Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Η ταινία  του Αλί Αμπάσι, επιδιώκει να θέσει διάφορα ερωτήματα,   σχετικά με το ποιος ήταν και ποιος είναι  ο Ντόναλντ Τραμπ, ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’70 και φτάνοντας μέχρι τα τέλη του ’80, όταν ο Τραμπ βρισκόταν υπό την επιρροή του διαβόητου δικηγόρου,  Ρόι Κον. Μέσα από αυτή τη σχέση, αλλά και με την φιγούρα του Ρίτσαρντ Νίξον να βρίσκεται από την αρχή της ταινίας στην περιρρέουσα ατμόσφαιρά της,   η ιστορία προσπαθεί να εξετάσει,   το πώς διαμορφώθηκε η προσωπικότητα του Τραμπ, κατά την άνοδό του  στον επιχειρηματικό και πολιτικό κόσμο,  της Νέας Υόρκης.

Και να πως.

«Επίθεση, επίθεση, επίθεση.

Ποτέ μην υποχωρείς, ποτέ μην παραδέχεσαι τίποτα.

Αυτοί είναι οι κανόνες για να κερδίσεις σε αυτόν τον κόσμο.»

Αυτές οι φράσεις,  που ακούγονται στην ταινία,  ανήκουν στον Ρόι Κον και αποτελούν την πεμπτουσία της αδίστακτης τακτικής του Κον, ενός στυγνού αντικομμουνιστή και αδίστακτου δικηγόρου.

Ο Τραμπ, μαθητεύοντας δίπλα στον Κον, αφομοίωσε τη φιλοσοφία του.

 Επιθετικότητα, άρνηση ευθυνών  και απόλυτη αδιαφορία,  για τις συνέπειες  των οποιονδήποτε πράξεών.

Ωστόσο, βλέπουμε τον  Τραμπ να αδειάζει τον μέντορά του, όταν πια  δεν τον χρειάζεται, αλλά και  να μειώνει και να βιάζει την πρώτη του σύζυγο, την Ιβάνα και να τη χωρίζει, όταν πια, δεν του ήταν αναγκαία.

Ο Τραμπ,  δεν παρουσιάζεται από την αρχή της ταινίας,    ως ένας  «κακός» χαρακτήρας, ούτε αποκαθηλώνεται από την μια στιγμή στην άλλη.

Αντίθετα, ο Αλί  Αμπάσι,  χρησιμοποιεί συγκεκριμένες τεχνικές, για να δημιουργήσει ένα πιο πολυσύνθετο πορτρέτο, ξεκινώντας με μια σχετική συμπάθεια προς τον Τραμπ, είτε με θερμές οπτικές αποχρώσεις είτε με σφιχτά κάδρα , τα οποία σταδιακά εξελίσσονται σε πιο σκοτεινά, όταν οι φιλοδοξίες αρχίζουν να κυριαρχούν,   σε κάθε πτυχή του χαρακτήρα του.

Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε,  ότι επί παραδείγματι, η  οπτική του Μάρτιν Σκορσέζε, ειδικά στις ταινίες του,  όπως το Goodfellas  και ο  « Ο Λύκος της Γουολ Στριτ» , αναδεικνύει πιο ξεκάθαρα,  το ευρύτερο πλαίσιο του καπιταλισμού και της μη ηθικής.

Ο Σκορσέζε, στις ταινίες του, συχνά τοποθετεί τους χαρακτήρες του σε ένα ευρύτερο κοινωνικό και οικονομικό σύστημα, υπογραμμίζοντας, πώς το περιβάλλον της απληστίας, της διαφθοράς και της αχαλίνωτης φιλοδοξίας,  καθορίζει και ενισχύει τη συμπεριφορά των ηρώων.

Αντίθετα, ο Αλί Αμπάσι στο έργο The Apprentice ( Ο Μαθητευόμενος),  επικεντρώνεται στα χαρακτηριστικά του Τραμπ,

δίνοντας έμφαση στην ατομική φιλοδοξία και επιθετικότητα του,  αφήνοντας κατά κάποιο τρόπο,  το σύστημα γύρω του,   να λειτουργεί ως υπόβαθρο, και όχι ως ο κεντρικός άξονας της αφήγησης.

Με άλλα λόγια, εάν ο Ντόναλντ Τραμπ πάψει να βρίσκεται στο επίκεντρο της κοινής γνώμης , πιθανότατα και η ταινία,  να χάσει τη σημασία και την απήχησή της.

Ο Σεμπάστιαν Σταν,  παραδίδει μια εντυπωσιακή ερμηνεία,   ενσωματώνοντας πλήρως τα χαρακτηριστικά του Ντόναλντ Τράμπ, ακόμη και  μέσα από τις λεπτομερείς εκφράσεις του προσώπου αλλά  και τις κινήσεις του σώματός του.

Ο Τζέρεμι Στρονγκ, στον ρόλο του Ρόι Κον, είναι συγκλονιστικός. Η ερμηνεία του μένει χαραγμένη στη μνήμη , για το πώς ένας άνθρωπος, χωρίς αρχές,  που πατάει επί πτωμάτων, μεταμορφώνεται σε έναν άλλο άνθρωπο, ευάλωτο και αμυνόμενο και παραδομένο στις επιπτώσεις,  των επαγγελματικών  και προσωπικών του επιλογών.

Η ερμηνεία της Μαρία Μπακάλοβα στον ρόλο της Ιβάνα Τραμπ, είναι γεμάτη με  λεπτές και συναισθηματικά φορτισμένες μεταβάσεις, οι οποίες αποτυπώνουν τη σταδιακή αλλαγή της Ιβάνα,   από μια ανεξάρτητη και δυναμική γυναίκα και  στήριγμα του Ντόναλντ Τραμπ,   σε μια γυναίκα,   που καταπιέζεται, υποτιμάται και βιάζεται.

The Apprentice από την Πέμπτη 17/10 στους κινηματογράφους 

The post The Apprentice appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, 141′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: The Judge

Του Ντέιβιντ Ντόμπκιν

Με τους  Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Βέρα Φαρμίγκα, Βίνσεντ Ντ’Ονόφριο, Τζέρεμι Στρόνγκ, Μπίλι Μπόμπ Θόρντον

Ο Χανκ Πάλμερ (Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ) είναι δικηγόρος, είναι επιτυχημένος, είναι πλούσιος. Οι επαγγελματικές του φιλοδοξίες και η εργασιομανία του διαταράσσουν την προσωπική του ζωή, παραμελώντας  γυναίκα και κόρη . Ενώ έχει να διαχειριστεί την «εκδίκηση» της συζύγου του , πληροφορείται για τον θάνατο της μητέρας του. Τα αφήνει όλα πίσω και σπεύδει για την κηδεία, από τη Νέα Υόρκη στην μακρινή Ιντιάνα, στον τόπο καταγωγής του.

Η συνάντηση με τα δυο του αδέλφια δεν κρύβει -προς το παρόν- κάποια έκπληξη, ο θεατής όμως θα αντιληφθεί μια ανεξήγητη ψυχρότητα μεταξύ  πατέρα και γιου. Ο πατέρας ονόματι Τζόζεφ Πάλμερ (Ρόμπερτ Ντιβάλ), δικαστής για πάνω από 40 χρόνια, αντιμετωπίζει τον Χανκ σαν να είναι ξένος. Ενώ το μυστήριο για αυτή την απόσταση πλανάται στην ατμόσφαιρα ,ο νεαρός δικηγόρος  βρίσκεται μπροστά σε ένα αναπάντεχο γεγονός, στις κατηγορίες που προσάπτουν οι αρχές για την εμπλοκή του πατέρα του σε  αυτοκινητιστικό ατύχημα ,που στοίχισε τη ζωή σε πρώην κατάδικο, υπόθεση που κάποτε χειρίστηκε ο ίδιος ο  Τζόζεφ Πάλμερ. Ο πεισματάρης πατέρας αρχικά αρνείται να αναθέσει στον γιο του την υπεράσπιση του , τελικά θα ενδώσει ,  και το κουβάρι του σκοτεινού οικογενειακού παρελθόντος θα ξετυλιχθεί πλήρως,  ενίοτε συμβατικά αλλά και με ενδιαφέρουσες σεναριακές και σκηνοθετικές ανατροπές.

Ο  Ντέιβιντ Ντόμπκιν φαίνεται να παίζει στα δάχτυλα τις δικαστικές ταινίες, που σημάδεψαν το αμερικανικό σινεμά. Ο « Δικαστής»  θα μας  τις επαναφέρει στην μνήμη, με τρόπο που να  μην μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ο σκηνοθέτης τις αντιγράφει. Από την « Ετυμηγορία» του 1982 μέχρι τους « Ενόρκους» του 2004, ο Ντόμπκιν αναπλάθει τις ιστορίες,  τους γνώριμους χαρακτήρες, και τους στερεοτυπικούς κώδικες του συγκεκριμένου κινηματογραφικού είδους, κουβαλώντας και τη δική του ταυτότητα. Το σενάριο παρότι  κινείται μέσα στα αγαπημένα μονοπάτια των Αμερικανών, δηλαδή είναι ένα ρεαλιστικό οικογενειακό δράμα, παιδικών τραυμάτων, γονικής αποξένωσης και κρυμμένων μυστικών, όλα αυτά φωτίζονται σε γενικές γραμμές επιτυχημένα, με  σταδιακή κορύφωση της ηθικής πάλης των δύο κεντρικών ηρώων, οδηγούμενοι στην λύτρωση, χωρίς τις υπερβολές και την ανούσια υστερία της ταινίας « Αύγουστος», που είδαμε πρόσφατα. Παράλληλα, η πλοκή δεν επικαλύπτεται από την αρένα της δικαστικής αίθουσας -που τόσο πολύ λατρεύουν οι σκηνοθέτες- ούτε από τις ερμηνείες των κινηματογραφικών αστέρων, που  πρωταγωνιστούν. Βέβαια με την καταλυτική τους παρουσία, περιορίζουν τις γκρίνιες και τις μεμψιμοιρίες, ότι… “από κάπου  το έργο το έχουμε ξαναδεί”. Οσκαρική ερμηνεία από τον ζωντανό θρύλο, τον 83χρόνο Ρόμπερτ Ντιβάλ( Ο Νονός, Αποκάλυψη Τώρα) , σε έναν αρμονικά συνθεμένο ρόλο, που διαρκώς προκαλεί στο κοινό αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα για το πρόσωπο του -και αντιπάθειας και  συμπάθειας- όπως ακριβώς έπλασε τον ρόλο του ο Τζακ Νίκολσον στο «Ζήτημα Τιμής».

Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ με τόσα πολλά μπλογκμπάστερς στην πλάτη του (Σέρλοκ Χόλς, Iron Man) διατηρεί κι εδώ μια παρόμοια χαλαρότητα, πάρα ταύτα στις κρίσιμες στιγμές του έργου(ιδίως στις τελευταίες σκηνές) μεταμορφώνεται, δείχνοντας την πλούσια υποκριτική του γκάμα, που τον οδήγησε κατά το παρελθόν σε σημαντικές διακρίσεις.

Αχρείαστο και δεν συμβάλει στην εξέλιξη της υπόθεσης το εμβόλιμο-κλισέ love story του Χανκ   με τον παλιό του έρωτα, την Σαμάνθα( Βέρα Φαρμίγκα), όπως και η πασπαρτού -στο τέλος- μουσική του τραγουδιού Scientist από τους Coldplay.

Αισθητή και παιχνιδιάρικη -αν και μικρής διάρκειας, με περιορισμένες ατάκες- η παρουσία του Μπιλι Μπομπ Θόρντον, ως ο δικηγόρος υπεράσπισης της οικογένειας του θύματος, που διαρκώς τσιγκλάει τον νεαρό μας ήρωα, θυμίζοντας  τον αντίστοιχο ρόλο του Κέβιν Σπέισι στο «A time to kill» του 1996.

“Ο Δικαστής” από 23/10 στους κινηματογράφους σε διανομή Village

The post Ο Δικαστής appeared first on screeneye.gr.

1.Ο Δικαστής

Δράμα, 141′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: The Judge

Του Ντέιβιντ Ντόμπκιν

Με τους  Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Βέρα Φαρμίγκα, Βίνσεντ Ντ’Ονόφριο, Τζέρεμι Στρόνγκ, Μπίλι Μπόμπ Θόρντον

ΠΛΟΚΗ

Ο δικηγόρος Χανκ Πάλμερ  έχει απομακρυνθεί από την οικογένεια του και ζει στη Νέα Υόρκη. Ο απρόβλεπτος χαμός της μητέρας του τον αναγκάζει να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι στην Ιντιάνα και στην οικογένεια του. Η επιστροφή του τελικά δεν είναι και τόσο προσωρινή αφού ο πατέρας του κατηγορείται για φόνο.

3. Άπληστοι Γείτονες

Θρίλερ, 90′, Ή.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Good People

Της Λόνε Σέρφιγκ

Με τους Χένρικ Ρούμπεν Γκενζ με τους: Τζέιμς Φράνκο, Κέιτ Χάντσον, Ομάρ Σι, Τομ Γουίλκινσον

Ο Τομ και η Άννα έχουν πρόσφατα μετακομίσει από το Σικάγο στο Λονδίνο. Προσπαθούν να κάνουν παιδί και να αντεπεξέλθουν στα οικονομικά τους προβλήματα, όταν στο σπίτι του νεκρού νοικάρη τους ανακαλύπτουν μια τσάντα γεμάτη στερλίνες. Αποφασίζουν να οικειοποιηθούν τα χρήματα, εκείνα όμως αποτελούν προϊόν ληστείας, γεγονός που τους βάζει στο στόχαστρο αδίστακτων γκάνγκστερ.

Επίσης κυκλοφορούν οι παιδικές ταινίες “Χελωνονιντζάκια”,  ” Το Μαγικό Σπίτι”  και η νεανική ταινία “Στα Καλά Καθούμενα”

The post Πρεμιέρες… από 23 Οκτωβρίου appeared first on screeneye.gr.