Οι Ταινίες της Εβδομάδας από την Πέμπτη 9 Μαρτίου στους Κινηματογράφους

Επιμέλεια-Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης

1. Park

Τόπος παραμελημένος- αχανής και μια σινέ-παρέμβαση προς τους « Αχαρνείς», για το στολίδι της Ανατολικής Αττικής… το Ολυμπιακό Χωριό. Το άφησαν να μαραζώνει. Μέσα και έξω από τα συρματοπλέγματα, στις μεγάλες αλάνες, σε ένα τοπίο σκοτεινό, η ανήσυχη νεολαία, μια κατά το Σαββόπουλο « τσογλανοπαρέα», εδώ δεν κάνει κριτική, γιουχάρουν, πλακώνονται, θεατρινίζουν, ερωτεύονται.

Η νεαρή σηνοθέτις Σοφία Εξάρχου δίνει το ελεύθερο στους ερασιτέχνες ηθοποιούς, αφήνει ανόθευτο το ρεαλισμό, αναδεικνύει την ανθρώπινη οικολογία και μια νεολαία παραμελημένη από γονείς και ακαθοδήγητη, να επιζήσει μέσα στο διαιρεμένο αστικό τοπίο.

Ολιγόλογο, αισθητικά weird, έντονα κοινωνιολογικό, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η πρωτοπόρα  « Σχολή του Σικάγο» είναι παρούσα στο έργο της Εξάρχου, ακόμα και από τον τρόπο που οι διάφορες ομάδες μεταξύ τους αλληλεπιδρούν, ακόμα και με σύμβολα. Το κοινωνικό επηρεάζει και καθορίζει το ατομικό, όπως βεβαίως δομείται η σχέση του Δημήτρη και της Άννας.

Το Park είναι « paranoid»  είναι εξελικτικό, μεταβαλλόμενο, όπως  οι άνθρωποι και οι μεταξύ τους σχέσεις.

 2.Βερολίνο, Αντίο 

Νοσταλγικό road-trip από τον Φατίχ Ακίν, σε μια μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου, γραμμένο από τον πρόσφατα αποθανόντα συγγραφέα Βόλφγκανγκ Χέρνντορφ. Το έργο επικεντρώνεται στην ανήσυχη εφηβεία, ταυτόχρονα αποτίει τιμή σε κάποιες πρωτοπόρες ταινίες του είδους, όπως ήταν το “Stand by Me”, το “Thelma & Louis” και το” ‘ Y Tu Mama Tambien”.

Υψηλές κινηματογραφικές δάφνες δεν διεκδικεί, είναι σε πολλά του σημεία άνισο, αλλά και αποτελεσματικό,  στην ανάδειξη της εφηβικής φαντασίας( παίζει αρκετά με τις μνήμες και τα όνειρα),  των εσωτερικών συγκρούσεων στο μεταίχμιο της συναισθηματικής ωρίμανσης των εφήβων, ξετυλίγοντας την ιστορία μέσα από ανατροπές και έξυπνες ατάκες πηγαίου χιούμορ.

 ”Tschick” είναι το όνομα ενός έφηβου  αντικοινωνικού αγοριού,  ένα παιδί αποκομμένο από τους γονείς του. Ο πατέρας του είναι  εργασιομανής και η μητέρα του μπαινοβγαίνει σε κέντρα αποτοξίνωσης. Ένα καλοκαίρι, μαζί με τον ρώσο συμμαθητή του, τον Αντρέι, θα βρεθούν με ένα κλεμμένο αμάξι, ξεκινώντας το ταξίδι των ονείρων τους στη γερμανική επαρχία.

Ο Γερμανοτούρκος αγαπητός δημιουργός,  ακολουθεί κατά γράμμα το μυθιστόρημα και πετυχαίνει να προσδώσει τη μετάλλαξη του ήρωά μας, την ενηλικίωση του, ακόμα και μέσα από τιε τρεις σουρεαλιστικές του συναντήσεις, με μια ομάδα ευκατάστατων νεαρών ποδηλατών, με την θερμή  αγροτική  οικογένεια και με το κορίτσι των σκουπιδιών.

3. Η Συνωμοσία της Σκιάς

Θυμίζοντάς μας στην έναρξη την πρόσφατη ταινία του  Στεφάν Μπριζέ « Ο Νόμος της Αγοράς»,  για τον κοινωνικό αποκλεισμό των ανθρώπων της μέσης ηλικίας να επανεκκινήσουν την επαγγελματικής τους σταδιοδρομία και η έλλειψη καλά αμειβόμενων τίμιων δουλειών,  η πρώτη μεγάλου μήκους του Τόμας Κρούιθοφ, μετεξελίσσεται σε θρίλερ-τύπου Σνόουντεν- και παραμένει σε αυτό το μοτίβο μέχρι το τέλος, ικανοποιώντας τις κατασκοπικού τύπου ανησυχίες μας, αλλά σταδιακά ξεχνάει τις κοινωνικές αρχικές της αναφορές. Ένα στοιχείο που θα έδινε ώθηση στο έργο –εάν υπήρχε μέχρι το τέλος-  παίζοντας σε μια ταινία και με το θρίλερ και με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα.

Ο καλοντυμένος Ντιβάλ, δεν έχει δουλειά, έχει όμως αξιοπρέπεια. Παρακολουθεί τις συνεδρίες σε Κέντρο Απεξάρτησης από το αλκοόλ. Θα συναντήσει τυχαία γνωστό του επιχειρηματία. Ένα μυστηριώδες τηλέφωνο αργά τη νύχτα, μια συνάντηση σε ένα γραφείο-φάντασμα και ένας μισθός-δέλεαρ( 1500 ευρώ τη βδομάδα), θα τον οδηγήσουν σε ένα διαμέρισμα να απομαγνητοφωνεί διάφορες συνομιλίες. Πολιτικοί, παιχνίδια διαφθοράς και εξουσίας και ένας φόνος, θα τον οδηγήσουν στην παραίτηση, είναι πλέον αργά. Ο Ντιβάλ έχει μπλέξει για τα καλά.

Ο Κρούιθοφ δεν είναι ο μάγος της αγωνίας, χειρίζεται ως ένα βαθμό ικανοποιητικά τους κλασικούς κώδικές του χιτσκοκικού σασπένς και τις ηθικές διακρίσεις μεταξύ αθώων και ενόχων και τις εξ’ ανάγκης επιλογές του κεντρικού προσώπου να επιβιώσει, αποδεχόμενος να εργαστεί σε μια εταιρία γρίφο και με έναν εργοδότη που θα τον παγιδεύσει και θα τον οδηγήσει συνένοχο στην παρανομία.

Ο  Φρανσουά Κλιζέ( Άθικτοι)  διεισδύει βαθιά στην προσωπικότητα ενός τίμιου συντηρητικού και με αξιοπρέπεια Γάλλου, να διαχειριστεί ένα άνευ προηγουμένου μπλέξιμο, διατηρώντας στο μέτρο του εφικτού, ανέπαφους τους ηθικούς του κώδικες. Η Άλμπα Ρορβάχερ στον γκεστ ρόλο μιας πρώην εξαρτημένης,, εκπλήσσει με την προσαρμογή της, να παίζει σε ταινίες διαφορετικών χωρών και γλωσσών. Την είδαμε τα τελευταία χρόνια να μιλάει Ιταλικά, Αγγλικά, Αλβανικά και τώρα Γαλλικά.

4.Καταπληκτικές Γυναίκες

Δημιούργημα του Μάικ Μλς συντρόφου μιας σπουδαίας Αμερικανίδας σκηνοθέτη,   της Μιράντα Τζουλί,  οι   « Καταπληκτικές Γυναίκες;» , είναι η εξιστόρηση οικογενειακών και προσωπικών παθών-αναζητήσεων  τριών γυναικών τη δεκαετία του ’70(1979), όταν το φεμινιστικό κίνημα βρισκόταν στο ζενίθ του, αλλά οι ανισότητες φύλου εξακολουθούσαν να αποτελούν υπαρκτό ζήτημα, ο Ρήγκαν ήταν ένα βήμα από την εξουσία και το AIDS θα αποτελούσε την πρώτη μεγάλη απειλή των επόμενων χρόνων.

Η Ντόροθι είναι  μητέρα, μεγαλώνει μόνη τον έφηβο « ντράμερ»Τζέιμι, έχοντας δίπλα της δυο νεαρότερες της φίλες, την πανκ Άμπι και μια συνειδητοποιημένη ωραία γειτόνισσά ,τη Τζούλι. Η αντρική φιγούρα της ταινίας είναι ο ερωτιάρης Γουίλιαμ, που θα « παίξει» και με τις τρεις.

Αναδρομές στο παρελθόν, φλύαρες προσωπικές και σεξουαλικές αναζητήσεις, βρίσκονται στο προσκήνιο της ταινίας, όπου γίνεται σε κάποια της σημεία σφόδρα βαρετή και μονότονη, από την απουσία δράσης, από τους  διακεκομμένους διαλόγους και από την επαναλαμβανόμενη μουσική υπόκρουση. Η Ντόροθι γίνεται ενίοτε η αφηγήτρια της ταινίας.