Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης
«Πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία κρύβεται ένα έγκλημα», είχε πει κάποτε ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ και είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, η άποψή του –ενίοτε- επιβεβαιώνεται.
Στον κόσμο της πρωτοκλασάτης μόδας, οι προσωπικές τραγωδίες είναι συνυφασμένες με το χρήμα και με την ακόρεστη επιθυμία για δόξα.
Η δολοφονία του Τζιάνι Βερσάτσε το 1997, μπορεί να μην συνδέεται ξεκάθαρα με τη διαπίστωσή μας, μα η εκτέλεση
του Μαουρίτσιο Γκούτσι -δύο χρόνια προηγουμένως- επιβεβαιώνει τον άτυπο κανόνα.
Οι τρεις σφαίρες που τον γάζωσαν , ήταν το επιστέγασμα της θλιβερής κατάληξης του Μαουρίτσιο , ως αποτέλεσμα των τραγικών λαθών ολόκληρης της οικογένειας του οίκου Γκούτσι και της προσωπικής ατζέντας που ακολούθησαν τα μέλη της , ξεκινώντας από τον πατέρα του (Ροδόλφο), τον θείο του(Άλντο), τον ξάδελφο του ( Πάολο),για να πληρώσει το τίμημα , από τον – επί πληρωμή- εκτελεστή, που είχε προσλάβει η πρώην σύζυγός του, η Πατρίτσια Ρετζιάνι.
Οι οικογενειακές δολοπλοκίες, η άνοδος και η πτώση των Γκούτσι, απασχόλησε το Χόλιγουντ ήδη από τα τέλη του ’90, με τη δημοσιοποίηση από τον Μάρτιν Σκορσέζε, της επιθυμίας του, ο βίος και η πολιτεία των Γκούτσι, να πάρει σάρκα και οστά.
Η φυλακισμένη Πατρίτσια και οι κόρες της, μπλόκαραν τα σχέδια του διάσημου Αμερικανού σκηνοθέτη, μπλόκαραν και τα σχέδια του Βρετανού  Ρίντλεϊ Σκοτ,   να αναλάβει την κινηματογραφική μεταφορά, το 2007.
Η υπομονή του Σκοτ κράτησε 13 χρόνια.
Επανήλθε δριμύτερος.
Εμπνεύστηκε την ταινία από το ομώνυμο βιβλίο της Σαρα Γκέι Φόρντεν και παρουσίασε -χωρίς ίχνος υπερβολής- τις όμορφες στιγμές του ζεύγους( τη δεκαετία του ‘70), τις τρομερές εντάσεις ( 80s)μέχρι το αιματηρό γεγονός του 1995.
Ο σκηνοθέτης, αν και βαδίζει πάνω στα 84 του χρόνια, βρίσκεται σε μεγάλα κέφια.
Βυθίζει το κοινό σε μια ατμόσφαιρα απαράμιλλης κομψότητας, σικ αισθητικής , που συνάδει με την φινέτσα των Γκούτσι, όπως επίσης και με τον ηθικό και οικονομικό ξεπεσμό τους, ενώ ο βασικός άξονας της αφήγησης , περιστρέφεται γύρω από τα δύο κεντρικά πρόσωπα.
Ορθά, αποκρύπτει τις αληθινές προθέσεις της Πατρίτσια, αλλά αφήνει επί μακρόν να αιωρείται στην ατμόσφαιρα, ότι μπορεί, κάπου-κάποτε, να αγάπησε αληθινά τον σύντροφό της.
Εξίσου έξυπνα δε, την αποκαθήλωσε, παρουσιάζοντας ένα διαφορετικό πρόσωπο, τυχοδιωκτικό, ανελέητο, αηδιαστικό- επί πτωμάτων- φιλόδοξο.
Ούτε όμως και τον Μαουρίτσιο, τον παρουσίασε ως αθώα περιστερά.
Στην σύγχρονη σαιξπηρική τραγωδία, περιλαμβάνεται και ο θείος του Μαουρίτσιο, ο Άλντο , ο φυσικός ηγέτη του οίκου, που κατέχει την παραδοσιακή ρομαντική σκέψη για το παρόν και το μέλλον της εταιρίας, ο οποίος ακολούθησε τις συμβουλές του δικού του πατέρα, αλλά ο διάδοχός του Άλντο, ο Πάολο, αποδεικνύεται ανίκανος να ακολουθήσει τα βήματά του.
Η νομή της εξουσίας και του χρήματος δεν εμποδίζει πατέρα και γιο να αναμετρηθούν μέχρι εσχάτων.
Ο Ρίντλεϊ Σκοτ , εξοβελίζει όλους τους χαρακτήρες που κρατούν τα ηνία του θρυλικού οίκου και διαβαθμίζει τις ευθύνες τους. Δημιουργεί ένα στιβαρό έργο για τις ακόρεστες επιθυμίες, για τα πάθη, για το χρήμα, για το κύρος, για τον ηθικό ξεπεσμό.
Η Λέιντι Γκάγκα, είναι αγνώριστη αλλά και ασυναγώνιστη, ως η διπρόσωπη διάβολο-γυναίκα (Πατρίτσια), ο Άνταμ Ντράιβερ( Μαουρίτσιο) αποδεικνύει ότι είναι καλοδουλεμένος ηθοποιός για οποιονδήποτε ρόλο, ο Αλ Πατσίνο( Άλντο) γέρασε, διατηρείται όμως ακμαίος, δυνατός και υποκριτικά σαγηνευτικός.

The post Ο Οίκος Gucci appeared first on screeneye.gr.

1. Χαμένος Παράδεισος

Θρίλερ,  120′, Γαλλία/Ισπανία/ Βέλγιο/Παναμάς 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Escobar: Paradise Lost/Paradise Lost

Γλώσσα: Αγγλικά/ Ισπανικά

Του  Αντρέα Ντι Στέφανο

Με τους  Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Τζος Χάτσερσον, Κλαούντια Τράισακ, Μπρέιντι Κορμπέ, Κάρλος Μπαρδέμ, Άνα Ζιραρντό Μοντάζ Μέριλιν Μοντιέ

ΠΛΟΚΗ

Ο Νικ θεωρεί ότι έχει βρει τον επί γης παράδεισο όταν φτάνει στην Κολομβία, εκεί όπου έχει μετακομίσει ήδη ο αδερφός του. Τιρκουάζ λίμνες, κατάλευκες αμμουδιές, τέλεια κύματα – όλα μοιάζουν όνειρο για τον νεαρό Καναδό σέρφερ, ειδικά όταν συναντά τη Μαρία, μία πανέμορφη νεαρή Κολομβιανή, την οποία ερωτεύεται παράφορα. Ο πρώτος καιρός περνά ειδυλλιακά, μέχρι που η Μαρία τον συστήνει στον θείο της: τον θρυλικό έμπορο ναρκωτικών, Πάμπλο Εσκομπάρ.

Σιγά-σιγά, ο Νικ θα μπει όλο και πιο βαθιά στην τεράστια εγκληματική οργάνωση του Εσκομπάρ, η δεσποτική αλλά και χαρισματική προσωπικότητα του οποίου ελέγχει τους πάντες γύρω του. Θα μπορέσει να ξεφύγει από τα φονικά δίχτυα του καρτέλ όταν πια η κατάσταση εκτροχιαστεί.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο Ιταλός Αντρέα Ντι Στέφανο, επιστρατεύοντας για δέλεαρ μια φανταστική  αλλά αποτυπωμένη αδέξια ιστορία αγάπης, χρησιμοποιώντας όμως  αποτελεσματικά το μοτίβο κάποιων εξαιρετικών ταινιών θρίλερ και επιβίωσης, στον Χαμένο του Παράδεισο, που παραπέμπει στο ομότιτλο έπος του Άγγλου λογοτέχνη Τζον Μίλτον,  θα  φωτίσει  με ρεαλισμό, την ταραχώδη περίοδο, λίγο πριν συλληφθεί το 1991 στην κόλαση της Κολομβίας,   ο νούμερο 1 έμπορος ναρκωτικών, Πάμπλο Εσκομπάρ , περιγράφοντας ταυτόχρονα τις επιπτώσεις από τις παράνομες του ενέργειες, στο οικογενειακό του περιβάλλον και σε ολόκληρη τη χώρα, έχοντας ταυτόχρονα και φανατικούς υποστηρικτές. Μορφή της ταινίας, ο αγνώριστος , πληθωρικός και  τρομακτικός εδώ, Μπενίτσιο Ντελ Τόρο,  σε ρόλο που δεν θα μπορούσαμε να τον φανταστούμε, μα του ταιριάζει γάντι.

Ο Ντι Στέφανο, επιλέγει ορθά να τοποθετήσει στο κάδρο, ως  ίσος προς ίσον τον Καναδό σέρφερ Νικ και τον Εσκομπάρ, με τον πρώτο να  «αυτοεγκλωβίζεται» στο κακόφημο Μεδεγίν  της Κολομβίας το ‘83, όταν ερωτεύεται στις καλοκαιρινές του διακοπές, την ανιψιά του διαβόητου μαφιόζου. Η ταινία εξελίσσεται σαν το  «Εξπρές του Μεσονυκτίου», από τη στιγμή που ο αδίστακτος ναρκοβαρόνος αποφασίζει να  βγάλει από τη μέση  τον νεαρό πρωταγωνιστή, εκδικούμενος με αυτό τον τρόπο την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που ζήτησε από τις αρχές “ την κεφαλήν του επί πίνακι”.

Στο έργο ξοδεύονται ουκ ολίγα κινηματογραφικά λεπτά, στα επουσιώδη και στα διαδικαστικά της γνωριμίας του Νικ με τη Μαρία, αλλά ακόμα και σε αυτό το κομμάτι, η  δομή του σεναρίου είναι ελλιπή και πρόδηλα μη πειστική.  Πόσο γρήγορα γνωρίστηκαν, ερωτοχτυπήθηκαν, μα ομιλούν τυπικά, με τον θεατή να εισπράττει μια ακατανόητη μεταξύ τους απόσταση, ένα ειδύλλιο που δεν απογειώνεται.

Αντίθετα, η ταινία μαγνητίζει με τον φόβο και τον τρόμο που προκαλεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα  η απειλητική φυσιογνωμία του Πάμπλο Εσκομπάρ, όταν είναι παρών στο πλάνο, ή ακόμα και ωσεί παρών, παρότι ο σκηνοθέτης δεν εξετάζει ενδελεχώς την πολύπλευρη προσωπικότητα του( από τις παράνομες δραστηριότητες του χρηματοδότησε νοσοκομεία και σχολεία),  δείχνοντας όμως τις απόψεις του για τον θεσμό της οικογένειας( τις οποίες στο πρόσωπο του Νικ τις αναιρεί), τη σχέση του με τον λαό (μοιράζοντας τους χρήματα εκ του πονηρού ) και με τη θρησκεία( στηριζόμενος  στην ίδια λογική των κινηματογραφικών  γκάνγκστερ του Κόπολα και του Σκορτσέζε).

Πέρα απ’ όλα αυτά, η ταινία του Ντι Στέφανο υπονοεί απερίφραστα, ότι η Κολομβία δεν ήταν στα χρόνια του Εσκομπάρ ο χαμένος παράδεισος του κόσμου, αφήνει να εννοηθεί ότι εξακολουθεί να είναι και να μαστίζεται από τις  πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και ηθικές ασθένειες,  του παρελθόντος της. Ι.Γ

Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΤΟΥ SCREENEYE

The post Πρεμιέρες… από 21 Μαΐου appeared first on screeneye.gr.

Δράμα/ Κωμωδία, 106′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Danny Collins

Γλώσσα: Αγγλικά

Του Νταν Φόγκελμάν

Με τους Αλ Πατσίνο, Ανέτ Μπένινγκ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Μπόμπι Καναβάλε, Νταν Φόγκελμαν, Τζένιφερ Γκάρνερ

Η ταινία σηματοδοτεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Αμερικανού σεναριογράφου Νταν Φόγκελμάν, πυροδοτούμενη από ένα υπαρκτό συμβάν, το γράμμα του Τζον Λένον το 1971 προς τον ταλαντούχο συμπατριώτη του μουσικό Στιβ Τίλστον, με το θρυλικό “σκαθάρι” να ανιχνεύει τις προθέσεις του άγνωστου δημιουργού, για κάποιου είδους μεταξύ τους συνεργασία. Το γράμμα έφτασε στον παραλήπτη 34 χρόνια αργότερα, στερώντας του τη φήμη, ίσως και μια μεγάλη καριέρα. Ο Νταν Φόγκελμάν αναζωογονεί αυτό το γεγονός, αφήνει τη φαντασία του να οργιάσει, αντικαθιστά τον Τίλστον και σκαρφίζεται τον νάρκισσο ροκά, ονόματι…Ντάνι Κόλινς.

Στην εναρκτήρια αλλά και στην τελευταία σκηνή, που μας θύμισαν το “Σχεδόν Διάσημοι” του Κάμερον Κρόου, βλέπουμε τον ήρωα μας στην παιδική του ηλικία, σε μια συνάντηση με έναν από τους φημισμένους μουσικοκριτικούς της Βρετανίας, που ψάχνει προικισμένα εκκολαπτόμενα ταλέντα. Τέσσερις δεκαετίες μετά, ο “σταυροφορεμένος” βαψομαλλιάς Ντάνι Κόλινς( Αλ Πατσίνο), είναι πλούσιος, είναι άσωτος, είναι αλαζών, είναι ο ορισμός του “sex drugs and rock n roll”. Τρεις φορές παντρεμένος, ζει τώρα σε έπαυλη με μια μικρή μπίμπο χαζοβιόλα και με το συναυλιακό του κοινό, όλα αυτά τα χρόνια, να είναι το ίδιο. Η καθημερινότητα του διαταράσσεται, από το γράμμα που θα του δώσει ο ατζέντης του (  Κρίστοφερ Πλάμερ), γραμμένο από τον Τζον Λένον. Υπαρξιακές ανησυχίες αρχίζουν να τον ζώνουν. Αποφασίζει να κάνει στροφή 180 μοιρών και να ψάξει να βρει στο Νιου Τζέρσεϊ το χαμένο του παιδί , ο καρπός μιας εφήμερης σχέσης του, ταυτόχρονα αναζητώντας νέους έρωτες…στα κυβικά του,  αρχής γενομένης από την υπεύθυνη του ξενοδοχείου που διαμένει(Ανέτ Μπένινγκ).

Είναι το είδος της ταινίας που κινείται εντός των ελεγχόμενων ορίων μιας καθιερωμένης-στρογγυλεμένης αμερικάνικης δραμεντί και δεν σκοπεύει να χαράξει νέους δρόμους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Η συνένωση προσώπων και καταστάσεων υλοποιείται βασιζόμενη στην πεπατημένη οδό στενάχωρων γεγονότων(διανθισμένων με χιούμορ για να αποφορτίζεται η ατμόσφαιρα), εν προκειμένω μιας ύπουλης νόσου, για να είμαστε ακριβείς δύο τον αριθμό, μια στον εγγονό και μια στο γιο, κραυγαλέες συμπτώσεις που έρχονται και τέμνουν χωροχρονικά, με την προσπάθεια του κεντρικού προσώπου να σπάσει τον πάγο και να κερδίσει τον χαμένο χρόνο. Συμβάλει σε αυτό και ο Σαιξπηρικός αφορισμός ” Όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν”, με τον σκηνοθέτη να τοποθετεί σε περίοπτη θέση τα αμέτρητα δολάρια του Ντάνι Κόλινς, μια τακτική που θα λέγαμε κακώς δεν υπονομεύεται από τον Νταν Φόγκελμάν, αντίθετα δείχνει να την επικροτεί. Το ειδύλλιο του με την Μαίρι (μάνατζερ ξενοδοχείου) είναι διασκεδαστικό, γεμάτο πειράγματα και ατάκες, αποδεικνύει ότι το φλερτ δεν γνωρίζει ηλικία, θα το θέλαμε -ίσως- λιγότερο συμβατικό, από τη στιγμή που του λείπει ακόμα και το φιλί.

Ωστόσο, καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, εμφανίζονται σποραδικές υπόγειες εσωτερικές ζυμώσεις που ακτινοβολούν, φανερώνοντας την οδύνη του διάσημου καλλιτέχνη να επιτύχει τη ψυχική του λύτρωση( κάτι παρόμοιο με το “Somewhere” της Κόπολα), αποκαθιστώντας τις οικογενειακές του σχέσεις, γυρίζοντας σελίδα στο μουσικό του ρεπερτόριο, παλεύει με τα όρια του, για αυτές τις αλλαγές , μα η δύναμη της συνήθειας, της εύκολης πρόσβασης στις ουσίες, ο φόβος του επαγγελματικού ρίσκου, τον δεσμεύουν και τον αποκρούουν.

Ο 74χρόνος Άλ Πατσίνο, σε διάστημα λίγων μηνών, ερμηνεύει για δεύτερη φορά( προηγείται το ” The Hubling”),μια πλευρά της δικιάς του ζωής, έχει το ελεύθερο από τον Φόγκελμάν να αυτοσχεδιάσει, η παρουσία του μπορεί να θεωρηθεί υπεροπτική, είναι όμως και γοητευτική, ο Πατσίνο είναι δυναμίτης, συνδέεται άριστα με όλους τους συμπρωταγωνιστές του, καλύπτει στο μέτρο του δυνατού τις σκηνοθετικές παλινωδίες και προσφέρει μια κάποια λύτρωση, στον χαρακτήρα του Ντάνι Κόλινς.

“Τίποτα Δεν Τελειώνει Κύριε Κόλινς” από 2/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Τίποτα Δεν Τελειώνει Κύριε Κόλινς appeared first on screeneye.gr.

Ακόμα και ένας φαινομενικά εξαιρετικά πετυχημένος μουσικός με καριέρα δεκαετιών και ένα κοινό που τον αγαπά μπορεί να πάθει κρίση ηλικίας σκεπτόμενος τι πορεία θα είχε πάρει η ζωή του «αν…». Ο Αλ Πατσίνο στο ρόλο του μουσικού Ντάνυ Κόλινς μας παρουσιάζει μια τέτοια ιστορία. Όταν ήταν νέος και ανερχόμενος είχε γράψει στο είδωλό του, τον Τζον Λένον, χωρίς όμως να λάβει καμιά απάντηση. Αυτό που δεν ήξερε είναι πως ο Λένον όχι μόνο είχε διαβάσει το γράμμα του, αλλά του είχε απαντήσει κιόλας. Όταν το χαμένο γράμμα του Λένον εμφανίζεται μετά από τόσες δεκαετίες ο Κόλινς θα αναθεωρήσει πολλά πράγματα στη ζωή του και θα αναζητήσει μια καινούρια αρχή.

Το “Danny Collins” είναι η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του σεναριογράφου των επιτυχιών “Crazy, Stupid, Love” και “Μαλλιά Κουβάρια”, Νταν Φόγκελμαν, ενώ τον Πατσίνο πλαισιώνει ένα εξαιρετικό team ηθοποιών που αποτελείται από την Τζένιφερ Γκάρνερ, τον Μπόμπι Καναβάλε, τον Κρίστοφερ Πλάμερ και την Ανέτ Μπένινγκ. Η ταινία φαίνεται να είναι μια ακόμα όμορφη δραματική ιστορία για το επερχόμενο γήρας που έχει κάνει τελευταία ο Πατσίνο.

Δείτε το τρέιλερ.

The post Έρχεται στην Ελλάδα το “Danny Collins” με τον Αλ Πατσίνο. 2 Διπλές Προσκλήσεις για την Avant Premiere στις 1/4 appeared first on screeneye.gr.

Το ότι ο Μπράιαν Ντε Πάλμα και ο Αλ Πατσίνο  θα συνεργάζονταν ξανά ήταν μια είδηση που κυκλοφορούσε εδώ και κάποιους μήνες, όμως η ταινία “Happy Valley” στην οποία θα συνεργάζονταν είχε προβλήματα με την χρηματοδότησή της και έτσι δεν προχώρησαν τα σχέδια αυτά. Στο φετινό American Film Market, μια συνάντηση παραγωγών που γίνεται κάθε χρόνο για την προώθηση, χρηματοδότηση και απόκτηση ταινιών, προέκυψε κάτι νέο το οποίο θα σταθεί τελικά η αφορμή να συνεργαστούν τελικά.

Η ταινία “Retribution” θα είναι ένα αστυνομικό θρίλερ με θέμα έναν εκτελεστή και έναν αστυνομικό οι οποίοι θα κάνουν τα πάντα για να εξαρθρώσουν ένα κύκλωμα παιδικής πορνείας που δρα στη Φιλαδέλφεια. Πρόκειται για μεταφορά της βέλγικης ταινίας του 2003 “The Memory of a Killer” σκηνοθεσίας Έρικ Βαν Λόι. Στην ταινία του Βαν Λόι ο εκτελεστής έχει σύνδρομο Αλτχάιμερ, αλλά δεν έχει γίνει γνωστό αν αυτό θα ισχύει και στην ταινία του Ντε Πάλμα.

Το σίγουρο είναι πως το κοινό θα περιμένει να δει το αποτέλεσμα της συνεργασίας των Ντε Πάλμα και Πατσίνο οι οποίοι στο παρελθόν μας έχουν δώσει τα Scarface και Carlito’s Way.

The post Πατσίνο και Ντε Πάλμα ξανά μαζί για το αστυνομικό θρίλερ “Retribution” appeared first on screeneye.gr.

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ είναι η επόμενη ταινία του Αλ Πατσίνο, “the Humbling” για τη ζωή ενός ηθοποιού καθώς βαδίζει προς την τελευταία περίοδο της ζωής με όχι και τόση χάρη.

Ο Πατσίνο υποδύεται τον Σάιμον Άξλερ, έναν πολύ διάσημο ηθοποιό που πλησιάζοντας τα 70 έχει χάσει την υποκριτική του ικανότητα. Ύστερα από την (κυριολεκτική) πτώση του από τη θεατρική σκηνή πέφτει σε κατάθλιψη και αναγκάζεται να περάσει κάποιο καιρό σε ψυχιατρική κλινική καθώς υπάρχουν υποψίες πως έχει και κάποιου είδους άνοια. Βγαίνοντας από την κλινική υπόσχεται να συνεχίσει τη θεραπεία και να σταματήσει το θέατρο. Για έναν άνθρωπο τόσο δοσμένο στην τέχνη του είναι αδύνατον να σταματήσει να υποκρίνεται και κρίνει τις ικανότητές του έχοντας πλέον σαν σκηνή την καθημερινή του ζωή. Αρχίζει να ξαναζεί στην πραγματικότητα όταν ξεκινά ένα παράδοξο δεσμό με την κατά πολύ νεότερη κόρη φίλων του (Γκρέτα Γκέργουιν) η οποία ως τότε δήλωνε πως ήταν λεσβία. Δεν είναι σίγουρο όμως πως θα τα καταφέρει. Έχοντας περάσει τόσα χρόνια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας φαίνεται και ο ίδιος να μην μπορεί να καταλάβει αν είναι ο εαυτός του ή μια διαδοχή αποσπασμάτων από τους ρόλους που έχει υποκριθεί.

Ο πολυβραβευμένος Μπάρι Λέβινσον(Good Morning, Vietnam, Rain Man) σκηνοθετεί εξαίσια αυτή τη σκοτεινή κωμωδία για το γήρας που δεν έρχεται μόνο του. Αναμένεται να βγει στις αίθουσες στο τέλος του Ιανουαρίου και στο μεταξύ μπορείτε να δείτε το τρέιλερ εδώ.

The post Το γήρας δεν έρχεται μόνο του για τον Αλ Πατσίνο στο “The Humbling” appeared first on screeneye.gr.

Γνωστοί αστέρες του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης έδωσαν το παρόν χθες στη βράβευση του Αλ Πατσίνο με το  BFI Fellowship για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.

Μιλώντας για τη βράβευσή του ο Αλ Πατσίνο δήλωσε ότι «είναι μια μεγάλη τιμή. Το BFI είναι θαυμάσιο, το πώς κρατάει ζωντανό τον κινηματογράφο… είναι τιμή μου που βρίσκομαι εδώ και λαμβάνω αυτό το βραβείο. Είναι συγκινητικό – άτομα που θαύμαζα έχουν λάβει αυτό το βραβείο. Το εκτιμώ βαθύτατα, σας ευχαριστώ.»

Στην τελετή απονομής παρευρέθησαν οι Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ, Τζον Χερτ, Ίαν Χολμ, Τομ Χούπερ, Ντέιβιντ Χέαρ,ΤΣτίβεν Μπέρκοφ, Τζόαν Κόλινς, Τέρενς Ντέιβις, Φελίσιτι Ντιν, Ντέξτερ Φλέτσερ, Τζούλιαν Σνάμπελ, Ασίφ Καπάντια κ.α.

Με το BFI Fellowship έχουν στο παρελθόν βραβευτεί οι Κρίστοφερ Λι, Ρέιφ Φάινς, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Τζούντι Ντενς, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Τιμ Μπάρτον, Μάρτιν Σκορσέζε και Όρσον Γουέλς.

The post Το Βρετανικό Κέντρο Κινηματογράφου τιμά τον Αλ Πατσίνο appeared first on screeneye.gr.

Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ισχυρίστηκε ότι ο «Ιρλανδός» σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε, γκανγκστερική ταινία η οποία βρίσκεται στα σκαριά εδώ και πολλά  χρόνια, θα υλοποιηθεί. Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι θρυλικοί ηθοποιοί Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Αλ Πατσίνο μαζί με τον Τζο Πέσι θα έχουν τους τρεις πρωταγωνιστικούς ρόλους. «Προσπαθούσαμε να κάνουμε την ταινία τα τελευταία χρόνια και νομίζω θα τα καταφέρουμε… Είναι κάτι που περιμένω με ανυπομονησία. Νομίζω θα πραγματοποιηθεί. » δήλωσε ο Ντε Νίρο.

«Ο Ιρλανδός» βασίζεται στο βιβλίο «I Heard You Paint Houses» του Τσαρλς Μπραντ που εξιστορεί το χρονικό της ζωής του Φρανκ «Ιρλανδού» Σίραν, ενός αδίστακτου δολοφόνου που τελικά του ανατίθεται να σκοτώσει τον καλό του φίλο και αρχηγό της μαφίας, Τζίμι Χόφα. Ο Ντε Νίρο θα υποδυθεί τον Σίραν και ο Αλ Πατσίνο τον Χόφα ενώ ο Τζο Πέσι θα παίξει τον Ράσελ Μπαφαλίνο, αφεντικό του Σίραν, που ήταν στη λίστα της Κόζα Νόστρα του FBI.

The post Η 9η συνεργασία Ντε Νίρο-Σκορσέζε είναι γεγονός. Στο καστ του “Ιρλανδού” κι ο Άλ Πατσίνο appeared first on screeneye.gr.

Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν δεν έχει σταματημό. Μετά τον «Γελαστό Πρίγκιπα» που πρόσφατα παίχτηκε στις ελληνικές αίθουσες και το «Joe» στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Νίκολας Κέιτζ, ο σκηνοθέτης σύντομα ολοκληρώνει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Το «Manglehorn» λαμβάνει μέρος στην Ευρωπαϊκή κινηματογραφική Αγορά (European Film Market) και μόλις κυκλοφόρησε η πρώτη εικόνα της ταινίας, την οποία δημοσιεύουμε.
Το καστ συμπληρώνουν οι Χόλι Χάντερ, Κρις Μεσίνα και Χάρμονι Κορίν ενώ η ιστορία της ταινίας αφορά έναν ηλικιώμενο άντρα, τον Manglehorn που ακολουθεί μια καθημερινή ρουτίνα αλλά σύντομα γίνεται αντιληπτό οτι κρύβει ένα σκοτεινό παρελθόν.

The post Πρώτη εικόνα του Αλ Πατσίνο από το “Manglehorn” του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν appeared first on screeneye.gr.