<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>screeneye.gr &#187; Ιάκωβος Γωγάκης</title>
	<atom:link href="https://screeneye.gr/tag/%ce%b9%ce%ac%ce%ba%cf%89%ce%b2%ce%bf%cf%82-%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://screeneye.gr</link>
	<description>Εναλλακτικό online κινηματογραφικό περιοδικό</description>
	<lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 08:48:37 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=3.8.41</generator>
	<item>
		<title>Κριστιάν Μουνγκίου</title>
		<link>https://screeneye.gr/kristian-moungkiou/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/kristian-moungkiou/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 09 Oct 2016 14:25:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Προσωπογραφίες / Αφιερώματα]]></category>
		<category><![CDATA[4 μήνες 3 εβδομάδεςς 2 μήνες]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[Η αποφοίτηση]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριστιάν Μουνγκίου]]></category>
		<category><![CDATA[Πίσω Από τους Λόφους]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=48245</guid>
		<description><![CDATA[<p>&#160; Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Το 1989 στην μετά Τσαουσέσκου</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/kristian-moungkiou/">Κριστιάν Μουνγκίου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu3.jpg" rel="lightbox[48245]"><img class="aligncenter  wp-image-48250" alt="cristianmungiu3" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu3.jpg" width="768" height="444" /></a></p>
<p>Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Το 1989 στην μετά Τσαουσέσκου Ρουμανία, τα πάντα ήταν στον αέρα. Οι πολίτες έψαχναν να βρουν έναν καινούριο βηματισμό, να αναπροσαρμόσουν την καθημερινότητα και τις ζωές τους.</p>
<p style="text-align: justify;">Η κινηματογραφική βιομηχανία δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Σε κατάσταση πλήρους αποδόμησης, υπό-χρηματοδοτούμενη, χωρίς σταθερό σύστημα διανομής, με σχεδόν ανύπαρκτο ενδιαφέρον για ταινίες από τους βετεράνους σκηνοθέτες, ενώ οι μικρές εταιρίες παραγωγής που βγαίνουν στο προσκήνιο, δεν διέθεταν  τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Όπως έγραψε τότε ένας έγκριτος κριτικός της χώρας, βλέποντας κάποιες ταινίες εκείνης της εποχής « αυτός δεν είναι ο ρουμανικός κινηματογράφος, αντάξιος του ονόματος του».</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu2.jpg" rel="lightbox[48245]"><img class="aligncenter  wp-image-48249" alt="cristianmungiu2" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu2.jpg" width="650" height="452" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Επτά χρόνια αργότερα, το σκηνικό άρχισε να αλλάζει προς το καλύτερο. Εμφανίστηκαν ελπιδοφόρες μικρού μήκους ταινίες, των αποφοίτων της Σχολής Κινηματογράφου του Βουκουρεστίου, ενώ παράλληλα το νεοσύστατο Κέντρο Κινηματογράφου εφάρμοσε ένα καινοτόμο και αποδοτικό πρόγραμμα στήριξης, σε  τεχνικό και οικονομικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν, ξεπηδώντας μέσα από τα συντρίμμια, ταλέντα του αποκαλούμενου « Νέου Ρουμανικού Ρεύματος». Ο  Κρίστι Πούιου, ο Κορνέλιου Πορουμπόιου, ο Καταλίν Μιτουλέσκου και το πρόσωπο αυτού του αφιερώματος, ένας από τους παγκοσμίου βεληνεκούς αρτιότερους σκηνοθέτες, ο 48 χρόνος σήμερα  <strong>Κριστιάν Μουνγκίου</strong>. Ήταν ο εμπνευστής και ο  δημιουργός της σοκαριστικής ταινίας διαδικαστικού θρίλερ  « 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες» το 2007, που του χάρισε τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών, για ένα κορίτσι και μία  άμβλωση, λίγο πριν την κατάρρευση του κομμουνισμού,   των 6 αυτόνομων κοινωνικοπολιτικών κόμικ, ενώνοντάς τα σε μια συναρπαστική ταινία του 2009 ( Ιστορίες από την Χρυσή Εποχή), σε συνεργασία και με άλλους σκηνοθέτες, αλλά και μιας μοναδικής στην σύλληψη της ιστορίας, για την αυτοπαγίδευση μιας νεαρής γυναίκας σε ένα μοναστήρι,  στο «Πίσω Από τους Λόφους « το 2012( Βραβείο Σεναρίου και Γυναικείας Ερμηνείας στις Κάννες).</p>
<p style="text-align: justify;">Ενώ το 2016, παρουσίασε στο αγαπημένο του Φεστιβάλ, την« Αποφοίτηση»(Βραβείο Σκηνοθεσίας), που είναι και η αφορμή αυτού του αφιερώματος, μια ταινίας που ξεγυμνώνει τις σχέσεις εξουσίας, διαφθοράς και των οικογενειακών ψυχοπαθολογικών σχέσεων, ακολουθώντας έναν πατέρα, που πατάει επί πτωμάτων, για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του.</p>
<p style="text-align: justify;"> <a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu11.jpg" rel="lightbox[48245]"><img class="aligncenter size-full wp-image-48248" alt="cristianmungiu1" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu11.jpg" width="801" height="399" /></a></p>
<p><span style="color: #993300;">Στιλ και χαρακτηριστικά</span></p>
<p style="text-align: justify;">Ο Κριστιάν Μουνγκίου, λάτρης του Ροσελίνι συνδυάζει μοναδικά τα ανθρώπινα, λούμπεν χαρακτηριστικά του κορυφαίου ιταλού καλλιτέχνη, με μια « κιαροσταμικού» τύπου συμβολική ματιά, κρίνοντας εμμέσως την πολιτική, τους πολιτικούς στην Ρουμανία, πριν αλλά και μετά από τις κοσμογονικές αλλαγές του’89, ενώ τα τελευταία χρόνια, δεν διστάζει να εκφράσει τη βαθιά του θλίψη, για τα όνειρα της αλλαγής, που μεταλλάχθηκαν σε αυταπάτες. Παρουσιάζεται η  καθημερινότητα των κοινών θνητών, μέσα από ρεαλιστικά συμβάντα, συνήθως μέσα από ιστορίες που διαδραματίζονται μέσα σε ένα 24ώρο, πρόσωπα που εκπέμπουν μια εντιμότητα, αλλά κάποια από αυτά, είτε αυτοπαγιδεύονται από το  σαθρό περιβάλλον( βλέπε τις δύο ηρωίδες στο «Πίσω από τους Λόφους »και στο  « 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες»), είτε εν μέρει  αλλοιώνονται από αυτό( πχ το  νεαρό ζευγάρι που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα στην ταινία του « Δύση»του 2002  ή ακόμα και ο  πατέρας στην πρόσφατη « Αποφοίτηση»).</p>
<p style="text-align: justify;">Όμως,κανένας χαρακτήρας δεν ισοπεδώνεται πλήρως.</p>
<p style="text-align: justify;">Επιλέγει συχνά τις σταθερές λήψεις, αλλά όταν χρειάζεται, ακολουθεί κατά πόδας τους ήρωές του, όπως στο ρεαλιστικό σινεμά του Λόουτς και της σχολής των Νταρντέν.«Στον κινηματογράφο μου, προσπαθώ να παρατηρώ τη ζωή, δεν χρησιμοποιώ  ένα συγκεκριμένο σύνολο κανόνων, δεν προσπαθώ να χειραγωγήσω το ακροατήριο με την μουσική»</p>
<p style="text-align: justify;">Οι χώροι είναι προσεγμένοι μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αν κανείς προσέξει ακόμα και τα δωμάτια ( όπως για παράδειγμα το δωμάτιο της πρωταγωνίστριας στο «« 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες») θα βρει ακόμα και αντικείμενα συμβολικού χαρακτήρα, αποτελώντας ουσιώδες μέρος της πλοκής, ακόμα και την στιγμή που στο μάτι του θεατή, υπάρχει η αίσθηση της ασημαντότητας, χρησιμοποιώντας τους, ως αναπόσπαστο μέρος των κάθε λογής κινήτρων, των ηρώων του.  Όλες οι ταινίες του παίζουν με τα κίνητρα των βασικών του χαρακτήρων και με τις συνέπειες των πράξεων τους.</p>
<p style="text-align: justify;">Επιλέγει και επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες ηθοποιούς.</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu4.jpg" rel="lightbox[48245]"><img class="aligncenter  wp-image-48251" alt="cristianmungiu4" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/10/cristianmungiu4.jpg" width="500" height="330" /></a></p>
<h5 style="text-align: center;">Με τους αγαπημένους του αδερφούς Νταρντέν στις Κάννες 2016</h5>
<p><span style="color: #993300;">Βιογραφικά Στοιχεία</span></p>
<p style="text-align: justify;">Ο Κριστιάν Μουνγκίου γεννήθηκε το 1968 στο Ιάσιο, την  μεγαλύτερη πόλη της Ανατολικής Ρουμανίας. Στην  εφηβεία του διάβαζε μετά μανίας και ήθελε να γίνει συγγραφέας. Με τους γονείς του και την μικρότερη αδερφή του( σήμερα είναι ακτιβίστρια) πήγαινε σινεμά, στις επτά αίθουσες της πόλης επί κομμουνισμού, ενώ σήμερα, όπως με απογοήτευση αναφέρει, υπάρχει μόνο μία.</p>
<p style="text-align: justify;">Τις περισσότερες ταινίες στα μαθητικά του χρόνια, τις είδε σε βίντεο.Ενώ ένα φεστιβάλ σινεφίλ ταινιών στην πόλη, δύο φορές τον χρόνο, τον έφερε σε επαφή με τον κόσμο του Φελίνι, του Ταρκόφσκι, του Κισλόφσκι.Πήρε πτυχίο Λογοτεχνίας, εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον τοπικό τύπο, μέχρι το 1994, όπου γράφτηκε στη Σχολή Κινηματογράφου στο Βουκουρέστι. Μέχρι την αποφοίτηση του το 1998, ισχυρίζεται πως είδε όλα τα φιλμ της ταινιοθήκης της σχολής, γυρισμένα πριν από το 1940.Έχει σκηνοθετήσει αρκετές ταινίες μικρού μήκους και είναι Μέλος της Ακαδημίας των Όσκαρ.</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">&#8221; Η Αποφοίτηση&#8221; από 13 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/jty87rnTRQE" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: center;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/kristian-moungkiou/">Κριστιάν Μουνγκίου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/kristian-moungkiou/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Σονάτα σε Κλειστό Δωμάτιο</title>
		<link>https://screeneye.gr/sonata-se-klisto-domatio_-screeneye_review/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/sonata-se-klisto-domatio_-screeneye_review/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 28 Sep 2016 10:29:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Ilegitim]]></category>
		<category><![CDATA[Αλίνα Γκριγκόρε]]></category>
		<category><![CDATA[Αντριάν Σιταρού]]></category>
		<category><![CDATA[Άντριαν Τιτιένι]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριστίνα Ολτεάνου]]></category>
		<category><![CDATA[Μπογκντάν Αλμπουλέσκου]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>
		<category><![CDATA[Ρόμπι Ουρς]]></category>
		<category><![CDATA[Σονάτα σε Κλειστό Δωμάτιο]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=47236</guid>
		<description><![CDATA[<p>Ρουμανική ταινία, προεκτείνοντας τον προβληματισμό που μας έθεσε ο Κριστιάν Μουνγκίου προ δεκαετίας, για τον άμβλωση την εποχή Τσαουσέσκου, στο " 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες", προσθέτοντας ένα ακόμα εύρημα, ακραίο αλλά υπαρκτό</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/sonata-se-klisto-domatio_-screeneye_review/">Σονάτα σε Κλειστό Δωμάτιο</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>&nbsp;</p>
<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/sonatabig-2.jpg" rel="lightbox[47236]"><img class="aligncenter size-large wp-image-47237" alt="sonatabig-2" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/sonatabig-2-1024x626.jpg" width="650" height="397" /></a></p>
<p style="text-align: center;">Κοινωνικό δράμα,  89&#8242;, Ρουμανία 2016</p>
<div style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος:Ilegitim</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Γλώσσα:  Ρουμανικά,    Διανομή: Seven</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Του  Αντριάν Σιταρού</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Με τους Άντριαν Τιτιένι, Αλίνα Γκριγκόρε, Ρόμπι Ουρς, Μπογκντάν Αλμπουλέσκου, Κριστίνα Ολτεάνου</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: justify;"></div>
<div style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</div>
<div style="text-align: justify;"></div>
<div style="text-align: center;">
<p style="text-align: justify;">Ο πατέρας είναι γυναικολόγος. Δίπλα του στο οικογενειακό τραπέζι έχει τα τέσσερα του παιδιά. Η χαλαρή συζήτηση την ώρα του φαγητού ξεφεύγει και μετατρέπεται σε  λεκτική βία μέχρι εσχάτων. Τα τρία από τα τέσσερα αδέρφια αποφασίζουν να ανασύρουν ένα θέμα που έμαθαν πρόσφατα από το παρελθόν του πατέρα τους, όταν το 1989, στην κομμουνιστική Ρουμανία, ο ίδιος ειδοποιούσε  τις αρχές, για τα  κορίτσια και τις γυναίκες που ήθελαν να κάνουν έκτρωση, η οποία απαγορευόταν από το καθεστώς.</p>
<p style="text-align: justify;">Παράλληλα μαθαίνουμε πως τα δίδυμα αδέρφια, η  Σάσα και ο Ρόμεο, έχουν αιμομικτική σχέση.</p>
<p style="text-align: justify;">Ήταν το 2007 στις Κάννες, όταν ένας άγνωστος Ρουμάνος σκηνοθέτης, ο Κριστιάν Μουνγκίου, πάγωσε το θερμό και γκλάμουρ σκηνικό της γαλλικής Ριβιέρας, με το συγκλονιστικό του έργο « 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες», για ένα έφηβο κορίτσι, επί Τσαουσέσκου, που αποφασίζει να ρίξει το παιδί που περιμένει.</p>
<p style="text-align: justify;">Περίπου δέκα χρόνια αργότερα και με το νέο ρουμανικό κινηματογραφικό ρεύμα να κατακτάει την ευρωπαϊκή, ο συμπατριώτης του Αντριάν Σιταρού, έχοντας ξεκάθαρες  προθέσεις να ακολουθήσει ένα παρόμοιο προβληματισμό, με το ντεμπούτο του Μουνκίου, δημιουργεί ένα σοκαριστικό έργο , γυρισμένο σε εσωτερικούς χώρους, με μια κάμερα στο χέρι, που ξανανίγει το συγκεκριμένο θέμα, συνδυάζοντας το, με την ηθελημένη αιμομιξία, αυτή τη φορά δυο δίδυμων αδερφιών. Το εγχείρημα του, προδίδεται από την έλλειψη πρωτοτυπίας στα περισσότερα κομμάτια του σεναρίου και στο κινηματογραφικό μοτίβο( θυμίζοντας μεταξύ άλλων το Miss Violence του Αβρανά), γύρω από την άμβλωση, και στο γεγονός πως μέσα σε 85 λεπτά, τοποθετεί πολλά δράματα μαζεμένα. Μας ανταμείβει από την άλλη, με τον τρόπο που η γαλήνη μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, στο αρχικό 15 λέπτο μονοπλάνο, πάνω στο οικογενειακό τραπέζι και  από την εξέλιξη και κατάληξη του δράματος, για το πώς το κοινωνικό – οικογενειακό περιβάλλον δημιουργεί προσωπικότητες, ακόμα και εάν αυτές προσπαθούν να επαναστατήσουν( βλέπε τον αδερφό της το Ρόμεο, αλλά και την ίδια την ουσιαστική πρωταγωνίστρια, τη Σάσα ).  Είναι πρωτότυπη αυτή η ερωτική σχέση όπως παρουσιάζεται και ενώ κανείς μπορεί να ισχυριστεί πως εδώ βλέπουμε μια κινηματογραφική υπερβολή, μέσα από τις λιγοστές επιστημονικές έρευνες για το θέμα αυτό, φαίνεται ο Σιταρού να μην υπερβάλλει, επιβεβαιώνοντας πως στις περισσότερες περιπτώσεις δημοσιοποίησης μιας τέτοιου είδους σχέσης, αυτή δεν ήταν απόρροια βιασμού, αλλά μια  οικειοθελής απόφαση και των δύο.</p>
<p style="text-align: justify;">Μακροπρόθεσμες συνέπειες στον ψυχολογικό τομέα, σίγουρα υπάρχουν και εδώ,  η ηρωίδα μας βυθίζεται στις ακραίες ενοχές. Ερμηνείες που μένουν στη μνήμη για καιρό.</p>
<p>Συμμετοχή στο Φόρουμ του Φ. Βερολίνου 2015</p>
<p><span style="color: #993300;">&#8220;Σονάτα σε Κλειστό Δωμάτιο&#8221; από την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/dyc1I0dobjs" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
</div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/sonata-se-klisto-domatio_-screeneye_review/">Σονάτα σε Κλειστό Δωμάτιο</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/sonata-se-klisto-domatio_-screeneye_review/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Είδαμε την &#8221; Τζουλιέτα&#8221; του Πέδρο Αλμοδόβαρ</title>
		<link>https://screeneye.gr/idame-stis-nichtes-premieras-tin-tzoulieta-tou-pedro-almodovar/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/idame-stis-nichtes-premieras-tin-tzoulieta-tou-pedro-almodovar/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 21 Sep 2016 20:59:31 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Νύχτες Πρεμιέρας 2016]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[Julieta]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριτική]]></category>
		<category><![CDATA[Πέδρο Αλμοδόβαρ]]></category>
		<category><![CDATA[Τζουλιέτα]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=46481</guid>
		<description><![CDATA[<p>Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Η πλέον αναγνωρίσιμη προσωπικότητα του ισπανικού</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/idame-stis-nichtes-premieras-tin-tzoulieta-tou-pedro-almodovar/">Είδαμε την &#8221; Τζουλιέτα&#8221; του Πέδρο Αλμοδόβαρ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/nyxtes.jpg" rel="lightbox[46481]"><img class="aligncenter size-full wp-image-46487" alt="nyxtes" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/nyxtes.jpg" width="600" height="420" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Η πλέον αναγνωρίσιμη προσωπικότητα του ισπανικού κινηματογράφου των τελευταίων τριάντα χρόνων, αλλά και η πιο αντιφατική του σύγχρονου παγκόσμιου σινεμά, είναι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ. Κατάφερε να παρακινήσει εκατοντάδες χιλιάδες σινεφίλ να ασχοληθούν με τις προβοκατόρικες του σεξοκωμωδίες, των πρώτων του χρόνων και αργότερα με τα ακραία του μελοδράματα, θεματολογικά σχεδόν αδιανόητα, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης βιομηχανίας. Ομοφυλόφιλοι, τρανσέξουαλ, αρρώστιες, σωματικές και ψυχολογικές, μα και προσωπικότητες που μπορεί με τις πράξεις τους, να μας εκπλήξουν. Βγάζει σπυριά με το συμβατικό, αυτοχαρακτηρίζεται αντιδραστικός, αλλά για να πούμε και την αλήθεια, όλο και πιο πολύ , γίνεται, αυτό που ο ίδιος κατηγορούσε.</p>
<p style="text-align: justify;">Κλασικό Αλμοδοβαρικό σκηνικό, η Μαδρίτη, έτσι κι εδώ, η αρχική σκηνή, είναι από τους δρόμους της ισπανικής μεγαλούπολης. Η 50άρα+Τζουλιέτα, συναντά μια φίλη της κόρης της. Η νεαρή, της λέει πως η κόρη της είναι καλά, έχει κάνει και τρία παιδιά. Αυτή η αποκάλυψη, είναι η αρχή για να ξεδιπλώσει ο σκηνοθέτης της υπόθεση της ιστορίας του, γυρίζοντας πίσω στο χρόνο, στα εφηβικά χρόνια της Τζουλιέτα, στον έρωτα της για τον Χουάν, για την Άντια και την εξαφάνιση της, για να επιστρέψει ξανά η κάμερα στο σήμερα.</p>
<p style="text-align: justify;">Η « Τζουλιέτα», δεν πρόκειται να γυρίσει τον κόσμο του Πέδρο ανάποδα.</p>
<p style="text-align: justify;">Στα θετικά της. Είναι τεχνικά &#8211; πλανοθετικά ενδελεχώς στιλιζαρισμένη και η κάθε σκηνή έχει τη σημασία της, δεν παίζει με το άσκοπο, για να κερδίσει χρόνο. Επίσης, οι δύο πρωταγωνίστριες που ενσαρκώνουν την ηρωίδα, σε δύο διαφορετικές φάσεις της ζωής της, η Αντριάνα Ουγκάρτε, και Έμμα Σουάρεζ, αποδεικνύουν πως ο Αλμοδόβαρ, δεν έχει χάσει την έμπνευση του και τη διαίσθηση του, να επιλέγει τα κατάλληλα πρόσωπα.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/Julieta-2.jpg" rel="lightbox[46481]"><img class="aligncenter size-full wp-image-46482" alt="julieta-2" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/Julieta-2.jpg" width="585" height="390" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Ως εδώ όλα καλά.<br />
Όμως,  για πολλοστή φορά, τραβάει το σενάριο από τα μαλλιά( κάπως λιγότερο, από τα δικά του δράματα, του παρελθόντος).<br />
Οι ατελείωτες συμπτώσεις, το εξωπραγματικό, όπως επί παραδείγματι, ένας κοινός θνητός, ο Χουάν, χάνεται από προσώπου γης και όλως τυχαίως η γυναίκα του, η Τζουλιέτα , ανοίγει την τηλεόραση και μαθαίνει για το χαμό του άντρα της. Ο Αλμοδόβαρ δίνει στην ηρωίδα του ελκυστικά χαρακτηριστικά, που δεν την τσαλακώνουν( δοτική, απονήρευτή, συναισθηματική), αλλά εντελώς παράλογα, την παρουσιάζει να είναι ζαμανφού και αναίσθητη, από το θάνατο του συντρόφου της. Επίσης, λείπουν τα πραγματικά κίνητρα για να δικαιολογήσουν τις μεγάλες αποφάσεις. Για το « Κορίτσι που εξαφανίστηκε», δηλαδή για την κόρη της, την Άντια, ο Αλμοδόβαρ, δεν δίνει καμία σοβαρή εξήγηση, για το πώς και το γιατί, μιας τόσο ακραίας ενέργειας.<br />
Ιδέα με πολλές φροϋδικές αναφορές, η σύνδεση της απιστίας του πατέρα της Τζουλιέτα, με μια παρόμοια συμπεριφορά του συζύγου της, αλλά εξίσου άξιο αναφοράς και το σκηνικό με τις τούρτες και τα κεράκια, που σβήνει μόνη της η Τζουλίετα, σε κάθε μέρα γενεθλίων της απούσας κόρης της. Βέβαια, η ανάδειξη αυτού του μοναδικού δεσίματος που έχουν οι μανάδες με τα παιδιά τους, θα είχε ουσιαστικό νόημα και περιεχόμενο, αν μπορούσε η ιστοριογραφία του Αλμοδόβαρ να το στηρίξει έμπρακτα, δυστυχώς αυτό δεν το κάνει, και η ταινία αφήνει την αίσθηση μιας προβοκατόρικης παρωδίας.</p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/YH5_4osOZK8" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/idame-stis-nichtes-premieras-tin-tzoulieta-tou-pedro-almodovar/">Είδαμε την &#8221; Τζουλιέτα&#8221; του Πέδρο Αλμοδόβαρ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/idame-stis-nichtes-premieras-tin-tzoulieta-tou-pedro-almodovar/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Νοσταλγώντας το Φως</title>
		<link>https://screeneye.gr/nostalgontas-to-fos-screeneye_2016/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/nostalgontas-to-fos-screeneye_2016/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 19 Sep 2016 17:13:37 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Νοσταλγώντας το Φως]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=46435</guid>
		<description><![CDATA[<p>Μετά την περυσινή μεγάλη επιτυχία στις αίθουσες της χώρας μας, του βραβευμένου στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ντοκιμαντέρ « Το Μαργαριταρένιο Κουμπί», έρχεται τώρα και αυτό εδώ, το πρώτο,παλαιότερο και εξίσου ποιητικό μέρος, της ανολοκλήρωτης ακόμα τριλογίας του Πατρίσιο Γκούζμαν</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/nostalgontas-to-fos-screeneye_2016/">Νοσταλγώντας το Φως</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<h6 style="text-align: left;"><strong> </strong></h6>
<h2 style="text-align: center;"><span style="color: #993300;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/Nostalgia.jpg" rel="lightbox[46435]"><img class="aligncenter size-large wp-image-46436" alt="nostalgia" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/Nostalgia-1024x576.jpg" width="650" height="365" /></a></span></h2>
<p style="text-align: center;">Ντοκιμαντέρ,  90&#8242;, Χιλή 2010</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος: Nostalgia de la luz</p>
<p style="text-align: center;"> Γλώσσα: Ισπανικά , Αγγλικά Διανομή: ΑΜΑ</p>
<p style="text-align: center;">Του Πατρίσιο Γκούζμαν</p>
<p style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Μετά την περυσινή μεγάλη επιτυχία στις αίθουσες της χώρας μας, του βραβευμένου στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ντοκιμαντέρ <strong><a href="https://screeneye.gr/the_-pearl_-button_-screeneye_-review/">« Το Μαργαριταρένιο Κουμπί»</a></strong>, έρχεται τώρα και αυτό εδώ, το πρώτο,παλαιότερο και εξίσου ποιητικό μέρος, της ανολοκλήρωτης ακόμα τριλογίας του Πατρίσιο Γκούζμαν,ανταμώνοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Xιλής με τη γεωλογία , το νερό και τα άστρα, μέσα από το πέρασμα του χρόνου.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Γκούζμαν μαγεμένος από την έρημο Ατακάμα σε υψόμετρο τριών χιλιάδων μέτρων, εκεί που συναντιόνται οι αστρονόμοι από όλο τον κόσμο,συνδέει αυτό το γεγονός με το ξηρό έδαφος της χώρας του, με τα ανθρώπινα λείψανα, τους πολιτικούς κρατούμενους και τη δικτατορία του Πινοσέτ, έχοντας σε πρώτο πλάνο, έναν αρχαιολόγο που μας εξηγεί τα χαρακτηριστικά αυτού του τοπίου και  την ίδια στιγμή, δείχνει  γυναίκες να ψάχνουν τα οστά, των χαμένων δικών τους προσώπων.</p>
<p style="text-align: justify;">Όλο αυτό που βλέπουμε ξεπερνάει το γήινο και το ρεαλιστικό, αποδεικνύοντας την ιδιοφυΐα του, με τον τρόπο που συνδέει  την εξόρυξη νιτρικού καλίου στην Ατακάμα, μέχρι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ίδια περιοχή, της βόρειας Χιλής.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο κορυφαίος χιλιανός σκηνοθέτης,δεν έχει κρύψει ποτέ τις εμμονές του, που αποτελούν πάντοτε τα θέματα των πολιτικοποιημένων ντοκιμαντέρ του, δημιουργώντας από το 0, συναρπαστικές ατμοσφαιρικές ιστορίες, όπως καλή ώρα.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Γκούζμαν πιστεύει πως οι συμπατριώτες του θέλουν να ξεχάσουν το παρελθόν, έτσι και τώρα, γίνεται ο αφηγητής και ο δημοσιογράφος της ταινίας, σε ένα πρωτότυπο μάθημα ιστορίας, χρησιμοποιώντας εκτός από τις γυναίκες και αστρονόμους, τηλεσκόπια και τα άστρα.    Αποκάλυψη, για τις καταβολές των χιλιανών, για το πως έφτασαν ως εδώ και τις οδυνηρές ανθρώπινες καταστάσεις, απόρροια της δικτατορίας. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, ο θεατής θα θαυμάσει το οπτικό μεγαλείο, μιας λειτουργικής σύνδεσης όλων των αναφορών και των ιστορικών γεγονότων,από τη δημιουργία του σύμπαντος, στο μαρασμό, στο θάνατο και στη λήθη.</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">&#8220;Νοσταλγώντας το Φως&#8221; από 22 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή ΆΜΑ</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/2Hud9C6DvaQ" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<p>&nbsp;</p>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/nostalgontas-to-fos-screeneye_2016/">Νοσταλγώντας το Φως</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/nostalgontas-to-fos-screeneye_2016/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Η Kαρδιά του Σκύλου</title>
		<link>https://screeneye.gr/i-kardia-tou-skilou_review_screeneye/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/i-kardia-tou-skilou_review_screeneye/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 19 Sep 2016 14:34:25 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Η Kαρδιά του Σκύλου]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριτική]]></category>
		<category><![CDATA[Λόρι Άντερσον]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=46443</guid>
		<description><![CDATA[<p>Ντοκιμαντέρ από τη  Λόρι Άντερσον για τη Λόρι Άντερσον και για τη Lolabelle.Παραφράζοντας τον τίτλο του Ο’ Νιλ « Το Πένθος Ταιριάζει στην Ηλέκτρα», η Άντερσον στο πειραματικό της εγχειρήμα, μετατρέπει το πένθος σε ένα καθολικό μήνυμα, για την απώλεια και το κίνητρο για ζωή</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/i-kardia-tou-skilou_review_screeneye/">Η Kαρδιά του Σκύλου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/laurie-anderson-heart-of-a-dog-film-poster-fb.jpg" rel="lightbox[46443]"><img class="aligncenter size-full wp-image-46445" alt="laurie-anderson-heart-of-a-dog-film-poster-fb" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/09/laurie-anderson-heart-of-a-dog-film-poster-fb.jpg" width="590" height="309" /></a></p>
<p style="text-align: center;">Ντοκιμαντέρ,  75&#8242;,  Η.Π.Α 2015</p>
<div style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος:Heart of a Dog</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Γλώσσα:  Αγγλικά,    Διανομή: Seven</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Της  Λόρι Άντερσον</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">
<p style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Ντοκιμαντέρ από τη  Λόρι Άντερσον για τη Λόρι Άντερσον και για τη Lolabelle, τη σκυλίτσα της, πάνω σε προσωπικές αφηγήσεις και την παραδοχή της αναγνωρίσιμης ανά τον κόσμο περφόρμερ( μουσικός,ποιήτρια, εικαστικός και σκηνοθέτης), πως η συναισθηματική της προσκόλληση με το κατοικίδιο της, λειτούργησε σαν ένα θεραπευτικό μέσο να συμβιβαστεί με τη μοναξιά και την κατάθλιψη.</p>
<p style="text-align: justify;">Ενδιαφέρον χαρακτηριστικό αυτού του ντοκιμαντέρ, είναι ο τρόπος που ξεδιπλώνεται η πολυπλοκότητα αυτής της σχέσης, της Λόρι, με τη «Λόλα» και εν τέλει τα ευεργετικά αποτελέσματα, όπως οι έρευνες επιβεβαιώνουν συντριπτικά, για τη σχέση των κατοικίδιων με τα μοναχικά άτομα. Στο έργο, καταγράφεται η περίοδος που η Άντερσον έχασε τη μητέρα της, υπονοείται, η περίοδος της ψυχολογικής κατάρρευσης της, από το θάνατο του συντρόφου της, του Λου Ριντ, το 2013 και το τρίτο ισχυρό χτύπημα, ήταν ο χαμός της Lolabelle.</p>
<p style="text-align: justify;">Παραφράζοντας τον τίτλο του Ο’ Νιλ « Το Πένθος Ταιριάζει στην Ηλέκτρα», η Άντερσον και στα 75 λεπτά αυτού του πειραματικού της εγχειρήματος, μετατρέπει το πένθος σε ένα καθολικό μήνυμα, για την απώλεια και το κίνητρο για ζωή. Πως αντιμετωπίζεται ο θάνατος και πως κανείς συμβιβάζεται με αυτόν. Το τελευταίο σταθερό κάδρο, καταγράφοντας από το παράθυρο, το μουντό χιονισμένο τοπίο, υποδηλώνει πολλά.</p>
<p style="text-align: justify;">Οι αφηγήσεις της διασκορπίζονται πάνω σε εντελώς διαφορετικά πεδία και αυτό αποτελεί ένα μικρό πρόβλημα, με το μη μυημένο στη ζωή της θεατή, να άγεται και να φέρεται, φτάνει μέχρι το τρομοκρατικό χτύπημα στους δίδυμους πύργους και τον Οσάμα μπιν Λάντεν. Τι θα θυμάστε για καιρό από αυτό το έργο; Εκτός από μια ειλικρινή κατάθεση των συναισθημάτων της ηρωίδας, τις προχωρημένες μουσικές της&#8230; και  το παιχνίδι με τα πλήκτρα,  της σκυλίτσας « DJ lola».</p>
<p><span style="color: #993300;">&#8220;Η Kαρδιά του Σκύλου&#8221; από 22 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Seven</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/v37BnyHefnY" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<div style="text-align: center;"></div>
</div>
<div style="text-align: center;">
<div>
<h2><span style="color: #993300;"> </span></h2>
<h2></h2>
<h2></h2>
</div>
</div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/i-kardia-tou-skilou_review_screeneye/">Η Kαρδιά του Σκύλου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/i-kardia-tou-skilou_review_screeneye/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>O Δρόμος για το Λα Παζ</title>
		<link>https://screeneye.gr/o_-dromos_-gia_-to_-la_-paz_-review/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/o_-dromos_-gia_-to_-la_-paz_-review/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 30 Aug 2016 21:07:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[O Δρόμος για το Λα Παζ]]></category>
		<category><![CDATA[Ελίσα Καρικάγιο]]></category>
		<category><![CDATA[Ερνέστο Σουάρεζ]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριτική]]></category>
		<category><![CDATA[Μαρία Κανάλε.κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Μάρτα Λούμπος]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>
		<category><![CDATA[Ροντρίγκο Ντε λα Σέρνα]]></category>
		<category><![CDATA[Φρανσίσκο Βαρόνε]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=44500</guid>
		<description><![CDATA[<p>Αισθαντικό road movie από την Αργεντινή, όπως εκείνα τα γνωστά και καλά φιλμ του είδους. Μια ιδιαίτερη ματιά μέσα από τον αντρικό φακό για τις διαφορετικές αξίες των γηραιότερων από τους νεότερους...</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/o_-dromos_-gia_-to_-la_-paz_-review/">O Δρόμος για το Λα Παζ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/odromos-gia-to-lapaz1.jpg" rel="lightbox[44500]"><img class="aligncenter size-full wp-image-44501" alt="odromos gia to lapaz" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/odromos-gia-to-lapaz1.jpg" width="450" height="305" /></a></p>
<p style="text-align: center;">Δράμα, 92,Αργεντινή 2015</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος: Camino a La Paz</p>
<p style="text-align: center;"> Γλώσσα: Ισπανικά, Διανομή: Δαναός</p>
<p style="text-align: center;">Του Φρανσίσκο Βαρόνε</p>
<p style="text-align: center;">Με τους  Ροντρίγκο Ντε λα Σέρνα, Μάρτα Λούμπος, Ερνέστο Σουάρεζ, Ελίσα Καρικάγιο, Μαρία Κανάλε</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Σεμπαστιάν συζεί με την Γιασμίν, κάτοικοι του Μπουένος Άιρες. Είναι ασυμβίβαστος 40άρης (όπως ο Ίθαν Χωκ στο &#8220;Μεγαλώνοντας&#8221;) αλλά και άνεργος. Ακούει φανατικά το αγαπημένο του ροκ συγκρότημα και προσέχει σαν κόρη οφθαλμού ένα αυτοκίνητο, -ρετρό μοντέλο της Peugeot-, κληρονομία από τον πατέρα του. Τα οικονομικά βάρη είναι πάρα πολλά και αναγκάζεται να δουλέψει παράνομα ταξιτζής. Ένας ηλικιωμένος μουσουλμάνος πελάτης του, θα του προτείνει, να τον μεταφέρει 3 χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στην πρωτεύουσα της Βολιβίας, πληρώνοντας τον αδρά. Ο Σεμπαστιάν λέει -μετά κόπων και βασάνων- το ναι. Το ταξίδι, του αλλάζει όλο του το είναι.</p>
<p style="text-align: justify;">Αισθαντικό road movie από την Αργεντινή, όπως εκείνα τα γνωστά και καλά φιλμ του είδους. Μια ιδιαίτερη ματιά μέσα από τον αντρικό φακό για τις διαφορετικές αξίες των γηραιότερων από τους νεότερους, για το πόσο εύθραυστος είναι τελικά ο δογματισμός μιας κοσμοθεωρίας, του «είμαι όπως είμαι και δεν κουνάω ρούπι από τη θέση μου», θίγοντας ταυτόχρονα το επίμαχο ζήτημα της θρησκευτικής πίστης και της ανοχής στο διαφορετικό.</p>
<p style="text-align: justify;">Δημιουργείται από την άλλη η εντύπωση, πως ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, Φρανσίσκο Βαρόνε δίδει μια μονόπλευρη καθοδήγηση στο δημιούργημα του. Τα νέα ερεθίσματα καλείται να τα δει και να τα υιοθετήσει, ο ένας εκ των δύο χαρακτήρων, ο πιο νεαρός. Αντίθετα, παρουσιάζεται η τρίτη ηλικία να διαθέτει ταμπεραμέντο και σοφία. Ο Χαλίλ δεν είναι ανοιχτόμυαλος ιεροκήρυκας του μουσουλμανισμού και τα τρωτά του σημεία, κάπως στο έργο υποβαθμίζονται.</p>
<p style="text-align: justify;">Αυτό το γεγονός, δεν μπορεί να επισκιάσει τις δουλεμένες κινηματογραφικές «σεκάνς», την ορθή χρήση της μουσικής, τις έξυπνες εναλλαγές της, και τη δεινότητα των βασικών  προσώπων, να μετουσιώνουν τα διδάγματα σε βαθιά νοήματα(ακόμα και με χιούμορ), του 40άρη πια Ροντρίγκο Ντε Λα Σέρνα( από τα Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας) και του 76χρόνου ψηλόλιγνου θεατρικού ηθοποιού Ερνέστο Σουάρεζ, στην πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της καριέρας του&#8230;πραγματικά να συγκλονίζει.</p>
<p style="text-align: center;">Βραβείο &#8221; Χάλκινος Αλέξανδρος&#8221; στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2015</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">&#8220;O Δρόμος για το Λα Παζ&#8221; από 1/9 στους κινηματογράφους σε διανομή Δαναός</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/g5AeUBrrD4w" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: center;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/o_-dromos_-gia_-to_-la_-paz_-review/">O Δρόμος για το Λα Παζ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/o_-dromos_-gia_-to_-la_-paz_-review/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Sing Street</title>
		<link>https://screeneye.gr/sing-_street_review-_screeneye/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/sing-_street_review-_screeneye/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 30 Aug 2016 21:00:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Sing Street]]></category>
		<category><![CDATA[Spentzos]]></category>
		<category><![CDATA[Άινταν Γκίλεν]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κέλι Θόρντον]]></category>
		<category><![CDATA[Κριτική]]></category>
		<category><![CDATA[Λούσι Μπόιντον]]></category>
		<category><![CDATA[Μαρία Ντόιλ Κένεντι]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>
		<category><![CDATA[Τζακ Ρέινορ]]></category>
		<category><![CDATA[Τζον Κάρνεϊ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=44522</guid>
		<description><![CDATA[<p>Ο Ιρλανδός σκηνοθέτης Τζον Κάρνεϊ, φτιάχνει εδώ, ίσως την καλύτερη του ταινία, συνεχίζοντας να γράφει ιστορίες περί έρωτα και μουσικής( Once, Παρ’το από την Αρχή).Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σαντάνς 2016</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/sing-_street_review-_screeneye/">Sing Street</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<div>
<h2></h2>
<h2 style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/sing1.jpg" rel="lightbox[44522]"><img class="aligncenter size-full wp-image-44524" alt="sing1" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/sing1.jpg" width="680" height="425" /></a></h2>
<p style="text-align: center;">Μουσική κωμωδία,  106&#8242;,  Η.Π.Α 2016</p>
</div>
<div style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος:Sing Street</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Γλώσσα:  Αγγλικά,    Διανομή: Spentzos</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Του  Τζον Κάρνεϊ</div>
<div style="text-align: center;"></div>
<div style="text-align: center;">Με τους Άινταν Γκίλεν, Μαρία Ντόιλ Κένεντι, Τζακ Ρέινορ, Λούσι Μπόιντον, Κέλι Θόρντον</div>
<div></div>
<div></div>
<div>Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</div>
<div></div>
<div>
<p style="text-align: justify;">Δουβλίνο 1985: Η Ιρλανδία αντιμετωπίζει οξεία οικονομικά προβλήματα, οι πολίτες φορολογούνται λυσσαλέα, η ανεργία είναι στα ύψη και πολλοί μεταναστεύουν.<br />
Ένα ζευγάρι που πλησιάζει τα 50, στα πρόθυρα διαζυγίου, ο Ρόμπερτ και η Πέννυ, κάνουν περικοπές στον οικογενειακό προυπολογισμό, αποφασίζοντας μεταξύ άλλων τη μετακίνηση των παιδιών τους, από ιδιωτικό σε δημόσιο σχολείο. Τα δυο τους αγόρια, ο μεγαλύτερος Μπρένταν και ο μικρότερος Κόνορ, ακούνε μετά μανίας μουσική. Ο Κόνορ εμφανίζεται στο νέο του σχολείο, αποφασισμένος να δημιουργήσει μια μπάντα. Θα βρει κιθαρίστα,μπασίστα,ντράμερ μέχρι και μάνατζερ Θα ερωτευτεί τη μεγαλύτερη του Ραφίνα, η οποία διακατέχεται από αμφιταλαντευόμενα συναισθήματα για αυτόν και θα του δώσει το καλλιτεχνικό υποκοριστικό &#8220;Κόσμο&#8221;. Το συγκρότημα ψάχνει το στίγμα του, όπως και τα δύο παιδιά, ο Κόνορ και η Ραφίνα, όπου το ρητό λάθη γονέων παιδεύουσι τέκνα, είναι πέρα για πέρα αληθινό.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Ιρλανδός σκηνοθέτης Τζον Κάρνεϊ, φτιάχνει εδώ, ίσως την καλύτερη του ταινία, συνεχίζοντας να γράφει ιστορίες περί έρωτα και μουσικής( Once, Παρ’το από την Αρχή).<br />
Η φωτογραφία του επενδύει στην μελαγχολία, υπαρκτό σύμπτωμα του ιρλανδικού λαού, ολόκληρη τη δεκαετία του ’80. Την ίδια στιγμή, προβάλλει τον υποκριτικό συντηρητισμό,( ιδίως του εκπαιδευτικού συστήματος), προσπαθώντας να ανακόψει την επιρροή των ινδαλμάτων στη νέα γενιά( ο Κόνορ εμφανίζεται στο σχολείο με ξανθιά τούφα, όπως του Μπόουι και τρώει το ξύλο της αρκούδας). Τα τραύματα και οι δυσάρεστες εκπλήξεις στο ψυχισμό των παιδιών από ένα οικογενειακό περιβάλλον πλήρους αποσύνθεσης, έχουν το ρόλο τους στο έργο, σε κάθε συνάντηση του Κόνορ με τη Ραφίνα, και βεβαίως είναι και αυτοβιογραφικές αναφορές του ίδιου του σκηνοθέτη.<br />
Το έργο θυμίζει τις ταινίες του Λινκλέιτερ,πολύ κοντά επίσης στο « Σχεδόν Διάσημοι» του Κάμερον Κρόου.</p>
<p style="text-align: justify;">Η μουσική έχει μια δαιμονιώδη δυναμική στο έργο, ενσωματωμένη πλήρως στη δεκαετία του ’80, δεν χρειαζόταν από την άλλη να παιχτεί κινηματογραφικά ολόκληρο το soundtrack, ως εκ τούτου ήταν περιττές κάποιες σκηνές, ιδίως προς το τέλος.</p>
<p style="text-align: center;">Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σαντάνς 2016.</p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/C_YqJ_aimkM" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
</div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/sing-_street_review-_screeneye/">Sing Street</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/sing-_street_review-_screeneye/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Αφιέρωμα στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό  Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας 2016</title>
		<link>https://screeneye.gr/afieroma-_sto-_festival-_venetias_-2016/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/afieroma-_sto-_festival-_venetias_-2016/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 27 Aug 2016 10:56:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Φεστιβάλ]]></category>
		<category><![CDATA[Φεστιβάλ Βενετίας 2016]]></category>
		<category><![CDATA[73 Φεστιβάλ Βενετίας]]></category>
		<category><![CDATA[home-slider]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=44417</guid>
		<description><![CDATA[<p>Από 31 Αυγούστου-10 Σεπτεμβρίου Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Δεν έλειπε</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/afieroma-_sto-_festival-_venetias_-2016/">Αφιέρωμα στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό  Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας 2016</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/Venezia73p.jpg" rel="lightbox[44417]"><img class="aligncenter size-full wp-image-44418" alt="Venezia73p" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/Venezia73p.jpg" width="801" height="264" /></a></p>
<h5 style="text-align: center;">Από 31 Αυγούστου-10 Σεπτεμβρίου</h5>
<p style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2741" style="text-align: justify;">Δεν έλειπε κανείς. Ήταν όλοι εκεί. Ο Ροσελίνι με την Ίνγκριντ, ο Μπέργκμαν με την Μπιοργκ, ο Φελίνι με τον Άντονι Κουίν και την Τζιουλιέτα Μασίνα, ο Χίτσκοκ με την Γκρέις Κέλι και με τον Τζέιμς Στιούαρτ, ο Κοκτώ, ο Καζάν, ο Ρενουάρ , ο Κουροσάβα, δηλαδή οι πρωτομάστορες της μεγάλης οθόνης, μαζεμένοι πλάι από τα μαγευτικά βενετσιάνικα κανάλια, στο παλαιότερο φεστιβάλ κινηματογράφου της Ευρώπης ( για την ιστορία το Φεστιβάλ Βενετίας ξεκίνησε το 1932 ως μέρος της Μπιενάλε, πρώτη ταινία που παίχτηκε το «Δόκτωρ Τζέκιλ» του Ρούμπεν Μαμούλιαν), μερικά χρόνια μετά το τέλος του Πολέμου, βάζοντας τα θεμέλια για τη χρυσή εποχή που ακολούθησε , τη δεκαετία του ’60.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2743" style="text-align: justify;">Το συγκεκριμένο κινηματογραφικό γεγονός, πέρασε μέσα από χίλια μύρια κύματα(αναβολές, ακυρώσεις, σκάνδαλα, οικονομικές δυσχέρειες, ανταγωνισμούς κυρίως με το Φεστιβάλ των  Καννών), εξακολουθεί όμως να χαίρει της εκτίμησης και της προτίμησης του κινηματογραφικού σιναφιού, όπως και η φετινή διοργάνωση, που δικαίως θεωρείται ως η πιο δελεαστική και ανταγωνιστική, τουλάχιστον των τελευταία δέκα χρόνων. Καθοδηγητής , ο προοδευτικός Καλλιτεχνικός Διευθυντής της, ο Αλμπέρτο Μπαρμπέρα, διευρύνοντας τους ορίζοντες της , προβάλλοντας περισσότερες ταινίες με πολιτικές και κοινωνικές αποχρώσεις, χωρίς ταυτόχρονα να στέλνει στον Καιάδα τις εμπορικές παραγωγές. Άλλωστε, οι πρόσφατες ταινίες που κέρδισαν το πιο σημαντικό Όσκαρ ( Birdman και Spotlight) πέρασαν πρώτα από το Λίντο. Φέτος στο 73ο Φεστιβάλ, θα προβληθούν 54 ταινίες, οι 20 από αυτές θα ριχθούν στη μάχη για το Χρυσό Λιοντάρι, το οποίο θα απονέμει ο Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Διαγωνιστικού Τμήματος, ο « American Beauty» σκηνοθέτης,  Σαμ Μέντεζ, συνεργαζόμενος με οκτώ ακόμη μέλη, ανάμεσά τους, είναι η Αμερικανίδα μουσικός Λόρι Άντερσον, η Γερμανίδα ηθοποιός Νίνα Χος και ο βραβευμένος σκηνοθέτης Τζόσουα Οπενχάιμερ.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2745"><span style="color: #000000;">Μετά από το « Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά το 2013, καμία άλλη ελληνική ταινία δεν επιλέχθηκε στο συγκεκριμένο τμήμα την τελευταία τριετία, φέτος δεν θα υπάρχει γενικότερα ελληνική συμμετοχή στο φεστιβάλ αυτό.</span></p>
<h3 id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2747"><span style="color: #993300;"> Ταινία Έναρξης &amp; το Ισχυρό Διαγωνιστικό</span></h3>
<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/lalaland-cover-art_0.jpg" rel="lightbox[44417]"><img class="aligncenter size-full wp-image-44419" alt="lalaland-cover-art_0" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/lalaland-cover-art_0.jpg" width="612" height="612" /></a></p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2749" style="text-align: justify;">Η ταινία έναρξης ανήκει σε έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ, τον 31 ετών <span style="color: #993300;">Ντάμιεν Σαζέλ,</span> εμφανιζόμενος πριν από δύο χρόνια από το πουθενά, προβάλλοντας στο Φεστιβάλ Σαντάνς ένα έργο βίαιης ενηλικίωσης ενός παθιασμένου και φιλόδοξου ντράμερ, το «Whiplash», που δικαίως κατέκτησε πλειάδα βραβείων. Η νέα του ιστορία, δεν είναι εντελώς διαφορετική. Η  μουσική είναι πανταχού παρούσα στην πορεία δύο ερωτευμένων- ονειροπόλων νέων, της Μία( που σερβίρει καφέδες αλλά θέλει να γίνει ηθοποιός) και του Σεμπαστιάν( τζαζίστας σε μπαρ τρίτης κατηγορίας) , διακαής τους πόθος, να κατακτήσουν τα όνειρα τους και να αναγνωριστούν.  Πρωταγωνιστούν, οι Ράιαν Γκόσλινγκ, Έμμα Στόουν, Τζ. Κ. Σίμονς.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2751" style="text-align: justify;">Το Χάρβαρντ έχει την τιμητική του, γιατί στο διαγωνιστικό τμήμα, συμμετέχει και ένας πρώην καθηγητής του, ο φιλόσοφος και μέγας σκηνοθέτης στα 70s, <span style="color: #993300;">Τέρενς Μάλικ</span>. Είναι αλήθεια πως οι πρόσφατες ταινίες του διάσημου Μάλικ, είναι αδιάφορες και δεν συγκρίνονται με τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Θα παρουσιάσει τώρα ένα ντοκιμαντέρ, το «Voyage of Time» το οποίο, όπως λέγεται θα θυμίζει σε πολλά το δικό του φιλμ «Το Δέντρο της Ζωής» του 2011. Θα είναι, όπως αναφέρεται «μια γιορτή της γης, παρουσιάζοντας συνολικά τον χρόνο, από τη γέννηση του σύμπαντος μέχρι το θάνατό του» και θα «εξετάζει όσα συνέβησαν ως προεργασία του θαύματος, που παρουσιάζεται μπροστά μας τώρα.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2753" style="text-align: justify;">Μία ακόμη μορφή του παγκόσμιου σινεμά, ο Γερμανός <span style="color: #993300;">Βιμ Βέντερς</span>, που σαφώς δεν διανύει τα πιο επιτυχημένα κινηματογραφικά του χρόνια, αλλά είναι έτοιμος για να μας εκπλήξει ευχάριστα, ετοίμασε, ένα καλοκαιρινό δράμα 97 λεπτών, στη γαλλική γλώσσα, το «The Beautiful Days of Aranjuez», για τις διαφορές και τα κοινά των δύο φύλων, πάνω στις σεξουαλικές εμπειρίες, τις αναμνήσεις στην παιδική ηλικία και τις αντιλήψεις για τη γυναικεία και αντρική φύση. Πρωταγωνιστούν οι Σόφι Σεφίν-Ρέντα Κατεμπ.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2755" style="text-align: justify;">Ο τρίτος μεγάλος σταρ της διαγωνιστικού τμήματος, είναι ο <span style="color: #993300;">Εμίρ Κουστουρίτσα</span>,΄ο οποίος επανεμφανίζεται -με ολοκληρωμένη μεγάλου μήκους-,   οκτώ χρόνια μετά από το ντοκιμαντέρ αφιέρωμα στον Μαραντόνα. Ο 62χρόνος Σέρβος σκηνοθέτης,  συνεργάζεται με τη Μόνικα Μπελούτσι  στο «On the Milky Road», ταινία χωρισμένη σε τρία κεφάλαια, που ακολουθεί έναν γαλατά πάνω σε ένα γαϊδουράκι, εν καιρώ πολέμου , προσπαθώντας να  παραδώσει το εμπόρευμα του, στους στρατιώτες. Η άφιξη στο χωριό μιας όμορφης Ιταλίδας, γυρίζει τη ζωή του ανάποδα.</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/jackie-NataliePortman.jpg" rel="lightbox[44417]"><img class="aligncenter  wp-image-44420" alt="jackie NataliePortman" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/jackie-NataliePortman.jpg" width="800" height="499" /></a></p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2759" style="text-align: justify;">Ακολουθούν σκηνοθέτες με λιγότερες περγαμηνές, μα υψηλότατου επιπέδου, όπως ο Χιλιανός δημιουργός  του « Nο», <span style="color: #993300;">Πάμπλο Λαρέν</span>, ανεβάζοντας τις απαιτήσεις με την αγγλόφωνη βιογραφία της πρώτης κυρίας των Η.Π.Α  Τζάκι Κένεντι και με κεντρικό πρόσωπο, την ηθοποιό  Νάταλι Πόρτμαν.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2761" style="text-align: justify;">Επίσης, ο φεστιβαλικός και εργασιομανής Γάλλος <span style="color: #993300;">Φρανσουά Οζόν</span>( 5χ2, Νέα και Όμορφη), θα είναι παρών στη μεγάλη διοργάνωση. Το  νέο του έργο λέγεται « Frantz», που τοποθετείται μετά το τέλος του Ά Παγκοσμίου Πολέμου και ακολουθεί μια γυναίκα που θρηνεί το θάνατο του αρραβωνιαστικού της. Η παρουσία ενός μυστηριώδους άντρα που επισκέπτεται τον τάφο του και αφήνει εκεί λουλούδια, δημιουργεί πολλές απορίες στην ηρωίδα, η οποία προσπαθεί να ξεδιαλύνει το μυστήριο.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2763" style="text-align: justify;">Ο Καναδός <span style="color: #993300;">Ντενί Βιλνέβ</span>( Μέσα από τις Φλόγες, Prisoners), έχει στα σκαριά αρκετά πρότζεκτ, ένα από αυτά, διεκδικεί το Χρυσό Λέοντα. Το έργο επιστημονικής φαντασίας  « Arrival»,  ακολουθεί μια έμπειρη γλωσσολόγο που της δίνεται μια σημαντική εργασία από τον στρατό, να επικοινωνήσει με ένα εξωγήινο σκάφος για να διαλευκάνει το λόγο άφιξής τους στη Γη. Πρωταγωνιστούν οι   Έιμι Άνταμς, ο Τζέρεμι Ρενέρ και ο Φόρεστ Γουίτακερ.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2765" style="text-align: justify;">Ο σχεδιαστής μόδας <span style="color: #993300;">Τομ Φορντ</span>, το 2009 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στη Βενετία, με το κοινωνικό και ερωτικό δράμα αναμνήσεων, το «A Single Man», που εξέπληξε κοινό και κριτικούς. Ο πολυτάλαντος δημιουργός, επανέρχεται επτά χρόνια μετά, έχοντας στις αποσκευές του τα « Νυκτόβια Ζώα», θρίλερ φαντασίας και εκδίκησης, με την Έιμι Άνταμς να πρωταγωνιστεί σε δεύτερη ταινία,  του διαγωνιστικού.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2767" style="text-align: justify;">Ο  <span style="color: #993300;">Ντέρεκ Σιανφράνς</span> επιλέγει τον  Μάικλ Φασμπέντερ και την Αλίσια Βικάντερ στο  “The light between oceans” ενσαρκώνοντας ένα νιόπαντρο ζευγάρι, τον Τομ και την Ίζαμπελ Σέρμπουρν, οι οποίοι φυλάνε το φάρο ενός απομονωμένου νησιού κοντά στις ακτές της Αυστραλίας. Όταν η θάλασσα θα  ξεβράσει έναν νεκρό άνδρα και ένα βρέφος δύο μηνών, το ζευγάρι θα βρεθεί αντιμέτωπο με ένα ηθικό δίλημμα.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2771" style="text-align: center;"><strong><a href="https://screeneye.gr/di%CE%B1gonistiko/">Όλες οι ταινίες του Διαγωνιστικού, εδώ</a></strong></p>
<h3></h3>
<h3><span style="color: #993300;">Το Παράλληλο και Εξίσου Δελεαστικό Πρόγραμμα</span></h3>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2775" style="text-align: justify;">Στις Εκτός Συναγωνισμού. ξεχωρίζει η παρουσία του Ιταλού <span style="color: #993300;">Πάολο Σορεντίνο</span>, αλλάζοντας –προσωρινά- ρότα και ένα χρόνο μετά από την « Νιότη», σκηνοθετεί μια σειρά δέκα τηλεοπτικών επεισοδίων, συνεργαζόμενος με τηλεοπτικά κανάλια από τη Μ. Βρετανία, την Ιταλία, Γαλλία και Η.Π.Α.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2777" style="text-align: justify;">Ο τίτλος της μίνι σειράς είναι « Ο Νεαρός Πάπας»( The Young Pope) και πρωταγωνιστούν οι Τζουντ Λο και Ντάιαν Κίτον. Το Φεστιβάλ Βενετίας συνηθίζει να εντάσσει στο πρόγραμμα του και κάποιες ιδιαίτερες σειρές, πάντα με κινηματογραφικό ενδιαφέρον, παρουσιάζοντας τη σειρά αυτή, σε 112 λεπτά( 2 επεισόδια).</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2779" style="text-align: justify;">Ο αγαπημένος Αυστριακός προβοκάτορας <span style="color: #993300;">Ούλριχ Ζάιντλ</span>, θα βρίσκεται στο Λίντο, κουβαλώντας το ντοκιμαντέρ « Σαφάρι», γυρισμένο στην Αφρική.</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2781" style="text-align: justify;">Στο συγκεκριμένο τμήμα,  τον πιο γκλάμουρ τόνο , θα τον δώσει ο Αμερικανός <span style="color: #993300;">Μελ Γκίμπσον</span>, στο βιογραφικό πολεμικό έργο «Hacksaw Ridge» και ο Καναδός γνωστός δημιουργός του   «Εξαιρετικού Κύριου Λαζάρ», ο  <span style="color: #993300;">Φιλίπ Φαλαρντό</span> , με το καινούριο του δημιούργημα, « Το κάθαρμα».</p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2785" style="text-align: center;"><strong><a href="https://screeneye.gr/ektos-sinagonismou/">Όλες οι Εκτός Συναγωνισμού ταινίες, εδώ</a></strong></p>
<p id="yui_3_16_0_ym19_1_1472292407815_2791" style="text-align: justify;">Η διοργάνωση θα τιμήσει με βραβείο συνολικής προσφοράς τους στην 7η τέχνη, το Γάλλο ηθοποιό <span style="color: #993300;">Ζαν Πολ Μπελμοντό</span> και τον Πολωνό σκηνοθέτη <span style="color: #993300;">Τζέρι Σκολιμόφσκι. </span>Επίσης θα προβληθεί ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα στο σπουδαίο Ιρανό σκηνοθέτη <span style="color: #993300;">Αμπάς Κιαροστάμι</span>, που μας άφησε πρόσφατα.</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/afieroma-_sto-_festival-_venetias_-2016/">Αφιέρωμα στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό  Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας 2016</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/afieroma-_sto-_festival-_venetias_-2016/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Cafe Society</title>
		<link>https://screeneye.gr/cafe-society/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/cafe-society/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 23 Aug 2016 21:23:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Café Society]]></category>
		<category><![CDATA[Γούντι Άλεν]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>
		<category><![CDATA[Κριτική]]></category>
		<category><![CDATA[Πρεμιέρα]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=44198</guid>
		<description><![CDATA[<p>Το « Café Society» είναι όλα αυτά, τα επαναλαμβανόμενα, μα αρκούντως γοητευτικά, με τους γνώριμους οξυδερκείς διαλόγους, πλαισιωμένο σχεδόν σε όλες τις σκηνές του, με τις αγαπημένες του τζαζ μουσικές,αρμονικά δεμένες στη δεκαετία του ’30, δηλαδή εκεί που τοποθετείται χρονικά η πλοκή του έργου</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/cafe-society/">Cafe Society</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafesociety_poster_by_pawjanka-da0cm1p.jpg" rel="lightbox[44198]"><img class="aligncenter  wp-image-44199" alt="cafesociety_poster_by_pawjanka-da0cm1p" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafesociety_poster_by_pawjanka-da0cm1p.jpg" width="717" height="507" /></a></p>
<p style="text-align: center;">Ρομαντική κωμωδία, 96′,Η.Π.Α 2016</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Τίτλος: Cafe Society</p>
<p style="text-align: center;">Γλώσσα: Αγγλικά, Διανομή: Odeon</p>
<p style="text-align: center;">Του Γούντι Άλεν</p>
<p style="text-align: center;">Με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ, Κρίστεν Στιούαρτ, Στιβ Καρέλ, Μπλέικ Λάιβλι</p>
<p>Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Η ικανότητα του Γούντι Άλεν να κάνει ταινίες που να μοιάζουν ίδιες αλλά ταυτόχρονα να είναι και διαφορετικές, αφήνοντας -σχεδόν πάντα- την αίσθηση πως αυτό που βλέπει το κοινό, δεν είναι σίγουρα για τα σκουπίδια, σπανίζει και επιβεβαιώνει τον ιδιοφυή του νου και το γεγονός πως πρόκειται για έναν τεχνίτη του κινηματογραφικού μέσου, που ανακαλύπτει τους ιδανικούς και νευρικούς ήρωες των ιστοριών του, αναδημιουργεί από την αρχή, τη δική του κοσμοθεωρία για το χρήμα, για τους Εβραίους, για τις ερωτικές σχέσεις, για τις «τρομερές αλήθειες» των κρυμμένων επιθυμιών, για το γάμο και βεβαίως για τον εθισμό των σύγχρονων αστών στις λάθος επιλογές.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society_0.jpg" rel="lightbox[44198]"><img class="aligncenter size-full wp-image-44200" alt="cafe-society_0" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society_0.jpg" width="612" height="380" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Το « Café Society» είναι όλα αυτά, τα επαναλαμβανόμενα, μα αρκούντως γοητευτικά, με τους γνώριμους οξυδερκείς διαλόγους, πλαισιωμένο σχεδόν σε όλες τις σκηνές του, με τις αγαπημένες του τζαζ μουσικές,αρμονικά δεμένες στη δεκαετία του ’30, δηλαδή εκεί που τοποθετείται χρονικά η πλοκή του έργου.</p>
<p style="text-align: justify;">Σε μια πενταμελή εβραϊκή οικογένεια της Νέας Υόρκης, ο μεγαλύτερος γιος μπλέκει με τον υπόκοσμο, η αδερφή του παντρεύεται έναν κομμουνιστή, ο τρίτος -και το κεντρικό πρόσωπο του έργου-, ο Μπόμπι, μαζεύει την πραμάτεια του και σαν άλλος «Χατζηχρήστος» ψάχνει τον πλούσιο θείο,για να του βρει δουλειά.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Φιλ Στερν λύνει και δένει σε στούντιο του Χόλιγουντ. Ο νεαρός Μπόμπι με τα πολλά, θα μπει στο μαγικό κόσμο του σινεμά και θα ερωτευτεί την «ξεναγό» του, τη Βερόνικα ή Βόνι, που είναι γραμματέας του παντρεμένου θείου του… και ερωμένη του. Οι ελπίδες του νεαρού για να την κατακτήσει διαλύονται με μιας, γυρίζει στην Νέα Υόρκη και μαζί με τον γκάγκστερ αδερφό του, ανοίγουν το πολυτελές « Café Society».</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society-movie-clip-phil-takes-phone-call-15441-large.jpg" rel="lightbox[44198]"><img class="aligncenter size-large wp-image-44201" alt="cafe-society-movie-clip---phil-takes-phone-call-15441-large" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society-movie-clip-phil-takes-phone-call-15441-large-1024x576.jpg" width="650" height="365" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Ο 81χρόνος σκηνοθέτης –όπως το συνηθίζει- συσχετίζει και υποβοηθά την εσωτερική δράση με την εξωτερική αφήγηση, κρατώντας ο ίδιος το ρόλο του αφηγητή, έχοντας να ξεπεράσει- για μια ακόμη φορά-έναν υπαρκτό σκόπελο, δηλαδή τη διαχείριση περίπου 100 χαρακτήρων « επί σκηνής». Και τα καταφέρνει, επενδύοντας σαφώς στα πρόσωπα που αποτελούν την τριγωνική σχέση( πρωτίστως στον Μπόμπι), αλλά και σε ένα τέταρτο, τη μετέπειτα σύζυγο του, που τη λένε επίσης Βερόνικα. Στον κόσμο του Άλεν, οι προσωπικές τραγωδίες έχουν στοιχείο αρχαιοελληνικό, έτσι και εδώ, υπάρχει η κοινή μοίρα των τεσσάρων, να πορευτούν στο υπόλοιπο μέρος της ζωής τους, κουβαλώντας άλυτες προσωπικές παθογένειες. Ο Μπόμπι θα αυταπατάται, πως η βελτίωση του κοινωνικού του στάτους και το « φαίνεσθαι» του ευτυχισμένου του γάμου, θα τον κάνει πιο δυνατό στα μάτια του άκαρπου του έρωτα. Όμως και ο πόθος του, δηλαδή η Βόνι, θα κυριευέται ( όπως φαίνεται στην πορεία του έργου) με το αίσθημα του  ανικανοποίητου, με τον Φιλ Στερν να της καλύπτει μόνο μια άνετη και λαμπερή ζωή. Τραγικό πρόσωπο και η νυν σύζυγός του, θυμίζοντας μας, το ρόλο της Κέιτ Μπλάνσετ στο “Θλιμμένη Τζάσμιν”( τυχαίο; η 29χρόνη Μπλέικ Λάιβλι φέρνει κάτι από την Μπλάνσετ), ένας εύθραυστος χαρακτήρας, συναισθηματικά ανασφαλής, που αποδέχεται τη δεύτερη θέση, που της επιφυλάσσει και ο δεύτερος σύζυγος της .</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society-blake-lively.jpg" rel="lightbox[44198]"><img class="aligncenter size-large wp-image-44202" alt="wasp2015_day_14-0220.CR2" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/08/cafe-society-blake-lively-1024x682.jpg" width="650" height="432" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Το φετινό alter ego του Άλεν , o Τζέσι Άιζενμπεργκ απελευθέρωσε τις πλούσιες ικανότητες του και αποκρυπτογράφησε όλους τους κώδικες, μιας κατά τα λοιπά- γνώριμης περσόνας. Δικαίωσε τον σκηνοθέτη η αντικατάσταση του Μπρους Γουίλις με τον Στιβ Καρέλ, στο ρόλο του θείου Στερν, αποδεικνύοντας, πως αργά ή γρήγορα ο πρωταγωνιστής του «Foxcatcher», τα μεγάλα βραβεία θα τα πάρει. Σαγηνευτική η Κρίστεν Στιούαρτ, σε ένα ρόλο σεναρίου, που ίσως ήταν λιγότερο πλούσιος από το αναμενόμενο.</p>
<p style="text-align: justify;">Το έργο έχει και τις βολικές του αφέλειες και τις βραδυπορίες, λίγο πριν αποκαλυφθούν οι «κρυφοί» έρωτες.</p>
<p style="text-align: justify;">« Έπρεπε να είχα βγει στη σύνταξη, αλλά όσο μου δίνουν χρήματα, εγώ θα γυρίζω ταινίες» είπε από τις Κάννες ο Γούντι Άλεν για το γεγονός , πως κάθε χρόνο από το 1969 διανέμεται και μια δικιά του ταινία.</p>
<p style="text-align: justify;">« Το Café Society δεν είναι βγαλμένο από τη φαντασία του σεναριογράφου και σκηνοθέτη, ήταν τζαζ και μπλουζ μπαρ από τη δεκαετία του ’30 στη Νέα Υόρκη».</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">Το &#8221; Cafe Society&#8221; από 25 Αυγούστου στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/7jfi64Bg-Ws" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: center;">
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/cafe-society/">Cafe Society</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/cafe-society/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Η Γη της Επαγγελίας(Ρετρό)</title>
		<link>https://screeneye.gr/i-gi-tis-epangeliasr_-review_-2016/</link>
		<comments>https://screeneye.gr/i-gi-tis-epangeliasr_-review_-2016/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 08 Jun 2016 10:38:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Κριτικές]]></category>
		<category><![CDATA[Αντρέι Βάιντα]]></category>
		<category><![CDATA[Η Γη της Επαγγελίας]]></category>
		<category><![CDATA[Ιάκωβος Γωγάκης]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://screeneye.gr/?p=42305</guid>
		<description><![CDATA[<p>Ο Αντρέι Βάιντα το 1974 πλάθει ένα συγκλονιστικό φιλμ, ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, για την ασημαντότητα των πάσης φύσεως σχέσεων, για τη ζωώδη ανθρώπινη συμπεριφορά μπροστά στην εξουσία και τη μανία για την απόκτηση των υλικών αγαθών</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/i-gi-tis-epangeliasr_-review_-2016/">Η Γη της Επαγγελίας(Ρετρό)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/Promised-Land_Marek-Freudenreich__Poland-1975.jpg" rel="lightbox[42305]"><img class="aligncenter size-full wp-image-42306" alt="Promised-Land_Marek-Freudenreich__Poland-1975" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/Promised-Land_Marek-Freudenreich__Poland-1975.jpg" width="450" height="641" /></a></p>
<p>&nbsp;</p>
<p style="text-align: center;">Δράμα, 180&#8242;, Πολωνία 1974</p>
<p style="text-align: center;">Πρωτότυπος Tίτλος: The Promised Land Γλώσσα: Γερμανικά, Ρωσικά, Πολωνικά Διανομή New Star</p>
<p style="text-align: center;">Του Αντρέι Βάιντα</p>
<p style="text-align: center;">Με τους Ντανιέλ Ολμπρίνσκι, Βοίτσιεχ Πσόνιακ, Αντρέι Σεβεριν, Άννα Νερεμπέσκα</p>
<p style="text-align: justify;">Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης</p>
<p style="text-align: justify;">Η «Γη της Επαγγελίας» αποτελεί το πιο αδικημένο έργο του πρωτομάστορα του Πολωνικού σινεμά Αντρέι Βάιντα, έχοντας το 1974 ως βοηθό σκηνοθέτη, τον πρόσφατα αποθανόντα Αντρέι Ζουλάφσκι. Μία επική ταινία τριών ωρών, η οποία λογοκρίθηκε και δέχθηκε επεξεργασία στο μοντάζ( μεταξύ των αλλαγών που έγιναν, κόπηκαν και οι ερωτικές σκηνές της ηθοποιού Καλίνα Τζετρούσικ) και περιορίζεται στις δύο ώρες και δέκα οκτώ λεπτά, η σημασία της και η τεχνική αρτιότητα της θυμίζει τα προγενέστερα αριστουργήματα του Βάιντα, όπως ήταν το «Στάχτες και Διαμάντια», «Αθώοι Μάγοι» και το μεταγενέστερο «Άνθρωπος από Μάρμαρο». Αδικημένη , από τη στιγμή που κέρδισε μια οσκαρική υποψηφιότητα, αλλά οι Αμερικάνοι διανομείς αρνήθηκαν να την προβάλουν στους κινηματογράφους, εξαιτίας της έντονης κριτικής στο καπιταλιστικό μοντέλο, σε μια εποχή, όπου ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν σε έξαρση και βρήκαν τη δικαιολογία της «αντισημιτικής» προπαγάνδας. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και ευρωπαίοι διανομείς. Η ευρεία αναγνώριση αυτού του -για χρόνια- κρυφού αριστουργήματος έγινε το 2000 όταν κυκλοφόρησε σε ντίβιντι.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/roz57222981.jpg" rel="lightbox[42305]"><img class="aligncenter size-full wp-image-42310" alt="roz57222981" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/roz57222981.jpg" width="625" height="350" /></a><br />
Ο Βάιντα αγάπησε το ομώνυμο βιβλίο του νομπελίστα Βλαντίσλαφ Σ. Ρέιμοντ του 1897, μεταφέροντάς το στη μεγάλη οθόνη, για δεύτερη φορά, η πρώτη κινηματογραφική προσαρμογή αυτού του βιβλίου έγινε το 1927, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Χέρτζ και Ζμπιγκνιου Γκνιαζτοφσκι.<br />
Η ιστορία εξελίσσεται κατά τα πρώτα, πρώιμα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης, στις αρχές του 19ου αιώνα, στη πόλη Λοτζ της Πολωνίας.<br />
Είναι η ιστορία τριών ανιδιοτελών και οραματιστών νέων, που αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα εργοστάσιο, θυμίζοντάς μας του στίχους του Νεγρεπόντη « ο Μπράουν ο Φίσερ κι ο Κράφτ αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ».</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/ziemia-obiecana1.jpg" rel="lightbox[42305]"><img class="aligncenter size-large wp-image-42309" alt="ziemia-obiecana1" src="https://screeneye.gr/wp-content/uploads/2016/06/ziemia-obiecana1.jpg" width="620" height="481" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Τα χέρια των εργατών βάζουν μπροστά τις μηχανές και το χρήμα αρχίζει να ρέει και το όνειρό τους γίνεται πραγματικότητα. Υπάρχει τίμημα σε όλο αυτό. Η ηθική κατάπτωση τους, ο κυνισμός τους και τα ψέματα που αρχίζουν να λένε…ακόμα και σε ερωμένες, στο βωμό του χρήματος και της δόξας.</p>
<p style="text-align: justify;">Ο Αντρέι Βάιντα πλάθει ένα συγκλονιστικό φιλμ, ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, για την ασημαντότητα των πάσης φύσεως σχέσεων, για τη ζωώδη ανθρώπινη συμπεριφορά μπροστά στην εξουσία και τη μανία για την απόκτηση των υλικών αγαθών. Η ομιχλώδης εικόνα από το Λοτζ έχει τη σημασία της, ένα όμορφο και γαλήνιο μέρος που μετατρέπεται σε κολαστήριο, εκεί μέσα ξεδιπλώνεται η ανηθικότητα και η αδικία. Σπάνια μπορεί κανείς να δει μια ταινία εποχής, πιστή αναπαράσταση εκείνων των χρόνων. Κι όμως « Η Γη της Επαγγελίας», μας τοποθετεί χωρίς ίχνος υπερβολής στο 19ο αιώνα. Η μεγάλη σχολή των Πολωνών ηθοποιών είναι παρούσα στο αριστούργημα του Βάιντα, όπως και ο εξαιρετικός συνθέτης Βόιτσεκ Κίλαρ.</p>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #993300;">&#8220;Η Γη της Επαγγελίας&#8221; από 9 Ιουνίου στους κινηματογράφους σε διανομή New Star</span></p>
<div style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/y1lV78Xkpsk" height="315" width="560" allowfullscreen="" frameborder="0"></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr/i-gi-tis-epangeliasr_-review_-2016/">Η Γη της Επαγγελίας(Ρετρό)</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://screeneye.gr">screeneye.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://screeneye.gr/i-gi-tis-epangeliasr_-review_-2016/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
