Ευαίσθητη ταινία κοινωνικού ρεαλισμού από τη Βραζιλία, που φωτίζει τις διαφορές μεταξύ των κοινωνικών τάξεων της χώρας, μέσα από το φακό μιας οικιακής βοηθού. Μαρξιστική προσέγγιση, ακρίβεια στην σύνθεση των αντίθετων κόσμων και μια αξεπέραστη ερμηνεία από την Ρεγγίνα Κασέ
Διαβάστε Περισσότερα...
Η «Λαμπεντούζα» των λιγοστών μονίμων κατοίκων και των εκατοντάδων χιλιάδων πρόσφυγων, στο προσκήνιο του βραβευμένου στο Βερολίνο με τη Χρυσή Άρκτο Τζιανφράνκο Ρόσι. Ντοκιμαντέρ περιγραφικό και βαθιά ανθρώπινο. Απουσιάζει μια πολύπλευρη καυστική ματιά για το τεραστίων διαστάσεων ζήτημα
Διαβάστε Περισσότερα...
Η Πάουλα Ορτίθ κρατάει το λυρικό κείμενο του Λόρκα, όμως η θεατρικότητα επικαλύπτει την εικόνα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί το έργο στην ολότητα του να επικοινωνήσει και να αλληλεπιδράσει με το κινηματογραφικό κοινό. Το έργο διασώζεται από την ερμηνευτική δεινότητα των ικανών παλαιών και νέων ισπανών ηθοποιών
Διαβάστε Περισσότερα...
Ταινία μινιμαλιστικής τεχνοτροπίας, άκρως ατμοσφαιρική, που διεισδύει στα άδυτα του πεντηκονταετούς Κολομβιανού εμφύλιου πολέμου κι ένας βαθύς προβληματισμός για τα παιδιά-θύματα της παράλογης βίας
Διαβάστε Περισσότερα...
Φύλο, ισότητα και σεξουαλική ταυτότητα, η προμετωπίδα της πρωτοεμφανιζόμενης Ιταλίδας Λάουρα Μπισπούρι, που επιλέγει να σκηνοθετήσει το ομώνυμο μυθιστόρημα της Ελβίρα Ντόουνς
Διαβάστε Περισσότερα...
Μια απλή σεναριακή κατασκευή του Σύλλα Τζουμέρκα και του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου μετατρέπεται από τον τελευταίο σε ψυχολογικό θρίλερ επιδέξια σκηνοθετημένο και με ερμηνείες αξιοπρόσεχτες κάτω από τον Αυγουστιάτικο ήλιο της Αντιπάρου
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο διακεκριμένος Ρώσος σκηνοθέτης Αλεξάντερ Σοκούροφ, πλάθει μια ιστορία για τη σημασία των τεχνών στη διατήρηση της εθνικής κληρονομιάς των λαών και τοποθετεί σαν κεντρικό του θέμα, το Μουσείο του Λούβρου, την περίοδο που έπεσε στα χέρια των Γερμανών, κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Διαβάστε Περισσότερα...
Συνέντευξη στον Ιάκωβο Γωγάκη Κάπως αυτονομημένη από τις δύο προηγούμενες
Διαβάστε Περισσότερα...
Πολιτικό ντοκιμαντέρ αποτύπωσης των απρόβλεπτων εργασιακών συνθηκών στη σύγχρονη Ελλάδα και την αμεσοδημοκρατική πρακτική της συλλογικής αυτοδιαχείρισης, έχοντας ως παράδειγμα το εργοστάσιο της ΒΙΟ. ΜΕ στη Θεσσαλονίκη
Διαβάστε Περισσότερα...
Μπροστά στο ταριχευμένο σώμα της Εβίτα Περόν, ο συμπατριώτης της Πάμπλο Αγουέρο καταθέτει τη δική του αλήθεια για το σύμβολο των καταπιεσμένων Αργεντίνων ντεσκαμισάντος σε μια περίοδο που ξεκινά από το θάνατό της το 1952 μέχρι την οριστική της ταφή το 1976
Διαβάστε Περισσότερα...