Master of the Universe

Ντοκιμαντέρ, 88′, Γερμανία/Αυστρία 2013

Πρωτότυπος Τίτλος:Der Banker: Master of the Universe, Γλώσσα: Γερμανικά/Αγγλικά

Του Μαρκ Μπάουντερ

Με τον Ράινερ Φος

Ο Ράινερ Φος ήταν ένας από τους κορυφαίους τραπεζίτες στη Γερμανία και ταυτόχρονα ένας λυσσαλέος  επενδυτής. Από τη δεκαετία του ’80 μέχρι και το 2010 κέρδιζε κάθε μέρα  εκατομμύρια ευρώ, όταν  κάποια στιγμή άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι αυτό γινόταν όλο και πιο ανήθικο με θύματα τους ανυποψίαστους πολίτες σε διάφορα μέρη της γης, τότε αποφάσισε να μιλήσει και να αποκαλύψει όλο το παρασκήνιο της παγκόσμιας οικονομικής διαπλοκής που κρύβεται πίσω από τον όρο « οι αγορές» ,είτε ανεβάζοντας είτε ρίχνοντας στην πυρρά οικονομίες διαφόρων  χωρών, όπως της Ελλάδος, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας, επιτείνοντας την κρίση του κρατικού τους χρέους. Ο σκηνοθέτης Μαρκ Μπάουντερ θα τον συναντήσει σε έναν εγκαταλελειμμένο πύργο-πρώην τράπεζα- στην καρδιά της Φρανκφούρτης. Ο Ράινερ Φος τυλιγμένος με ένα μάλλινο κασκόλ στον λαιμό και στα 95 λεπτά του έργου, χωρίς δισταγμό θα ξετυλίξει το κουβάρι της κερδοσκοπίας, που οδήγησε στην παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.

Κακά τα ψέματα, το έργο όπως εξελίσσεται αφορά ένα συγκεκριμένο ακροατήριο οικονομολόγων, διεθνολόγων και όσων έχουν εντρυφήσει σε εξειδικευμένες ορολογίες της σύγχρονης οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος.

Ηedge Funds, κρατικά ομόλογα 7ετίας-10ετίας (τα λεγόμενα spreads), χρηματιστηριακοί δείκτες, αξίες νομισμάτων, οίκοι αξιολόγησης, όλα αυτά ξεδιαλύνονται από τον Φος με  τρόπο πολλές φορές δυσνόητο αλλά και πρωτόγνωρο δεδομένου ότι είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, τα αποκαλούμενα «Golden Boys», που θα πολεμήσουν το δικό τους καθημερινό-μυθικό μεροκάματο. Ο μεγαλωμένος σε λαϊκή οικογένεια Ράινερ Φος είναι ένας από αυτούς.

Οι αποκαλύψεις δεν προκαλούν σε μας σοκ, βγαίνουν  όμως με ρυθμούς χιονοστιβάδας, σε μια σκόπιμη κινηματογραφική ατμόσφαιρα παγωμένη, μαύρη κι άραχνη , την οποία στήνει  ορθά ο Μαρκ Μπάουντερ. Από την άλλη, ο συμπαθής συνομιλητής του σκηνοθέτη δεν μπορεί σε καμία στιγμή να δει πέρα από το προφανές-ιδίως τη στιγμή που θα αναφερθεί στον  επόμενο πονοκέφαλο της Ευρώπης, την κατάρρευση της Γαλλικής οικονομίας- δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι οι οικονομικές δολοπλοκίες που περιγράφει είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας του καπιταλισμού να προστατεύσει τους αδύναμους πολίτες και αυτοί με τη σειρά τους εκδικούνται, είτε κινούμενοι πιο ριζοσπαστικά ή πιο συντηρητικά, σε μια σχέση αλληλεξάρτησης πολιτικής και οικονομίας που οι περισσότεροι οικονομολόγοι όπως και ο Ράινερ Φος  αρνούνται πεισματικά να την δεχτούν.

Βραβείο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο