Αφιέρωμα για το 66ο Φεστιβάλ Βερολίνου. Αυλαία με Κοέν στις 11/2
Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Λίγες μέρες απομένουν προτού ανοίξει την
Διαβάστε Περισσότερα...Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Λίγες μέρες απομένουν προτού ανοίξει την
Διαβάστε Περισσότερα...Συναρπαστικά τα πρώτα 50 λεπτά, βυθιζόμαστε στο σύμπαν της εγκληματικής ψυχολογίας του Νικ και της επιβαλλόμενης απομόνωσης μητέρας και γιου…o Έιμπραμσον υποκύπτει στην απλοϊκή ηθικολογία, στην εκμετάλλευση των συναισθημάτων μας, επικαλύπτοντας το υπόλοιπο μέρος της αφήγησης με ξεφωνητά και ουρλιαχτά
Διαβάστε Περισσότερα...Δεν είναι μια ταινία διατυμπανισμού της δυστυχίας των μεταναστών, ούτε επιθυμεί να προκαλέσει τη συμπάθεια ενός σινεφίλ ακροατηρίου, πρωτίστως δείχνει τη καθημερινή χαμένη τους αξιοπρέπεια, από την καχύποπτη, εχθρική και πολλές φορές χυδαία αντιμετώπιση των αυτοχθόνων
Διαβάστε Περισσότερα...Με ένα από τα μεγάλα θέματα ταμπού, αυτό των διεμφυλικών ατόμων, καταπιάνεται ο Βρετανός σκηνοθέτης Τομ Χούπερ, γνωστός από το χαριτωμένο και πολυβραβευμένο « Ο Λόγος του Βασιλιά» ανιχνεύοντας τις μέρες και τα χρόνια του Δανού ζωγράφου Έιναρ Βέγκενερ μέχρι την αλλαγή του ονόματος του σε Λίλι Έλμπε
Διαβάστε Περισσότερα...Καθοριστικός αποδείχθηκε ο ρόλος του σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ, να αναπροσαρμόσει τις περιορισμένες δυνατότητες της συγκεκριμένης βιογραφίας, φέρνοντας το έργο στα μέτρα του…. επιπλέον, έδωσε ένα μυσταγωγικό και φρενήρη ρυθμό στο έργο. Τα flashbacks λειτούργησαν άψογα στο καταιγιστικό οπτικό του σύστημα
Διαβάστε Περισσότερα...Ταινία στην άγρια φύση και βία μέχρι εσχάτων σε ένα ζευγάρωμα του κλασικού ουέστερν και των κινηματογραφικών περιπετειών επιβίωσης ,έχοντας ως δυνατό της σημείο, τη φωτογραφική μηχανή του μετρ Εμανουέλ Λουμπέσκι. Σε αντίθεση με τη σκηνοθετική τακτική του Αλεχάντρο Ιναρίτου, που προσδίδει μια χρονοβόρα και μονότονη ψυχολογική σκιαγράφηση του Χιου Γκλας αλλά και των δευτερευόντων χαρακτήρων
Διαβάστε Περισσότερα...Η ρετρό αισθητική είναι εμφανής και στο στήσιμο των ηθοποιών και στους διαλόγους, πάρα ταύτα πρόκειται για ταινία καλοδουλεμένη που καταφέρνει να περάσει τα νοήματα της, στηριζόμενη σε ένα καινούριο και ελπιδοφόρο ταλέντο του ελληνικού κινηματογράφου, τον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ , τον Γιάννη Νιάρρο
Διαβάστε Περισσότερα...Κλασικό μοτίβο με αναδρομές στο παρελθόν και πίσω στο παρόν, σε κάποιες στιγμές ο Μπίλι Ρέι πιάνει σωστά την ατμόσφαιρα των ψυχολογικών θρίλερ, βάζει το θεατή σε μια διαδικασία σκέψης και σύγχυσης, όμως οι ιδέες του δεν είναι φρέσκιες αλλά παλαιομοδίτικες και αυτό αποδεικνύεται από το γνώριμο τρόπο που στήνει το παιχνίδι φαντασίας μη φαντασίας
Διαβάστε Περισσότερα...Μια βδομάδα μετά την ”αναγκαστική” παραίτηση σχεδόν σύσσωμου του Διοικητικού
Διαβάστε Περισσότερα...Εντυπωσιακό -οπερατικού τύπου- ουέστερν, που συνδυάζει και το θρίλερ μυστήριου των βιβλίων της Άγκάθα Κρίστι, με τον Ταραντίνο να δημιουργεί ατμόσφαιρα από το πουθενά, κάνοντάς κάποιες φορές το θεατή να αισθανθεί πως βρίσκεται μέσα στο έργο παίζοντας εξ’ αρχής με τις σεναριακές λεπτομέρειες, που εξάπτουν τη φαντασία
Διαβάστε Περισσότερα...