Κριτική από Κάννες Ιάκωβος Γωγάκης

Ο Κουεντίν Ταραντίνο, έκανε την έκπληξη και εμφανίστηκε στις Κάννες νωρίτερα από την προβλεπόμενη ημερομηνία, όπου θα κάνει πρεμιέρα η νέα του ταινία. Πήγε να δει ένα κινέζικο ουέστερν που διεκδικεί επίσης το Χρυσό Φοίνικα. Έκανε ίσως λάθος επιλογή, γιατί μια ρουμάνικη ταινία που προβλήθηκε λίγες ώρες αργότερα, σίγουρα θα τον είχε εκπλήξει ευχάριστα.

Είναι το The Whistlers ( Τα Σφυρίγματα) του γνωστού Ρουμάνου σκηνοθέτη Κορνέλιου Πορουμπόιου. Είναι ένας αγαπημένος σκηνοθέτης και του ελληνικού κοινού, όταν το 2010 είχαμε  αγκαλιάσει το βραβευμένο  του έργο  “ Αστυνομική Ταυτότητα”.

Ναι, είναι η ταινία με τον κεντρικό ήρωα να τρώει ρύζι on camera για περίπου δέκα λεπτά, ταυτόχρονα όμως ο σκηνοθέτης καταθέτει το 2010,   τις  πικρές αλήθειες,  για την μετά- κομμουνιστική Ρουμανία.

Τα ” Σφυρίγματα” , μπορούν να χαρακτηριστούν κι  ως ένα σύγχρονο νουάρ, αλλά ταυτόχρονα είναι και μια  μαύρη κωμωδία.

Χωρίζεται σε κεφάλαια, όπου όλα τα κεφάλαια έχουν ονόματα ή αντικατοπτρίζουν τις προσωπικές σχέσεις, όπως για παράδειγμα το κεφάλαιο με τίτλο “ η μαμά”. Στο έργο, υπάρχει ένας αστυνομικός ο οποίος δεν τα πάει καλά με τους ηθικούς κώδικες, υπάρχει κλασικά και  μια femme fatal αλλά και μια προϊστάμενη του τμήματος ναρκωτικών,  που έχει βάλει στόχο, να παγιδεύσει το κύκλωμα.

Ο “βρώμικος” αστυνομικός,  θα φτάσει στο νησί “Λα Γκομέρα” που ανήκει διοικητικά στην επαρχία της Τενερίφης. Οι  κώδικες επικοινωνίας της μαφίας,  γίνονται με σφυρίγματα, αντικαθιστώντας τα σφυρίγματα… τις λέξεις.

Ο Ρουμάνος σκηνοθέτης, δεν δείχνει καμία διάθεση να αφήσει στο απυρόβλητο την εκτεταμένη διαφθορά που επικρατεί και στη χώρα του-πάντα με μπόλικες πινελιές χιούμορ- και επιλέγει τους συμβολισμούς του, να τους εμφανίσει, χρησιμοποιώντας   διάφορα πρόσωπα,  κεντρικά ή μη, τα οποία αντιπροσωπεύουν μια πτυχή της ρουμάνικης κοινωνίας. Ο επιβλητικός χαρακτήρας επί παραδείγματι των μανάδων συνδέεται με μια άλλη ρουμάνικη ταινία,  την “ Οικογενειακή Υπόθεση” του 2013.

Η μουσική που επιλέγει ο Πορουμπόιου, είναι ιδανική για ραδιοφωνική εκπομπή-ακόμα κι όταν ακούμε Στράους, αλλά δείχνει εντελώς ξένη με τη ροή της ιστορίας.

Είναι μια ταινία με μπόλικες δόσεις τρέλας  και μιας πρωτοτυπίας  για το είδος των γκανγκστερικών ευρωπαϊκών ταινιών, αλλά το σενάριο,  δεν μας εξιτάρει σε όλα του τα στάδια, ούτε η γκροτέσκο φόρμα του, μας έπεισε πλήρως. Αναγνωρίζουμε όμως  τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έργου και την ιδιαίτερη στόφα των βαλκάνιων πρωταγωνιστών και ίσως ο Ρουμάνος σκηνοθέτης,  να φύγει με ένα ακόμα βραβείο από τις Κάννες.

The post Τα ” Σφυρίγματα” του Πορουμπόιου είναι έξυπνα είναι και συμβολικά…είναι και λίγο φάλτσα! appeared first on screeneye.gr.

Κριτική από Φεστιβάλ Καννών Ιάκωβος Γωγάκης

Χαρακτηρίζεται κι ως ο πρεσβευτής του ισπανικού σινεμά στο εξωτερικό αλλά κι ο πρεσβευτής των “στιγματισμένων” του κόσμου τούτου Των ομοφυλόφιλων, των τρανσέξουαλ, των άρρωστων στη ψυχή και στο σώμα.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, εμφανίστηκε στο 72ο Φεστιβάλ Καννών, ούτε ως Πρόεδρος Επιτροπής( όπως είχε την τιμή να προεδρεύει πέρυσι του Διαγωνιστικού Τμήματος), ούτε για να προκαλέσει -χωρίς λόγο- με μια αδιάφορη ταινία. Πήγε με μια αυτοβιογραφική και δουλεμένη ταινία   για να διεκδικήσει τον 1ο Χρυσό Φοίνικα της καριέρας του, το μοναδικό μεγάλο τρόπαιο του σινεμά, το οποίο δεν έχει κερδίσει, παρά τις προηγούμενες πέντε συμμετοχές του.

Μεγάλη μερίδα των κριτικών αντιμετωπίζει το “ Pain& Glory” σχεδόν διθυραμβικά, θεωρώντας το, ως το πιο  προσωπικό και συνάμα το πιο άρτιο έργο – της τελευταίας 20ετίας-,  του  70 χρόνου δημιουργού.

Θα συμφωνήσουμε με το πρώτο, (είναι το πιο προσωπικό του έργο), δεν θα συμμεριστούμε όμως τους διθυράμβους. Εντούτοις στο  Pain &  Glory”   ο Αλμοδόβαρ, αποφεύγει τις σεναριακές υπερβολές, τις απίστευτες συμπτώσεις( όπως τις είδαμε στην πρόσφατη ταινία του, την “ Τζουλιέτα”), αλλά και τις μπερδεμένες αφηγήσεις των ταινιών του της τελευταίας δεκαετίας.

Στο “ Pain &  Glory” έγραψε και το σενάριο, έχοντας κι έναν επιπρόσθετο λόγο να το πράξει,  από τη στιγμή, που το κεντρικό πρόσωπο είναι το alter-ego του. Ο Σαλβαδόρ( αν κάνουμε παζλ το όνομα βγαίνει Αλμοδόβαρ),  είναι ένας ευκατάστατος  αλλά μοναχικός σκηνοθέτης και συγγραφέας. Βρίσκεται στο τέλος της καριέρας του, έχοντας να διαχειριστεί την παρακμή του έργου του, που δεν αρέσει πια.  Έχει πόνους στην πλάτη, ημικρανίες, χρόνιες κρίσεις πανικού και κατάθλιψη. Η αρχική σκηνή με τον Σαλβατόρ να βρίσκεται στο βυθό της πισίνας, είναι εξαιρετική, συμβολίζοντας ταυτόχρονα την προσωπική του παρακμή αλλά   και τον σωματικό του πόνο. Η έναρξη της ταινίας στο σύνολο της ήταν εντυπωσιακή και με το συγκεκριμένο εύρημα( το οποίο μας έφερε στο μυαλό τη “ Νιότη” του Σορεντίνο) αλλά και η αφήγηση του ήρωα που ακολούθησε, στηριζόμενη στις στυλιζαρισμένες εικόνες του Αλμοδόβαρ και στην ορθά υποτονική μουσική του Αλμπερτο Ιγκλέσιας. Αντιθέτως, η συνέχεια στηρίχθηκε πάνω σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Ο Σαλβαδορ  ξεκινάει τη χρήση  ηρωίνης κι επανασύνδέεται ( για λίγο),   με έναν παλαιό του σύντροφο και  συνεργάτη, που μένει μόνιμα στην Αργεντινή.

Το σημείο του έργου που είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ήταν οι αναμνήσεις του Σαλβαδορ    από την παιδική του ηλικία,  η αγάπη του για τη μάθηση,  τα βιβλία,   σε ένα εντελώς απομονωμένο περιβάλλον, όπου η εξάρτηση με τη μητέρα ήταν καθοριστική( άλλωστε η μητέρα του  αγαπούσε την 7η τέχνη και οι φωτογραφίες των ηθοποιών κοσμούσαν το φτωχικό τους σπίτι). Δεν της έκανε όλα τα χατίρια. Δεν έγινε παπάς, δεν ακολούθησε το δρόμο που αυτή θα ήθελε και βέβαια της έκρυψε το πρώτο παράνομο πλατωνικό σκίρτημα του έρωτα( εδώ το έργο παραπέμπει ξεκάθαρα  στο “Call me by your name” του Γκουαντανίνο). Υπάρχει άλλη μία υπόνοια έμπνευσης από το έργο του Ιταλού σκηνοθέτη.

Ο Αλμοδόβαρ δεν διακατέχεται από αλαζονεία γυρίζοντας το “Pain and Glory”, ούτε όμως κι από μια διάθεση να δημιουργήσει ένα έργο βαθιά υπαρξιακό για το χρόνο που περνά,  για την ωρίμανση των ανθρώπων, μέσα σε ένα πλαίσιο, όπου ο θάνατος έρχεται όλο και πιο κοντά. Στο σινεμά,  υπήρξαν δεκάδες ταινίες που άγγιξαν το θέμα αυτό στην ολότητα του, από τον Φελίνι, τον Μπέργκμαν, μέχρι πρόσφατα κι από τον Σορεντίνο. Το γεγονός αυτό -το τόσο προσωπικό περιορίζει τις δυνατότητες της ταινίας.

Μετέφερε  ο Αλμοδόβαρ το δικό του προσωπικό βίωμα, που ενίοτε γίνεται οικουμενικό, αλλά πρωτίστως δεν γίνεται φιλοσοφικό, αλλά παραμένει προσωπικό – Αλμοδοβαρικό.

Δεν επέλεξε τον Μπαρδέμ όπως φημολογείτο αρχικά, αλλά τον Αντόνιο Μπαντέρας, δίνοντας του την ευκαιρία να υποδυθεί έναν αβανταδόρικο ρόλο, που του ταιριάζει γάντι – τη συγκεκριμένη εποχή –  κι ο Μπαντέρας του το ανταπέδωσε,  με το να διεισδύσει πλήρως στη ψυχοσύνθεση ενός ξεπεσμένου σταρ, που αντιμετωπίζει υπαρξιακά  ζητήματα και θέματα υγείας.

Η  Πενέλοπε Κρουζ,  αυτή τη φορά  είχε έναν μικρό κι  εύκολο ρόλο να διαχειριστεί( έπαιξε τη  μητέρα του μικρού Σαλβατόρ).

Δεν είναι ταινία τόσο ισχυρή όσο το ” Μίλα της” ή η  ” Κακή Εκπαίδευση”, είναι βέβαια μια θετική  επανεμφάνιση του Πέδρο Αλμοδόβαρ.

The post Ο Αλμοδόβαρ επανακάμπτει ( μερικώς) κι αποκαλύπτεται… στο ” Πόνος και Δόξα”. Κριτική appeared first on screeneye.gr.

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Ανακοινώθηκε σήμερα Πέμπτη 18/4,  το πρόγραμμα του 72ου  Φεστιβάλ Καννών, το οποίο έχει να κάνει με την πολιτική κι όλες τις εκφάνσεις της, όπως ανέφερε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, ο Τιερί Φρεμό. Το πρόγραμμα δεν έκλεισε 100%, γιατί όπως ανέφερε ο Τιερί Φρεμό, περιμένουν κάποιες παραγωγές, να ολοκληρωθούν έστω και την τελευταία στιγμή, για να τις ανακοινώσουν.

Το φεστιβάλ θα διεξαχθεί από τις 14-25 Μαΐου. Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Διαγωνιστικού Τμήματος, θα είναι ο Μεξικανός σκηνοθέτης Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου( Birdman, Βαβέλ, 21 Γραμμάρια).

Έλληνα σκηνοθέτη δεν θα συναντήσουμε, μέσα στους 50+  δημιουργούς του προγράμματος, είχαμε την ελπίδα ότι ο Γιάννης Οικονομίδης, θα έδινε την παρουσία του, με την νέα του ταινία ” Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς”.

Πάντως, η εικόνα που αποκομίσαμε, δεν είναι ιδιαίτερα θετική. Υπάρχουν λίγα μεγάλα ονόματα, μα βετεράνοι του σινεμά και κάποιοι δημιουργοί που συνέχεια τους βλέπουμε στο πρόγραμμα, όπως επί παραδείγματι είναι ο Ξαβιέ Ντολάν. Είναι ξανά λίγες οι Αμερικανικές παραγωγές και η κόντρα των Καννών με τις ιντερνετικές πλατφόρμες, περιορίζει αισθητά  τις επιλογές. Ακόμα και η νέα ταινία του Κουεντίν Ταραντίνο, δεν ανακοινώθηκε, κόντρα στα προγνωστικά. Ήταν δεδομένη η επιστροφή του Ταραντίνο στις Κάννες, δέκα χρόνια μετά τους “Άδοξους Μπάσταρδους”. Η νέα του ταινία αφορά τον κόσμο του Χόλιγουντ (Once Upon a Time in Hollywood) και το καστ του είναι εντυπωσιακό( μεταξύ των πολλών αστέρων βρίσκονται οι Μπραντ Πιτ- Λεονάρντο Ντι Κάπριο).

Ίσως το όνομα που μας ξάφνιασε ευχάριστα, είναι του Παλαιστίνιου σκηνοθέτη Ελία Σουλεϊμάν, που κάνει λίγες ταινίες, ολοκλήρωσε μία πρόσφατα, που θα διαγωνιστεί για το Χρυσό Φοίνικα, to “It Must Be Heaven”.

Όπως είχε γίνει γνωστό προ ημερών, η νέα ταινία του Τζιμ Τζάρμους ( The Dead Don’t die) θα ανοίξει την αυλαία( διαγωνίζεται και για το Χρυσό Φοίνικα), ενώ το πόστερ, απεικονίζει την προσφάτως αποθανούσα σπουδαία σκηνοθέτιδα Ανιές Βαρντά,  από τα γυρίσματα της πρώτης της ταινίας το 1955, να ατενίζει το Παλάτι του Σινεμά στις Κάννες.  Φέτος θα τιμηθεί για τη συνολική του προσφορά στην 7η τέχνη ο Αλέν Ντελόν.

Ο Κέν Λόουτς επιστρέφει θριαμβευτής στις Κάννες, τρία χρόνια  μετά το Χρυσό Φοίνικα , για το έργο ” Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ. Ο Βρετανός  σκηνοθέτης, τελικά τα κατάφερε και ολοκλήρωσε στην ώρα της, τη νέα του ταινία το “Sorry We Missed You”.  Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, θα πρόκειται για δραματική ταινία μιας οικογένειας που προσπαθεί να επιβιώσει στο παρόν οικονομικό κλίμα όπου οι περισσότερες δουλειές είναι μικρής διάρκειας και τα έσοδα πολύ περιορισμένα. Η ταινία γυρίζεται στο Νιουκάστλ και αναμένεται να βγει μέσα στο 2019.

Οι αδελφοί Νταρντέν,όπως πάντα,  θα είναι εκεί . Το νέο τους έργο φέρει τον τίτλο “Le jeune Ahmed “και  καταπιάνεται με τις φυλετικές διακρίσεις. Στο επίκεντρό τους, είναι ξανά τα παιδιά. Στις Κάννες εμφανίστηκαν τελευταία φορά, το 2016 με το έργο ” Το Άγνωστο Κορίτσι”.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ δημιουργεί την 21η του ταινία, το  ”Dolor y Gloria” με πρωταγωνιστές τους  Αντόνιο Μπαντέρας και  Πενέλοπε Κρουζ. Ο διάσημος σκηνοθέτης, ήταν ο περυσινός Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής. Περισσότερα για την ταινία δείτε εδώ.

Ο Τέρενς Μάλικ, 8 χρόνια μετά ” Το Δέντρο της Ζωής”, θα βρεθεί ξανά στο κόκκινο χαλί με το έργο “A Hidden Life” , για έναν Αυστριακό αντιρρησία συνείδησης, που αρνείται να πολεμήσει στο πλευρό των ναζιστικών στρατευμάτων. Στον κεντρικό ρόλο, βρίσκεται ο Ματίας Σένερτς.

Ο νοτιοκορεάτης μαιτρ Μπονγκ Τζουν Χο, αποδοκιμάστηκε το 2017, όταν η ταινία του με τίτλο “Okja”προβλήθηκε στο δημοσιογραφικό κοινό των Καννών. Ήταν έργο παραγωγής της πλατφόρμας  Netflix και η γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία, έχει ξεκινήσει μια μεγάλη μάχη κατά των ιντερνετικών ταινιών. Από το 2017 μέχρι σήμερα οι διοργανωτές του Φεστιβάλ Καννών, απορρίπτουν τις ταινίες που προέρχονται από πλατφόρμες τέτοιου είδους. Όμως, ο Μπονγκ Τζουν Χο, απαλλαγμένος από το Netflix δημιουργεί τώρα, ένα οικογενειακό δράμα, για έναν άνεργο σύζυγο, στη Νότια Κορέα του σήμερα, το “Parasite” και θα βρεθεί το έργο στο διαγωνιστικό τμήμα.

Διαγωνιστικό

Pain and Glory,” Pedro Almodovar
“The Traitor,” Marco Bellocchio
“The Wild Goose Lake,” Diao Yinan
“Parasite,” Bong Joon-ho
“Young Ahmed,” Jean-Pierre Dardenne & Luc Dardenne
“Oh Mercy!,” Arnaud Desplechin
“Atlantique,” Mati Diop
“Matthias and Maxime,” Xavier Dolan
“Little Joe,” Jessica Hausner
“Sorry We Missed You,” Ken Loach
“Les Miserables,” Ladj Ly
“A Hidden Life,” Terrence Malick
“Bacurau,” Kleber Mendonça Filho & Juliano Dornelles
“The Whistlers,” Corneliu Porumboiu
“Frankie,” Ira Sachs
“Portrait of a Lady on Fire,” Céline Sciamma
“It Must Be Heaven,” Elia Suleiman
“Sibyl,” Justine Triet

Εκτός Συναγωνισμού 

Τhe Best Years of Life,” Claude Lelouch
“Rocketman,” Dexter Fletcher
“Too Old to Die Young” (2 Episodes), Nicolas Winding Refn
“Diego Maradona,” Asif Kapadia
“Belle Epoque,” Nicolas Bedos

Special Screenings
“Share,” Pippa Bianco
“For Sama,” Waad Al Kateab & Edward Watts
“Family Romance, LLC,” Werner Herzog
“Tommaso,” Abel Ferrara
“To Be Alive and Know It,” Alain Cavalier

Midnight Screenings
“The Gangster, The Cop, The Devil,” Lee Won-Tae

Ένα Κάποιο Βλέμμα( Εκτός Συναγωνισμού)

Invisible Life,” Karim Aïnouz
“Beanpole,” Kantemir Balagov
“The Swallows of Kabul,” Zabou Breitman & Eléa Gobé Mévellec
“A Brother’s Life,” Monia Chokri
“The Climb,” Michael Covino
“Joan of Arc,” Bruno Dumont
“A Sun That Never Sets,” Olivier Laxe
“Room 212,” Christophe Honoré
“Port Authority,” Danielle Lessovitz
“Papicha,” Mounia Meddour
“Adam,” Maryam Touzani
“Zhuo Ren Mi Mi,” Midi Z
“Liberte,” Albert Serra
“Bull,” Annie Silverstein
“Summer of Changsha,” Zu Feng

Το Screeneye.gr θα καλύψει τη διοργάνωση, είτε με δική μας παρουσία,  είτε σε συνεργασία με φίλους-δημοσιογράφους από  έντυπα του εξωτερικού. 

The post Η παρουσία της νέας ταινίας του Ελία Σουλεϊμάν φωτίζει τις Κάννες. Οι βετεράνοι Πέδρο, Λόουτς, Νταρντέν, Μάλικ …και Ντολάν ξανά στο πρόγραμμα! Όλες οι ταινίες appeared first on screeneye.gr.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις Κάννες και η αφρόκρεμα  σε άλλη μία διοργάνωση   είναι από το Μεξικό. Για το  72ο Φεστιβάλ των Καννών, Πρόεδρος της φετινής Κριτικής Επιτροπής  δεν είναι άλλος από τον Αλεχάντρο Ινιαρίτου. Ο διάσημος σκηνοθέτης( Βαβέλ, 21 Γραμμάρια , Biutiful, Birdman, Η Επιστροφή), αναλαμβάνει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και να αποφασίσει μαζί με  άλλα- προς το παρόν άγνωστα-μέλη της Επιτροπής ποια θα είναι η ταινία που θα σηκώσει το Χρυσό Φοίνικα και βέβαια που θα δοθούν όλα τα βραβεία.

Στο πρόσφατο Φεστιβάλ  Βενετίας την αντίστοιχη θέση είχε ο συμπατριώτης του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, ενώ στο παρελθόν και ο Αλφόνσο Κουαρόν είχε αναλάβει Πρόεδρος Κριτικής Επιτροπής.

Μηνύματα πολλά και πίσω από την συγκεκριμένη επιλογή. Πέρυσι τίμησαν με την ύψιστη θέση τις γυναίκες( Κέιτ Μπλάνσετ) φέτος τη χώρα που οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να υψώσουν το τείχος…κι αν οι Κάννες βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες μακριά δεν έχει φαίνεται για τους Γάλλους καμία σημασία.

72ο Φεστιβάλ Καννών: Από τις 14 έως τις 25 Μαΐου.

The post Ο 72ος Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φ. Καννών θα είναι ο Αλεχάντρο Ινιαρίτου appeared first on screeneye.gr.