Δεν είναι μια ταινία διατυμπανισμού της δυστυχίας των μεταναστών, ούτε επιθυμεί να προκαλέσει τη συμπάθεια ενός σινεφίλ ακροατηρίου, πρωτίστως δείχνει τη καθημερινή χαμένη τους αξιοπρέπεια, από την καχύποπτη, εχθρική και πολλές φορές χυδαία αντιμετώπιση των αυτοχθόνων
Διαβάστε Περισσότερα...
Με ένα από τα μεγάλα θέματα ταμπού, αυτό των διεμφυλικών ατόμων, καταπιάνεται ο Βρετανός σκηνοθέτης Τομ Χούπερ, γνωστός από το χαριτωμένο και πολυβραβευμένο « Ο Λόγος του Βασιλιά» ανιχνεύοντας τις μέρες και τα χρόνια του Δανού ζωγράφου Έιναρ Βέγκενερ μέχρι την αλλαγή του ονόματος του σε Λίλι Έλμπε
Διαβάστε Περισσότερα...
Καθοριστικός αποδείχθηκε ο ρόλος του σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ, να αναπροσαρμόσει τις περιορισμένες δυνατότητες της συγκεκριμένης βιογραφίας, φέρνοντας το έργο στα μέτρα του…. επιπλέον, έδωσε ένα μυσταγωγικό και φρενήρη ρυθμό στο έργο. Τα flashbacks λειτούργησαν άψογα στο καταιγιστικό οπτικό του σύστημα
Διαβάστε Περισσότερα...
Ταινία στην άγρια φύση και βία μέχρι εσχάτων σε ένα ζευγάρωμα του κλασικού ουέστερν και των κινηματογραφικών περιπετειών επιβίωσης ,έχοντας ως δυνατό της σημείο, τη φωτογραφική μηχανή του μετρ Εμανουέλ Λουμπέσκι. Σε αντίθεση με τη σκηνοθετική τακτική του Αλεχάντρο Ιναρίτου, που προσδίδει μια χρονοβόρα και μονότονη ψυχολογική σκιαγράφηση του Χιου Γκλας αλλά και των δευτερευόντων χαρακτήρων
Διαβάστε Περισσότερα...
Η ρετρό αισθητική είναι εμφανής και στο στήσιμο των ηθοποιών και στους διαλόγους, πάρα ταύτα πρόκειται για ταινία καλοδουλεμένη που καταφέρνει να περάσει τα νοήματα της, στηριζόμενη σε ένα καινούριο και ελπιδοφόρο ταλέντο του ελληνικού κινηματογράφου, τον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ , τον Γιάννη Νιάρρο
Διαβάστε Περισσότερα...
Κλασικό μοτίβο με αναδρομές στο παρελθόν και πίσω στο παρόν, σε κάποιες στιγμές ο Μπίλι Ρέι πιάνει σωστά την ατμόσφαιρα των ψυχολογικών θρίλερ, βάζει το θεατή σε μια διαδικασία σκέψης και σύγχυσης, όμως οι ιδέες του δεν είναι φρέσκιες αλλά παλαιομοδίτικες και αυτό αποδεικνύεται από το γνώριμο τρόπο που στήνει το παιχνίδι φαντασίας μη φαντασίας
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο σκηνοθέτης Άνταμ Μακεΐ, δημιουργεί τρεις παράλληλες ιστορίες τις οποίες ενώνει με μαεστρία, χρησιμοποιώντας τον Μάικλ Μπέρι ως αφηγητή, αλλά ταυτόχρονα και με την ιλιγγιώδη του μονταζική ταχύτητα αποφορτίζει τους ακατάπαυστους εξειδικευμένους διαλόγους Οι χαρακτήρες του όμως, στερούνται ψυχολογικού υποβάθρου
Διαβάστε Περισσότερα...
Κρατάμε από το έργο, τον καθημερινό αγώνα των γυναικών του Ιράν, να διεκδικήσουν την αυτονόητη για μας χειραφέτηση τους και κάποιες όμορφες εικόνες…οι επαναλαμβανόμενες σκηνές, ο αδικαιολόγητα αργόσυρτος ρυθμός και το μελοδραματικό κλείσιμο, μειώνουν αισθητά το πρώτο αλλά ελπιδοφόρο ξεκίνημα της Ίντα Παναχαντέ
Διαβάστε Περισσότερα...
Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης Σωστός γλωσσοδέτης, μα θα ήταν ψέμα
Διαβάστε Περισσότερα...
Η αποκαθήλωση ενός «κάλπικου» ήρωα. Ο Στίβεν Φρίαρς καταπιάνεται με τον αποδεδειγμένα ντοπαρισμένο ποδηλάτη Λανς Άρμστρονγκ τον οποίο απογυμνώνει απροκάλυπτα. Μια ταινία που έχει τις υπερβολές της και τις ευκολίες της, αλλά προτάσσει επιτυχώς το τρίπτυχο « Αθλητισμός-Σκάνδαλα-Δολοπλοκίες», πίσω από τις κλειστές πόρτες
Διαβάστε Περισσότερα...