Κωμικό θρίλερ/δράμα,122′, Αργεντινή 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Relatos Salvajes στα Αγγλικά Wild Tales

Του Νταμιάν Σιφρόν

Με τους: Ρικάρντο Νταρίν, Ρίτα Κορτέζε, Όσκαρ Μαρτίνεζ, Λεονάρντο Σμπαράλια, Έρικα Ριβάς, Ντάριο Γκραντινέτι, Τζουλιέτα Ζίλμπερμπεργκ

Έξι διαφορετικές ιστορίες σκοτεινού χιούμορ, η κάθε μία με διαφορετική κατάληξη από την άλλη, που λειτουργούν-έστω και με υπερβολές- ως ο καθρέφτης της Αργεντίνικης κοινωνίας, των ταξικών ανισοτήτων , της εκτεταμένης κρατικής της διαφθοράς, που σε κάποιες περιπτώσεις θυμίζει Ελλάδα.

1.Ένας πιλότος θα μαζέψει όλους όσοι τον έβλαψαν, σε μια πτήση –εκδίκησης με προδιαγεγραμμένο το τέλος τους.

2.Μια νεαρή σερβιτόρα αναγνωρίζει τον ηθικό αυτουργό της αυτοκτονίας του πατέρα της. Θα τον εκδικηθεί ρίχνοντας ποντικοφάρμακο στο φαγητό του. Η εξέλιξη περιπλέκεται όταν θα εμφανιστεί στο εστιατόριο ο νεαρός γιός του.

3.Ο Ντιέγκο οδηγεί ένα πανάκριβο Audi. Σε μια διαδρομή  θα βρεθεί να ακολουθεί ένα στραπατσαρισμένο Peugeot , με τον οδηγό του να μην του επιτρέπει να τον προσπεράσει. Ο Ντιέγκο όταν θα τα καταφέρει να προπορευθεί, θα κάνει τη γνωστή απρεπή χειρονομία. Λίγα λεπτά αργότερα το Audi θα μείνει από λάστιχο. Τότε ο Ντιέγκο θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν που του είχε κάνει τη ζωή δύσκολη, σε μια μάχη μέχρι θανάτου.

4.Ο Σιμόν( τον οποίο ερμηνεύει ο πιο γνωστός Αργεντίνος ηθοποιός ο Ρικάρντο Ντάριν.) είναι μηχανικός και ειδικός στις κατεδαφίσεις κτιρίων με εκρηκτικά. Ο γερανός είχε σηκώσει το παράνομα σταθμευμένο αυτοκίνητό του. Ο ίδιος αρνείται τη παράβαση, αλλά δεν μπορεί  να βρει το δίκιο του, εγκλωβισμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, έτσι αναγκάζεται να πληρώσει το πρόστιμο. Η επαγγελματική και προσωπική του γαλήνη διαταράσσεται όταν το σκηνικό επαναλαμβάνεται λίγες μέρες αργότερα. Τότε αποφασίζει να πάρει το νόμο στα χέρια του, γεμίζοντας με εκρηκτικά το αυτοκίνητο του.

5.Πλουσιόπαιδο σκοτώνει μια έγκυο. Μετά από πιέσεις, ο πατέρας του συναινεί στο να δωροδοκήσει τις αρχές για την αθώωση του γιού του. Το ποσό της συμφωνίας έκλεισε στα 500 χιλιάδες δολάρια. Όμως, δικηγόροι, δικαστές κ.α το αυξάνουν στο 1 εκατομμύριο. Ο πατέρας τώρα αρνείται να πληρώσει.

6. Μέρα γάμου. Το μυστήριο ολοκληρώνεται, έρχεται η στιγμή του ξέφρενου πάρτι. Η νύφη, πάνω στο γλέντι ,θα αντιληφθεί ότι ο άντρας της είχε κρυφή ερωτική σχέση με μια γυναίκα που βρίσκεται καλεσμένη στο πάρτι.. Χάνει τον αυτοέλεγχο και μπροστά στον κόσμο τα κάνει ρημαδιό.

Ο Νταμιάν Σιφρόν δεν διακατέχεται από ηθικιστικές παραινέσεις ούτε εμφανίζεται ως κριτής όσων δεν ελέγχουν το θυμό τους, αντίθετα -σε κάποιες στιγμές- παρουσιάζει τη ροπή προς τη βία ως το αποτέλεσμα μιας στρεβλής κατάστασης, που ξεκινά από τους μηχανισμούς και τις δομές των σύγχρονων κοινωνιών για να καταλήξει αναπόφευκτα να επιδράσει σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, όταν θα βγει από τα ρούχα του και θα ξεπεράσει τα όρια του.

Τα 6 επεισόδια δεν λειτουργούν ούτε συνδετικά ούτε συνεκτικά και πλην του στοιχείου της εκδίκησης δεν υπάρχει κάτι άλλο που να τα δένει , αυτό είναι και το βασικό μειονέκτημα της ταινίας. Τα επεισόδια 4 και 5 έχουν ίσως  μεγαλύτερο βάρος απ’όλα τα άλλα ,γιατί είναι πιο στοχευμένα, συνδέουν το άτομο με συμβάντα υπαρκτά και της καθημερινότητας και   αφαιρούν την επιτηδευμένη σκληρότητα, τη γελοιογραφική υπερβολή, την έλλειψη μέτρου, στοιχεία που τα είδαμε σε μεγάλο βαθμό στις υπόλοιπες ιστορίες.

Ηθικές και οικονομικές εξαγορές, δοσοληψίες, κρατική ασυδοσία, νόμοι που υλοποιούνται κατά το δοκούν, πιέζουν ασφυκτικά τους πρωταγωνιστές ,που θα υποστούν ψυχολογική βία κι αυτοί με τη σειρά τους θα ανταποδώσουν, με μια σκηνοθετική οπτική που φλερτάρει με την ηρωοποίηση τους.

Περίπου δέκα χρόνια μετά την προηγούμενη του ταινία ,το “On Probation” -που το είδαν λιγοστοί σινεφίλ σε επιλεγμένα φεστιβάλ- ο Νταμιάν Σιφρόν με τις  “Ιστορίες για Αγρίους” σπάει τα ταμεία στη χώρα του, ξεπερνώντας τα 3 εκατομμύρια εισιτήρια, με τη βοήθεια και του παραγωγού της ταινίας, του Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Η ταινία συμμετείχε στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Καννών

The post Ιστορίες για Αγρίους appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, 105′, Αργεντινή 2012, Γλώσσα: Ισπανικά

του Πάμπλο Τραπέρο

Με τους Ρικάρντο Νταρίν, Τζέρεμι Ρένερ, Μαρτίνα Γκούσμαν

Ρεαλιστικό κοινωνικό σινεμά διαμαρτυρίας που φλερτάρει με το ντοκιμαντέρ, παράλληλες ιστορίες που προκαλούν προβληματισμό και συμπυκνώνουν την απελπιστική καθημερινότητα στις παραγκουπόλεις του Μπουένος Άιρες, με πυρήνα τρεις αφανείς ήρωες της δεκαετίας του 70’, που θα βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο  με την κοινωνική βία, την εξαθλίωση και με τους δικούς τους ατομικούς φόβους κι ενοχές. Τα μεγάλης διάρκειας πλάνα σεκάνς κι ο φωτογραφικός φακός του πρωτεργάτη του νέου Αργεντίνικου σινεμά, του Πάμπλο Τραπέρο, εντυπωσιάζουν. Την ίδια στιγμή η κινηματογραφική αποτύπωση είναι λιγότερο καθηλωτική κι ενδιαφέρουσα, απ’ αυτό καθεαυτό το πολύ ισχυρό υπόβαθρό, της κοινωνικής πραγματικότητας στην Αργεντινή, που προσπαθεί να ανιχνεύσει-και σε κάποια σημεία ανεπιτυχώς- ο σκηνοθέτης.

Ο τίτλος « Λευκός Ελέφαντας» δεν προέκυψε συμπτωματικά. Αντιπροσωπεύει το κτίριο σύμβολο της Αργεντινής- που έμεινε στα μπετά από το 1937-, το οποίο σχεδιάστηκε για να γίνει το μεγαλύτερο νοσοκομείο της Λατινικής Αμερικής. Ο Τραπέρο βγάζει στο φως τις ψεύτικές υποσχέσεις των κυβερνήσεων για την ολοκλήρωση του έργου, που θα εξυπηρετούσε τους άπορους της υποβαθμισμένης περιοχής, αποτυπώνει την ανιδιοτελή προσφορά των ιερέων και των κοινωνικών λειτουργών, κι αφιερώνει το έργο του, στον πατέρα Κάρλος Μουγκίσα που πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου το 1974.

Το φιλμ όπως αρχίζει, έτσι τελειώνει, χωρίς διάλογο, με προσευχές, δάκρια κι αναστεναγμούς.

Ένα κοντινό ζουμ στο πρόσωπο του βέλγου ιερέα Τζουλιάν που βρίσκεται ξαπλωμένος σε ιατρικό κρεβάτι, κι ένα flashback, με τα πρώτα δεκαπέντε λεπτά να είναι βουβά, να ακούγεται μόνο ο φυσικός ήχος από τη ζούγκλα του Αμαζόνιου, κι ο θεατής να βλέπει αμυδρά τη φιγούρα ενός φοβισμένου και μελανιασμένου  ιερέα, του  Νίκολα, που προσπαθεί να ξεφύγει από μια ομάδα στρατιωτών. Η διάσωσή του συνοδεύεται  αργότερα με ήχους ροκ&ρολ. Ο σκηνοθέτης τοποθετεί  την υπόλοιπη πλοκή σε μια παραμελημένη συνοικία, δίπλα στον « Λευκό Ελέφαντα»,  με τους δύο ιερείς και την κοινωνική λειτουργό Λουτσιάνα να δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για τη βελτίωση των συνθηκών  της ζωής των κατοίκων. Τρεις ξεχωριστοί  χαρακτήρες, με διαφορετικές μέχρι τότε κατευθύνσεις στη ζωή τους, που τους ενώνει η ανιδιοτελής προσφορά, με το δρόμο να μην είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Η άρνηση για βοήθεια από τους ντόπιους, το εμπόριο ναρκωτικών, η τοπική διαφθορά και τα δικά τους προσωπικά πάθη, θα ωθήσουν και τους τρεις, πέρα από τα όρια τους.

Τα διαφορετικά επεισόδια που εξελίσσονται,  και η δύναμη  μερικών ιστοριών, δίνουν την αίσθηση ότι αυτό που βλέπουμε δεν συμπίπτει με το στενό χρονικό διάστημα μιας βδομάδας, όπως επιτάσσει το σενάριο, σκιαγραφώντας πιο καθαρά το πορτρέτο μιας κοινωνίας με τα ίδια προβλήματα, που χρονίζουν. Ταυτόχρονα ο Τραπέρο, αρνείται ορθά να μας υπενθυμίζει διαρκώς ότι το έργο διαδραματίζεται τέσσερις δεκαετίες πίσω, γιατί ακριβώς η δικτατορία του τότε, εξακολουθεί να στοιχειώνει ακόμα το λαό, όπως επίσης η φτώχεια, η κοινωνική ανισότητα και οι συγκρούσεις με την αστυνομία, εμφανίζονται εδώ «σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα». Αυτή η βιρτουόζικη  προσέγγιση του Τραπέρο αποτυπώνεται ξανά με δύναμη και καθαρότητα, σε ότι έχει να κάνει με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της χώρας του( Αξίζει να θυμηθούμε τη ταινία του « Λεονέρα» που προβλήθηκε επανειλημμένα από την ΕΡΤ, για την κατάντια του σωφρονιστικού συστήματος, και την απάνθρωπη στάση των Αργεντινών απέναντι σε μια φυλακισμένη μητέρα).

Μας αποπροσανατολίζει μερικώς, όταν με αμηχανία πλάθει ένα love story-για να πιάσει και το θέμα της αγαμίας των ιερέων- μεταξύ του νεαρού  Νίκολα(Τζέρεμι Ρένερ) με τη γοητευτική Λουτσιάνα( την οποία ερμηνεύει η σύντροφος του σκηνοθέτη Μαρτίνα Γκούσμαν), με εξέλιξη προβλέψιμη και περιττή.

Ανεξάρτητα από τις όποιες αστοχίες, οι ατόφιες και ειλικρινείς προθέσεις του Τραπέρο δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Ο « Λευκός Ελέφαντας» είναι η άλλη-η κρυμμένη- όψη της Αργεντινής

.”Λευκός Ελέφαντας” από 29/5 στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos, Seven

The post Λευκός Ελέφαντας(White Elephant) appeared first on screeneye.gr.