Ιστορικό-Βιογραφικό δράμα, 1ο9΄, Μ. Βρετανία, 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Jimmy’s Hall

Γλώσσα: Αγγλικά

Του  Κεν Λόουτς

Με τους Μπάρι Γουόρντ, Σιμόν Κίρμπι, Αντριου Σκοτ

Η τελευταία ταινία του Βρετανού σκηνοθέτη Κεν Λόουτς -πριν βγει στην σύνταξη- διαγωνίσθηκε στο Φεστιβάλ Καννών 2014 διεκδικώντας τον Χρυσό Φοίνικα. Ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών του ταινιών, όπως είναι μεταξύ άλλων το «Ladybird, Ladybird» ή το «Ψωμί και Τριαντάφυλλα».
H πραγματική ιστορία που μας διηγείται ο Λόουτς τοποθετείται το 1932 στην Ιρλανδία με κεντρικό χαρακτήρα τον άγνωστο ακτιβιστή Τζέιμς Γκράλτον (Μπάρυ Γουόρντ), έναν τοπικό αρχηγό του κομμουνιστικού κόμματος, και μέλος του SinFinn που επιστρέφει στην πληγωμένη από ανεργία πατρίδα του, μετά από μια δεκαετία παραμονής στη Νέα Υόρκη, για να στηρίξει τη μητέρα του και να δημιουργήσει ένα στέκι ιδεών και δράσης. Η δυναμική του προσωπικότητα και οι επαναστατικές κομμουνιστικές του ιδέες θορύβησαν την εκκλησία και την άρχουσα τάξη, που βρήκαν μια γελοία αφορμή για να τον απελάσουν. Ο Γκράλτον υπήρξε ο μοναδικός ιρλανδός πολίτης που απελάθηκε από τη χώρα του χωρίς δίκη.

Ο Λόουτς, στο κύκνειο κινηματογραφικό του άσμα χρησιμοποιεί όλες τις αγαπημένες του τεχνικές. Η ταινία διαθέτει το λιτό νατουραλιστικό στιλ του δημιουργού, τους τόνους και τις εκφράσεις της καθομιλουμένης διαλέκτου της συγκεκριμένης Ιρλανδικής περιοχής, διαθέτει χιούμορ, βέβαια σε μικρότερες δόσεις από το προηγούμενο του φιλμ (το « Angel’s Share») και μικρό αριθμό ερασιτεχνών ηθοποιών, όπως συνηθίζει να ενσωματώνει στις ταινίες του, ο γνωστότερος εκπρόσωπος του Βρετανικού σινεμά.
Βλέπουμε τον Τζέιμς μαζί με μεγάλες ομάδες ανθρώπων να συζητούν για τον τρόπο αντίδρασης έναντι της τοπικής άρχουσας τάξης, φέρνοντας μας στο μυαλό το« Γη και Ελευθερία», και τις εκεί συζητήσεις για τη διανομή της γης. Η ξύλινη αίθουσα θα μετατραπεί σε μια υπέροχη συνεύρεση ανθρώπων που τους ενώνει το κοινό όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες για όλους. Εκεί χορεύουν, εκεί τραγουδούν, εκεί ο Τζέιμς θα συναντήσει τον μεγάλο του έρωτα, την Ούνα, ( πάντα ο σκηνοθέτης διασταυρώνει τις προσωπικές-ερωτικές ιστορίες με τη πολιτική) ένας χώρος αντίστασης όπου οι εξουσιαστές από φόβο και τρόμο θα τον κάνουν στάχτη.

Το έργο ίσως θεωρηθεί συμβατικό-απλοϊκό, ότι στην τελική δεν κομίζει κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί από τον Βρετανό σκηνοθέτη και τον φίλο του σεναριογράφο Πολ Λάβέρτι. Μπορεί κι έτσι να είναι . Δεν είναι σίγουρα η μεγάλη ταινία του Λόουτς, μα αυτό το γνωρίζει. Στοχεύει όμως αλλού. Μέσα από αυτή την βιογραφία υπενθυμίζει στους συντρόφους του (κι όχι μόνο), ότι η απάντηση στις διακρίσεις, στην έλλειψη ευκαιριών των αδύναμων κοινωνικά στρωμάτων- που εξακολουθούν να υφίστανται-, είναι η  αλληλεγγύη και η δράση, στο πλαίσιο της κοινότητας. Η διαχρονική του άποψη ότι οι μειονεκτούντες, τα αουτσάιντερ του κόσμου τούτου χρειάζονται ένα κίνητρο για να δομήσουν την επαναστατική αλλαγή, το παράδειγμα του, η έμπνευση του , είναι ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, ο οραματιστής Τζέιμς Γκράλτον. 

Ο Κεν Λόουτς στα 78 του χρόνια παραμένει ένας καλός κινηματογραφιστής κι ένας γνήσιος μαρξιστής.

 ”Jimmy’s Hall” από 4 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Jimmy’s Hall appeared first on screeneye.gr.

Ανταπόκριση από Φ. Καννών Ιάκωβος Γωγάκης

Με δάκρια και παρατεταμένο χειροκρότημα υπό τους ήχους μιας υπέροχής old jazz μελωδίας- που θα ζήλευε κι ο Γούντι Άλεν-, το κοινό των Καννών αποχαιρέτησε τον Βρετανό μαέστρο του κοινωνικού και πολιτικού σινεμά, τον 78 χρόνο πια Κεν Λοόυτς, βραβευμένο 12 φορές στην ιστορία του θεσμού, που πήρε την απόφαση μετά από 50 χρόνια καριέρας να βγει στη σύνταξη.

Η τελευταία του ταινία που διαγωνίζεται για Χρυσό Φοίνικα, το «Jimmy’s Hall», ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών του ταινιών, όπως είναι μεταξύ άλλων το «Ladybird, Ladybird» και  «Ψωμί και Τριαντάφυλλα».

H πραγματική ιστορία που μας διηγείται ο Λοόυτς τοποθετείται το 1932 στην Ιρλανδία με κεντρικό χαρακτήρα τον άγνωστο  ακτιβιστή Τζέιμς Γκράλτον (Μπάρυ Γουόρντ), έναν τοπικό αρχηγό του κομμουνιστικού κόμματος, και μέλος του SinFinn  που επιστρέφει στην πληγωμένη από ανεργία πατρίδα του, μετά από μια δεκαετία παραμονής στη Νέα Υόρκη, για να στηρίξει τη μητέρα του και να δημιουργήσει ένα στέκι ιδεών και δράσης. Η δυναμική του προσωπικότητα και οι επαναστατικές κομμουνιστικές του ιδέες θορύβησαν την εκκλησία και την άρχουσα τάξη, που βρήκαν μια γελοία αφορμή για να τον απελάσουν. Ο Γκράλτον υπήρξε ο μοναδικός ιρλανδός πολίτης που απελάθηκε από τη χώρα του χωρίς δίκη.

Ο Λοόυτς,  στο κύκνειο κινηματογραφικό του άσμα χρησιμοποιεί όλες τις αγαπημένες του τεχνικές. Η ταινία διαθέτει το λιτό νατουραλιστικό στιλ του δημιουργού, τους τόνους και τις εκφράσεις της καθομιλουμένης διαλέκτου της συγκεκριμένης περιοχής της Ιρλανδίας, διαθέτει χιούμορ, βέβαια σε μικρότερες δόσεις από το προηγούμενο του φίλμ το « Angel’s Share», και έναν μικρό αριθμό ερασιτεχνών ηθοποιών.

Βλέπουμε τον Τζέιμς μαζί με μεγάλες ομάδες ανθρώπων να συζητούν για το πώς μπορούν να αντιδράσουν έναντι της τοπικής άρχουσας τάξης, φέρνοντας μας στο μυαλό το« Γη και Ελευθερία», και τις εκεί συζητήσεις για  τη  διανομή της γης. Η ξύλινη αίθουσα θα μετατραπεί σε μια  υπέροχη συνεύρεση ανθρώπων που τους ενώνει το κοινό όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη κι ίσες ευκαιρίες για όλους. Εκεί χορεύουν, εκεί τραγουδούν, εκεί ο Τζέιμς θα συναντήσει τον  μεγάλο του έρωτα, την Ούνα, ( πάντα ο σκηνοθέτης διασταυρώνει τις προσωπικές-ερωτικές ιστορίες με τη πολιτική) ,εκείνο τον χώρο οι κρατούντες από φόβο και τρόμο  θα τον κάνουν στάχτη.

Το έργο ίσως θεωρηθεί συμβατικό-απλοϊκό, ότι στην τελική δεν κομίζει κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί από τον Βρετανό σκηνοθέτη και τον φίλο του σεναριογράφο Πολ Λάβέρτι. Μπορεί  να είναι κι έτσι. Δεν είναι  σίγουρα η μεγάλη ταινία του Λοόυτς, μα αυτό το γνωρίζει κι ο ίδιος. Αλλού στοχεύει.  Μέσα όμως από αυτή την βιογραφία υπενθυμίζει στους συντρόφους του (κι όχι μόνο), ότι η απάντηση στις διακρίσεις, στην έλλειψη ευκαιριών των κατώτερων κοινωνικά στρωμάτων- που εξακολουθούν να υφίστανται-, αντιμετωπίζονται με αλληλεγγύη και με δράση στο πλαίσιο της κοινότητας. Η διαχρονική του άποψη ότι τα εργατικά και μεσαία στρώματα χρειάζονται ένα κίνητρο για να δομήσουν την επαναστατική αλλαγή, η έμπνευση, το παράδειγμα,  είναι αυτό του Τζέιμς Γκράλτον.

 Τα λόγια περισσεύουν. Κεν Λοόυτς θα μας λείψεις.

The post Με δάκρια και παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος του «Jimmy’s Hall», το κοινό των Καννών αποχαιρέτησε τον Κεν Λοόυτς που βγαίνει στη σύνταξη appeared first on screeneye.gr.

Με το φεστιβάλ των Καννών να πλησιάζει μόλις ήρθε το τρέιλερ της νέας ταινίας του Κεν Λόουτς με τίτλο «Jimmy’s Hall». H ιστορία τοποθετείται στο 1932 στην Ιρλανδία με κεντρικό χαρακτήρα τον Τζέιμς Γκράλτον (Μπάρυ Γουόρντ), έναν τοπικό αρχηγό του κομμουνιστικού κόμματος, που επιστρέφει στην πατρίδα του, μετά από μια δεκαετία παραμονής στη Νέα Υόρκη, για να ανοίξει μια παλιά αίθουσα χορού. Η ταινία είναι ένας φόρος τιμής στο ελεύθερο πνεύμα των ατόμων που πήγαιναν εκεί για να μάθουν, να συζητήσουν, να ονειρευτούν και να διασκεδάσουν.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΕΔΩ

The post Ο Κεν Λόουτς κλείνει την 50χρόνη καριέρα του με το «Jimmy’s Hall». Δείτε το τρέιλερ appeared first on screeneye.gr.

Δημόσια έκκληση για εξειδικευμένη τεχνολογική υποστήριξη απηύθυνε ο Κέν Λόουτς πριν ολοκληρώσει το κύκνειο κινηματογραφικό του άσμα με τίτλο   «Jimmy‘s Hall», μια πολιτική βιογραφία για τον άγνωστο Ιρλανδό ακτιβιστή των αρχών του 20^ου αιώνα  τον Τζίμυ Γκράλτον. Ο Γκράλτον υπήρξε ο μοναδικός ιρλανδός πολίτης που απελάθηκε από τη χώρα του χωρίς δίκη. Ο 77χρονος βρετανός σκηνοθέτης κι ο στενός του συνεργάτης ο σεναριογράφος Πολ Λάβέρτι ανακάλυψαν μέχρι και υπερήλικα μέλη του πολιτικού κινήματος SinFinn όπου ο Γκράλτον ήταν μέλος για να μπορέσουν να σκιαγραφήσουν το προφίλ ενός ιδεολόγου επαναστάτη, που αγωνιζόταν όχι μόνο  για την ελευθερία  της Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Ο Κέν Λόουτς αν επιτύχει να ξεπεράσει αυτά τα τεχνικά εμπόδια είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κλείσει την θριαμβευτική του πορεία με μια συμμετοχή στο επερχόμενο Φεστιβάλ των Καννών, μια διοργάνωση που του χάρισε μεγάλες συγκινήσεις, όπως η απονομή του Χρυσού Φοίνικα για το « Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι» αλλά και σημαντικές διακρίσεις για ταινίες που σφραγίζουν το πολιτικό σινεμά όπως « Γη κι Ελευθερία» και « Rif-Raff».

The post Τελευταίες πινελιές για το κύκνειο κινηματογραφικό άσμα του Κέν Λόουτς appeared first on screeneye.gr.