<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>screeneye.gr &#187; Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά</title>
	<atom:link href="https://screeneye.gr/category/vlemma-sto-%ce%b1siatiko-sinema/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://screeneye.gr</link>
	<description>Εναλλακτικό online κινηματογραφικό περιοδικό</description>
	<lastBuildDate>Wed, 04 Nov 2026 17:20:33 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=3.8.41</generator>
	<item>
		<title>Man on high heels</title>
		<link>https://screeneye.gr/man-high-heels/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/man-high-heels/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 23 Apr 2017 08:03:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[man on high heels]]></category>
		<category><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=54054</guid>
		<description><![CDATA[<p>Της Ελένης Ανδρεάδου Ο Yoon Ji Wook(Cha Seung Won) είναι</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/man-high-heels/">Man on high heels</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2017/04/man-on-the-high-heels.jpg" rel="lightbox[54054]"><img class="aligncenter size-full wp-image-54055" alt="man on the high heels" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2017/04/man-on-the-high-heels.jpg" width="498" height="278" /></a></p>
<p>Της Ελένης Ανδρεάδου</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Yoon Ji Wook(Cha Seung Won) είναι ένας δραστήριος και ιδιαίτερα ικανός ντετέκτιβ της κορεατικής αστυνομίας. Η αποδοχή και ο θαυμασμός των συναδέλφων του αποτελούν αδιαμφισβήτητα στοιχεία της καθημερινότητάς του, εκείνος όμως ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή μακριά από αυτό το γνωστό πλαίσιο, και με μια ταυτότητα που τoν χαρακτηρίζει πραγματικά, ως γυναίκα.</p>
<p style="text-align: justify;">Το “Man on high heels” αποτελεί μια τολμηρή, αποκαλυπτική, βίαιη, συναισθηματική και ενίοτε διασκεδαστική δημιουργία του βραβευμένου σκηνοθέτη και ηθοποιού Jang Jin που διαθέτει μια ξεχωριστή αισθητική και διανοητική εκφραστική ικανότητα. Αυτό που ξεκινάει σαν αστυνομική περιπέτεια δράσης θα εξελιχθεί σε μια ανθρώπινη και πολυεπίπεδη ιστορία για την αναζήτηση της ταυτότητας, την επανερμήνευσή της μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο δράσης, αλλά και την εκμετάλλευση της “διαφορετικότητας”και την αντίληψη για τον σεβασμό του υποκειμένου και των χαρακτηριστικών ιδιοτήτων του που εκφράζουν την ξεχωριστή του προσωπικότητα.</p>
<p style="text-align: justify;">Οι ήρωες του Jang Jin βιώνουν τα προσωπικά τους πάθη και τα ηθικά τους διλήμματα, το βάρος των ενοχών τους για το παρελθόν αλλά και το παρόν τους. Ο Yoon παλεύει με την αντιφατικότητα της φύσης του και της κοινωνικής του εικόνας, αυτομαστιγώνεται κάνοντας επιλογές που πληγώνουν το σώμα του, υποβάλλοντάς το συνειδητά σε ριψοκίνδυνες δοκιμασίες, παραμορφώνοντας όψεις της πραγματικότητάς του και ξορκίζοντάς την προς όφελος της καταπιεσμένης του επιθυμίας για ένα άλλο σώμα, μια άλλη αληθινή ταυτότητα. Είναι ένας χαρακτήρας που κινείται ανάμεσα στον κενό χώρο των αντιθέσεων. Από τη μια, η ιδανικότητα της κοινωνίας που θεωρεί ως αρρενωπότητα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και συμπεριφορές και αναμένει ανάλογες εκδηλώσεις τους, τις οποίες ο Yoon ενσαρκώνει παραπάνω από επιτυχώς στα μάτια των συναδέλφων και γνωστών του, και από την άλλη, η δική του τραυματισμένη ιδανικότητα, απόρροια μιας συνείδησης που έχασε την ισορροπία της επειδή υποχρεώθηκε σε απώλεια της προσωπικής βούλησης από την κοινή έλλογη ηθική. Ο Yoon ακολουθεί την πραγμάτωση της επιθυμίας του μέσω μιας εις άτοπον απαγωγής αυτογνωσία, που προκύπτει από την εικόνα του στα μάτια των άλλων για να σημειώσει τελικά ένα άλμα εμπρός ή και αναδίπλωση κατά την προσωπική κρίση του κάθε θεατή, καθώς επιλέγει να προστατέψει ό,τι πολυτιμότερο έχει, το οποίο δεν είναι άλλο παρά ένα υποκατάστατο και μια ανάμνηση της μορφής που αγάπησε, κάνοντας ίσως τη μεγαλύτερη θυσία της ζωής του, την αναβολή επ’ αορίστου της δικής του επιθυμίας . Γίνεται ο ήρωας, ο οποίος βρισκόμενος εν εξελίξει ακόμα φυλακισμένος στην μερικότητά του, υποθάλπει το όνειρό  για ολότητα διαισθανόμενος ήδη την απατηλότητά του.</p>
<p style="text-align: justify;">Η κινηματογράφηση της ταινίας είναι σαφώς σχηματισμένη, με βέβαιες συντεταγμένες, ωστόσο, συχνά θραυσματική  αναδεικνύοντας στις λεπτομέρειες το αίσθημα της απώλειας, τον πόνο, την τραγική τύχη. Πλούσια σε ποικιλία πλάνων εκκεντρικών και μη, “πάσχει” δημιουργικά από ένα μοναδικό συνταίριασμα τόσο αντιφατικών στοιχείων όσο και ο ίδιος ο ετερόκλητος ήρωας της ταινίας.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Jang Jin τοποθετεί τη δράση του κατεξοχήν στο κέντρο των πλάνων του, συλλαμβάνοντάς την αιφνιδιαστικά με τολμηρές γωνίες λήψεις, μέσω μιας αισθητικής που λειτουργεί σαν μορφασμός στην αγωνιώδη περιπέτεια του ήρωα. Η ίδια η κάμερα δεν είναι απλά ένα μέσο απόδοσης της εικόνας αλλά πεδίο δράσης, που με την “αδηφαγική” τεχνοτροπία της συλλαμβάνει τους χαρακτήρες στις λεπτομέρειες της ύπαρξής τους, χωρίς να υπερκαλύπτει τον χώρο τους. Περισσότερο μεσολαβεί προς μια οπτική εγγύτητα, εμβαθύνοντας στην περιοχή των προσωπικών τους, εντάσσοντας τον θεατή με “σεμνότητα” σ’ έναν κοινό χώρο ανάμεσα σε αυτόν και τους κινηματογραφούμενους, χωρίς να φθείρεται από υπερβολή ή επίδειξη.</p>
<p style="text-align: justify;">Το κωμικό στοιχείο δεν αποφορτίζει μόνο από τη βία, αισθητικοποιεί την αντιφατικότητα που ειλικρινώς και απόλυτα φυσικά κυοφορείται σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση αναδεικνύοντας την ποικιλομορφία των ρυθμών της ταινίας.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Cha Seung Won είναι αποκαλυπτικά υπέροχος και η μοναδική μουσική “ ένδυση” του Kim Jung Won αποτελούν ουσιωδώς αμοιβαίες αναλογίες στην καλλιτεχνική έκφραση του Jang Jin.</p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/_2gkGQn48_w" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p style="text-align: center;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/man-high-heels/">Man on high heels</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/man-high-heels/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Από τη γέννηση μέχρι την αναρρίχηση στην κορυφή. Η ιστορία του Ασιατικού Animation</title>
		<link>https://screeneye.gr/apo-ti-gennisi-mechri-tin-anarrichisi-stin-korifi-istoria-tou-asiatikou-animation/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/apo-ti-gennisi-mechri-tin-anarrichisi-stin-korifi-istoria-tou-asiatikou-animation/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 30 Nov 2016 09:53:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ζάχος Σαμολαδάς]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=50985</guid>
		<description><![CDATA[<p>&#160; &#160; Γράφει ο Ζάχος Σαμολαδάς Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΑ</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/apo-ti-gennisi-mechri-tin-anarrichisi-stin-korifi-istoria-tou-asiatikou-animation/">Από τη γέννηση μέχρι την αναρρίχηση στην κορυφή. Η ιστορία του Ασιατικού Animation</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/asian-anima.jpg" rel="lightbox[50985]"><img class="aligncenter size-full wp-image-50986" alt="asian-anima" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/asian-anima.jpg" width="620" height="349" /></a></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Γράφει ο Ζάχος Σαμολαδάς</p>
<h5 style="text-align: center;">Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΑ</h5>
<h5 style="text-align: center;">ή πως σταμάτησα να κάνω animation</h5>
<h5 style="text-align: center;">και παρακολουθώ σειρές στο Nickelodeon</h5>
<p style="text-align: justify;">   Ο Θρύλος της Κόρα και η ιστορία του Άβαταρ και των Φωτοδαμαστών κατακλύζει καθημερινά της τηλεοπτικές μας οθόνες. Μια σειρά κινουμένων σχεδίων που δεν απευθύνεται σε μικρά παιδιά αλλά στοχεύει σε μεγαλύτερο ακροατήριο. Σειρές κινουμένων σχεδίων που αναμιγνύουν τη δυτική με την ανατολική φιλοσοφία, τις εικόνες και σε τελική ανάλυση την ίδια την τέχνη του animation. Η Κόρρα και ο Άβαταρ, δύο από τις πολλές σειρές animation που προβάλλονται στην Ελληνική τηλεόραση μαζί με γνωστούς ήρωες Αμερικανικών ταινιών, όπως Kung Fu Panda, Penguins of Madagascar κι άλλες έχουν ένα κοινό σημείο. Αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα outsourcing και μια καλή και δημιουργική θα λέγαμε μέθοδο ανάπτυξης. Ναι, η μαγική λέξη Ανάπτυξη που στην σύγχρονη Ελλάδα έχει γίνει συνώνυμο του Παράδοξου και του Ανέκδοτου. Στη μακρινή Ασία, το outsourcing αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της παραγωγικής διαδικασίας στο χώρο του οπτικοακουστικού αλλά είναι και μια σημαντική πηγή συναλλάγματος. Με πρώτη και κύρια την Ιαπωνία που αποτέλεσε τη βάση του αμερικανικού outsourcing, με τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν, την Μαλαισία και πρόσφατα την Ινδία ο Θρύλος του Outsourcing έγινε το Άβαταρ της βιομηχανίας του animation.</p>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;"><strong>Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.</strong></p>
<p style="text-align: justify;"> <a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/ashita_no_sekai_main_.jpg" rel="lightbox[50985]"><img class="aligncenter size-full wp-image-50987" alt="ashita_no_sekai_main_" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/ashita_no_sekai_main_.jpg" width="430" height="241" /></a></p>
<p>  Η πρώτη ταινία animation που γυρίστηκε στην Ασία είναι η Βρετανική παραγωγή Colonel Heeza Liar, μια σειρά ταινιών μικρού μήκους που εισήχθησαν στην Ιαπωνία το 1914 και αποδείχθηκαν πολύ δημοφιλή. Συνολικά το 1914 εισήχθησαν στην Ιαπωνία μόνο 6 cartoon, ενώ την επόμενη χρονιά ο αριθμός ανέβηκε στο 22.</p>
<p>Το 1917 εμφανίζεται η πρώτη καθαρά Ιαπωνική παραγωγή με τίτλο Imokawa Ryozo: Genkan-ban No Maka, σε σκηνοθεσία του Hekoten Shinokawa. Την ίδια χρονιά έχουμε την παραγωγή άλλων επτά ταινιών animation με τίτλους όπως Hanahekonai Meitou No Maki (The Fine Sword) του Junichi Kouchi&#8217;s και Sarukani Garen (The Apes Vs. The Crabs) του Seitaro Kitayama.</p>
<p>Το 1921, βρίσκει την Ιαπωνία με το πρώτο στούντιο παραγωγής αποκλειστικά για ταινίες animation ενώ το 1932, ο Kenzo Masaoke γυρίζει την πρώτη ομιλούσα Ιαπωνική ταινία animation με τίτλο Chikara To Onna No Ya No Naka. Πραγματικό επίτευγμα τέσσερα μόλις χρόνια μετά το Steamboat Willy του Disney.</p>
<p>Βρισκόμαστε στην εποχή που οι μικρού μήκους ταινίες, τα επίκαιρα και οι ταινίες animation προβαλλόταν πριν την κύρια ταινία στις αίθουσες. Στις 25 Νοεμβρίου του 1936 κάνει την εμφάνιση του ο πρώτος χαρακτήρας animation στην Κορέα με το όνομα Gaeggum. Gaeggum σημαίνει “Το  όνειρο του σκύλου” και η ταινία είναι δημιουργία των Kim Yong-woon και Im Seok-gi, με παραγωγό την εταιρεία Jeongrim Movie Company. Σίγουρα η ιδέα για τη δημιουργία ενός ανθρωπόμορφου σκύλου αποτελεί επιρροή των ταινιών του Disney, όπως άλλωστε και η πλειονότητα των αντίστοιχων ταινιών αυτής της περιόδου. Αν και οι αναφορές σε εφημερίδες της εποχής μιλούν για υλικό διάρκειας περίπου δέκα λεπτών (134 μέτρα φιλμ) δεν υπάρχουν άλλες αναφορές ή οπτικό υλικό και είναι πιθανό να μην ολοκληρώθηκε ποτέ η ταινία.</p>
<p>Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος προκαλεί ένα σημαντικό κενό και οι πληροφορίες για τις ταινίες animation είναι ελάχιστες. Μοναδική ίσως εξαίρεση στη γειτονική Ιαπωνία που είναι ο κυρίαρχος κατακτητής στις ακτές του Ειρηνικού οι εταιρείες παραγωγής animation Shin Mangaha Shudan και Shin Nippon Mangaka και η ταινία Momotaro&#8217;s Divine Sea Warriors σε σκηνοθεσία  Mitsuyo Seo  που γυρίστηκε το 1944 με τη χρηματοδότηση του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Ναυτικού.</p>
<p style="text-align: justify;"> Το animation κάνει την επανεμφάνιση του στη δεκαετία του 1950. Καθως η ζωή επανέρχεται σταδιακά σε μια ομαλή καθημερινότητα και οι εντάσεις οι νέοι δημιουργοί αλλά και όσοι επέζησαν από τον όλεθρο του πολέμου αρχίζουν να παράγουν animated διαφημιστικά για την τηλεόραση. Σε αυτή την περίοδο συνεχίζεται η εισαγωγή Αμερικανικών ταινιών και η αύξηση του κοινού που αναζητά ταινίες animation.</p>
<p style="text-align: justify;"> Στη Νότια Κορέα ένα από τα πρώτα διαφημιστικά που προβλήθηκαν το 1956 στην δημόσια τηλεόραση και διασώθηκαν στο χρόνο αφορά μια οδοντόπαστα. Δημιουργός του διαφημιστικού ο καλλιτεχνικός διευθυντής του δικτύου HLKZ-TV, πρόγονος του σημερινού κρατικού δικτύου KBS,  Mun Dal-bu που εργάστηκε μόνος για την δημιουργία των σχεδίων, του storyboard και της τελικής κινηματογράφησης. Ακολούθησε το διαφημιστικό για ένα βοήθημα χώνεψης και το καλύτερο ίσως δείγμα αυτής της εποχής, το διαφημιστικό για το ποτό Jinro Soju που σκηνοθέτησε ο Shin Dong-heon. Το διαφημιστικό γυρισμένο με την κλασική τεχνική animation μιμούμενο το ύφος των ταινιών της εταιρείας Disney προβλήθηκε το 1960 στο δεύτερο μεγαλύτερο δίκτυο της Νότιας Κορέας MBC. Αυτή την περίοδο εμφανίζονται στο προσκήνιο και άλλοι σημαντικοί animators της Νότιας Κορέας όπως ο Lee Sang-ho και ο μετέπειτα ιδρυτής του στούντιο Akom Production Company Nelson Shin που είναι μέχρι σήμερα δημιουργικά ενεργός. Ο Shin με εμπειρία που απέκτησε ως animator στις ταινίες του Ροζ Πάνθηρα στην εταιρεία DePatie-Freleng Enterprises αλλά και το οπτικό αποτέλεσμα στο animation των φωτόσπαθων στον Πόλεμο των Άστρων είναι ο δημιουργός της ταινίας Empress Chung που κυκλοφόρησε το 2005. Η ταινία  Empress Chung σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε στη Βόρειο Κορέα ενώ η προβολή της έγινε ταυτόχρονα και στις δύο χώρες.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/FilmArchive652imageja.jpg" rel="lightbox[50985]"><img class="aligncenter size-full wp-image-50988" alt="filmarchive652imageja" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/FilmArchive652imageja.jpg" width="600" height="412" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">  Τον Απρίλιο του 1961, το Κορεατικό animation περνά από την παραγωγή και δημιουργία διαφημιστικών στην δημιουργία ταινιών. Οι animators Han Seong-hak, Park Yeong-il και Jeong Do-bin ένωσαν τις δυνάμεις τους για την δημιουργία του cartoon Gaemiwa Bejjangiaka (The Grasshopper And The Ant) που κινηματογραφήθηκε σε έγχρωμο φιλμ 35mm με διάρκεια πέντε λεπτών βασισμένο στο γνωστό μύθο του Αισώπου. Ο παραγωγός Park Yeong-il, της εταιρείας Geukrim Movie Productions εξασφάλισε το μυθικό ποσό των 80.000 γουόν (62,82 ευρώ) για την παραγωγή της ταινίας ενώ ο  σκηνοθέτης Jeong Do-bin βοηθούσε τον Han Seong-hak κάθε φορά που έπαιρνε άδεια εξόδου από το στρατό όπου υπηρετούσε τη θητεία του. Τα χρήματα έφτασαν για την αγορά μόνο 240 cells τα οποίο ζωγράφιζαν, χρωμάτιζαν και κινηματογραφούσαν. Στη συνέχεια έπλεναν προσεκτικά και καθάριζαν τα cells για να επαναλάβουν την διαδικασία πολλές φορές στο διάστημα των τεσσάρων μηνών που κράτησε η παραγωγή της ταινίας.</p>
<p style="text-align: justify;">Το Μάιο του 1961 η Νότια Κορέα θα γνωρίσει τη δίνη ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος και θα μπει σε μια μακρά περίοδο λογοκρισίας και μείωσης της κινηματογραφικής παραγωγής η οποία με τον τρόπο της θα οδηγήσει στην αύξηση των ταινιών για παιδιά. Το 1963 κυκλοφορεί η ταινία Ι Am Water με σκηνοθέτες τους Jeong Do-bin και Park Yeong-il, ενώ οι ίδιοι δημιουργοί θα μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη τον ήρωα των κόμικ Kojubu στην ταινία Catch That Rat, ενώ την ίδια χρονιά ο Nelson Shin σκηνοθετεί την ιστορία ενός βατράχου που παρακούει συνεχώς τη μητέρα του στην ταινία Green Frog.</p>
<p style="text-align: justify;">  Στις 21 Ιανουαρίου 1967 κυκλοφορεί ταυτόχρονα σε κινηματογραφικές αίθουσες στη Σεούλ και το Μπουσάν, μια από τις σημαντικότερες ταινίες animation της Νότιας Κορέας με τίτλο Hong Gil-dong με σκηνοθέτη τον Shin Dong-heon και το νεότερο αδερφό του Shin Dong-won, δημιουργό του κόμικ &#8220;Hong Gil-dong The Hero&#8221; . Η ταινία με κόστος 54 εκατομμύρια γουόν (περίπου 43.000 ευρώ) έγινε τεράστια επιτυχία κι άνοιξε το δρόμο για μια σειρά από μεγάλου μήκους ταινίες animation, όπως  Hopi And Chadol Bawi (με κόστος παραγωγής 7.900 ευρώ),  και The Golden Iron Man. Θα ακολουθήσει το 1968 η ταινία Son O-Gong και την επόμενη χρονιά το 1969 οι ταινίες Treasure Island και  General Hong Gil-dong. Το διάστημα, τα ρομπότ και η τεχνολογία εμφανίζονται όλο και πιο συχνά ως θέματα των ταινιών ενώ η παράδοση και η φιλοσοφία της ανατολής κυριαρχεί σε όλες τις ταινίες.</p>
<p style="text-align: justify;">  Η άνοιξη του Κορεατικού animation δεν θα κρατήσει πολύ. Το 1971 κυκλοφορεί το Prince Hodong and the Princess Of Nakrang και το Lightning Atom ενώ το 1972 βγαίνει στις αίθουσες η ταινία War of the Monsters. Από το 1970 μέχρι το 1972 ο αριθμός των θεατών μειώνεται συστηματικά. Ο λόγος προφανής. Η εμφάνιση και άνοδος της τηλεόρασης λειτουργεί καταλυτικά έναντι του κινηματογράφου. Η εισαγωγή Αμερικανικών και Ιαπωνικών ταινιών animation μειώνει την κίνηση στις αίθουσες. Το κοινό προτιμά την άνεση του σπιτιού ακόμη κι αν εκεί βλέπει ασπρόμαυρες τις ταινίες. Με την αλλαγή στον τρόπο θέασης καταρρέει και η παραγωγή. Από το 1972 μέχρι το 1976 που κυκλοφορεί στις αίθουσες η μεγάλου μήκους ταινία animation Robot Taekwon V (με κόστος παραγωγής 35.300 ευρώ) δεν γυρίζονται άλλες ταινίες. Αν και γίνονται προσπάθειες μέσω της διαφήμισης για να επιστρέψει το κοινό στην αίθουσα, όπου το χρώμα γεμίζει την μεγάλη οθόνη σε αντίθεση με το ασπρόμαυρο της μικρής η προσπάθεια πέφτει στο κενό.</p>
<p style="text-align: justify;"> Την ίδια περίοδο συντελείται και μια άλλη κοσμογονική αλλαγή. Η αυξημένη ζήτηση σε ταινίες animation για την κάλυψη του παιδικού προγράμματος από τα τρία μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα της Αμερικής -  ABC, CBS και NBC – οδηγεί νομοτελειακά και στην αύξηση της παραγωγής. Τα στούντιο πιέζονται για ταχύτητα και ποσότητα, τα κοστολόγια γίνονται απαγορευτικά και αναπόφευκτα σειρές όπως οι  Simpsons μετακομίζουν στην Σεούλ όπου παράγονται τα τελευταία 25 χρόνια. Σύμφωνα με το  Animation World Magazine το 1990 στη Νότια Κορέα γινόταν το 30% της παγκόσμιας παραγωγής animation. Η αλλαγή στις συνήθειες του κοινού, ενώ αρχικά άφησε έναν ολόκληρο τομέα παραγωγής χωρίς αντικείμενο οδήγησε στον ίδιο τομέα από την πίσω πόρτα δουλειά για μια ζωή. Οι Κορεάτες animators που είχαν ήδη αποκτήσει τεχνογνωσία και εμπειρία ανέβηκαν στο τρένο του outsourcing και απέκτησαν φήμη σε αυτό. Το outsourcing έφτασε σε τέτοια έκταση που οι εταιρείες παραγωγής από τη Νότιο Κορέα έστελναν υλικό για animation στη Βόρεια Κορέα για να καλύψουν τη ζήτηση.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/20130216132309.jpg" rel="lightbox[50985]"><img class="aligncenter size-full wp-image-50989" alt="20130216132309" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/11/20130216132309.jpg" width="344" height="229" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">   Η μέθοδος του outsourcing έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Κύριο πλεονέκτημα η μείωση του κόστους παραγωγής. Το κύριο μειονέκτημα η πολιτισμική διαφορά που χωρίζει την ανατολή με τη δύση. Οι σειρές animation που προβάλλονται στην τηλεόραση σχεδιάζονται στην Αμερική, υλοποιούνται στη Νότια Κορέα και γίνονται αντικείμενο θέασης από κοινό ετερόκλητο σε Αμερική, Ευρώπη, Αφρική και Ασία. Το πρότυπο του sitcom και η διαχείριση της Αμερικανικής καθημερινότητας σε σειρές όπως οι Simpsons ή το Family Guy δεν έχουν καμία σχέση ως τρόπος ζωής με τους animators που υλοποιούν την κίνηση στη Νότια Κορέα. Είναι το ίδιο αίσθημα με την θέαση ενός K-Pop τραγουδιού από το μέσο θεατή στη Βόρεια Ευρώπη.</p>
<p style="text-align: justify;">  Σήμερα η Νότιος Κορέα έχει περισσότερες από 120 εταιρείες παραγωγής που δουλεύουν ασταμάτητα για τις Αμερικανικές εταιρείες παραγωγής και τηλεοπτικά δίκτυα Fox, DreamWorks, Nickelodeon, και Cartoon Network. Υπάρχει μια πολύ στενή σχέση συνεργασίας που το έμπειρο μάτι του θεατή μπορεί να ανακαλύψει στους τίτλους τέλους των σειρών. Η διαδικασία είναι απλή αλλά παράλληλα σύνθετη. Το σενάριο και οι διορθώσεις γίνονται στην Αμερική. Ακολουθεί η ηχογράφηση των διαλόγων και δημιουργία της ηχητικής επένδυσης. Στη συνέχεια το υλικό ταξιδεύει ηλεκτρονικά στη Σεούλ και εκεί γίνεται όλη η διαδικασία. Για λόγους οικονομίας το animation δεν γίνεται στη βάση των 24 καρέ αλλά στα 12 διπλά καρέ ανά δευτερόλεπτο. Οι Κορεάτες animators παίρνουν τις ηχογραφήσεις και τα storyboard και αρχίζουν τον σχεδιασμό, πρώτα με τις θέσεις κλειδιά και στη συνέχεια δημιουργώντας τις ενδιάμεσες θέσεις της κίνησης. Χρειάζονται 240 σελίδες χαρτιού για μια σκηνή διάρκειας 20” και περίπου 7.000 σχέδια για ένα επεισόδιο διάρκεια 30 λεπτών.</p>
<p style="text-align: justify;">Η διαδικασία αυτή δεν ήταν και δεν είναι πάντα εύκολη. Στην προ internet εποχή μετά την εμψύχωση γυριζόταν δοκιμαστικά σε φιλμ ή βίντεο τα οποία ταξίδευαν αεροπορικώς από Σεούλ σε Λος Άντζελες για έλεγχο κι όπου υπήρχε πρόβλημα γινόταν επανασχεδιασμός, κινηματογράφηση, και αποστολή για έλεγχο. Στο τέλος το υλικό έμπαινε κάτω από την τρυκέζα, έβγαινε σε φιλμ και ταξίδευε πάλι για την Αμερική για το τελευταίο κομμάτι της επεξεργασίας. Η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή ήταν μια ανάσα σωτηρίας και απελευθέρωσης από τα δεσμά των δοκιμών. Αν και στα περισσότερα στούντιο στη Νότιο Κορέα το animation γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο σχεδιασμού σε χαρτί και στη συνέχεια ψηφιοποίηση του κάθε σχεδίου ξεχωριστά, η εξέλιξη οδηγεί στον σχεδιασμό σε ειδικές ταμπλέτες και οθόνες υπολογιστών. Η αλλαγή αυτή ίσως σημάνει και την αύξηση στην παραγωγή καθώς η διαδικασία γίνεται όλο και πιο απλή.</p>
<p style="text-align: justify;">Μια άλλη πτυχή της υπόθεσης outsourcing ήταν πιο ανησυχητική. Για μια δεκαετία περίπου όλη η παραγωγή animation αφορούσε την κάλυψη των αναγκών στην Αμερική. Δεν υπήρχαν παραγωγές ταινιών animation και παρά την αφθονία εταιρειών και ανθρώπινου δυναμικού η πρωτότυπη δημιουργία σταμάτησε. Ξεχωρίζουμε ανάμεσα στις λίγες παραγωγές τον σκηνοθέτη Nelson Shin με τη ταινία Empress Chung που κυκλοφόρησε το 2005. Η παραγωγή ταινιών υποχωρεί και θα πρέπει να φτάσουμε στο 2011, μια χρονιά ορόσημο για το animation στη Νότια Κορέα.</p>
<p style="text-align: justify;">Το 2011 θα συναντήσουμε πάλι μια σημαντική ταινία τόσο καλλιτεχνικά όσο και οικονομικά. Η Κότα που ήθελε να πετάξει σε σκηνοθεσία Oh Sung-yoon , βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Hwang Sun-mi,  είναι η ταινία animation που θα σαρώσει τα ταμεία συγκεντρώνοντας 2,5 εκατομμύρια θεατές και θα γίνει η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για ταινία animation στη Νότια Κορέα. Η Κότα που ήθελε να πετάξει θα ρίξει από το βάθρο την ταινία  Hong Gil-dong του σκηνοθέτη Shin Dong-heon που κατείχε την πρώτη θέση σε εισπράξεις από το 1967. Μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που προβλήθηκε το 2011 επίσης είναι η ταινία Green Days: Dinosaur and I σε σκηνοθεσία των Ahn Jae-hoon και Han Hye-jin που γυρίστηκε με τον πιο παραδοσιακό τρόπο σχεδίου σε χαρτί. 14 animators χρησιμοποιώντας περισσότερα από 100.000 χαρτιά και χωρίς τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας δημιούργησαν σε μια περίοδο 11 ετών την ταινία. Πιο σκληρή σε εικόνες η ταινία του σκηνοθέτη Sang-ho Yeon “The King of Pigs” βασισμένη σε πραγματική ιστορία που παρουσιάζει τη σκοτεινή πλευρά της Κορεατικής κοινωνίας στα πρότυπα της ταινίας ”OLDBOY” του Park Chan-wook αλλά και η ταινία “The Fake” του ίδιου σκηνοθέτη, μια σκληρή κριτική στην οργανωμένη θρησκεία και στον τρόπο που διαχειρίζεται το ποίμνιό του ένας όχι και τόσο καθαρός ιερέας.</p>
<p style="text-align: justify;">Φτάνοντας στο τέλος της μικρής μας αναφοράς στο animation της Νότιας Κορέας είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως είναι η τρίτη δύναμη παγκοσμίως στην παραγωγή animation μετά την Αμερική και την Ιαπωνία, με την Κίνα που βρίσκεται στην τρίτη θέση να προσπαθεί να μπει στην τριάδα. Η χώρα έχει έμψυχο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή και σίγουρα έχει προοπτικές.  Το ερώτημα είναι αν έχει κοινό εντός της χώρας για να συντηρήσει μια παραγωγή ταινιών μεγάλου μήκους animation ή θα επεκταθεί δυτικά, αναζητώντας κοινό.</p>
<p>Στο χώρο των cartoon και του anime η Νότια Κορέα έχει brand name και μάλιστα πολύ δυνατό. Τηλεοπτικές παραγωγές για παιδιά όπως ο Pororo, ο Mashimaro έχουν κοινό σε όλο τον πλανήτη και εξάγουν τις δημιουργίες των animators της χώρας της πρωινής γαλήνης με μεγάλη επιτυχία. Μια ματιά στις σειρές που προβάλλονται από το Ελληνικό σκέλος του Nickelodeon θα πείσει και τον πιο δύσπιστο. Larva, Kora, Avatar, Kung Fu Panda ανάμεσα σε πολλές άλλες σειρές έχουν υπογραφή και σφραγίδα Κορέας.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: justify;">Συνοπτικά οι ταινίες animation μεγάλου μήκους από τη Νότιο Κορέα.</p>
<p style="text-align: justify;">1.         Hong Gil-dong                                                            1967</p>
<p style="text-align: justify;">2.         Hopi And Chadol Bawi                                              1967</p>
<p style="text-align: justify;">3.         Golden Iron Man                                                        1967</p>
<p style="text-align: justify;">4.         Son O-Gong                                                                1968</p>
<p style="text-align: justify;">5.         Treasure Island                                                            1969</p>
<p style="text-align: justify;">6.         General Hong Gil-dong.                                             1969</p>
<p style="text-align: justify;">7.         Prince Hodong and the Princess Of Nakrang 1971</p>
<p style="text-align: justify;">8.         Lightning Atom                                                          1971</p>
<p style="text-align: justify;">9.         War of the Monsters.                                      1972</p>
<p style="text-align: justify;">10.       Robot Taekwon V1                                                    1976</p>
<p style="text-align: justify;">11.       Mari iyagi                                                                    2002</p>
<p style="text-align: justify;">12.       Mangchi                                                                      2003</p>
<p style="text-align: justify;">13.       Oseam                                                             2003</p>
<p style="text-align: justify;">14.       Wonderful Days                                                         2003</p>
<p style="text-align: justify;">15.       Wanghu simcheong                                                     2005</p>
<p style="text-align: justify;">16.       Aachi &amp; Ssipak                                                           2006</p>
<p style="text-align: justify;">17.       Cheon-nyeon-yeo-woo-yeo-woo-bi                2007</p>
<p style="text-align: justify;">18.       Geu-nyeo-neun ye-bbeot-da                           2008</p>
<p style="text-align: justify;">19.       Madangeul naon amtak                                               2011</p>
<p style="text-align: justify;">20.       Dwae-ji-ui wang                                                         2011</p>
<p style="text-align: justify;">21.       Jeom-bak-i: Han-ban-do-eui Gong-ryong 3D 2012</p>
<p style="text-align: justify;">22.       The Clockwork Girl                                                    2014</p>
<p style="text-align: justify;">23.       Agigongryong Dooliec                                               2013</p>
<p style="text-align: justify;">24.       Saibi                                                                            2013</p>
<p style="text-align: justify;">25.       Oo-lee-byeol il-ho-wa eol-lug-so                                2014</p>
<p style="text-align: justify;">26.       The Clockwork Girl                                                    2014</p>
<p style="text-align: justify;">27.       Chang-baek-han eol-gul-deul                          2015</p>
<p style="text-align: justify;">28.       Seoul Station                                                   2016</p>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">Υ.Γ.</p>
<p style="text-align: justify;">Ένα μικρό σχόλιο ως μέτρο σύγκρισης. Στη Νότια Κορέα το outsourcing οδήγησε τη χώρα στην τρίτη θέση των χωρών παραγωγής animation. Στην Ελλάδα με ελάχιστες εξαιρέσεις (βλ. Time lapse) το outsourcing είναι ο δαίμονας των δημιουργών. Στη Νότια Κορέα το κράτος έδωσε κίνητρα για επενδύσεις στο χώρο του animation, έφτιαξε σχολές και βοήθησε στην ανάπτυξη του χώρου που οδήγησε σε εισροή συναλλάγματος και στην παραγωγή πολιτιστικού εξαγώγιμου προϊόντος. Στην Ελλάδα το κράτος από την εμφάνιση του animation στέκεται αμφίσημα απέναντι του. Χωρίς κίνητρα στους δημιουργούς, χωρίς ουσιαστική επένδυση στην εκπαίδευση, χωρίς κίνητρα για παραγωγές, χωρίς ενίσχυση στην ανεξάρτητη παραγωγή. Κάποιες προσπάθειες χάθηκαν στους διαδρόμους των Βρυξελλών και κάποιες άλλες έγιναν αναλώσιμα χωρίς να παράξουν αποτέλεσμα. Η Ελληνική μεμψιμοιρία και η τάση του απόλυτου δημιουργού σε συνδυασμό με την αδυναμία συνεργασίας λόγω ιδιοσυγκρασίας και η πεποίθηση πως ο κάθε ένας από εμάς είναι καλύτερος όλων, οδήγησε στην απομόνωση και στο περιθώριο. Μαζί με τον κακό Δαίμονα που ονόμασε το animation “μικυ μάους” οδήγησε στο περιθώριο την καλλιτεχνική παραγωγή αφήνοντας ένα παράθυρο μόνο στη διαφήμιση. Από τον “Παντεχνή” στα “Φραουλόπουλα” και μετά το κενό.</p>
<p style="text-align: justify;">Το Ελληνικό animation παλεύει να βγει και πάλι μπροστά. Ίσως αυτό συμβεί με την περίπτωση του Άγγελου Ρούβα που ο “Μέντορας” του έχει προοπτικές και δυναμική για να μας βάλει και πάλι στο προσκήνιο ως χώρα που παράγει animation.</p>
<p style="text-align: justify;">Στη Νότια Κορέα η συνεργασία των δημιουργών οδηγεί τη χώρα μπροστά και δίνει θέσεις εργασίας, επενδύσεις, υπάρχει όραμα. Ίσως τώρα στην Ελλάδα, μέσα στην κρίση υπάρχει φως.</p>
<p style="text-align: justify;">Άλλωστε η αρχή έγινε κάπως έτσι. Σε δύσκολους καιρούς.</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/apo-ti-gennisi-mechri-tin-anarrichisi-stin-korifi-istoria-tou-asiatikou-animation/">Από τη γέννηση μέχρι την αναρρίχηση στην κορυφή. Η ιστορία του Ασιατικού Animation</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/apo-ti-gennisi-mechri-tin-anarrichisi-stin-korifi-istoria-tou-asiatikou-animation/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>A Hard Day</title>
		<link>https://screeneye.gr/a_-hard_-day_review_-2016/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/a_-hard_-day_review_-2016/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 May 2016 20:14:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[A Hard Day]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=40639</guid>
		<description><![CDATA[<p> Έγκλημα,Θρίλερ, 111&#8242;, Νότια Κορέα 2014 Πρωτότυπος Τίτλος: Kkeut-kka-ji-gan-da Γλώσσα: Κορεάτικα Του Kim</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/a_-hard_-day_review_-2016/">A Hard Day</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/05/a-hard-day.jpg" rel="lightbox[40639]"><img class="aligncenter  wp-image-40640" alt="a hard day" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/05/a-hard-day.jpg" width="768" height="403" /></a></p>
<p style="text-align: center;"> Έγκλημα,Θρίλερ, 111&#8242;, Νότια Κορέα 2014</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος: Kkeut-kka-ji-gan-da Γλώσσα: Κορεάτικα</p>
<p style="text-align: center;">Του Kim Sung Hoon</p>
<p style="text-align: center;">Με τους  Sun-kyun Lee, Jang In-sub, Man-sik Jeong</p>
<p>Γράφει η Ελένη Ανδρεάδου</p>
<p style="text-align: justify;"> Ο ντετέκτιβ Gun-Soo μπλέκει σε μια απίστευτη περιπέτεια, που κινείται στα όρια της παράλογης κακοτυχίας, στη διαδρομή  προς την κηδεία της μητέρας του.</p>
<p style="text-align: justify;">Διαφθορά, βρώμικο χρήμα, ξεπούλημα συνειδήσεων, δωροδοκίες, ναρκωτικά, βία και η χρεοκοπία του σύγχρονου κοινωνικού οικοδομήματος είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν τον δημιουργικό οίστρο του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Kim Sung Hoon, σ&#8217; αυτή την ταινία δράσης.</p>
<p style="text-align: justify;">Δανειζόμενο χαρακτηριστικά ταινιών θρίλερ με έντονο σασπένς, το “A hard day” διακρίνεται όχι για την θεματολογική του πρωτοτυπία αλλά κατεξοχήν για την ιδιότυπη και εφευρετικά δοσμένη του βία που αγγίζει, κάποιες φορές, την κωμωδία ακόμα και την παρωδία μέσα στην υπερβολή του.</p>
<p style="text-align: justify;">Με ξεκάθαρη κινηματογράφηση ο χαρακτήρας της ταινίας διαφαίνεται από το πρώτο  μόλις λεπτό, ενώ η ένταση κορυφώνεται με την προοδευτική πολυπλοκότητα της πλοκής.</p>
<p style="text-align: justify;">Η γραμμικότητα του αφηγηματικού άξονα διακόπτεται σε μικρές ελεγχόμενες δόσεις κυρίως από flash back.  Κάθε καδράρισμα αποκλείει τη σταθερότητα της εικόνας, η αγωνία επιτείνεται με τη βοήθεια των “αυθαίρετων” γωνιών λήψης, τις  γρήγορες εναλλαγές  πλάνων, τα επίμονα κοντινά και την αποσπασματικότητα.</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/05/1227970_full.jpg" rel="lightbox[40639]"><img class="aligncenter  wp-image-40642" alt="A HARD DAY, (aka KKEUT-KKA-JI-GAN-DA), LEE Sun-kyun, 2014. ©Kino Lorber" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/05/1227970_full.jpg" width="800" height="534" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Ο κεντρικός ήρωας βρίσκεται σε μια αλληλοτροφοδοτούμενη σχέση με την παράνοια μιας πραγματικότητας, ισορροπώντας σε ακρότητες μέσα σ&#8217;ένα σκοτεινό και κλειστοφοβικό παρασκηνιακό φόντο.</p>
<p style="text-align: justify;"> Ο Kim Sung Hoo μεροληπτεί ανοιχτά υπέρ του ήρωά του, γονιμοποιώντας ένα είδος ηρωισμού στην-αρχικά τουλάχιστον-εγωπαθή και δειλή του στάση ζωής. Στο τέλος η τύχη τού χαρίζεται απλόχερα “δικαιώνοντας” τον για την τολμηρή του ασέβεια απέναντι σε ηθικούς και κοινωνικούς κανόνες.</p>
<p style="text-align: justify;">Οι ερμηνείες είναι μοναδικά δομημένες, απόλυτα εναρμονισμένες με τις κινηματογραφικές συντεταγμένες του Sung Hoo, ευανάγνωστες και χωρίς υπαινικτικές προεκτάσεις, ιδιαίτερα από τις δυο κεντρικές φυσιογνωμίες Lee Sun Kyun και Cho Jin Woong, που “λεηλατούν” τον φακό με πληθωρική υποκριτική λιτότητα. Εν τέλει κερδίζουν το θεατή χωρίς να υποκινούν τη συμπάθειά του, διατηρώντας μέχρι τέλους την καταχρηστική απρέπεια της επιφανειακής τους βουλιμίας, που τους ωθεί σε μια ηδονικά αυτάρεσκη αναμέτρηση μέχρι τελικής πτώσεως, έχοντας πιθανόν ξεχάσει το κίνητρο της αρχικής τους αντιπαράθεσης.</p>
<p style="text-align: justify;">Η ταινία προβλήθηκε μεταξύ άλλων στα Φεστιβάλ Καννών, Τορόντο και Λονδίνου</p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/-r1lJuk4EjA" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p style="text-align: justify;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/a_-hard_-day_review_-2016/">A Hard Day</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/a_-hard_-day_review_-2016/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Yes or No</title>
		<link>https://screeneye.gr/yes_or_no_review/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/yes_or_no_review/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 Mar 2015 13:02:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[Saratswadee Wongsomphet]]></category>
		<category><![CDATA[Yes or No]]></category>
		<category><![CDATA[Yes or No: Yaak Rak Gaw Rak Loey]]></category>
		<category><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=19373</guid>
		<description><![CDATA[<p>Ρομαντική Κωμωδία, 102&#8242;,Ταϊλάνδη 2010 Πρωτότυπος Τίτλος: /Yes or No: Yaak</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/yes_or_no_review/">Yes or No</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai.jpg" rel="lightbox[19373]"><img class="aligncenter  wp-image-19374" alt="yesornothai" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai.jpg" width="559" height="305" /></a></p>
<p style="text-align: center;">Ρομαντική Κωμωδία, 102&#8242;,Ταϊλάνδη 2010</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος: /Yes or No: Yaak Rak Gaw Rak Loey</p>
<p style="text-align: center;">Σκηνοθεσία: Saratswadee Wongsomphet</p>
<p> Γράφει η Ελένη Ανδρεάδου</p>
<p style="text-align: justify;">Η Pie(Sucharat Manaying) και η Kim(Supanart Jittaleela) είναι δύο νεαρά κορίτσια που συναντιούνται στο κολέγιο. Και ερωτεύονται. Τόσο απλά.</p>
<p style="text-align: justify;"> Είναι έμφυλα τα συναισθήματα; Μπορεί αλήθεια να προσδιορίσει κανείς την ερωτική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων αποκλειστικά με βάσει τα βιολογικά τους χαρακτηριστικά; Υπάρχει  εν τέλει σεξουαλική ταυτότητα στην ψυχική επαφή; Το Yes or No  καταπιάνεται περισσότερο με αυτή τη διάσταση των διαπροσωπικών σχέσεων και λιγότερο με την επιλογή ερωτικού συντρόφου.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai2.jpg" rel="lightbox[19373]"><img class="aligncenter size-large wp-image-19375" alt="yesornothai2" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai2-1024x576.jpg" width="650" height="365" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"> Πρόκειται  για μια χαμηλού προϋπολογισμού δημιουργία που απευθύνεται κατεξοχήν σ&#8217; ένα νεανικό κοινό . Δύο νέα κορίτσια  στα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, πάνω στη  σεξουαλική τους άνθιση που αρχίζουν να επεξεργάζονται και να κατανοούν σιγά σιγά την ταυτότητά τους.  Από την πρώτη στιγμή η σκηνοθέτις(Sarasawadee Wongsompetch) τοποθετεί στο κέντρο αφήγησης της ιστορίας ,και μάλιστα με τον πιο προφανή τρόπο, το θέμα της ερωτικής σχέσης μεταξύ γυναικών.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai3.jpg" rel="lightbox[19373]"><img class="aligncenter size-full wp-image-19376" alt="yesornothai3" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai3.jpg" width="450" height="300" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"> Δε θα συναντήσουμε περίπλοκες συμπεριφορές ή δυσπρόσιτες ως προς την κατανόηση ψυχολογίες. Δεν υπάρχουν σκοτεινά σημεία που χρήζουν αποκωδικοποίησης. . Κάθε πράξη φέρει την αναμενόμενη αντίδραση, κάθε αιτιατό αναδρά στο αίτιό του με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα αλληλοτροφοδοτούμενο κυκλικό σύστημα αντιδράσεων που περιχαρακώνεται στον ιδιότυπο μικρόκοσμό του. Αυτό ίσως θα μπορούσε να αφήσει κενά ως προς τη έλλειψη ουσιαστικών συγκρούσεων με ένα αντιτιθέμενο κοινωνικό περιβάλλον. Εκτός από τις αντιρρήσεις που προέρχονται από το  περιβάλλον της  Pie, που κατάγεται από μια μεσοαστική οικογένεια, και τα ελάχιστα πειράγματα από  συμφοιτητές τους, όλο το υπόλοιπο σύμπαν χαρακτηρίζεται είτε από ουδετερότητα είτε από αποδοχή, γεγονός που ξεπερνά το αναμενόμενο.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai4.jpg" rel="lightbox[19373]"><img class="aligncenter size-full wp-image-19377" alt="yesornothai4" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai4.jpg" width="400" height="600" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"> Η ταινία προβάλλει ξεκάθαρα το μη διαπραγματεύσιμο της ταυτότητάς μας υπό την έννοια της  προσωπικότητας, και  κατ&#8217;επέκταση το  τυπικά διαπραγματεύσιμο της σεξουαλικής μας ταυτότητας σε ό,τι αφορά τις κοινωνικές επιταγές. Η διαφορά της έγκειται στο ότι δεν πρόκειται για την προβολή μιας ακόμα μειονοτικής ομάδας που αναζητά μια θέση στoν ήλιο, καθώς απειλεί σοβαρά την κοινωνική δομή. Άλλωστε, το Yes or No μπορεί να λειτουργεί μέσα σε ένα κατεξοχήν γυναικείο σύμπαν όμως δεν αποκλείει σε καμία περίπτωση ρατσιστικά ή βίαια την ανδρική παρουσία. Οι άνδρες εντάσσονται είτε στο πλαίσιο μικρών -για να ενοχοποιηθούν- ενοχλητικών περιστατικών απέναντι στα κορίτσια,  είτε στην ανέλπιστα πλήρη αποδοχή της κατάστασης, όπως το περιβάλλον της Kim.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai5.jpg" rel="lightbox[19373]"><img class="aligncenter size-large wp-image-19378" alt="yesornothai5" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2015/03/yesornothai5-1024x576.jpg" width="650" height="365" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"> Το Yes or No σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί  ταινία τέχνης.  Σε όσα η ταινία δεν επικοινωνεί λεκτικά εντοπίζεται μια  απλούστερη κινηματογράφηση που δεν επεμβαίνει αισθητικά με κανένα τρόπο αλλά λειτουργεί αποκλειστικά ως παθητικός αναμεταδότης των πληροφοριών αφήνοντας ανεπηρέαστη τη ροή της πλοκής και την εξέλιξή της.</p>
<p style="text-align: justify;">Αξίζει όμως την προσοχή μας γιατί δίνει στη διαφορετικότητα το δικαίωμα έστω να διαπραγματευτεί την συνύπαρξή της  με το περιβάλλον σε μια μη δυσαρμονική σχέση, κι αυτό το κάνει με απόλυτη ψυχραιμία και σεβασμό δίνοντας μια εναλλακτική προοπτική για τη θεώρηση των συναισθημάτων μας, διαφορετική από αυτή που τα εξετάζει με αποκλειστικό άξονα το φύλο. Τελικά το Yes or No αξίζει την προσοχή μας γιατί είναι μια απενοχοποιημένη ρομαντική δημιουργία σε μια κοινωνία εντελώς συντηρητική, που ίσως καταφέρει να μετακινήσει το κέντρο βάρους της στερεοτυπικής κοινωνικής μας αντίληψης και να μας συγκινήσει με την όμορφη φωτογραφία και τις δυο τρεις αληθινές στιγμές αυθεντικής κατάθεσης ψυχής και ουσίας από τις νεαρές της πρωταγωνίστριες.</p>
<p> Για όσους ενδιαφέρονται υπάρχουν δύο ακόμα συνέχειες της ιστορίας.</p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/DnKlilTxvO8" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/yes_or_no_review/">Yes or No</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/yes_or_no_review/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Αβοήθητη κι Απερίσκεπτη (2012)</title>
		<link>https://screeneye.gr/avoithitos_ki_aperiskeptos/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/avoithitos_ki_aperiskeptos/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 12 Dec 2014 21:20:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ελένη Ανδρεάδου]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Βλέμμα στο Ασιατικό Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=15323</guid>
		<description><![CDATA[<p>(Donzumari benki/Helpless and Reckless 2012) H Narumi επιστρέφει στο πατρικό</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/avoithitos_ki_aperiskeptos/">Αβοήθητη κι Απερίσκεπτη (2012)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/Donzumari-Benki.jpg" rel="lightbox[15323]"><img class="aligncenter size-full wp-image-15324" alt="Donzumari Benki" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/Donzumari-Benki.jpg" width="380" height="539" /></a></p>
<p style="text-align: center;">(Donzumari benki/Helpless and Reckless 2012)</p>
<p style="text-align: justify;">H Narumi επιστρέφει στο πατρικό της έχοντας εκτίσει ποινή φυλάκισης για τη βίαιη συμπεριφορά της ενάντια σε έναν συνάδελφό της. Εκεί υποθέτει πως θα συναντήσει τον νεότερο αδερφό της Kei και θα συνεχίσουν τη ζωή τους όπως πριν. Την περιμένει όμως μια έκπληξη καθώς ο Kei ζει πλέον με τη φίλη του Kana. H Narumi θέλει να κερδίσει πίσω τον Kei, άλλωστε είναι ο μόνος συγγενής που έχει, και την ίδια στιγμή το πάθος της γι&#8217;αυτόν δεν την αφήνει να ησυχάσει.</p>
<p style="text-align: justify;">Η σεναριογράφος και σκηνοθέτις Haruhi Oguri επιλέγει κατεξοχήν μεσαία και μακρινά πλάνα δίνοντας μια εξισορροπητική ματιά για αντικειμενική(χωρίς προσωπική στάση ή ένσταση)προβολή των χαρακτήρων, καθώς η θεματική της διαθέτει από μόνη της μια προκλητική δυναμική. Η αφηγηματική ανάπτυξη διαμορφώνεται από ένα μπρος-πίσω στο χρόνο σε μια προσπάθεια ξεκαθαρίσματος της σχέσης αιτίου-αιτιατού και η κινηματογράφιση επενδύει στην αποσπασματικότητα, την αφαιρετικότητα και σε μια ποικιλία κατευθύνσεων, κινήσεων και ταχυτήτων της κάμερας. Η δραματικότητα στις αντιδράσεις των ηρώων ισορροπεί με την απλότητα του ύφους, που μοιάζει με προσπάθεια μιας σημειωτικά στυλιζαρισμένης απόδοσης της άλλοτε δράσης και άλλοτε αδράνειας της Narumi.</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/Donzumari-Benki3.jpg" rel="lightbox[15323]"><img class="aligncenter  wp-image-15325" alt="Donzumari-Benki3" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/Donzumari-Benki3.jpg" width="640" height="426" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Η ιδιότυπη σχέση της Narumi και του Kei παλινδρομεί μεταξύ δύο άκρων παίζοντας το παιχνίδι τη διελκυστίνδας που εξαντλεί τα ψυχικά τους αποθέματα και τους εκθέτει σε κανόνες ηθικούς, κοινωνικούς και φυσικούς. Τα απαγορευμένα συναισθήματα της Narumi τη συνθλίβουν καθώς η φυσική τους πορεία δεν είναι να εκφραστούν αλλά να συρρικνωθούν και να χαθούν ανείπωτα. Η ίδια επιλέγει να συρρικνωθεί μαζί τους ξοδεύοντας κυριολεκτικά, σε μια προσπάθεια ξορκίσματός τους, τη δυναμική τους σε σεξουαλικές συνευρέσεις με τυχαίους και εφήμερους εραστές εκθέτοντας το σώμα της σ&#8217; έναν συνεχόμενο κίνδυνο.</p>
<p style="text-align: justify;">Από την εφηβική της ακόμα ηλικία κάνει τα πάντα για να εκθέσει τον αδερφό της σε ένα πλαίσιο δυσάρεστων εμπειριών που η ίδια διαμορφώνει κατ&#8217; επιλογήν, σαν μια ύστατη προσπάθεια να δημιουργήσει ένα κόσμο αποκλειστικά δικό τους, που θα μπορούσε να φιλοξενήσει τα απαγορευμένα της συναισθήματα. Έναν κόσμο που όσο πιο μιαρός είναι τόσο πιο ιερός γίνεται καθώς εξασφαλίσει μέσα στη μυστικοπάθειά του και την κοινωνική αποστροφή που προκαλεί, τη μοναδική ευκαιρία του ανεκπλήρωτου έρωτά της να υπάρξει κάπου εκδηλούμενος.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/hqdefault.jpg" rel="lightbox[15323]"><img class="aligncenter  wp-image-15327" alt="hqdefault" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2014/12/hqdefault.jpg" width="600" height="450" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Στη βίαιη συμπεριφορά της Narumi είναι δυνατό να εντοπίσει κάποιος μια συμβολική πράξη αντανάκλασης των συναισθημάτων της ενάντια στον κοινωνικό καθωσπρεπισμό που μετατρέπει σε θέαμα τον προσωπικό της Γολγοθά. Η βία που χρησιμοποιεί δεν ρίχνει φως στην κοινωνική προκατάληψη, δεν την αποσαφηνίζει αλλά την αντικατοπτρίζει πολυδιάστατα, καθώς φαίνεται να χτυπά τη δομή της σε ένα πλήθος συστημάτων που τη συγκροτούν. Μέσα από τον διαστροφικό τρόπο που εκδηλώνει τον αυτιστικό της έρωτα απορρίπτει την οικογένεια, το σχολείο, το εργασιακό περιβάλλον και την έννοια της ηθικής ξεπερνώντας τα όρια σε κάθε της πράξη. Θα έλεγε κανείς πως δεν εκδηλώνει απλά κάποια μορφή παρεκλίνουσας συμπεριφοράς αλλά κάνει χρήση μιας ιδιότυπης και παρεκλίνουσας αποκωδικοποίησης των συμβάσεων της κοινωνίας στην οποία ζει.</p>
<p style="text-align: justify;">Αυτό που η Narumi αναγνωρίζει ως “φυσικό” αποτελεί κοινωνική και ηθική αντίφαση. Ο Kei από την άλλη αναζητά την απελευθέρωσή του από την εκγλωβιστική σχέση του με την Narumi μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις, παραμένοντας ωστόσο πάντα με ένα ανεκπλήρωτο κενό.</p>
<p style="text-align: justify;">Τελικά η λύτρωση της Narumi θα έρθει εντελώς συμπτωματικά. Η σκηνοθέτις θα επιλέξει το ίδιο περιβάλλον της τουαλέτας, που αποτελεί και την πηγή άγχους της Narumi, και με τη βοήθεια ενός μικρού αγοριού(παραπέμπει στην παιδική φιγούρα του Kei)που λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα σ&#8217; εκείνη και το θείο θα αποκαταστήσει τη μεταξύ τους δυσλειτουργική σχέση. Η έννοια του θείου στο Toilet and Women παίρνει περισσότερες και όχι πάντα εμφανείς διαστάσεις μέσα από ένα σύνολο αντιφατικών ιδεών.Το ιερό και το ανίερο, η πατριαχρική αντίληψη για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία και η προσπάθεια της πρωταγωνίστριας να δράσει έξω από αυτό το πλαίσιο, η συνεχής προσευχή ως μέσο ένωσης με τον χαμένο πατέρα και η απόλυτη απουσία της, η αθωότητα της σεξουαλικότητας στα μάτια ενός παιδιού και η χρήση της σεξουαλικότητας ως χρηστικό μέσο από έναν ενήλικα.<br />
Η τελευταία σκηνή της ταινίας θα υπονοήσει την ελπίδα για τη σωτηρία της ψυχής της Narumi και θα τη σφραγίσει στο ελαφρώς χαραγμένο της χαμόγελο, δίνοντάς της μάλλον την ελευθερία να αποφασίσει εκείνη για την πορεία της.</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;"><strong>ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ</strong></span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="//www.youtube.com/embed/QYMQATr-p6c" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p style="text-align: justify;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/avoithitos_ki_aperiskeptos/">Αβοήθητη κι Απερίσκεπτη (2012)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/avoithitos_ki_aperiskeptos/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
