Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Αγαπημένος σκηνοθέτης ιδιαίτερα στην μικρή κοινότητα των κριτικών, αλλά και σε ένα σινεφίλ κοινό, το οποίο  αναγνώρισε ήδη από τις πρώτες του ταινίες (  Μια Ασυνήθιστη Κατάσταση , Φαντάσματα,  Γέλλα),  τη σύνδεση των κοινωνικοπολιτικών αντιθέσεων της πάλαι ποτέ διαιρεμένης Γερμανίας, αλλά και της πραγματικότητας με το όνειρο και με τον μύθο,  όπου οι απλές καθημερινές ιστορίες, που φαινομενικά δεν λένε τίποτα, υποκρύπτουν όμως πάρα πολλά, αγγίζοντας και τις παρυφές της ψυχανάλυσης.

Ο Κρίστιαν Πέτζολντ , στον « Κόκκινο Ουρανό»,  καταπιάνεται ξανά με τον μύθο του ανεκπλήρωτου έρωτα- όπως και στην προηγούμενή του ταινία «Η Νύμφη του Νερού» – από την άλλη, αφήνει  το ονειρικό στοιχείο στην άκρη και αντικαθιστά το νερό… με τη φωτιά.

Τους τέσσερις ήρωες, ο σκηνοθέτης τους περιβάλλει με έναν όρο,  τη « γνωστική ασυμφωνία». Νεαροί ενήλικες που ψάχνουν την αρμονία αλλά οι σκέψεις με τις πράξεις πόρρω απέχουν. Κάποιοι νιώθουν ενοχές για την αναβλητικότητά τους , ο Λέο προσπαθεί να ολοκληρώσει ένα μυθιστόρημα  πριν εμφανιστεί ο εκδότης του, είναι μπερδεμένος και η γνωριμία με την Νάντια του ενισχύει την αναβλητικότητα αλλά   και τις φοβίες του, επειδή την επιθυμεί και αρνείται να το εκφράσει.  Ο φίλος του,  ο Φέλιξ,  όταν γνωρίζει τον περιστασιακό εραστή της Νάντια, ανακαλύπτει ότι μπορεί να γίνει και δικός του εραστής. Οι σχέσεις των τεσσάρων νέων, ένα καλοκαίρι στις γερμανικές  ακτές της Βαλτικής, δημιουργεί φόβο, νέες προσλαμβάνουσες και μεταβάλλει πολλές από τις πεποιθήσεις τους.

Ο μύθος εμφανίζεται  στο έργο με την έλευση  και του εκδότη αλλά κυρίως με τη φωτιά  που εξαπλώνεται και περικυκλώνει την έπαυλη.

Η έλευση της φωτιάς είναι και η ώρα όπου η αναβλητικότητα και το μπλα μπλα-το οποίο είναι διαρκές και κατά διαστήματα αχρείαστο-  πρέπει να αφήσουν τη θέση τους στις πράξεις και στις αποφάσεις. Είναι ένα ευφυέστατο στη σύλληψη μήνυμα, το οποίο επιβεβαιώνει,  ότι ο Κρίστιαν Πέτζολντ εκπλήσσει και το μυημένο στις ταινίες του κοινό.

Ξεκινά την ταινία σαν κομεντί  καλοκαιριού και την καταλήγει σαν ένα δράμα  προβληματισμού για τις νεανικές, επαγγελματικές, ερωτικές και φιλικές σχέσεις.

Πρωταγωνιστούν οι Λάνγκστον Ούιμπελ, Τόμας Σούμπερτ,  Πόλα Μπέερ Ένο Τρεμπς.

“Κόκκινος Ουρανός” από την Πέμπτη 23/11 στους κινηματογράφους

The post Κόκκινος Ουρανός appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

O Κρίστιαν Πέτζολντ, ανήκει στην ομάδα του Νέου Γερμανικού Ρεύματος, που ξεπήδησε μετά την επανένωση της Γερμανίας.

Στις ταινίες του, η πολιτική συναντούσε τα κοινωνικά και προσωπικά αδιέξοδα ( όπως επί παραδείγματι στην ταινία Barbara).

Τα τελευταία χρόνια,  απομακρύνεται από το πολιτικό σκέλος και ίσως, να είναι η  αιτία  όπου οι τελευταίες δημιουργίες του, δεν συγκινούν ιδιαίτερα το ακροατήριο αλλά  και τους κριτικούς. Επίσης, αφήνει πίσω, τη μούσα του, την ηθοποιό Νίνα Χος, για μια νεότερη, την επίσης τρομερά σαγηνευτική, Πόλα Μπέερ.

Πλάι στον Πέτζολντ και στην Μπέερ, βρίσκεται για δεύτερη φορά και ο Φραντς Ρογκόφσκι.

Ο τίτλος Undine( στα ελληνικά δόθηκε άλλως τίτλος)  παραπέμπει στην ελληνική μυθολογία και στις νύμφες των υδάτων.

Το έργο διανθίζεται με  υπαρξιακές αναφορές και λειτουργεί σαν παραμύθι του νερού, της γης, θυμίζοντας το έργο του Ντελ Τόρο ” Η Μορφή του Νερού”.

Η Οντίν είναι ιστορικός κι εργάζεται με σύμβαση σε ένα μουσείο του Βερολίνου. Ξέρει τα πάντα για την πόλη κι ενημερώνει με κάθε λεπτομέρεια τους επισκέπτες. Στην προσωπική της ζωή, θα βιώσει ένα χωρισμό, όταν ο σύντροφός της θα την αφήσει.

Ο Πέτζολντ, δεν αφήνει ποτέ εκτός πλάνου την Πόλα Μπέερ.

Την φιλμάρει με φαντεζί ερωτισμό. Στην ιστορία του,  εμπλέκονται ξόρκια, μύθοι και το υγρό στοιχείο.

Στη ζωή της Οντίν θα διεισδύσει ένα νέο πρόσωπο, ο Κριστόφ. Ο Κριστόφ θα την ερωτευτεί παράφορα και η Οντίν θα του το ανταποδώσει. Η ελληνική μυθολογία θα εισχωρήσει βαθιά στην ιστορία. Εμφανίζονται κατάρες μα και τραγικά συμβάντα.

Τι άραγε θα συμβεί στη σχέση του Κριστόφ και της Οντίν; Θα χωρίσουν, θα υπάρξει εκδίκηση ;

Ερωτήματα που θα αφήσουμε αναπάντητα. Ο Γερμανός σκηνοθέτης πλάθει  ένα ωραίο  παραμύθι του φανταστικού κόσμου.

Όμως το έργο είναι άνισο.

Επί παραδείγματι, δημιουργούνται θολές προσλαμβάνουσες,  στο πως ο δημιουργός συνδέει τους μύθους με την πραγματική ζωή.

Όπου παρεμβαίνει ο μύθος, χάνεται η δυναμική του έργου.

Από την άλλη,  η ταινία προσφέρει  μια γοητευτική απεικόνιση ενός άλλου μύθου, του μύθου του ανεκπλήρωτου έρωτα. Υπάρχουν και στιγμές με χιούμορ και μια τάση διακωμώδησης των ρομαντικών ταινιών. Ο Πέτζολντ παραμένει βαθιά πεσιμιστής.

The post Η Νύμφη του Νερού appeared first on screeneye.gr.

Ιστορικό δράμα, 98′, Γερμανία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Phoenix

Γλώσσα: Γερμανικά/Αγγλικά

Του Κρίστιαν Πέτζολντ

Με τους   Νίνα Χος, Ρόναλντ Ζέρφελντ, Νίνα Κούντζεντορφ

Ο γνωστότερος εκπρόσωπος του νέου γερμανικού σινεμά, ο Κρίστιαν Πέτζολντ, επιστρέφει, δύο χρόνια μετά το βραβείο στο Φ. Βερολίνου και τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η ταινία του « Barbara» ακόμα και στην Ελλάδα.

Το νέο του έργο, το « Τραγούδι του Φοίνικα»(Phoenix), που προβλήθηκε και στο τμήμα των «Ανοιχτών Οριζόντων» του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης  2014 κινείται στην ίδια θεματική με όλες τις προηγούμενες του ταινίες, δηλαδή αποκαλύπτει πτυχές και προσωπικά δράματα της γερμανικής ιστορίας, για τους ναζί και για την χρόνια μοιρασμένη του πατρίδα. Πρωταγωνίστρια είναι για μια ακόμα φορά η μούσα του Νίνα Χος.

Ερμηνεύει τη Νέλυ, μια ψυχολογικά καταβεβλημένη  Εβραία τραγουδίστρια, που θα διασωθεί από το ολοκαύτωμα, αλλά το πρόσωπο της είναι πλήρως παραμορφωμένο. Θα μπει στο χειρουργείο, η εμφάνιση της  θα αποκατασταθεί μερικώς και  τότε θα ξεκινήσει έναν αγώνα για να βρει τον πιανίστα σύντροφό της. Θα τον ανακαλύψει στο   μπαρ Phoenix του δυτικού Βερολίνου αλλά ο  Τζόνι  κάνει ότι δεν τη γνωρίζει. Θα της ζητήσει όμως να προσποιηθεί ότι είναι ζευγάρι, για να οικειοποιηθεί μια αποζημίωση. Η Νέλυ ελπίζει πως ο Τζόνι σταδιακά θα ανταποκριθεί στα δικά της παράφορα συναισθήματα έρωτα, αλλά μέρα με τη μέρα ο Τζόνι γίνεται πιο σκληρός και πιο κυνικός.

Ο Κρίστιαν Πέτζολντ αγγίζει το όριο της τελειότητας όσον αφορά τα πλάνα του, τη φωτογραφία του,  η ατμόσφαιρα θυμίζει φιλμ νουάρ της δεκαετίας του ’50 και οι τρομερές ερμηνείες των 2 βασικών  του ηθοποιών -και χρόνια συνεργατών  του- προσθέτουν πόντους στο έργο.

Το γνώριμο αγαπημένο παιχνίδι του σκηνοθέτη « τι είναι ψέμα και τι αλήθεια», παίζεται κι εδώ. Η επιτυχία του παιχνιδιού αυτού σκαλώνει σε ένα κρίσιμο σημείο. Η προσπάθεια του να διεισδύσει και να κρίνει τη γερμανική κοινωνία που έχει  υιοθετήσει τη λήθη για το χιτλερικό της παρελθόν, με τον τρόπο που ξεδιπλώνεται η σεναριακή δομή, δείχνει ότι είναι κενή περιεχομένου, ο θεατής περιμένει την ανατροπή, που τελικά δεν θα έρθει. Αυτό που περνάει ο Πέτζολντ με επιτυχία είναι η άποψη του ότι ο γερμανικός λαός εξακολουθεί να κρατάει αποστάσεις από τους εβραίους, με το διαχωρισμό αυτόν να υφίσταται και μετά το τέλος του β’ παγκόσμιου πολέμου. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει ξεκάθαρα την ανάγκη για  μετασχηματισμό, για αλλαγή, για την επιθυμία των ανθρώπων-εν προκειμένω της Νέλυ- να γευτεί  έναν έρωτα που θα αποδειχθεί φιάσκο εξαιτίας των συνθηκών και του διχασμού, σε μια Γερμανία που στοιχειώνεται ακόμα από το παρελθόν της.

Η επίδραση από το Vertigo του Χίτσκοκ είναι κάτι περισσότερο από εμφανής, στο σημείο που ένας άντρας προσπαθεί να μετατρέψει μια γυναίκα στην εικόνα της νεκρής του συντρόφου,  ένα γεγονός που δεν το αρνείται ούτε ο Πέτζολντ.

“Το Τραγούδι του Φοίνικα” από 19/3 στους κινηματογράφους σε διανομή Seven

The post Το Τραγούδι του Φοίνικα appeared first on screeneye.gr.

1.Το Τραγούδι του Φοίνικα

Ιστορικό δράμα, 98′, Γερμανία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Phoenix

Γλώσσα: Γερμανικά/Αγγλικά

Του Κρίστιαν Πέτζολντ

Με τους   Νίνα Χος, Ρόναλντ Ζέρφελντ, Νίνα Κούντζεντορφ

ΠΛΟΚΗ

Η Νέλι καταφέρνει να επιζήσει από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, έχοντας όμως υποστεί πολλά τραύματα στο σώμα της. Θα υποβληθεί σε μια σειρά πλαστικών επεμβάσεων για να αναπλάσει το πρόσωπό της. Όταν ολοκληρωθούν, θα αναζητήσει το σύζυγό της, ο οποίος όμως δεν θα την αναγνωρίσει. Αντιθέτως λόγω της ομοιότητάς της, θα της προτείνει να υποδυθεί την γυναίκα του, που ο ίδιος θεωρεί νεκρή, με σκοπό να διεκδικήσουν την περιουσία της. Η Νέλι αν και διστακτική, δέχεται να παίξει αυτό το ρόλο, ελπίζοντας ότι έτσι θα μάθει την αλήθεια για τα πραγματικά του συναισθήματα του άνδρα της.

Αναλυτική Κριτική+Τρέιλερ

2. Το Αλάτι της Γης

Βιογραφικό Ντοκιμαντέρ 110′, Γαλλία/ Βραζιλία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: The Salt of the Earth

Γλώσσα:  Γαλλικά/Βραζιλίανικα

Των   Τζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάντο, Βιμ Βέντερς

ΠΛΟΚΗ

O Σεμπαστιάο Σαλγκάδο ταξιδεύει σε όλες τις ηπείρους καταγράφοντας τις αλλαγές της ανθρωπότητας. Έχει υπάρξει αυτόπτης μάρτυρας μεγάλων γεγονότων της πρόσφατης ιστορίας μας.

Αναλυτική Κριτική+Τρέιλερ

The post Πρεμιέρες… από 19 Μαρτίου appeared first on screeneye.gr.

Ο γνωστότερος εκπρόσωπος του νέου γερμανικού σινεμά, ο Κρίστιαν Πέτζολντ, επιστρέφει, δύο χρόνια μετά το βραβείο στο Φ. Βερολίνου και τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η ταινία του « Barbara» ακόμα και στην Ελλάδα.

Το νέο του έργο, το «Phoenix», που προβλήθηκε στο τμήμα των «Ανοιχτών Οριζόντων» του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κινείται στην ίδια θεματική με όλες τις προηγούμενες του ταινίες, δηλαδή αποκαλύπτει πτυχές και προσωπικά δράματα της γερμανικής ιστορίας, για τους ναζί και για την χρόνια μοιρασμένη του πατρίδα. Πρωταγωνίστρια είναι για μια ακόμα φορά η μούσα του Νίνα Χος. Ερμηνεύει τη Νέλλυ, μια ψυχολογικά καταβεβλημένη  Εβραία τραγουδίστρια, που θα διασωθεί από το ολοκαύτωμα, αλλά το πρόσωπο της είναι πλήρως παραμορφωμένο. Θα μπει στο χειρουργείο, η εμφάνιση της  θα αποκατασταθεί μερικώς και  τότε θα ξεκινήσει έναν αγώνα για να βρει τον πιανίστα σύντροφό της. Θα τον ανακαλύψει στο   μπαρ Phoenix του δυτικού Βερολίνου αλλά ο  Τζόνι  κάνει ότι δεν τη γνωρίζει. Θα της ζητήσει όμως να προσποιηθεί ότι είναι ζευγάρι, για να οικειοποιηθεί μια αποζημίωση. Η Νέλλυ ελπίζει πως ο Τζόνι σταδιακά θα ανταποκριθεί στα δικά της παράφορα συναισθήματα έρωτα, αλλά μέρα με τη μέρα ο Τζόνι γίνεται πιο σκληρός και πιο κυνικός.

Ο Κρίστιαν Πέτζολντ αγγίζει το όριο της τελειότητας όσον αφορά τα πλάνα του, τη φωτογραφία του,  η ατμόσφαιρα θυμίζει φιλμ νουάρ της δεκαετίας του 50’και οι τρομερές ερμηνείες των 2 βασικών  του ηθοποιών -και χρόνια συνεργατών  του- προσθέτουν πόντους στο έργο.

Το γνώριμο αγαπημένο παιχνίδι του σκηνοθέτη « τι είναι ψέμα και τι αλήθεια», παίζεται κι εδώ. Η επιτυχία του παιχνιδιού αυτού σκαλώνει σε ένα κρίσιμο σημείο. Η προσπάθεια του να διεισδύσει και να κρίνει τη γερμανική κοινωνία που έχει  υιοθετήσει τη λήθη για το χιτλερικό της παρελθόν, με τον τρόπο που ξεδιπλώνεται η σεναριακή δομή, δείχνει ότι είναι κενή περιεχομένου, ο θεατής περιμένει την ανατροπή, που τελικά δεν θα έρθει. Αυτό που περνάει ο Πέτζολντ με επιτυχία είναι η άποψη του ότι ο γερμανικός λαός εξακολουθεί να κρατάει αποστάσεις από τους εβραίους, με το διαχωρισμό αυτόν να υφίσταται και μετά το τέλος του β’ παγκόσμιου πολέμου.

Η επίδραση από το Vertigo του Χίτσκοκ είναι κάτι περισσότερο από εμφανής, στο σημείο που ένας άντρας προσπαθεί να μετατρέψει μια γυναίκα στην εικόνα της νεκρής του συντρόφου,  ένα γεγονός που δεν το αρνείται ούτε ο Πέτζολντ.

Στο κατάμεστο θέατρο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε το Σάββατο η μοναδική προβολή της ταινίας « Μία Δεύτερη Ευκαιρία»( A second Chance) της πολυβραβευμένης Σουζάνε Μπίερ (Ουκ επιθυμήσεις τη γυναίκα του πλησίον σου).

Η σκηνοθέτις από τη Δανία επέλεξε τη μητρική της γλώσσα για να γυρίσει το νέο της κοινωνικό δράμα, ένα έργο ακραίο, στα όρια του παράλογου, για ένα ζευγάρι μεσοαστών Δανών που θα χάσουν  το νεογέννητο τους βρέφος και θα κλέψουν το παιδί ενός ζευγαριού ναρκομανών, μη μπορώντας να δεχθούν την οδυνηρή για αυτούς απώλεια.

Η Μπίερ επενδύει για πολλοστή φορά στο εμπορικά επιτυχημένο μελόδραμα, δίνοντας τροφή για να κατηγορηθεί ότι χρησιμοποιεί τις ίδιες τεχνικές, ως τρικ, χωρίς να μπορεί να προσδώσει κάτι καινούριο στο ήδη γνώριμο κινηματογραφικό της στιλ. Κι αυτό είναι αλήθεια. Το σενάριο του για χρόνια συνεργάτη της Τόμας Γιένσεν βρίθει υπερβολών, μερικά κομμάτια του κινηματογραφικού της παζλ είναι προβλέψιμα, και το μόνο στοιχείο που πραγματικά ξεχωρίζει είναι η απόδοση των τριών Δανών ηθοποιών Νικόλαι Κόστερ, Μαρία Μπονεβί και του Ούλριχ Τόμσεν.

The post «Phoenix» του Κρίστιαν Πέτζολντ & «Μία Δεύτερη Ευκαιρία» της Σουζάνε Μπίερ. Η άποψη μας appeared first on screeneye.gr.