1.Interstellar

Δραματική, Επιστημονικής Φαντασίας, 169΄, ΗΠΑ 2014

Του Κρίστοφερ Νόλαν

Με τους  Μάθιου Μακόναχι, Αν Χαθαγουέι, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Ματ Ντέιμον, Μακένζι Φόι

ΠΛΟΚΗ

Βρισκόμαστε σε μια όχι και τόσο μακρινή μελλοντική εποχή. Ο Κούπερ (Μάθιου Μακόναχι) πρώην πιλότος-μηχανικός της αμερικανικής αεροπορίας και χήρος πατέρας 2 ανήλικων παιδιών, προσφέρει πλέον τις υπηρεσίες του ως… αγρότης! Αυτή η κατάσταση δεν είναι ασυνήθιστη στην εν λόγω φουτουριστική κοινωνία, καθώς η τεχνολογία έχει υποχωρήσει σε προγενέστερα και αναχρονιστικά στάδια, με τις τηλεοράσεις και διάφορα άλλα μηχανήματα να είναι είδη προς εξαφάνιση και όλους τους ανθρώπους να παλεύουν για την επιβίωση σε ένα πλανήτη που «ζει» τις τελευταίες μέρες του. Σε τούτη την κρίσιμη καμπή της ανθρωπότητας, όπου η κορεσμένη και άρρωστη γη αδυνατεί πλέον να ταΐσει τον εναπομείναντα πληθυσμό (η πρωτόγνωρη ξηρασία έχει αφανίσει τεράστιες εκτάσεις), οι αγροτικές καλλιέργειες αναζητούν τις τελευταίες τροφές αλλά ο χρόνος δείχνει να μετρά αντίστροφα για το ανθρώπινο είδος. …..

3. Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα

Δράμα,95, Βέλγιο, Γαλλία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Deux Jours, une Nuit/Two Days,One Night

Των Ζαν Πιέρ & Λικ Νταρντέν

Με τους Μαριόν Κοτιγιάρ, Φαμπρίτσιο Ροντζιόνε, Πίλι Γκρουν

ΠΛΟΚΗ

Η Σάντρα ζει με τον άντρα και τα δυο της παιδιά, όταν θα πέσει σε κατάθλιψη και θα αναγκαστεί να πάρει αναρρωτική άδεια. Η επάνοδος στην εργασία της θα συναντήσει ένα σοβαρό εμπόδιο, όταν η επιχείρηση θα θέσει ένα εκβιαστικό δίλημμα στους συναδέλφους της. Να σταλεί η Σάντρα στην πυρά-δηλαδή απόλυση-ή να καταργηθεί το μπόνους των χιλίων ευρώ που τους αναλογεί; Η απόφαση ανήκει στους ίδιους μέσα από ψηφοφορία.

Η νεαρή γυναίκα απελπισμένη και σοκαρισμένη από το ξαφνικό δίλημμα που τίθεται στους συναδέλφους της, θα κτυπήσει τη πόρτα καθενός ξεχωριστά, για να διερευνήσει τις προθέσεις τους.

4. Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα

Θρίλερ,90′, Ή.Π.Α 2013

Πρωτότυπος Τίτλος: Blue Ruin

Του Τζέρεμι Σολνιέ

Με τους Μέικον Μπλερ, Ντέβιν Ράτρεϊ, Έιμι Χάργκριβς, Κέβιν Κόλακ,

ΠΛΟΚΗ

Ο Ντουάιτ Έβανς είναι ένας μυστηριώδης άστεγος: ζει μαζεύοντας κονσερβοκούτια απ’ όπου βρει, ανοίγοντας σπίτια για να κάνει μπάνιο, αναζητώντας τροφή στα σκουπίδια. Το αυτοκίνητο του, μια μπλε Πόντιακ, είναι το σπίτι του, ένα σκουριασμένο σιδερένιο κουτί γεμάτο τρύπες από σφαίρες. Όταν ο Ντουάιτ βρει μπροστά του την αστυνομία δεν θα εκπλαγεί – μόνο που οι αρχές δεν τον αναζητούν για τις παρανομίες του, αλλά για να τον ενημερώσουν ότι ο άνθρωπος που πριν είκοσι χρόνια δολοφόνησε τους γονείς του αποφυλακίστηκε. Πανικόβλητος, ο Ντουάιτ ξεκινά ένα οδοιπορικό εκδίκησης, μόνο που αποδεικνύεται ανίκανος να το φέρει σε πέρας.

5. Οι Υπερέξι 

Animation, Δράση,108′, Ή.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Big Hero 6

Των Ντον Χολ, Κρις Ουίλιαμ

Με τους Ράιαν Πότερ, Σκοτ Άντσιτ, Τζέιμι Τσανγκ

ΠΛΟΚΗ

“Οι Υπερέξι” είναι μια κωμική περιπέτεια γεμάτη δράση με ήρωα τον Χίρο Χαμάντα, ένα παιδί-θαύμα που ασχολείται με τη ρομποτική. Η μεγάλη φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ του Χίρο και του Μπέιμαξ, ενός πληθωρικού ρομπότ, είναι ο πυρήνας της ταινίας.  Μαζί με μια αλλόκοτη παρέα από συντρόφους που μετατρέπει σε ατρόμητη ομάδα hi-tech σούπερ ηρώων, ο Χίρο θα αντιμετωπίσει μια μυστηριώδη απειλή στη φανταστική μητρόπολη του Σαν Φρανσόκιο.

Επίσης κυκλοφορούν,η ταινία τρόμου “The Battery” και η δραματική ταινία ” Η Συγκάλυψη”

The post Πρεμιέρες… από 6 Νοεμβρίου appeared first on screeneye.gr.

Δραματική, Επιστημονικής Φαντασίας, 169΄, ΗΠΑ 2014

Του Κρίστοφερ Νόλαν

Με τους  Μάθιου Μακόναχι, Αν Χαθαγουέι, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Ματ Ντέιμον, Μακένζι Φόι

Βρισκόμαστε σε μια όχι και τόσο μακρινή μελλοντική εποχή. Ο Κούπερ (Μάθιου Μακόναχι) πρώην πιλότος-μηχανικός της αμερικανικής αεροπορίας και χήρος πατέρας 2 ανήλικων παιδιών, προσφέρει πλέον τις υπηρεσίες του ως… αγρότης! Αυτή η κατάσταση δεν είναι ασυνήθιστη στην εν λόγω φουτουριστική κοινωνία, καθώς η τεχνολογία έχει υποχωρήσει σε προγενέστερα και αναχρονιστικά στάδια, με τις τηλεοράσεις και διάφορα άλλα μηχανήματα να είναι είδη προς εξαφάνιση και όλους τους ανθρώπους να παλεύουν για την επιβίωση σε ένα πλανήτη που «ζει» τις τελευταίες μέρες του. Σε τούτη την κρίσιμη καμπή της ανθρωπότητας, όπου η κορεσμένη και άρρωστη γη αδυνατεί πλέον να ταΐσει τον εναπομείναντα πληθυσμό (η πρωτόγνωρη ξηρασία έχει αφανίσει τεράστιες εκτάσεις), οι αγροτικές καλλιέργειες αναζητούν τις τελευταίες τροφές αλλά ο χρόνος δείχνει να μετρά αντίστροφα για το ανθρώπινο είδος. Επιπλέον, η φύση αντεπιτίθεται και με άλλους τρόπους, καθώς τεράστια σύννεφα σκόνης «πλακώνουν» συχνά πυκνά τις πόλεις, αναγκάζοντας τους κατοίκους τους να ζουν καθημερινά με το φόβο και ανίατες ασθένειες να επιβαρύνουν το αναπνευστικό σύστημα των πιο αδύναμων κι ευάλωτων μελών τους. Ο Κούπερ και η μικρή του κόρη Μερφ (Μακένζι Φόι) η οποία έχει κολλήσει από κείνον το μικρόβιο της επιστημονικής μελέτης, εντοπίζουν μια μέρα τυχαία ένα εγκατελλειμένο διαστημικό σταθμό, όπου ένα μυστικό πρόγραμμα της NASA (η οποία θεωρητικά έχει βάλει λουκέτο) αναζητάει τη λύση στην εξίσωση που αφορά τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

«Δεν είμαστε αγρότες αλλά εξερευνητές»! Αυτή τη φράση εκστομίζει αρκετά συχνά ο Μάθιου Μακόναχι στην ταινία, δίνοντας ταυτόχρονα το σύνθημα στον Κρίστοφερ Νόλαν, για να παρουσιάσει ως άλλος πιονέρος, ένα απαράμιλλο υπερθέαμα που όμοιο του δεν έχουμε ξαναδεί στον κινηματογράφο. Ο Νόλαν (τριλογία του «Μπάτμαν», «Memento», «Inception»), με το «Interstellar» να βασίζεται σε δικό του σενάριο – πάντα σε συνεργασία με τον μόνιμο συνσεναριογράφο του, τον μικρότερο αδελφό του Τζόναθαν-, είναι έτοιμος για το πρώτο του Όσκαρ, φτάνοντας στο απώγειο της τέχνης του. Μιας τόσο προσωπικής και ταυτόχρονα προσιτής στο πλατύ κοινό τέχνης, που συνδυάζει υποδειγματικά το καλλιτεχνικό όραμα με την εμπορική αξιοπιστία. Δύσκολα ίσως να ξαναφτιάξει ο Νόλαν ένα τόσο άρτιο, πρωτότυπο, εντυπωσιακό και αυθεντικό έργο όπως το «Interstellar», που μοιάζει – και πιθανότατα είναι – σαν το τελευταίο σύνορο της κινηματογραφικής επιστημονικής φαντασίας. Είναι εκείνο ακριβώς το σημείο  που η κιουμπρική «Οδύσσεια του διαστήματος» εφάπτεται με το «Gravity» και την «Επαφή», κάνοντας τον Νόλαν να δηλώνει πανέτοιμος για να λύσει την εξίσωση που αφορά στην επόμενη μέρα και το μέλλον της ανθρωπότητας. Ταυτόχρονα ο βρετανός σκηνοθέτης αναρωτιέται αν είμαστε έτοιμοι για να αποχωριστούμε το σπίτι μας, τον πλανήτη Γη, που μας φιλοξένησε για δεκάδες χιλιάδες χρόνια, ώστε να ανακαλύψουμε νέους κόσμους και γαλαξίες. Η απόπειρα απάντησης του παραπάνω ερωτήματος μετουσιώνεται σε ένα φαντασμαγορικό διαστημικό ταξίδι, όταν ο Κούπερ και μερικοί τολμηροί αστροναύτες θα αναζητήσουν τη σωτηρία σε 3 πλανήτες ενός μακρινού γαλαξία που παρουσιάζουν ενδείξεις κατοίκησης από τον άνθρωπο.

Στην φιλόδοξη σύζευξη τριών διαφορετικών ειδών – οικογενειακό μελόδραμα, εσχατολογική περιπέτεια και θρίλερ επιστημονικής φαντασίας- ο Νόλαν χρησιμοποιεί όλα τα κινηματογραφικά όπλα του για να τονίσει τη δική του φιλοσοφική αγωνία γύρω από το χρόνο, την ανθρώπινη φύση και το μήνυμα του… ανεξήγητου. Η ταινία, παρά τις επιμέρους μελοδραματικές εντάσεις της (δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό), καταφέρνει να αναδειχτεί σε αυθεντικό «εξερευνητή» της αναζήτησης ενός βαθύτερου νοήματος γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, με τρόπο επικό και συγκινητικό μαζί.

Ο Νόλαν ξέρει να βάζει τέλεια στο ίδιο κάδρο, τον πολυεπίπεδο, βαρύ, συμβολισμό δίπλα στο πιο μικρό και ταπεινό σημάδι, σκιτσάροντας με αλάνθαστο κινηματογραφικό ένστικτο την ιστορία του. Η πορεία του ανθρώπου προς την καταστροφή ή την ανάσταση (διόλου τυχαία η ονομασία «Lazarus» που συνοδεύει την αποστολή των αστροναυτών), του δίνει την ευκαιρία να φτιάξει ένα μεγαλειώδες και υπερφιλόδοξο φιλμ όπου το σασπένς δεν χαμηλώνει στιγμή και τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή. Όσο πλησιάζουμε στο φινάλε, το μυστήριο και η αγωνία πυκνώνει σε τέτοιο βαθμό που νομίζεις ότι η οθόνη θα… εκραγεί! Παίρνοντας το ρίσκο να μην αφήσει τίποτα αναπάντητο, ο Νόλαν αρχίζει να κλείνει μία- μία τις εκρεμμότητες, με τρόπο που ακόμη κι αν δεν συμφωνείς 100% μαζί του, οφείλεις να παραδεχτείς τη μεγαλοφυία και την τόλμη του. Το «Interstellar» είναι ένα έργο μεγάλης πνοής που σε μερικά χρόνια θα θεωρείται κλασικό και ορόσημο.

“Interstellar” από 6/11 στους κινηματογράφους σε διανομή Village

The post Interstellar appeared first on screeneye.gr.

Δραματική, 117΄, Ινδία 1964, Πρωτότυπος Τίτλος : Charulata, Γλώσσα: Ινδικά

Του Σατιαζίτ Ρέι

Με τους Μαντχαμπί Μουκερτζί, Σαϊλέν Μουκερτζί, Σουμίτρα Τσατερτζί

Ινδία, στα τέλη 19ου αιώνα. Η νεαρή Τσαρουλάτα, μοναχική σύζυγος του εργασιομανή Μπουπάτι, ενός φιλελεύθερου εκδότη εφημερίδας, νιώθει αφόρητη μοναξιά. Η ανάγκη της για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή σε συνδυασμό με το πάθος της για την λογοτεχνία, θα την οδηγήσει σε μαθήματα συγγραφής με δάσκαλο τον Αμάλ, ξάδελφο του Μπουπάτι. Σύντομα η Τσαρουλάτα θα νιώσει ότι την ενώνουν πολλά περισσότερα πράγματα, πέρα από τη λατρεία για τις λέξεις, με τον Αμάλ. Το ερωτικό πάθος δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί… 

Μπορεί ένα ασπρόμαυρο, ινδικό φιλμ γυρισμένο πριν από μισό αιώνα, να συγκινήσει ένα «ξένο» κοινό όπως το ελληνικό, τη σημερινή εποχή; Από τη στιγμή που μιλάμε για ένα έργο του Σατιαζίτ Ρέι, εύκολα. Πολύ εύκολα. Ο Ράι, αυτός ο σπάνιος δημιουργός, που σόκαρε τη Δύση στα μέσα της δεκαετίας του 1950 με την πρώτη του ταινία «Πάθερ Παντσάλι», συστήνοντας ένα άλλο, νατουραλιστικό στις βασικές γραμμές του αλλά απέραντα ποιητικό και συγκινητικό σινεμά, ανέλαβε να εκμοντερνίσει τη λογοτεχνία της χώρας του.

Με τη φημισμένη τριλογία του «Άπου», βασίζεται στις διδαχές του ιταλικού νεορεαλισμού, φωτίζοντας σκληρές καταστάσεις της ινδικής κοινωνίας. Είναι όμως το ταξίδι του με την «Μοναχική γυναίκα», που θα τον οδηγήσει σε ακόμη πιο τολμηρά και ριψοκίνδυνα μονοπάτια. Η θέση της γυναίκας στην ινδική (κι όχι μόνο) κοινωνία, η τάση της για καλλιτεχνική έκφραση και η ανάγκη της κυρίως για να αγαπήσει και να αγαπηθεί, είναι θέματα ταμπού ακόμη και σήμερα σε κάποιες περιοχές. Βασιζόμενος στη νουβέλα “Nastanirh” (The Broken Nest) του τιμημένου με νόμπελ λογοτεχνίας Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ (1861- 1941), εμβληματικού προσώπου της ινδικής Μπενγκάλι, ο Ράι αφηγείται μια στιλάτη, τρυφερή και απλή ιστορία.

Μέσα από τα μάτια της ηρωίδας του, φιλμάρει τις δύο αντίρροπες δυνάμεις στην υπό βρετανική κυριαρχία χώρα του. Παρακολουθεί την άρχουσα τάξη (ο κύκλος του Μπουπάτι είναι μια παρέα από μορφωμένους, επιχειρηματίες και διανοούμενους) να αντιγράφει αποικιοκρατικές συνήθειες και… χιούμορ, βάζοντας μέχρι και στοίχημα για το ποιοι θα επικρατήσουν στις επόμενες βρετανικές εκλογές. Μάλιστα  φανερώνουν τις προτιμήσεις τους στο κόμμα των φιλελευθέρων αντί των τόρις, γλεντώντας με τα κατάλληλα τραγούδια και χορούς τη νίκη των… βρετανών φιλελευθέρων! Αντίθετα με τους μαζικούς αντρικούς στρουθοκαμηλισμούς, η ηρωίδα, παλεύει μόνη απέναντι στα πάντα. Στα αισθήματα της, τη λαχτάρα της για μάθηση και γραφή, την ανάγκη να δει τον κόσμο όπως πραγματικά είναι, τον αβάσταχτο βικτοριανό ηθικό κώδικα που καθορίζει στάσεις και συμπεριφορές. Σε ένα τέτοιο κοινωνικό και οικογενειακό πλαίσιο δεν χωρούν πολλές διέξοδοι κινδύνου. Ο Ράι τονίζει την αδυναμία των ηρώων του για μια δυναμική έξοδο από όσα τους κρατούν αλυσοδεμένους σε ένα γάμο που δεν σημαίνει τίποτα για κανένα από τους δύο.

Η κριτική του όμως ποτέ δεν γίνεται αυστηρή ή άδικη. Το αποκορύφωμα της μεγαλοσύνης του, παρουσιάζεται στο ιδιοφυές και πέρα από κάθε σύμβαση φινάλε, όπου η γνώση της αλήθειας μετατρέπεται σε πυξίδα πλοήγησης (και ελπίδας;) για μια νέα, αχαρτογράφητη πορεία όπου δεν υπάρχει τίποτα προσποιητό ή ψεύτικο. Κάποιοι κριτικοί της εποχής είδαν στο διφορούμενο τέλος μια παθητική πράξη που θυμίζει συμβιβασμό αν και ο ίδιος ο Ράι μιλώντας μερικά χρόνια αργότερα για το φινάλε, χαρακτήρισε τη μοίρα των ηρώων του ως μια «σοφή, ώριμη απόφαση για ένα καλύτερο μέλλον». Η ταινία απέσπασε Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ Βερολίνου το 1965. Η ψηφιακή ανανεωμένη κόπια που προβάλλεται η ταινία στις ελληνικές αίθουσες είναι ίδια με εκείνη που παρουσιάστηκε πέρυσι στο φεστιβάλ Κανών σε ένα αφιέρωμα για τον ινδό κινηματογραφιστή.

“Η Μοναχική Σύζυγος” από 3/7 στους κινηματογράφους σε διανομή Filmtrade

The post Η Μοναχική Σύζυγος(Ρετρό του 1964) appeared first on screeneye.gr.

Δραματική, 116’, ΗΠΑ- Γαλλία- Γερμανία- Βέλγιο 2013

Της Σάντρα Νέτελμπεκ

Με τους Μάικλ Κέιν, Κλεμάνς Ποεζί, Τζέιν Αλεξάντερ. Γκίλιαν Άντερσον, Τζάστιν Κερ

Ο κύριος Μόργκαν είναι ένας αμερικανός συνταξιούχος καθηγητής φιλοσοφίας που ζει στο Παρίσι. Έχοντας χάσει πρόσφατα τη σύζυγό του και βλέποντας τη μοναξιά να τον καταβάλλει – μαζί με την αδιαφορία για ουσιαστική επικοινωνία των δύο παιδιών τους που ζουν στις ΗΠΑ κι είναι απορροφημένα με τα δικά τους – ο ηλικιωμένος άντρας δεν έχει πλέον καμιά όρεξη για τη ζωή. Ώσπου γνωρίζει τυχαία στο λεωφορείο την παριζιάνα Πολίν. Η νεαρή δασκάλα χορού τσα-τσα (!) θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του παραιτημένου άντρα και ανάμεσα τους θα δημιουργηθεί μια περίεργη σχέση που δεν είναι ακριβώς ερωτική αλλά ούτε και η τυπική φιλική σχέση ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα. Εκείνα που χωρίζουν την Πολίν και τον Μόργκαν είναι τόσα πολλά – από την διαφορά ηλικίας μέχρι την κουλτούρα ή τη γλώσσα-  αλλά υπάρχουν κι άλλα τόσα για να τους φέρουν πιο κοντά σε αυτό που αποκαλείται «σχέση ζωής». Όμως τα παιδιά του ηλικιωμένου ήρωα δεν βλέπουν με καλό μάτι τη νέα φίλη του πατέρα τους. Όταν με αφορμή ένα ατυχές περιστατικό αναγκάζονται να ταξιδέψουν στο Παρίσι, θα γίνουν θεατές μιας άβολης κατάστασης κι ανάμεσα στο γιο του Μόργκαν, τον Μάιλς, και την Πολίν θα δημιουργηθεί μια μεγάλη κόντρα με απρόβλεπτη εξέλιξη… 

Το μυθιστόρημα της Φρανσουάζ Ντορνέρ «La Douceur Assassine», αφορά μια ασυνήθιστη σχέση και ταυτόχρονα αφηγείται μια εξομολόγηση. Την εξομολόγηση του χήρου και ηλικιωμένου Μάθιου Μόργκαν προς τη νέα και νεαρή φίλη του Πολίν, για το νόημα που έφερε αναπάντεχα στη ζωή του η ύπαρξη της. Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που περικλείει όλη την προβληματική της ταινίας γύρω από ένα βαθύ και συγκινητικό ουμανισμό. 

Η δημιουργός του «Bella Martha», η γερμανίδα σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος Σάντρα Νέτελμπεκ, αρνείται να προβεί σε εύκολες ή πιασάρικες λύσεις για το δράμα των ηρώων της. Προφανώς κι έχουν τα τραύματα, τις ανοιχτές πληγές ή ακόμη και τα άλυτα θέματα τους («δεν υπήρξα ποτέ καλός πατέρας» ομολογεί στην Πολίν ο κύριος Μόργκαν εξηγώντας έτσι την οργή του γιου του).  Όμως η Νέτελμπεκ δεν επιτρέπει ποτέ στην ταινία της να γίνει μελό και σχεδόν ποτέ – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν καταλήγει προβλέψιμη. Η χαμηλών τόνων και υψηλού συναισθηματισμού δραμεντί της έχει μερικά ακαταμάχητα όπλα, με πρώτα από όλα την αφοπλιστική ερμηνεία του Μάικλ Κέιν, που αφήνει για λίγο στην άκρη τα ρούχα του μπάτλερ του Μπάτμαν, για να βουτήξει με όλο το είναι του σε ένα αυθεντικό χαρακτήρα. Σε ένα πραγματικό άνθρωπο.

Η αλήθεια της ταινίας είναι σκληρή, αδιαπραγμάτευτη και ταυτόχρονα το δεύτερο πιο δυνατό κομμάτι του έργου. Οι ηλικιωμένοι, αργοί και μοναχικοί άνθρωποι είναι τα θύματα μιας αδίστακτης και «ανθρωποφάγας» ζωής που όταν κινείται σε αντίθετη τροχιά από εκείνους, δείχνει το σκληρό πρόσωπο της. Η σκηνή στην αρχή όπου ο Μάθιου τηλεφωνεί στο γιο του για να δει πότε θα έρθουν οικογενειακώς στο Παρίσι και εισπράττει μια φτηνή δικαιολογία για το «επόμενο καλοκαίρι ίσως», είναι μια σοκαριστική τομή στο ζήτημα της αποξένωσης, της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης ανθρώπων που οδηγούνται βίαια στο τέλος. Οι περισσότεροι διάλογοι –κυρίως ανάμεσα στους δύο βασικούς χαρακτήρες – είναι αποστάγματα σοφίας και ζωής. Ανάμεσα στους Μάθιου και Πολίν (ιδανική στο ρόλο της ανοιχτόκαρδης και αισιόδοξης δασκάλας χορού η Κλεμάνς Ποεζί που την πρωτογνωρίσαμε στη σειρά ταινιών του «Χάρι Πότερ» ως Fleur Delacour) δημιουργείται κάτι όμορφο γιατί δεν κουβαλούν τίποτα επιτηδευμένο ή υστερόβουλο στην ιδιαίτερη σχέση τους. Βασικός συμπρωταγωνιστής των Κέιν και Ποεζί είναι και το… Παρίσι!

Ο κατ’εξοχήν ρομαντικός προορισμός της 7ης τέχνης – κι όχι μόνο- είναι ο χώρος που περιβάλλει αυτό το παράξενο ζευγάρι και είναι  κινηματογραφημένο όπως θα έπρεπε να είναι σε μια διαμορφωμένη κατάσταση σαν αυτή. Το Παρίσι αυτού του απρόσμενου… έρωτα είναι αποτυπωμένο με τη γνώση εκείνου που έχει κατακτήσει κάθε κρυφή γωνία του και για αυτό απέχει μακριά από κάθε τουριστική εκδοχή του. Είναι μια γκρίζα, μελαγχολική αλλά και μεγαλειώδης πόλη μαζί. Ένα μέρος όπου μπορείς να διασκεδάσεις τη μοναξιά σου, να το επιλέξεις ως τελευταία κατοικία σου και φυσικά ο κατάλληλος τόπος για να ερωτευτείς. Ακόμη κι αν αυτός είναι ο τελευταίος σου έρωτας. Ακόμη κι αν αυτός ο έρωτας σου είναι για την ίδια τη ζωή.

“Απρόσμενος Έρωτας” από 29/5 στους κινηματογράφους σε διανομή Filmtrade

The post Απρόσμενος Έρωτας(Last Love) appeared first on screeneye.gr.

Δραματική, 160′, Ελλάδα 2013

του Παντελή Βούλγαρη

Ο Παντελής Βούλγαρης  μετά τη «Ψυχή Βαθιά» και το ατελείωτο μελάνι που χύθηκε για την αλήθεια ή μη των ιστορικών του αναφορών για τον εμφύλιο, αποφασίζει να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα, στηριζόμενος στο ομότιτλο μυθιστόρημα της συντρόφου του Ιωάννας Καρυστιάνη. Με  τον τρόπο αυτό επιστρέφει στην ακίνδυνη αφήγηση ενός οικογενειακού δράματος, σε ένα θεματικό μοτίβο παραπλήσιο με τις « Νύφες».

Η ιστορία εξελίσσεται στην Άνδρο το 1930, συγκεκριμένα σε ένα σπίτι με δυο κορίτσια της παντρειάς, ένας πατέρας στα καράβια και μια μητέρα (Αννέζα Παπαδοπούλου) να προσπαθεί να τις αποκαταστήσει.

Η μεγάλη η Όρσα (Πηνελόπη Τσιλίκα) είναι σφόδρα ερωτευμένη με τον Σπύρο (Ανδρέας Κωνσταντίνου), ο οποίος αρχικά είναι υποπλοίαρχος και μετέπειτα ιδιοκτήτης του καραβιού ” Μικρά Αγγλία”. Αντίθετα η μικρή η Μόσχα (Σοφία Κόκκαλη) δείχνει δυναμική, ανεξάρτητη, και δεν θέλει να ακούει για θαλασσοπόρους.

Η μητέρα τους θα φέρει έτσι τα πράγματα που θα δημιουργήσει περίεργα τετελεσμένα, με το Σπύρο να παντρεύεται τη μικρή της κόρη. Από τότε η Όρσα ζει μέσα στην απόλυτη δυστυχία.

Για περισσότερο από 2 ώρες το έργο δεν καλύπτει αυτό το πλατωνικό ερωτικό τρίγωνο αλλά το υπονοεί.  Ο Παντελής Βούλγαρης θα μας θυμίσει μια από τις σημαντικές του ταινίες, το « Προξενιό της Άννας», στο σημείο εκείνο που τα ήθη της εποχής οδηγούν τους ήρωες( κυρίως γυναίκες) στο προσωπικό αδιέξοδο, ανίκανες να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους.

Από την άλλη δεν θα μπορέσει να μεταφέρει με πειθώ τον πόνο της ανθρώπινης ψυχής, ούτε εκείνη τη στιγμή που η Όρσα θα κάνει την έκρηξη και θα έρθουν τα πάνω κάτω. Γιατί πολύ απλά το φιλμ δεν επενδύει εξαρχής στις ψυχολογικές διεργασίες των ηρώων, μένει προσκολλημένο πάνω σε γνωστά γεγονότα, και σε ατέρμονες συζητήσεις για το ναυτικό επάγγελμα  και για την καρτερικότητα των γυναικών.

 Ο επιτυχημένος σκηνοθέτης που κάποτε με τον κινηματογραφικό του φακό έφερε τους έλληνες πρόσωπο με πρόσωπο με τα μαρτυρικά τους βιώματα( Happy Day και  Πέτρινα Χρόνια), τρεις δεκαετίες αργότερα δείχνει με την καινούργια του ταινία να αδυνατεί να το επαναλάβει. Το οικογενειακό του δράμα πόρρω απέχει από το να αγγίξει τον ψυχικό μας κόσμο. Ο Παντελής Βούλγαρης κατηγορήθηκε ότι οι τελευταίες τους ταινίες  είχαν μια ανεξήγητη τηλεοπτική υφή. Η « Μικρά Αγγλία» αυτό το επιβεβαιώνει. Ο συνειρμός με το σήριαλ « Πρόβα Νυφικού» ήταν αναπόφευκτος, όπως επίσης και με το « Η αγάπη άργησε μια μέρα».

Υπήρχαν στιγμές που οι  διάλογοι επαναλάμβαναν αυτό που μας έλεγε η ίδια η εικόνα.

Η Μικρά Αγγλία απο 5/12 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood Entertainment

The post Μικρά Αγγλία appeared first on screeneye.gr.