Ρομαντικό βιογραφικό δράμα, 119′, Μ.Βρετανία,Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: The Danish Girl

Του Τομ Χούπερ

Με τους Έντι Ρεντμέιν,Αλίσια Βικάντερ, Ματίας Σένερτς, Άμπερ Χερντ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Με ένα από τα μεγάλα θέματα ταμπού, αυτό των διεμφυλικών  ατόμων, καταπιάνεται ο Βρετανός σκηνοθέτης Τομ Χούπερ, γνωστός από το χαριτωμένο και πολυβραβευμένο  « Ο Λόγος του Βασιλιά», σε μια προσαρμογή του ομώνυμου  μυθιστορήματος του Ντέιβιντ Έμπερσχοφ( κυκλοφόρησε το 2000), ανιχνεύοντας τις μέρες και τα χρόνια του Δανού ζωγράφου Έιναρ Βέγκενερ, μέχρι την αλλαγή του ονόματος του σε Λίλι Έλμπε και τη  χειρουργική επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου ,  τη δεκαετία του ’30.

Ο Χούπερ προτιμά  τις οικείες   προσεγγίσεις, ανακατεύει  το  αγαπημένο του κινηματογραφικό   γλυκανάλατο λεξιλόγιο επικεντρωμένος -σχεδόν ολοκληρωτικά- στο βιογραφικό κομμάτι,  σε μια χρονοβόρα εξέλιξη της αληθινής ιστορίας, που υπερβολικά πλατειάζει, απαντώντας στα εύκολα μα ακίνδυνα ερωτήματα. Δηλαδή  για το «πότε»  ο Έιναρ αρχίζει να συνειδητοποιεί τη σεξουαλική του ταυτότητα, για το «που» και το «πώς», αφήνοντας απ’έξω από το κάδρο  τα δύσκολα, όπως είναι το «γιατί» αλλά και τα πολύπλοκα συναισθήματα του διχασμένου του  προσώπου, εξαιτίας ενός επιδερμικού ψυχολογικού πορτρέτου για τον ήρωα του. Επιπλέον, αγγίζει με αμηχανία  καυτά ζητήματα, όπως ήταν ο κοινωνικός του  αποκλεισμός, ο οποίος παρουσιάζεται έμμεσα από τον τρόπο που οι γιατροί τον  αντιμετώπιζαν ως σχιζοφρενή.

Επενδύει πέραν του δέοντος-ιδίως στα τελευταία 20 λεπτά- στις  συγκινησιακές φορτισμένες στιγμές με τη σύντροφο του , την επίσης ζωγράφο, τη  Γκέρντα Βέγκενερ, σε ένα φιλμ ρυθμισμένο για να ακουμπήσει τις ευαίσθητες χορδές και του ακροατηρίου αλλά και  των μελών της Αμερικάνικης Ακαδημίας.

Ωστόσο, με επιδεξιότητα αγγίζει τη σταδιακή μετεξέλιξη  του Έιναρ Βέγκενερ σε Λίλι Έλμπε. Ο θεατής αρχικά παρατηρεί τη γεμάτη πάθος καλλιτεχνική σχέση του ζευγαριού, και το προκλητικό παιχνίδι αλλαγής ρόλων-υποθέτουμε πως στην πραγματικότητα ήταν και ερωτικών  ρόλων- με τη Γκέρντα  να βγάζει μόνη της τα μάτια της, προτρέποντας το σύντροφό της να βαφτεί να φορέσει τα ρούχα της και να παρουσιαστεί σε ένα πάρτι , ως Λίλι.  Όπερ και εγένετο και όλα μετά πήραν το δρόμο τους. Τα κουστούμια, το ντεκόρ, η ατμόσφαιρα είναι τα δυνατά χαρτιά της ταινίας, μας τοποθετούν πλήρως στην συγκεκριμένη εποχή,   το ισχυρότερο βέβαια ατού της,  είναι η φιγούρα του Έντι Ρεντμέιν, προσδίδοντας μια ευκολία κινηματογραφικής μεταμόρφωσης από άντρα σε γυναίκα, πριν ακόμα προβεί σε αλλαγή φύλου, όχι μόνο από τη τεχνική του μακιγιάζ και των ενδυμάτων, αλλά και από το παιχνίδι με τη γλώσσα του σώματος.

Μπορεί η εμφάνιση του Έντι Ρεντμέιν( βραβευμένος με Όσκαρ Ά Ανδρικού Ρόλου ερμηνεύοντας τον Στίβεν Χόκινγκ  στη ταινία « Η Θεωρία των Πάντων») να φαντάζει ιδανική για να ενσαρκώσει μια διεμφυλική προσωπικότητα, από την άλλη, οι υποκριτικές του δυνατότητες δεν είναι ανεξάντλητες και ως εκ τούτου η συμπρωταγωνίστρια του η 27χρόνη  Αλίσια Βικάντερ, παίζοντας με ακρίβεια τις εσωτερικές μεταμορφώσεις, αναδεικνύει το πλούσιο ταλέντο της και  γίνεται σταδιακά το επίκεντρο της ταινίας.

“Το Κορίτσι από τη Δανία” από 28/1 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Το Κορίτσι από τη Δανία appeared first on screeneye.gr.

1. Μανταρίνια 

Πολεμικό δράμα, 87′, Εσθονία 2013

Πρωτότυπος Τίτλος: Mandariinid/Tangerines

Γλώσσα:  Εσθονικά/Ρωσικά/Γεωργιανά

Του Ζάζα Ουρουσάντζε

Με τους   Λέμπιτ Ούλφσακ, Έλμο Νουγκάνεν, Γκιόργκι Νακασίντζε, Μίσα Μέσκι, Ράιβο Τρας

ΠΛΟΚΗ

1992, Αμπχαζία. Ένας Εσθονός καλλιεργητής μανταρινίων περιθάλπει με περίσσια ανθρωπιά δύο βαρειά τραυματισμένους από αντίπαλα στρατόπεδα. Ο ένας μισθοφόρος Τσετσένος και ο άλλος Γεωργιανός. Η συμβίωση κάτω απο την στέγη του γενναιόδωρου Εσθονού θα τους κάνει να καταλάβουν ότι περισσότερα πράγματα τους ενώνουν, παρά τους χωρίζουν.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ουμανιστική παραβολή για τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου, έχοντας για οδηγό μια λιγότερο γνωστή φιλονικία, το 1992 στον ορεινό Καύκασο, μεταξύ των επιθυμούντων για αυτοδιάθεση κατοίκων της Αμπχαζίας( μέχρι τη δεκαετία του ’50 η πλειοψηφία ήταν Έλληνες) και του Γεωργιανού στρατού, στο αποκορύφωμα της εμφύλιας σύρραξης.

Ο Εσθονός Ζάζα Ουρουσάντζε τοποθετεί στον πυρήνα της κινηματογραφικής του ταινίας μόνο άντρες, τέσσερις εν προκειμένω, με μοναδική γυναικεία «παρουσία», τη φωτογραφία σε μεταλλικό κάδρο, ενός όμορφου νεαρού κοριτσιού. Με ανεπιτήδευτη τεχνική απλότητα, χωρίς εφέ, χρησιμοποιώντας τουλάχιστον τρεις φορές το ίδιο καταπληκτικό μουσικό κομμάτι από βιολί και τοποθετώντας το σκηνικό του -ως επί το πλείστον-,στην κουζίνα μιας οικείας, εν είδει θεατρικού σκηνικού, χρησιμοποιεί τα φρούτα ως σύμβολο της καρποφορίας και της γέννησης, αλλά επίσης του μαρασμού και του θανάτου, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις οδυνηρές συνέπειες του τυφλού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας, παράλληλα επιτυγχάνει να αναδείξει την ανάγκη για κοινή συμπόρευση των διαφορετικών εθνοτήτων και των διαφορετικών θρησκειών. Συνδετικός κρίκος, ο πράος και ειρηνοποιός πρωταγωνιστής του, ο Ίβο, τον οποίο ερμηνεύει ο Εσθονός ηθοποιός Λέμπιτ Ούλφσακ, φτυστός ο αυστρακός σκηνοθέτης Μίκαελ Χάνεκε.

Η αφηγηματική δράση χαρακτηρίζεται από τη στατική της δομή και μια διαδικαστικού τύπου περιγραφικότητα( επί παραδείγματι η ανησυχία του Μάρκους και του Ίβο για την άμεση ανάγκη βοήθειας για τη συγκομιδή των μανταρινιών), πυροδοτώντας -σε ένα άλλο επίπεδο- ενίοτε λεκτικές συγκρούσεις ανάμεσα στους δύο «φιλοξενούμενους», τον μουσουλμάνο μισθοφόρο Άχμέντ και τον ορθόδοξο Γεωργιανό, τον Νίκο. Η ένταση εξωτερικεύεται, μόνο στο φινάλε.

Το ερώτημα που τίθεται, είναι σε ποιο βαθμό η ταινία αυτή διαθέτει εκείνα τα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν θα την ταύτιζαν με το στερεότυπο άλλων αντιπολεμικών έργων. Μολονότι ο θεατής εισπράττει τις τίμιες προθέσεις του Ζάζα Ουρουσάντζε, δεν αποφεύγεται ο γνώριμος διδακτισμός, και η προβλεψιμότητα του σεναρίου, ιδίως στα τελευταία του στάδια.

Είναι τόσα πολλά τα έργα που έχουν -κατά το παρελθόν- καταπιαστεί με την ίδια θεματολογία και τα ίδια μηνύματα, όπως το αριστούργημα « No Man’s Land»του Βόσνιου Τάνοβιτς,  ή οι πρώτες σπουδαίες ταινίες του Κουστουρίτσα, αφήνοντας μας εδώ στα « Μανταρίνια» την αίσθηση ενός κατά κόρον επαναλαμβανόμενου μοτίβου. Η υποψηφιότητα της Εσθονίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Ι.Γ

Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΤΟΥ SCREENEYE

The post Πρεμιέρες… από 28 Μαΐου appeared first on screeneye.gr.

Η Αλίσια Βικάντερ, η Σουηδέζα πρωταγωνίστρια του «Anna Karenina» και «A Royal Affair» θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Alina» σε σκηνοθεσία Μπγιορν Λάρσον. Στην ταινία θα εμφανιστεί και ο Ντέιβιντ Ντένσικ («Κι ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι»).

Το «Alina» θα κοστίσει 3 εκ. δολάρια και είναι θρίλερ στα βήματα του «Νονού», βασισμένο στο θεατρικό έργο «The Fourth Month» του Μπγιόρν Μπόστρομ. Η ιστορία έχει σαν θέμα έναν νεαρό άντρα που αναγκάζεται να διαλέξει μεταξύ της αγάπης του για την αδερφή του και τις απαιτήσεις της οικογένειάς του.

The post Θρίλερ στα βήματα του ” Νονού” με πρωταγωνίστρια την Αλίσια Βικάντερ appeared first on screeneye.gr.