Επιμέλεια Πέννυ Σουμελίδου

Η χώρα, η ήπειρος, ο πλανήτης μπήκε στον πάγο. Διανύουμε μία περίοδο άνω τελείας σε κάθε τομέα της ζωής μας. Όπως ήταν αναμενόμενο, μετά τα σχολεία, επόμενη κίνηση της κυβέρνησης ήταν να αναστείλει τη λειτουργία και των κινηματογράφων σε όλη τη χώρα για δύο εβδομάδες τουλάχιστον, ως μέτρο καταπολέμησης της εξάπλωσης του κοροναϊού. Συνεπώς, θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να ξανανιώσουμε όλα εκείνα τα μοναδικά συναισθήματα που μας προσφέρει η 7η τέχνη.
Σε παρόμοιο κλίμα, η εβδομάδα που πέρασε προσέφερε κυρίως νέα αναβολών και ανασυγκρότησης. Η αρχή είχε γίνει με την αναβολή του νέου James Bond και η συνέχεια ήρθε από τη Disney, όταν αποφάσισε να αναβάλλει την έξοδο του ριμέικ της κλασικής πια ταινίας του 1998, “Mulan”.

Στην avant-premiere της ταινίας στο Λονδίνο, αφού άστραψαν τα φλας στο κόκκινο χαλί, η εταιρεία ανακοίνωσε πως η ταινία δε θα παιχθεί στις 27 Μαρτίου όπως υπολογιζόταν, αλλά θα αναβληθεί, άγνωστο μέχρι πότε. Πιθανότατα θα ανακοινωθεί νέα ημερομηνία προβολής μέσα στο χρόνο, όπως και για τα άλλα horror projects της εταιρείας “The New Mutants” και “Antlers”, τα οποία τα…πήρε η μπάλα. Η Disney όμως δε σταμάτησε εκεί. Έκλεισε και τα θεματικά της πάρκα στην Καλιφόρνια και στο Παρίσι για προληπτικούς λόγους.

Την κίνηση της Disney ακολούθησαν η Universal, με τη νέα προσθήκη στο “Fast and Furious” franchise, F9, να παίρνει αναβολή για το Μάιο, και η Paramount Pictures, με τη συνέχεια του “A Quiet Place 2″ να αναβάλλεται επ’ αόριστον. Ο ίδιος ο Kransiski, πρωταγωνιστής της πρώτης ταινίας, το ανακοίνωσε στα social media, νιώθοντας περήφανος που ο κόσμος θέλει να είναι μαζί (στο σινεμά) όταν βλέπουν την ταινία.

Επ’ αόριστον αναβολή  και για το ανεξάρτητο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τραϊμπέκα της Νέας Υόρκης, που θα ξεκινούσε τον Απρίλιο και θα συμμετείχε και ο Έλληνας σκηνοθέτης Αργύρης Παπαδημητρόπουλος με το έργο “Monday”. Οι άνθρωποι της Tribeca δήλωσαν πως ίδρυσαν το Φεστιβάλ ως αντίδραση στην 11η Σεπτεμβρίου, ως εκδήλωση της ανάγκης τους να ενωθούν και να καταπολεμήσουν το φόβο και το άγχος. Είναι επομένως αναπόσπαστο κομμάτι του Φεστιβάλ να ανασυντίθεται, να προσαρμόζεται και να προχωράει μπροστά, δήλωσαν οι ιδρυτές του.

Στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ υπήρχε και το Office Competition με πρωταγωνιστές τον Antonio Banderas και την Penelope Cruz, όπως παρόντες θα ήταν και το ζευγάρι που βρέθηκε με κοροναϊο, Tom Hanks-Rita Wilson.

Υπάρχουν όμως και οι «πολύ σκληροί» για να…σταματήσουν, αλλά αναγκάστηκαν να το πράξουν από τις ίδιες της συνθήκες. Η νέα ταινία του Guillermo Del Toro, Nightmare Alley, με πρωταγωνιστές τους Bradley Cooper και Rooney Mara μέχρι την Πέμπτη 12/3 συνέχιζαν να βρίσκονται στα γυρίσματα  κανονικά. Ο βραβευμένος Μεξικανός σκηνοθέτης, χθες Παρασκευή, ανακοίνωσε τη διακοπή των γυρισμάτων. Για την ιστορία, οι δύο γνωστοί πρωταγωνιστές εμφανίστηκαν στη χιονισμένη Νέα Υόρκη, με ρούχα που παραπέμπουν σε 50’s noir ταινίες, μιας και η ταινία θα βασίζεται σε αυτήν την περίοδο.

Στο ίδιο χρονικό πλαίσιο τοποθετείται και η νέα ταινία του Steven Soderbergh, Kill Switch. Οι John Hamm και Sebastian Stann βρίσκονται σε συζητήσεις να παίξουν στο αστυνομικό δράμα, με τον πρώτο σε ρόλο αστυνομικού και το δεύτερο ως μέλος συμμορίας που εισβάλλει σε σπίτια. Τα γυρίσματα ακόμα να ξεκινήσουν.
Ο Soderbergh έχει την τιμητική του αυτές τις μέρες λόγω…..Contagion. Η ταινία που κυκλοφόρησε το 2011 ήταν τελικά πιο προφητική από ότι περιμέναμε, μιας και ο σκηνοθέτης είχε εξετάσει ενδελεχώς την πιθανότητα να υπάρξει τέτοιο ξέσπασμα και είχε μιλήσει με επιστήμονες, οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις υποψίες του. Η ταινία λοιπόν είναι ιδανική επιλογή για home cinema, ειδικά αυτές τις μέρες για όποιον θέλει να μπει στο κλίμα. Παρόμοια περίπτωση είναι και το Sea Fever, της Neasa Hardiman, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο και αφορά την εισχώρηση ενός παράσιτου στην καμπίνα ενός αλιευτικού. Μέσα στο πλοίο βρίσκεται μία βιολόγος για να ερευνήσει το βυθό και να μπορέσει να αποξενωθεί. Η εισβολή και το χάος που προκαλεί σταδιακά το μικρόβιο όμως, θα την αναγκάσει να ξεχάσει τις αναστολές της και να βοηθήσει το πλήρωμα να μη βυθιστεί στην παράνοια.
Η ταινία αναμένεται να προκαλέσει έντονα συναισθήματα σασπένς όταν, καλώς εχόντων των πραγμάτων πλέον, κυκλοφορήσει στις αίθουσες.

Άλλο ένα μεγάλο κινηματογραφικό κεφάλαιο φαίνεται να κλείνει αυτήν την εβδομάδα, με την ανακοίνωση της ποινής του Harvey Weinstein και την προσέλευσή του στο δικαστήριο. Ο Weinstein καταδικάστηκε σε 23 χρόνια φυλάκισης για σεξουαλική κακοποίηση της Miriam Haley και της Jessica Mann, πρώτου βαθμού για την πρώτη και τρίτου βαθμού για τη δεύτερη γυναίκα. Ο επιχειρηματίας εμφανίστηκε για την εκδίκαση της ποινής στο δικαστήριο σε αναπηρικό καροτσάκι, ύστερα από εγχείρηση στην καρδιά, μιας και ανέφερε πόνους στο στήθος. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στις φυλακές του Rikers Island.

The post Η 7η τέχνη στον πάγο. Διακόπτονται γυρίσματα, αναβάλλονται πρεμιέρες, ακυρώνονται Φεστιβάλ και ο Γουάινστιν στη φυλακή appeared first on screeneye.gr.

Για τον Τζον Κάλαχαν, ο οποίος σε ηλικία 21 ετών έμεινε παράλυτος μετά από τροχαίο ατύχημα, είναι αφιερωμένη η πιο πρόσφατη δουλειά του Αμερικανου σκηνοθέτη Γκας Βαν Σαντ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο που έγραψε ο ίδιος ο Κάλαχαν.

Ο γνωστός δημιουργός ταινιών όπως το Milk και Elephant, αντιμετώπισε πρόσφατα  το μένος κοινού και κριτικών, για την κατώτερη των προσδοκιών ταινία Μια θάλασσα από δέντρα, ελπίζει τώρα  με αυτό το κοινωνικό δράμα , να αποδείξει πως δεν έχασε οριστικά το σπουδαίο ταλέντο του.

Η πρεμιέρα της ταινίας θα γίνει στο Φεστιβάλ Σαντάνς τον Γενάρη.

Πρωταγωνιστούν -μεταξύ άλλων-το ζευγάρι και στη ζωή,  ο  Γιοακίμ Φοίνιξ και η Ρούνεϊ Μάρα.

The post “Μην ανησυχείς, δεν θα φτάσει μακριά”… η νέα ταινία του Γκας Βαν Σαντ appeared first on screeneye.gr.

Ρομαντικό δράμα, 118′, Μ. Βρετανία/ Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Carol, Γλώσσα: Αγγλικά

Του Τοντ Χέινς

Με τους Κέιτ Μπλάνσετ,Ρούνεϊ Μάρα, Κάιλ Τσάντλερ, Σάρα Πόλσον

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Αποτελεί το αποκορύφωμα της  ανεπίσημης τριλογίας  του Τοντ Χέινς  για την “πρώιμη” χειραφέτηση και αυτονομία των γυναικών, των δεκαετιών ’40 και του ’50, εξιστορώντας τα δεινά ενός κρυφού ομόφυλου γυναικείου έρωτα, όπως τον συνέλαβε η συγγραφέας Πατρίσια Χάισμιθ το 1953.

Ο θαυμασμός μας για αυτή τη ταινία έγκειται στο γεγονός, πως ο  Τοντ Χέινς, χωρίς  να επιδίδεται στον εμπορεύσιμο ρομαντισμό, υποτάσσει τα περιττά λόγια, αποφεύγει την τεχνητή συγκινησιακή φόρτιση, τις σκόπιμες εντάσεις, ούτε οπτικά  διατυμπανίζει το ερεθιστικό περιεχόμενο της ταινίας του για τη σεξουαλική ταυτότητα των ηρωίδων ( όπως  είχαμε δει πρόσφατα στη «  Ζωή της Αντέλ»), ακολουθώντας εδώ ένα ιεροτελεστικό μοτίβο, που ξεκινάει από τις πρώτες ματιές, συνεχίζει με τη  ψυχική επαφή , μετά στην πνευματική, για να καταλήξει στη σαρκική ολοκλήρωση.

Την ίδια στιγμή, υπονοεί περισσότερα απ’ όσα λέει. Προτάσσει(υπόκωφα-εσωτερικά), τους μύθους και τα ιδεολογήματα εκείνων των χρόνων,  αναδεικνύοντας τη φθίνουσα αλλά ακόμη προνομιακή θέση των ανδρών και την καταναγκαστική συμμόρφωση του έτερου τους ήμισυ, στους δικούς τους κανόνες. Δηλαδή,  η γυναίκα να παραμείνει στο σπίτι και στην ανατροφή του παιδιού. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης βλέπει στο πρόσωπο της ώριμης και ανυπότακτης  Κάρολ Άιρντ(Κέιτ Μπλάνσετ) την ορμή του φεμινιστικού κινήματος,  που σιγά σιγά  θα συμπαρασύρει τα πάντα… μαζί και τη νεαρή Τερέζ Μπέλιβετ (Ρούνεϊ Μάρα), αναποφάσιστη μέχρι τότε σε όλα, ακόμα και στο τι φαγητό της αρέσει, πόσο μάλλον για τις σεξουαλικές της προτιμήσεις.

Ενώ ο Αμερικανός σκηνοθέτης δεν ξεφεύγει ούτε δευτερόλεπτο από την «ομιχλώδη» αλλά ονειρική ατμόσφαιρα του κλασικού νουάρ,  πιστή αποτύπωση του ’50 -αντιληπτή  ακόμα και από τις μουσικές επιλογές του Κάρτελ Μπάργουελ-,  ο υπό κατάρρευση γάμος της Κάρολ αλλά και ο δεσμός της Τερέζ, η εκδικητική στάση των «μαμόθρεφτων» συντρόφων τους, οι καταπιεσμένες τους επιθυμίες, θα λέγαμε πως όλο αυτό,  ξεπερνάει την ιστορικοκοινωνική περίοδο του  χθες και ο Χέινς το αφήνει αμυδρά να αγγίξει, υπαρκτές καταστάσεις του σήμερα. Τελικά δεν έχει σημασία, εάν τα δύο  πρόσωπα θα υπερπηδήσουν τα εμπόδια  και ο έρωτας τους θα πάρει σάρκα και οστά.

 Αποτελεσματική αποδείχθηκε η τεχνική να φιλμάρει, εκτός από τις συναντήσεις των δύο γυναικών σε κλειστούς χώρους και τις παράλληλες -αντίθετες τους διαδρομές,   η Κάρολ είναι εύπορη η Τερέζ από μικρή βρίσκεται στη βιοπάλη,  τονίζοντας έτσι τις διαφορές,   τα αδιέξοδα, αλλά και την κοινή δύσκολη θέση τους, όπως επίσης και την αταξικότητα της ερωτικής επιθυμίας.

Η ταινία από την άλλη, έχει και τα θέματα της, υιοθετώντας στο λόγο και τον αντίλογο των κεντρικών προσώπων, ιδιαίτερα τετριμμένους διαλόγους, κυρίως ανάμεσα στην Κάρολ και το σύζυγό της.  Και το σενάριο όμως, σε κάποιες στιγμές δεν αναλαμβάνει τα επιθυμητά ρίσκα,  γίνεται προβλέψιμο.

Έχοντας στις πρόσφατες  αποσκευές της ισχυρούς εσωτερικούς ρόλους, όπως στη «Θλιμμένη Τζάσμιν», η Κέιτ Μπλάνσετ σηκώνει μεγάλο μέρος από το βάρος της υποκριτικής κατασκευής, αποκρυπτογραφώντας επιτυχημένα, τα φανερά και κρυφά νοήματα της ρομαντικής ιστορίας. Η Ρούνεϊ Μάρα, κάπως αδικημένη από τον τρόπο που ο Τοντ Χέινς την προβάλλει, στέκεται ισάξια δίπλα της.

Όπως και να χει, η  « Κάρολ» αποτελεί ταινία σταθμό για το κοινωνικό σινεμά και σίγουρα μία από τις καλύτερες ταινίες(  θα μπορούσαμε να θυμηθούμε το “Desert Hearts” και το “Aimee & Jaguar”), που εξερευνούν τον παγιδευμένο κόσμο της ομόφυλης γυναικείας αγάπης, μιας άλλης εποχής.

“ Ο Τοντ Χέινς έριξε στο κάδρο, πλειάδα στοιχείων από παλαιότερες δικές του ταινίες, περισσότερα εδώ στο ΑΦΙΕΡΩΜΑ  για τον Αμερικάνο σκηνοθέτη και εκπρόσωπο του σινεμά Queer”.

“Κάρολ” από 3/12 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Κάρολ appeared first on screeneye.gr.