάρμους θα τα αποφορτίσει με το δράμα να υπακούει στο γέλιο, με την ιστορία ενός ζευγαριού βαμπίρ, σε μια αλλιώτική μορφή απ’ αυτήν που  έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη.  Δεν επιθυμούν να πιουν το αίμα κανενός με τον τρόπο που πάει το μυαλό μας,  είναι φιλήσυχοι και ανθρώπινοι, προσπαθούν να αυτοπροσδιοριστούν και να επανασυνδεθούν μετά από μια μεγάλη περίοδο σε διάσταση.

Είναι ένα έργο που συνδυάζει στοιχεία γνώριμα του σκηνοθέτη κι άλλα που καταφεύγει σε αυτά για πρώτη φορά. Οι οικείοι  κωδικοποιημένοι διάλογοι  όπως τους είδαμε στο «Μια νύχτα στον κόσμο»,  οι  χαρακτήρες εδώ του Αδάμ και της Εύα που φλερτάρουν με την αντισυμβατικότητα( λόγου χάριν του Ντον και της Σέρι από τα « Ραγισμένα Λουλούδια») , συναντούν μια εντελώς καινούρια φιλοσοφική και αισθητική πρωτοτυπία που δεν την έχουμε ξαναδεί από τον Τζιμ Τζάρμους. Έργο φαντασίας που ξεφεύγει εκατό τοις εκατό από τον ρεαλισμό, χρησιμοποιώντας λαϊκούς μύθους( για βρικόλακες), λογοτεχνικές αναφορές( από το love’s labour’s lost του Σαίξπηρ) και κλασσικούς θεατρικούς παραλληλισμούς( Η Σονάτα των Φαντασμάτων του  Στριντμπεργκ, και Πρωτομάστορας Σόλνες του Ίψεν).

Οι χαρακτήρες,  μπορεί να ζουν για πάντα, αυτό όμως δεν τους καθιστά άτρωτους,  ότι δεν θα υποφέρουν και δεν θα  στοιχειώνονται από τις επιλογές τους, ιδίως όταν ο έρωτας βρίσκεται σε μια βάναυση δοκιμασία διαρκείας. Ο Τζάρμους στο φαντασιακό κινηματογραφικό του παιχνίδι, παρουσιάζει την περιπλοκότητα της ύπαρξης, όπως ακριβώς είναι, σαν ένας λαβύρινθος.

Το εγχείρημα του ήταν φοβερά δύσκολο για να στεφθεί απόλυτα με επιτυχία. Το αφηγηματικό μέσον που επιλέγει είναι χαοτικό και  δημιουργεί αναπόφευκτα σύγχυση για τις πραγματικές του προθέσεις. Υπήρξαν στιγμές αμηχανίας που τον ανάγκασαν απ’ το μισό και μετά να επαναλάβει εαυτόν. Ο ρόλος του Τζον Χαρτ ίσως και να μην χρειαζόταν αλλά η Τίλντα Σουίντον,  ο Τομ Χίντλεστον και η έκπληξη Μία Βασίκοφσκα,  αδιαμφισβήτητα κλέβουν τηνπαράσταση.

“Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί” από 1/1 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί(Only Lovers Left Alive) appeared first on screeneye.gr.

Γράφει ο απεσταλμένος του Screeneye στη Θεσσαλονίκη

Ιάκωβος Γωγάκης

Η τελετή έναρξης του 54ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης  ήταν ιδιαίτερα πλούσια από πολλές απόψεις, με πιο χαρακτηριστικό στοιχείο την παρουσία δύο πρωτοκλασάτων Αμερικάνων σκηνοθετών στην αίθουσα, του Τζιμ Τζάρμους και του Αλεξάντερ Πέιν.

Αν εξαιρέσει κανείς τη λιτή και περιεκτική ομιλία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Δημήτρη  Εϊπίδη, η προσπάθεια ορισμένων  ομιλητών να δώσουν πολιτικό τόνο στη γιορτή του κινηματογράφου και να κλέψουν λίγο τηλεοπτικό χρόνο, μάλλον έπεσε στο κενό, με τους παρευρισκόμενους να τους αποδοκιμάζουν μπροστά στα έκπληκτα μάτια των δύο διάσημων προσκεκλημένων.

Παρουσιάστρια της εκδήλωσης ήταν η ηθοποιός Ελένη Ρουσινού( Miss Violence), την επίσημη έναρξη κήρυξε ο δήμαρχος της πόλης Γιάννης Μπουτάρης, κι ακολούθησε η προβολή της τελευταίας ταινίας του Τζιμ Τζάρμους με τίτλο « Only Lovers Left Alive». Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Τίλντα Σουίντον,  Τομ Χίντλεστον και  Τζον Χαρτ

Η ταινία που προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, ξεκινά με μια εικόνα  μοναδικής αισθητικής,  εναρκτήριο πλάνο κομμάτι της ούτω καλούμενης « Τζαρμικής φόρμας», με το αγαπημένο ροκ μουσικό χαλί του δημιουργού, και με την κάμερα να βρίσκεται στην οροφή ενός αρτιστίκ υπνοδωματίου,  να κινείται πανοραμικά σε ένα χώρο γεμάτο βιβλία, πίνακες, ηλεκτρικές κιθάρες, και δίπλα ένας άντρας ο Αδαμ και μια γυναίκα η Εύα, αγκαλιασμένοι να κοιμούνται.

Το έργο ενώ καταπιάνεται με θέματα που ενοχλούν, όπως η  κατάθλιψη,  ο θάνατος, η κοινωνική απομόνωση, ο δημιουργός θα τα αποφορτίσει με άφθονο χιούμορ, με την ιστορία ενός ζευγαριού βαμπίρ, σε μια αλλιώτική μορφή απ’ αυτήν που  έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη.  Δεν επιθυμούν να πιουν το αίμα κανενός, είναι φιλήσυχοι και ανθρώπινοι, προσπαθούν να αυτοπροσδιοριστούν και να επανασυνδεθούν μετά από μια μεγάλη περίοδο σε διάσταση.

Είναι μια ερωτική ιστορία με τους γνώριμους κωδικοποιημένους διαλόγους του Τζάρμους (“Stranger Than Paradise, Mystery Train), με αναφορές στη λογοτεχνία και την μυθολογία, καλογραμμένη μεν αλλά  ως μείον παρατηρήσαμε την επίπεδη δομή, που σε κάποιες στιγμές φαινόταν ότι ο σκηνοθέτης ήθελε απλά να  πετάξει στο γυαλί διάφορα θέματα κοινωνικής κριτικής χωρίς να τα υποστηρίζει με ένα στιβαρό αφηγηματικό μέσον.

The post Αποδοκιμάστηκαν οι πολιτικές ομιλίες, αποθεώθηκε ο Τζιμ Τζάρμους appeared first on screeneye.gr.