Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

«Αν φτιάξεις χίλιους χάρτινους γερανούς, ένας γερανός θα πραγματοποιήσει την επιθυμία σου», είναι το σλόγκαν ενός ιαπωνικού μύθου και  ο διάσημος σκηνοθέτης τον υιοθετεί, για να επισημάνει τα εμπόδια, μέχρι την ολοκλήρωση της « Σιωπής», του πλέον κοπιώδους έργου του, το οποίο ξεκίνησε να σχεδιάζει στα τέλη του ’80, βάζοντάς το αργότερα στο πάγο, μετά από οικονομικές δυσχέρειες και τους  εσωτερικούς του δισταγμούς, στο πως θα προσαρμόσει του ομώνυμο  μυθιστόρημα του Σουσάκου Έντο.

Πώς να μην διστάσει, όταν αποφασίζει να διαβεί δύσβατα μονοπάτια, όπως είναι  η σχέση του ανθρώπου με την πίστη και με  το Θείο;

O Μάρτιν Σκορτσέζε καθοδηγείται από την άγρια καταστολή και την εξόντωση  των χριστιανών στην Ιαπωνία τον 17ο αιώνα, μετά την αποκαλούμενη «Επανάσταση Σιμαμπάρα».

Κεντρικός χαρακτήρας της υπόθεσης είναι ένας Πορτογάλος Ιησουίτης ιερέας ( Φερέιρα) που έχει ως αποστολή να εξαπλώσει τον χριστιανισμό στην Ιαπωνία και που διώκεται κατά την παραμονή του εκεί. Δύο ομοεθνείς του ιεραπόστολοι, στέλνονται στο Ναγκασάκι, για να βρουν τα ίχνη του και να ενισχύσουν τη διάδοση της θρησκείας τους, αντιμέτωποι τελικά με την ανελέητη βία των Ιαπώνων.

Τα υπονοήματα της ταινίας, για τον ακραίο θρησκευτικό φανατισμό των ημερών μας, είναι αμφιλεγόμενα. Ο,τι πάει να χτίσει ο πονηρός Σκορτσέζε, το θολώνει και το  εξουδετερώνει.

Ο τίτλος και τα  μηνύματα της, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν απλοϊκά- θρησκευτική ευλάβεια, μισαλλοδοξία, απομυθοποίηση-,  θυμίζοντας συζητήσεις παιδιών της Α’ Γυμνασίου (ένας ιεραπόστολος μπορεί να σωπάσει ή να  θεωρεί « Ιούδας», αν στην προσπάθεια του να σώσει τους πιστούς του, εκβιαστεί και δηλώσει αναίρεση της πίστης του;).

 Όταν προσκρούει σε εμπόδια, ακολουθεί το είδος που παίζει στα δάχτυλά, αναδεικνύει τη βία μέσα από την εικόνα.  Ως ειδικός του κινηματογραφικού μέσου, επιμηκύνει με διάφορες εμβόλιμες ιστορίες-άνευ σημασίας-το πρώτο μέρος, σε ένα φιλμ τελικά 160 λεπτών.

Στην πραγματικότητα, ο σκηνοθέτης επιθυμεί να εξαγνιστεί και να αποκρούσει τα πυρ ομαδόν των καθολικών και των ορθοδόξων, 30 χρόνια μετά το σάλο που προκάλεσε, ο  « Τελευταίος Πειρασμός του Χριστού». Ο θεατής -θέλοντας και μη- συμπάσχει με τις συμφορές των χριστιανών σταυροφόρων στην Ανατολική Ασία,  όμως ο Σκορτσέζε δεν μπορεί να κατηγορηθεί από τους Ιάπωνες για εμπάθεια, επειδή ακριβώς, όσα διηγείται, έγιναν, και ταυτόχρονα, αμυδρά, μέσα από τον ιεραπόστολο Φερέιρα, αφήνει κάποια υπονοούμενα για  το δόγμα του «αλάθητου» χριστιανισμού. Με αυτό τον τρόπο, όλοι είναι happy.

Ο Άντριου Γκάρφιλντ είναι ο πρωταγωνιστής και ο αφηγητής, μαζί με τον  Άνταμ Ντράιβερ δίνουν όλο τους το « είναι», πραγματικά συγκλονίζουν και αδικούνται από το τρέιλερ και από κάποιες μεμονωμένες κριτικές. Βρίσκουμε άνευρη και αδύναμη την παρουσία του Λίαμ Νίσον, στον γκεστ ρόλο, του πάτερ Φερέιρα.

” Η Σιωπή” από 5 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos

The post Σιωπή appeared first on screeneye.gr.

Ο Μάρτιν Σκορσέζε ολοκλήρωσε το «Silence» (πρότζεκτ που έχει στα σκαριά εδώ και δεκαετίες) σε παραγωγή Paramount και με κυκλοφορία στους ελληνικούς κινηματογράφους, στις 5 Γενάρη 2017.. Το καστ της ταινίας αποτελείται μεταξύ άλλων από τους Άντριου Γκάρφιλντ , Λίαμ Νίσον, Άνταμ Ντράιβερ και Κεν Γουατανάμπι.  Το «Silence» είναι κινηματογραφική διασκευή του ομότιτλου βιβλίου του Ιάπωνα συγγραφέα Σουσάκου Έντο που εκδόθηκε το 1966. Κεντρικός χαρακτήρας της υπόθεσης είναι ένας Πορτογάλος Ιησουίτης ιερέας του 17ου αιώνα, ένας ιεραπόστολος που έχει ως αποστολή να εξαπλώσει τον Χριστιανισμό στην Ιαπωνία και που διώκεται κατά την παραμονή του εκεί. Ένα από τα κύρια θέματα που διερευνά το βιβλίο είναι «ο σιωπηλός» θεός απέναντι στις αντιξοότητες. Πέρυσι ο Σκορσέζε είχε δηλώσει πως το «Silence» θα είναι «μια ταινία με σασπένς και στοιχεία θρίλερ… Το θέμα είναι κάτι που με αγγίζει βαθιά. Δουλεύω πάνω στο πρότζεκτ από τότε που διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο το 1989.

Ο Σκορσέζε μιλάει για το αγαπημένο του “Technicolor” που χρησιμοποίησε στο έργο.

»

The post Ο Σκορσέζε υλοποιεί το κινηματογραφικό του όραμα και διασκευάζει το ιαπωνικό μυθιστόρημα “Silence”. Πληροφορίες για το έργο appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, 112, Η.Π.Α 2014, Πρωτότυπος Τίτλος: 99 Homes

Του Ραμίν Μπαχρανί

Με τους Άντριου Γκάρφιλντ,Μάικλ Σάνον,Λόρα Ντερν

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Κατάσχεση πρώτης κατοικίας, με την πρώτη ευκαιρία.  Κανένα περιθώριο αντίδρασης από το δανειολήπτη, που όλο του το βιός μεταφέρεται εν μια νυκτί στις τράπεζες και σε αυτούς που κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Στην Ελλάδα, οι μεσάζοντες, είναι κάποια μεγάλα δικηγορικά γραφεία, στην  Αμερική οι μεγαλόμεσίτες γης. Όπως ας πούμε ο “κύριος” Ρικ Κάρβερ (Μάικλ Σάνον).

Όλοι βρίσκονται σε κατάσταση απίστευτης έντασης. Ο νεαρός ιδιοκτήτης Ντένις Ρας(Άντριου Γκάρφιλντ)  ζει με τη μητέρα του(Λόρα Ντερν) και το παιδί του, κι ο ίδιος…ωρύεται. Ισχυρίζεται ότι υπάρχει απόφαση δικαστηρίου που του δίνει περιθώριο 30 ημερών να πληρώσει το χρέος, πριν του πάρει η τράπεζα, οριστικά το σπίτι. Από την άλλη ο Ρικ Κάρβερ  δεν δίνει μία για το τι λέει η δικαιοσύνη και μαζί με πάνοπλους αστυνομικούς, χρησιμοποιούν πάνω στην οικογένεια, ψυχολογική πίεση. Τους δίνουν χρόνο λίγων λεπτών, για να  μαζέψουν τα βασικά και να φύγουν. Όπερ και εγένετο.

Ο Ντένις Ρας, είναι απελπισμένος. Δουλειά δεν μπορεί να βρει. Ο Κάρβερ θα τον δελεάσει, με μια πρόταση που θα του εξασφάλιζε πίσω το σπίτι.  Να  εργαστεί για το μεσιτικό γραφείο, κάνοντάς τον, το δεξί του χέρι. Ο Ντένις διστάζει , μα τελικα θα πει ναι κι από θύμα σιγά- σιγά θα γίνει κι αυτός θύτης. Τον βλέπουμε να χτυπάει πόρτες μεσοαστών Αμερικάνων, που βρέθηκαν κι αυτοί παγιδευμένοι από τη κρίση των ενυπόθετων δανείων του 2008( βρισκόμαστε χρονικά στο 2010), να ενημερώνει για τις κατασχέσεις και να εισβάλλει με τους σεκιουριτάδες στις οικίες τους. Το χρήμα αρχίζει να ρέει. Είναι παγιδευμένος σε μια κατάσταση μεταξύ των προηγούμενων ηθικών του επιλογών και της ανηθικότητα, από τον κόσμο του εύκολου κέρδους.  Ο αδίστακτος Κάρβερ τον βάζει μέσα σε ένα σχέδιο γρήγορου πλουτισμού που το ονομάζει ” 100 σπίτια”.

Το έργο ξεκινά σαν πραγματικός δυναμίτης. Παρούσα από την αρχή η αγχωτική μουσική κι η αγαπημένη τεχνική του σκηνοθέτη, με την κάμερα του χεριού να κινείται  νευρικά στους χώρους εντός κι εκτός  σπιτιού και ταυτόχρονα ακατάπαυστα κοντινά γκρο πλαν, πάνω στους πρωταγωνιστές.  Ο ρυθμός παραμένει γρήγορος κι ασφυκτικός, ουσιαστικά μέχρι το τέλος.

Οι επαναλαμβανόμενες  στο έργο σκηνές, έχουν τη σημασία τους. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών κι εθνοτήτων, ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους και με αξιοπρέπεια αντιμετωπίζουν τη ληστρική επίθεση αυτών, που έχουν βάλει στόχο την περιουσία τους. Η κινηματογράφηση σε αυτό το σημείο θυμίζει ντοκιμαντέρ, ένα είδος που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο δημιουργός, και σαφώς δεν ενοχλεί, αντίθετα προσδίδει δύναμη στους χαρακτήρες και στην απότομη αλλαγή που επέρχεται στην καθημερινότητα τους , χάνοντας -χωρίς να φταίνε απόλυτα- ότι έχουν και δεν έχουν.

Σαφώς το μήνυμα του έργου, είναι το πόσο μπορεί να αντέξει ένας ακέραιος χαρακτήρας τα εύκολα αλλά κι  έκφυλα διλήμματα, όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, σε μια εποχή που επικρατεί ο ακραίος ατομικισμός.

Ο Ιρανοαμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχρανί, είναι  κοντά στο θεατρικό  Μάμετ, που καταπιάστηκε πολλάκις και ενδελεχώς  με ζητήματα ηθικής κι αλλοτρίωσης, μέσα στο συγκεκριμένο σύστημα που μας περιβάλλει. Ο  Μπαχρανί -που υπογράφει και το σενάριο- είναι  μεγάλης εμβέλειας σκηνοθέτης και δεν είναι τυχαίο, που ο αείμνηστος κριτικός Έμπερτ, υποκλίθηκε στο ταλέντο του. Σε κάθε του ταινία(πχ στο Goodbye Solo), όπως κι εδώ, εξερευνά με ειλικρίνεια και με νεορεαλισμό, τύπου Κιαροστάμι, το τι συμβαίνει στον κόσμο τούτο.

Από την άλλη, το έργο μας αφήνει ανικανοποίητους. Έκλεισε η ταινία με   εφετζίδικο τρόπο, σε σημείο που δεν περιμέναμε ότι θα ήταν το πικ της.

2 Βραβεία στο Φεστιβάλ Βενετίας 2014

“99 Σπίτια” από 26/11 στους κινηματογράφους σε διανομή Tanweer

The post 99 Σπίτια appeared first on screeneye.gr.

Τη σκηνοθεσία της ταινίας “Hacksaw Ridge” φαίνεται πως θα κάνει ο Μελ Γκιμπσον. Η ταινία είναι βασισμένη στην πραγματική ιστορία του ήρωα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ντέσμοντ Τ. Ντος.

Ο Ντος κατετάγει το 1942 στο στρατό αλλά αρνούνταν να σκοτώσει και να φέρει όπλα. Παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισε για τα πιστεύω του έγινε ήρωας όταν έσωσε 75 άτομα στην μάχη της Οκινάουα. Βοήθησε να μεταφερθούν οι τραυματίες από τη ζώνη του πολέμου, περιποιήθηκε στρατιώτες επιτόπου διακινδυνεύοντας τη ζωή του και στην προσπάθειά του να παράσχει ιατρική περίθαλψη κατά τη διάρκεια μιας ολονύχτιας μάχης τραυματίστηκε πρώτα από χειροβομβίδα και ύστερα από βλήμα. Για τις ηρωικές του πράξεις έλαβε πλήθος παράσημων και ήταν ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης που παρασημοφορήθηκε με Μετάλειο Τιμής.

Η ταινία προετοιμάζεται τα τελευταία 13 χρόνια και αν ο Μελ Γκίμπσον αναλάβει τη σκηνοθεσία θα είναι η πρώτη του ταινία μετά το Apocalypto του 2006. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος έχει προταθεί στον Άντριου Γκάρφιλντ, τον πιο πρόσφατο πρωταγωνιστή των ταινιών Σπάιντερμαν.

The post Οκτώ χρόνια μετά το ” Apocalypto” , ο Μελ Γκιμπσον συζητά να σκηνοθετήσει το “Hacksaw Ridge” appeared first on screeneye.gr.

Ανταπόκριση-Κριτική από Φ. Βενετίας

Ιάκωβος Γωγάκης

Τι είναι αυτό που έκανε σύσσωμο τον δημοσιογραφικό κόσμο να γεμίσει τις 2 δημοσιογραφικές προβολές της ταινίας “99 Homes”, του Αμερικανοιρανού Ραμάν Μπαχρανί, εδώ στο Λίντο της Βενετίας;

Προφανώς το θέμα της, του που με κάποιο τρόπο το  υπαινίσσεται και ο τίτλος. Στη χώρα μας το ξέρουμε, το ακούμε, το ζούμε, και όσο έχουμε την τρόικα  πάνω από το κεφάλι μας, θα  το βιώσουμε για τα καλά στο πετσί μας.

Κατάσχεση πρώτης κατοικίας, με την πρώτη ευκαιρία.  Κανένα περιθώριο αντίδρασης από τον δανειολήπτη, που όλο του το βιός μεταφέρεται εν μια νυκτί στις τράπεζες και σε αυτούς που κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Στην Ελλάδα, οι μεσάζοντες, είναι κάποια μεγάλα δικηγορικά γραφεία, στην  Αμερική οι μεγαλόμεσίτες γης. Όπως ας πούμε ο “κύριος” Ρικ Κάρβερ (Μάικλ Σάνον).

Το έργο ξεκινά σαν πραγματικός δυναμίτης. Παρούσα από την αρχή η αγχωτική μουσική και η αγαπημένη τεχνική του σκηνοθέτη, με τη κάμερα του χεριού να κινείται  νευρικά στους χώρους εντός και εκτός  σπιτιού και ταυτόχρονα ακατάπαυστα κοντινά γκρο πλαν, πάνω στους πρωταγωνιστές. Όλοι βρίσκονται σε κατάσταση απίστευτης έντασης. Ο νεαρός ιδιοκτήτης Ντένις Ρας(Άντριου Γκάρφιλντ) που ζει με τη μητέρα του(Λόρα Ντερν) και το παιδί του, ωρύεται. Ισχυρίζεται ότι υπάρχει απόφαση δικαστηρίου που του δίνει περιθώριο 30 ημερών να πληρώσει το χρέος, πριν του πάρει η τράπεζα οριστικά το σπίτι. Ο Ρικ Κάρβερ  δεν δίνει μία για το τι λέει η δικαιοσύνη και μαζί με πάνοπλους αστυνομικούς, χρησιμοποιούν πάνω τους ψυχολογική πίεση. Τους δίνουν χρόνο λίγων λεπτών, για να  μαζέψουν τα βασικά και να φύγουν. Όπως τελικά θα συμβεί. Αν βρουν μέσα στις 30 μέρες τα λεφτά, τότε θεωρητικά μπορούν να επιστρέψουν, μα κι αυτό είναι στον αέρα.

 Ο ρυθμός παραμένει γρήγορος και ασφυκτικός, ουσιαστικά μέχρι και το τέλος.

Ο Ντένις Ρας, είναι απελπισμένος. Δουλειά δεν μπορεί να βρει, για να καλύψει σε σύντομο χρονικό διάστημα τα χρήματα που του ζητούν. Ο Κάρβερ θα τον δελεάσει, με μια πρόταση που θα του εξασφάλιζε πίσω το σπίτι. Του λέει να εργαστεί για το μεσιτικό γραφείο, κάνοντάς τον, το δεξί του χέρι. Ο Ντένις διστάζει , μα τελικα θα πει ναι κι από θύμα σιγά- σιγά θα γίνει κι αυτός θύτης. Τον βλέπουμε να κτυπάει πόρτες μεσοαστών Αμερικάνων, που βρέθηκαν κι αυτοί παγιδευμένοι από τη κρίση των ενυπόθετων δανείων του 2008( βρισκόμαστε χρονικά στο 2010), να ενημερώνει για τις κατασχέσεις και να εισβάλλει με τους σεκιουριτάδες στις οικίες τους. Το χρήμα αρχίζει να ρέει. Είναι παγιδευμένος σε μια κατάσταση μεταξύ των προηγούμενων ηθικών του επιλογών και της ανηθικότητα, από τον κόσμο του εύκολου κέρδους.  Ο αδίστακτος Κάρβερ τον βάζει μέσα σε ένα σχέδιο γρήγορου πλουτισμού που το ονομάζει ” 100 homes”. Ψάχνει να αγοράσει τα “κόκκινα δάνεια” 100 οικογενειών, σε χαμηλότερη τιμή από την ονομαστική τους αξία…για να  πάρει τα σπίτια τους κοψοχρονιά. Ο νεαρός ήρωας θα αμειφθεί με κάποιο καλό ποσοστό από τις συμφωνίες που θα υπογραφούν.

Όμως, ένας απελπισμένος οικογενειάρχης, ονόματι Φράνκ έχει βαλθεί να τους χαλάσει τα σχέδια.

Ο Ραμάν Μπαχρανί -που υπογράφει και το σενάριο- είναι πραγματικά μεγάλης εμβέλειας σκηνοθέτης και δεν είναι τυχαίο που ο αείμνηστος κριτικός Έμπερτ υποκλίθηκε στο ταλέντο του. Σε κάθε του ταινία(πχ στο Goodbye Solo), όπως κι εδώ, εξερευνά με ειλικρίνεια και με έναν  νεορεαλισμό, τύπου Κιαροστάμι, το τι συμβαίνει στον κόσμο τούτο.

Οι επαναλαμβανόμενες  στο έργο σκηνές, έχουν τη σημασία τους. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και εθνοτήτων, ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους και με αξιοπρέπεια αντιμετωπίζουν τη ληστρική επίθεση αυτών που έχουν βάλει στόχο την περιουσία τους. Η κινηματογράφηση σε αυτό το σημείο θυμίζει ντοκιμαντέρ, ένα είδος που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο δημιουργός, και σαφώς δεν ενοχλεί, αντίθετα προσδίδει δύναμη στους χαρακτήρες και στην απότομη αλλαγή που επέρχεται στην καθημερινότητα τους , χάνοντας -χωρίς να φταίνε απόλυτα- ότι έχουν και δεν έχουν.

Σαφώς το ζουμί του έργου, είναι το πόσο μπορεί να αντέξει ένας ακέραιος χαρακτήρας τα εύκολα αλλά και  έκφυλα διλήμματα, όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, σε μια εποχή που επικρατεί ο ακραίος ατομικισμός, όπως τον έδειξε πρόσφατα κι ο Σκορτσέζε στο ” Λύκο της Wall Street”.

Ο Μπαχρανί όμως είναι μακριά από την οπτική του Σκορτσέζε και πιο κοντά στον θεατρικό  Μάμετ, που εξερεύνησε πολλάκις και ενδελεχώς ζητήματα ηθικής και αλλοτρίωσης, μέσα στο συγκεκριμένο σύστημα που μας περιβάλλει.

Από την άλλη, το “99 Homes” μας αφήνει ανικανοποίητους. Έκλεισε η ταινία με κάπως  εφετζίδικο τρόπο, σε ένα σημείο που δεν περιμέναμε ότι θα ήταν το πικ της.

Αν ο σκηνοθέτης στην κινηματογραφική του διαδρομή κατάφερε να κάνει επαγγελματίες, ερασιτέχνες ηθοποιούς, σκεφτείτε σε πιο επίπεδο βρίσκονται οι ερμηνείες όλων των γνωστών σταρ, αυτού του έργου, που παρότι είχε κακό τρόπο ολοκλήρωσης, είναι γροθιά στο στομάχι.

The post 99 Homes( Κριτική) appeared first on screeneye.gr.

Στο «99 Homes» του τρομερού Αμερικανού με ιρανικές ρίζες Ραμίν Μπαχρανί( Chop Shop) πρωταγωνιστεί ο Άντριου Γκάρφιλντ ως ένας «άνεργος εργολάβος που του κάνουν έξωση από το σπίτι της οικογένειάς του μαζί με την μητέρα και τον 9χρονο γιο του. Πρόθυμος να κάνει τα πάντα για να πάρει πίσω το σπίτι, συμφωνεί να δουλέψει για τον ισχυρό, άπληστο, γοητευτικό και οπλισμένο μεσίτη ακινήτων (Μάικλ Σάνον) που του έχει κάνει έξωση και η εκδίκηση είναι προ των πυλών Στην ταινία παίζουν επίσης οι Λόρα Ντερν και Νοαν Λόμαξ .

Το «99 Homes» θα κάνει πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας τον Σεπτέμβριο διεκδικώντας  το Χρυσό Λιοντάρι/

The post Το λούμπεν προλεταριάτο εκδικείται στο φιλόδοξο νέο φιλμ του Ραμίν Μπαχρανί appeared first on screeneye.gr.