18
ΜΑΡΤΙΟΥ
2020
screeneye.gr
No Comments 7 Views

” The Cut” του Φατίχ Ακίν

9

11

Το έργο  κλείνει μια κινηματογραφική  τριλογία, που ξεκίνησε το 2004 για τον έρωτα,  (Μαζί, Ποτέ) συνέχισε το 2007  για το θάνατο (Η άκρη του Ουρανού) και τώρα στο ” The Cut” ο ίδιος ο σκηνοθέτης το χαρακτηρίζει έργο του διαβόλου.

Όπως κι αν το χαρακτηρίσει κανείς, η ουσία είναι ότι ξύνει πληγές, όχι τις δικές μας, αλλά των γειτόνων μας, που μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη γενοκτονία των Αρμενίων. Μάλιστα πρόσφατα ο Φατίχ Ακίν δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του, από την τουρκική ακροδεξιά.

2

Η ταινία ανοίγει με  χάρτη γεωγραφίας, που μας προσδιορίζει τον χώρο(το Μαρτίν της Νοτιοανατολικής Τουρκίας) και μια χρονολογία(1915).Ένας νεαρός Αρμένιος σιδηρουργός ο Ναζαρέτ, χωρίζεται βίαια από τη γυναίκα και τις δίδυμες του κόρες, από μια ομάδα ακραίων Οθωμανών στρατιωτών και μαζί με άλλους Αρμένιους  οδηγείται στην έρημο για να θανατωθεί. Στη διαδρομή βλέπουμε βιασμούς γυναικών, φρικτές δολοφονίες, χωριά να καταστρέφονται, η γενοκτονία σε όλο της, το εμετικό μεγαλείο.Η ώρα έφτασε. Αποκεφαλισμός. Οι Οθωμανοί δεν θα διαπράξουν αυτό το έγκλημα αλλά θα αναγκάσουν έναν Αρμένιο, να αποτελειώσει τον Ναζαρέτ. Αυτός διστάζει ,μα θα κάνει με το μαχαίρι τη κίνηση. Ο στρατός αποχωρεί, πιστεύοντας ότι είναι όλοι νεκροί. Ο ήρωας μας αντίθετα είναι ζωντανός αλλά μουγκός. Θα διασχίσει την έρημο, ψάχνοντας τους δικούς του. Θα μάθει αργότερα ότι η γυναίκα του πέθανε, όμως οι κόρες τους έχουν διασωθεί. Τότε ο Φατίχ Ακίν αλλάζει το σκηνικό και ακολουθεί τον απελπισμένο πατέρα στη μακροχρόνια οδύσσεια του, μέχρι να βρει κάποιο στοιχειό για την τύχη των παιδιών του. Θα φτάσει μέχρι την Αβάνα, ακόμα και στο Μισισιπή.

Fatih Akin/ The Cut

Σκεφτείτε, ότι είναι ο πρώτος  τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτης που δεν υπονοεί απλά την γενοκτονία των Αρμενίων, την δείχνει ξεκάθαρα.

Θέλοντας βέβαια να αποφύγει τις ακραίες αντιδράσεις εντός Τουρκίας, καμουφλάρει το πολιτικοιστορικό γεγονός και δίνει από τα μισά του έργου κι έπειτα,  όλο του το κινηματογραφικό βάρος , σε αυτό που θα ονομάζαμε “κοινωνικό σινεμά”…ένας πατέρας που ψάχνει τα παιδιά του.

Την αισθανθήκαμε τη ροπή προς το μελό σε κάποιες στιγμές, ιδίως όταν ο Ναζαρέτ πληροφορείται διάφορα περιστατικά και ατυχίες της ζωής των κοριτσιών, αλλά πάντα  βρίσκεται στο σωστό σημείο , την λάθος ώρα.

1

Μία και μοναδική είναι η  χαριτωμένη στιγμή που σπάει για λίγα δευτερόλεπτα το σκληρό δράμα, όταν ο άφωνος ήρωας  θα “συναντήσει “το βωβό σινεμά του Τσάρλι Τσάπλιν.  Ο Ακίν συνδέει δυο χώρες φαινομενικά διαφορετικές. Κούβα και Αμερική. Την Αμερική δε,  τη κτυπάει με το γάντι.

Το Soundtrack-που είναι από τα καλύτερα της διοργάνωσης- παίζει καθοριστικό παράγοντα στον τρόπο με τον οποίο οι θεατές διατηρούνται σε εγρήγορση. Ο πρωταγωνιστής δεν είναι Τούρκος(που να βρει πρόθυμο ηθοποιό για τέτοιο ρόλο), είναι ο Γαλλοαλγερινός Ταχάρ Ραχίμ, γνωστός από την ταινία ” Προφήτης” και “Παρελθόν” και είναι κάτι περισσότερο από εξαιρετικός.

Οι έντονοι συσχετισμοί  και συνειρμοί μιας ιστορίας 110 χρόνων πίσω, με τα δραματικά γεγονότα που συμβαίνουν -τις ανήσυχες μέρες που διανύουμε-σε Ιράκ, Συρία και Παλαιστίνη, κάνουν το έργο αυτό πιο επίκαιρο από ποτέ

Tagged with:
RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας screeneyefilm@gmail.com Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων cine-events@screeneye.net
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top