Κριτική Όλγα Τσιρακίδου

Ωμή και ειλικρινής, η ταινία  “Οι Άθλιοι” του πρωτοεμφανιζόμενου Γάλλου σκηνοθέτη Λατζ Λι  (Ladj Ly),  λαμβάνει χώρα  στην ίδια περιοχή του Παρισιού όπου διαδραματίζονται “Οι Άθλιοι” του Βίκτωρ Ουγκώ. Ο σκηνοθέτης αφηγείται μια σύγχρονη ιστορία στον τόπο για τον οποίο γράφτηκε το διαχρονικό μυθιστόρημα.

Είναι άραγε τόσο πολύ διαφορετικές οι ιστορίες του σήμερα… σε σχέση με το παρελθόν;

Πρόκειται για μια περιοχή (το Μονφερμέιγ) ανατολικά του Παρισιού,  περίπου 26 χιλιάδων κατοίκων, που συνορεύει με το υποβαθμισμένο προάστιο Κλισί-σου-Μπουά, από το οποίο ξεκίνησε η εξέγερση των μεταναστών το 2005.  Ο Λατς Λι έχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του και την   έκρηξη βίας σε ολόκληρη τη χώρα το 2005 και την ταινία ” Μίσος” του Ματιέ Κασσοβίτς. 

Το αστυνομικό drone καταγράφει τα πάντα. Ένα παιδί θα κλέψει ένα μικρό λιοντάρι και αυτό θα φέρει σε σύγκρουση δύο κοινότητες. Η ένταση μεταξύ τους κλιμακώνεται και όταν η αστυνομία θα επέμβει,  τότε η κατάσταση περιπλέκεται εντονότερα. Η ταινία καταφέρνει να παρουσιάσει τις προσπάθειες αλλά και τις αδυναμίες συμβίωσης, τις σχέσεις εξουσίας και τις νοοτροπίες των ανθρώπων που ζουν στο Μονφερμέιγ με μια ψύχραιμη αλλά αρκετά διεισδυτική ματιά.

Η εικόνα, ανεπιτήδευτη και με αισθητική που θυμίζει ντοκιμαντέρ, συμβάλλει στην όλη αίσθηση πως αυτή είναι μια ιστορία που δεν απέχει από την πραγματικότητα. Είναι μήπως ακόμα καιρός για χαρακώματα;

 Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών 2019

The post Οι Άθλιοι appeared first on screeneye.gr.

Η πρώτη  μικρού μήκους  ταινία της Ariane Labed -με τίτλο “Olla” – είναι τόσο συναρπαστική, που θα θέλαμε να τη δούμε ξανά και ξανά.

Η ταινία έκανε  πρεμιέρα στις Κάννες, στο δεκαπενθήμερο των σκηνοθετών και πρόσφατα προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Αθήνας ” Νύχτες Πρεμιέρας”. Προβλήθηκε επίσης στο διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Θεσσαλονίκης.

 Η ιστορία ακολουθεί την Olla, μια κοπέλα από κάποια-άγνωστη προς το κοινό- χώρα της ανατολικής Ευρώπης.

Η OLLA μετακομίζει στο σπίτι του Pierre προκειμένου να φροντίζει τη μητέρα του.

Γεμάτη χρώμα και χιούμορ,  η ταινία παρουσιάζει μια ιστορία βαθιά φεμινιστική,  που με μεγάλη μαεστρία οδηγεί τον θεατή από το γέλιο στην σοβαρότητα κι από εκεί στο θυμό. Μια ταινία που αντανακλά τις διάφορες εκφάνσεις του γυναικείου φύλου και παρουσιάζει την ηρωίδα να καθοδηγείται από το ένστικτό της και την λαχταρά της  για έρωτα και για πραγματική ελευθερία. Όλα ή τίποτα.

Την 35χρόνη Labed την γνωρίζουμε στο σινεμά,  ως ηθοποιό,  σε ταινίες όπως  ήταν το Attenberg, το The Lobster, Άλπεις και Assasin’s Creed.. Είναι η σύζυγος του Γιώργου Λάνθιμου.

Η πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα, διαθέτει ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική ματιά. Η συνεργασία της με την εξαιρετικά ταλαντούχα Romanna Lobach-που ενσαρκώνει την Olla- μοιάζει να ήταν καθοριστική,  για την μετουσίωση της γυναικείας ελευθερίας. Η συνεργασία της με τον κορυφαίο μας μοντέρ, τον Γιώργο Μαυροψαρίδη,  ενίσχυσε την αρτιότητα της 27 λέπτης  παραγωγής. που ήταν γυρισμένη σε φιλμ (supper 16)

Δείτε το τρέιλερ.

The post “OLLA τα λεφτά” είναι η 27λέπτη ταινία της Αριάν Λαμπέντ. Δείτε τρέιλερ appeared first on screeneye.gr.

Γράφει η Όλγα Τσιρακίδου

Το διαγωνιστικό τμήμα ελληνικών ταινιών μικρού μήκους ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 27/09. Μετά την προβολή των τελευταίων ταινιών του τμήματος, ακολούθησε η τελετή απονομής των βραβείων. Οι 47 ταινίες που συμμετείχαν στο διαγωνιστικό τμήμα αποτελούν μόνο ένα δείγμα των ελληνικών ταινιών μικρού μήκους που γυρίζονται και παίζονται στα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Φέτος,στο δικό μας φεστιβάλ, παρακολουθήσαμε ταινίες για τις οποίες ήταν δύσκολο να αποφασίσει κανείς ποιά είναι η καταλληλότερη για το εκάστοτε βραβείο. Και αυτό, διότι οι περισσότερες δίνουν αξιόλογα δείγματα δουλειάς τα οποία μας κάνουν να ανυπομονούμε για τις επόμενες δουλειές των δημιουργών τους. Από αυτές λοιπόν βραβεύτηκαν οι εξής:
_Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία:
Αρτεμις Τζώρτζογλου & Αννα Παπαγεωργίου για το “Hyped” του Άλκη Παπασταθόπουλου

_Καλύτερη ανδική ερμηνεία:
Νίκος Γεωργάκης για το “Όλες οι φωτιές η φωτιά” του Ευθύμη Σανίδη

_Καλύτερο Σενάριο:
“Index” του Νικόλα Κολοβού

_Καλύτερη σκηνοθεσία:
Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος για το “Καρτ Ποστάλ από το τέλος του κόσμου”

_Βραβείο Β’ καλύτερης ταινίας:
“Χειροπαλαιστής” του Γιώργου Γούση

_Βραβείο Α’ καλύτερης ταινίας:
“Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό και εμάς” του Βασίλη Κεκάτου

_Ειδική μνεία της επιτροπής για τις ταινίες:
“Ελληνικόν” του Κωνσταντίνου Πρέπη και “Heatwave” του Φωκίωνα Ξένου.

Απο αριστερα προς δεξια: Romanna Lobach (πρωταγωνίστρια στο “olla”,  Αiane Λabed, Kωσταντίνα Κοτζαμανη, Λούκας Κατσίκας)

Δόθηκαν επίσης βραβεία πρωτοεμφανιζόμενων καλλιτεχνών στους εξής: Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στον Κωνσταντίνο Γώγουλο για το “Η δουλειά της” του Νίκου Labot και πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού στην Ανθή Ευστρατιάδου για το “Μαγικό δέρμα” του Κωνσταντίνου Σαμαρά. Τέλος, το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη παρέλαβε ο Βασίλης Δογάνης για το “Μελτέμι”.
Πρίν την ανακοίνωση των βραβείων προβλήθηκε ένα demo της καινούριας ταινίας του Άγγελου Φραντζή “Ευτυχία”, μια ιστορία για τη ζωή της μεγάλης στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Ο σκηνοθέτης καθώς και οι Κάτια Γκουλιώνη και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη που ενσαρκώνουν την πρωταγωνίστρια σε διαφορετική ηλικία παρευρέθησαν στην τελετή. Η απονομή των βραβείων έληξε με την προβολή δύο ταινιών μικρού μήκους εκτός του διαγωνιστικού: Το “Olla” της Ariane Labed και ο “Ηλεκτικός κύκνος” της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη. Οι δύο ταινίες αν και πολύ διαφορετικές ως προς τη θεματολογία και την εικόνα φάνηκε να ενθουσίασαν εξίσου το κοινό και να δίνουν χαρακτηριστικά δείγματα γραφής των δύο σκηνοθέτιδων.

The post “Καρτ Ποστάλ ” στις Νύχτες Πρεμιέρας. Στους μικρομηκάδες ανήκει το μέλλον. Τα βραβεία appeared first on screeneye.gr.

Από σήμερα Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου και για δέκα μέρες, οι νύχτες της Αθήνας θα γίνουν πιο φωτεινές. Το  κινηματογραφικό φεστιβάλ ” Νύχτες Πρεμιέρας” υποδέχεται  για 25η χρονιά το  φανατικό του κοινό ( που στηρίζει διαχρονικά το θεσμό) αλλά και όσους Αθηναίους  επιθυμούν να ανακαλύψουν πρώτοι, τις ταινίες που θα συζητάμε το φετινό χειμώνα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και παραγωγές που -ίσως- δεν προβληθούν ποτέ ξανά στην Ελλάδα. Είναι η ευκαιρία σας να τις ανακαλύψετε!

Η Όλγα Τσιρακίδου και ο Ιάκωβος Γωγάκης ξεσκόνισαν τις πρόσφατες αναμνήσεις του από τα φεστιβάλ του κόσμου και αποκαλύπτουν μερικές από τις ταινίες που είδαν και βρίσκονται σε περίοπτη θέση στο πλούσιο κι αναβαθμισμένο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης. 

1. “Les Miserables” ( Οι άθλιοι) του Ladj Ly

Ωμοί και ειλικρινείς, οι άθλιοι του Ladj Ly λαμβάνουν χώρα στην ίδια περιοχή του Παρισιού όπου διαδραματίζονται οι άθλιοι του Oυγκό. Ο σκηνοθέτης αφηγείται μια σύγχρονη ιστορία στον τόπο για τον οποίο γράφτηκαν οι άθλιοι. Είναι πολύ διαφορετικές οι ιστορίες του σήμερα σε σχέση με το παρελθόν; Πρόκειται για μια περιοχή στην οποία συνυπάρχουν διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Ένα παιδί θα κλέψει ένα μικρό λιοντάρι και αυτό θα φέρει σε σύγκρουση δύο κοινότητες. Η ένταση μεταξύ τους κλιμακώνεται και όταν η αστυνομία αναλάβει να βοηθήσει στην επίλυση των διαφορών τους τότε η κατάσταση περιπλέκεται εντονότερα. Η ταινία καταφέρνει να παρουσιάσει τις προσπάθειες και τις αδυναμίες συμβίωσης, τις σχέσεις εξουσίας και τις νοοτροπίες των ανθρώπων που ζουν στο Montfermeil του Παρισιού με μια ψύχραιμη αλλά αρκετά διεισδυτική ματιά. Η εικόνα, ανεπιτήδευτη και με αισθητική που θυμίζει ντοκιμαντέρ, συμβάλλει στην όλη αίσθηση πως αυτή είναι μια ιστορία που δεν απέχει από την πραγματικότητα. Είναι μήπως ακόμα καιρός για χαρακώματα;

Όλγα Τσιρακίδου

Πότε παίζει στις Ν.Π:

24/09, Δαναός 2 , 20:00

To Trailer

2. “Parasite” (Παράσιτα) του Joon-ho Bong

Το Parasite είναι μια κωμωδία. Και όπως όλες οι κωμωδίες κρύβει μέσα του πικρές αλήθειες. Μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων στη Νότια Κορέα ζει υπό συνθήκες φτώχειας. Οι ζωές τους θα διασταυρωθούν με τη ζωή μιας άλλης,εύπορης οικογένειας με παράδοξο και καλά μελετημένο τρόπο οπότε και θα αλλάξει η καθημερινότητά τους. Η πρόσκαιρη χαρά θα γίνει τρόμος και οι χαρακτήρες θα έρθουν αντιμέτωποι με ένα περιστατικό που ξεπερνά τους ίδιους και διαταράσσει κάθε “ισορροπία”. Ο τρόμος διαδέχεται το γέλιο και το δίκαιο διαδέχεται το άδικο (και αντίστροφα) ενώ η συνέχεια της ιστορίας παραμένει απρόβλεπτη. Μέσα από στιλιζαρισμένες εικόνες πλούτου και φτώχειας, αναρωτιέται κανείς που μπορεί να καταλήξει μια ιστορία που περιπλέκεται και αιμορραγεί. Το Parasite είναι μια ταινία τρόμου. Και όπως όλες οι ταινίες τρόμου κρύβει μέσα του μια δίκαιη αδικία. Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες.

Όλγα Τσιρακίδου

Πότε παίζει στις Ν.Π:

19/09, Δαναός 1 , 22:00

Το Trailer

3.  “Sorry We Missed You ” του  Κεν Λόουτς

Μπορούμε μετά βεβαιότητος να ισχυριστούμε πως ο Κεν Λόουτς  διανύει μια δεύτερη εφηβεία.

Η ιστορία διαδραματίζεται στο Νιούκασλ, τη γνωστή πόλη, που δεν είναι μόνο γνωστή για την ποδοσφαιρική της ομάδα αλλά και για τις βιομηχανίες που είχε στο παρελθόν. Θεωρείτο μια   εργατούπολη της Αγγλίας,πλέον όμως, οι  βιομηχανίες έκλεισαν κι όσες έμειναν άλλαξαν τους όρους εργασίας των υπαλλήλων τους, ζητώντας τους να αυτο-ασφαλίζονται( αλλά ουσιαστικά να έχουν οι αόρατοι εργοδότες τον πλήρη έλεγχο της δουλειάς και της ζωής τους).

Ο Λόουτς με τον Λάβερτι  πετυχαίνουν ξανά να κάνουν με ευκρίνεια πολιτικό και κοινωνικό σινεμά, παρουσιάζοντας  πρόσωπα της εργατικής τάξης που διαθέτουν στιβαρούς  κώδικες ηθικής και παλεύουν να τους διατηρήσουν… στον καπιταλισμό που πάντα ήταν άδικος -όπως ισχυρίζονται –  και τώρα  έγινε ακόμα πιο άγριος ακόμα πιο  αιμοβόρος και απάνθρωπα κυνικός.

Έδωσαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ντέμπι Χάνιγουντ, την οποία ανακάλυψαν μέσα από το κάστινγκ και ήταν μια πραγματική αποκάλυψη.

Ι.Γ

Πότε παίζει στις Ν.Π:

23/09,Δαναός 1 , 22:00

Το Trailer

4. ” Το Αυγό ” τον  Γουάνγκ Τσουάν

Ήταν η αγαπημένη μας ταινία από το πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου.Μια γυναίκα βρίσκεται νεκρή στη μέση του πουθενά. Το σώμα της παραμένει στη θέση του εγκλήματος, μέχρι να έρθει ειδική ομάδα για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Η αστυνομία τοποθετεί έναν 18χρόνο αστυνομικό να φυλάει το πτώμα, από τους λύκους κι από πιθανή κλοπή. Ο αστυνομικός κόβει βόλτες μέρα κι νύχτα με έναν φακό, ολομόναχος ακούγοντας μέχρι κι Έλβις. Το μοναδικό πρόσωπο που ζει σε απόσταση 100 χιλιομέτρων,  είναι μια γυναίκα βοσκός. Η γνωριμία τους, μπροστά στο πτώμα και περιμένοντας την εμφάνιση των αρχών, θα ξεδιπλώσει μια εικόνα της αγροτικής Μογγολίας, που παραπέμπει σε άλλες εποχές. Το νεκρό κορίτσι είναι το μέσον, για να διηγηθεί ο Κινέζος σκηνοθέτης μια περίεργη γνωριμία και να παρουσιάσει ρεαλιστικά το πως σφάζουν ένα αρνί, μέχρι μια υπέροχη ερωτική σκηνή του νεαρού αστυνομικού με τη νεαρή βοσκό, μπροστά στο πτώμα, μπροστά στην καμήλα, με φωτισμό από   φακό και με τον κίνδυνο οι λύκοι να τους κατασπαράξουν.  Επιλέγει πάντα τα ανοιχτά πλάνα, δείχνοντας, τα χρώματα του ουρανού, το φεγγάρι και το τοπίο, στη μέση του πουθενά.  Τι σημαίνει  OnDog; Το αυγό των δεινοσαύρων και σε κάποια στιγμή του έργου, ο τίτλος αποκτά το νόημά του.

Ι.Γ

Πότε παίζει στις Ν.Π:

25/9, Δαναό 1, 19:45

Το Trailer

5. “Σφάλμα Συστήματος” (System Crasher) της Νόρα Φινγκστειντ

Το ” System Crasher” είναι ταινία μιας πρωτοεμφανιζόμενης Γερμανίδας σκηνοθέτιδας,  Νόρα Φινγκστειντ. Το έργο επικεντρώνεται πάνω σε ένα κοριτσάκι με επιθετική συμπεριφορά και βρίσκεται πάντα εκτός ελέγχου. Η αδυναμία της μητέρας της  να την  μεγαλώσει, θα την οδηγήσει στα χέρια των κοινωνικών υπηρεσιών. Όμως η Μπένι είναι τόσο ατίθαση, που δεν την θέλουν ούτε στα σπίτια φιλοξενίας. Η Φίνγκστειντ, δημιουργεί μια μονόπλευρη ταινία, όπου την ευθύνη την έχει το κράτος, οι κοινωνικές υπηρεσίες και μόνο μία κοινωνική λειτουργός, αποφασίζει να πάρει ανιδιοτελώς, πάνω της τη ζωή της Μπένι. Η Φινγκστειντ δείχνει διαρκώς το κορίτσι να δρα αντικοινωνικά, εκεί εστιάζει λανθασμένα κατά τη γνώμη μας και αγνοεί το βασικό, πως κανένας λειτουργός δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους  γονείς,  όσο ακατάλληλοι κι αν είναι. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για έργο με κοφτερό προβληματισμό, και με μια κραυγή αγωνίας για τον λαθεμένο τρόπο αντιμετώπισης της εφηβικής αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Ι.Γ

Πότε παίζει στις Ν.Π:

24/9, Δαναό 1, 19:30

Το Trailer

6. “Λεωφόρος Πατησίων”( Μικρού Μήκους) του  Θανάση Νεοφώτιστου 

Στην συμβολή της Λεωφόρου Πατησίων με την Αλεξάνδρας, μια νεαρή γυναίκα( την ερμηνεύει η Κύπρια ηθοποιός  Μαρίνα Συμεού), αρχίζει να πορεύεται προς το κέντρο. Γίνεται ένα με το κινητό της τηλέφωνο, το οποίο αποτελεί την μοναδική πηγή πληροφόρησης “ για τον έξω κόσμο”. Μεγαλώνει μόνη ένα παιδί και ετοιμάζεται να διεκδικήσει ένα ρόλο , στο τελευταίο στάδιο μιας οντισιόν. Η διάθεση της αλλάζει σαν σκωτσέζικο ντους… αλλά μην πάει το μυαλό σας σε διπολική διαταραχή.

Ο Θανάσης Νεοφώτιστος δημιουργεί ένα road movie διαφορετικού τύπου και στιλ από τα κλασικά του είδους. Την ηρωίδα του, την ακολουθεί κατά πόδας για 12 λεπτά, όσο είναι και η διάρκεια της ταινίας.

Η σύλληψη του μπορεί να θυμίζει Ντάρεν Αρονόφσκι, αλλά  είναι ευρηματική και εύστοχη. Αφενός μεν, απαγκιστρώνει το κοινό από την ουδετερότητα και την αποστασιοποίηση- ωθώντας το να  γευτεί την στρεσογόνα εμπειρία της νεαρής κοπέλας, μέσα στο λαβύρινθο των συναισθημάτων της, των επιθυμιών της,  των ενοχών της- και  αφετέρου, καταδεικνύει -χωρίς διδακτική διάθεση- το μαρτύριο  της μονογονεϊκότητας , της επαγγελματικής σταθερότητας και της γενικότερης αστάθειας, στην πιο απρόβλεπτη πόλη, στην Αθήνα.

Ι.Γ

Πότε παίζει στις Ν.Π:

24/9, Ideal, 21:45

Το Trailer

7. “Light of my Life” του Κέισι Άφλεκ

Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός για την ταινία ” Manchester by the Sea”, Κέισι Άφλεκ, σκηνοθετεί για πρώτη φορά, κρατώντας  και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το ” Light of my Life” είναι μία ιστορία φαντασίας, σε έναν αμερικάνικο κόσμο, όπου οι γυναίκες εξολοθρεύονται. Ενώ η γυναίκα του, δεν ζει πια( μέσα από flashback βλέπουμε την Ελίζαμπεθ Μος), θα κόψει τα μαλλιά της κόρης του, για να φαίνεται σαν αγόρι. Ο Άφλεκ επιδιώκει να εμφανίσει με μη ρεαλιστική μέθοδο τον μισογυνισμό, αλλά και τη δυσκολία να αντικαταστήσει ένας πατέρας την παρουσία της μάνας. Προτού το έργο, εξελιχθεί σε θρίλερ επιβίωσης( που δεν μας άρεσε καθόλου αυτό), υπάρχουν μονόλογοι του πατέρα προς το παιδί του, αλλά και μια μεταξύ τους αλληλοτροφοδότηση για τα σημαντικά ζητήματα της ανατροφής ενός παιδιού, μέσα σε έναν κόσμο που αναγνωρίζει μονάχα τη δύναμη και τη βία, μακριά από αγνά συναισθήματα.

Ι.Γ

Πότε παίζει στις Ν.Π:

20/9,  Ideal,22:30

Το Trailer

8.Είδαμε και το ” Χρυσό Γάντι” του Φατίχ Ακίν. Δείτε την βιντεοκριτική μας ΕΔΩ. 

Πότε παίζει στις Ν.Π:

19/09 ΑΣΤΟΡ 22,15

9+10 Είδαμε επίσης τις αξιόλογες ταινίες  Πιράνχας και Ράμματα. Δείτε την  βιντεοκριτική μας ΕΔΩ

Πότε παίζονται  στις Ν.Π:

21/9, Δαναός 1, 22:00 και 23/9, Δαναός 1, 19:30 αντίστοιχα

Κριτικές: Όλγα Τσιρακίδου-Ιάκωβος Γωγάκης

The post 10 ταινίες που είδαμε και τις προτείνουμε! Οι Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας σήμερα ξεκινούν! appeared first on screeneye.gr.

Γράφει η Όλγα Τσιρακίδου

Οι μέρες πλησιάζουν για την έναρξη του 25ου φεστιβάλ κινηματογράφου της Αθήνας και ως συνήθως είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανυπομονούμε για όσα πρόκειται να δούμε. Μετά τα όσα παρουσιάστηκαν στη χθεσινή συνέντευξη τύπου, το πρόγραμμα του φεστιβάλ μοιάζει μεστό και με επιλογές που καλύπτουν ένα αρκετά μεγάλο φάσμα ενδιαφέροντος για τους φίλους του σινεμά. Νύχτες Πρεμιέρας λοιπόν! Ξεκινάμε!
Διανύοντας το (επετειακό) 25ο έτος της ηλικίας του, το φεστιβάλ της Αθήνας έρχεται με 9 συνολικά τμήματα:

_Διεθνές διαγωνιστικό
_Διεθνές διαγωνιστικό ντοκιμαντέρ
_Icons/ Ελληνικά ντοκιμαντέρ
_Διαγωνιστικό ελληνικών ταινιών μικρού μήκους
_Μουσική και φιλμ
_Τα αγαπημένα των φεστιβάλ
_Μετά τα μεσάνυχτα
_Ειδικές προβολές/ Αφιερώματα
_Μικρές ιστορίες εκτός διαγωνιστικού

Πέρα από τις δύο μεγάλες πρώτες κατηγορίες που βρίσκονται σταθερά στο πρόγραμμα, φέτος συνεχίζεται και το τμήμα Icons που ξεκίνησε πέρσι με προσωπογραφίες ατόμων από το χώρο του σινεμά, της μόδας και της μουσικής. Μεγάλη συμμετοχή είχε το διαγωνιστικό ελληνικών ταινιών μικρού μήκους, καθώς υποβλήθηκαν 311 συνολικά ταινίες, από τις οποίες θα προβληθούν οι 47. Ανάμεσα σε αυτές “Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς” του Βασίλη Κεκάτου, “I am Mackenzie” της Άρτεμις Αναστασιάδου, “Heatwave” του Φωκίωνα Ξένου και “A patch of blue” της Μέμης Κούπα.

Όσον αφορά τα αφιερώματα, ξεχωρίζουν δύο μεγάλες κατηγορίες: Το αφιέρωμα στον Edward Yang και το αφιέρωμα στο τσέχικο σινεμά. Το πρώτο αφορά το έργο του σημαντικού σκηνοθέτη από την Κίνα και περιλαμβάνει συνολικά 7 από τις ταινίες του. Αυτές καλύπτουν σχεδόν όλο το έργο του. Το δεύτερο αφορά το τσέχικο σινεμά την περίοδο του ’60 και περιλαμβάνει 12 ταινίες. Πολλές από αυτές απαγορεύτηκαν από το τότε καθεστώς και αποτελούν πλέον μέρος ενός από τα πιο πρωτοποριακά κινήματα του σινεμά.

Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα, πριν την προβολή της ταινίας “The Cremator” του Juraj Herz θα προβληθεί η νέα ταινία μικρού μήκους του Γιώργου Λάνθιμου “Nimic”. Το Cremator αποτέλεσε επιρροή για την τελευταία ταινία του Λάνθιμου “Η Ευνοούμενη” εξού και ο συνδυασμός των δύο σκηνοθετών σε μια διπλή προβολή.

Το τμήμα Μουσική και Φιλμ φιλοξενεί επίσης αρκετές ενδιαφέρουσες επιλογές από τις οποίες θα ξεχωρίσω το “Amazing Grace” των Alan Elliot και Sydney Pollack. Πρόκειται για μια συναυλία που έδωσε η Αρίθα Φράνκλιν σε εκκλησία του Λος Άντζελες το 1972, και την οποία είχε κινηματογραφήσει ο Pollack. Επίσης μια ταινία της οποίας το υλικό δεν μπόρεσε να βγει στις αίθουσες όταν γυρίστηκε αλλά επέστρεψε πέρσι και πλέον μπορούμε να το παρακολουθήσουμε, μιας που έχει πάντα πλάκα να απολαμβάνουμε τα απαγορευμένα του παρελθόντος.
Από το παρελθόν επίσης επανέρχεται το “Αποκάλυψη τώρα” του Francis Ford Coppola. Την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ θα προβληθεί η final cut εκδοχή της κλασικής πλέον ταινίας, με το τελειωτικό μοντάζ όπως προοριζόταν από το δημιουργό του.
Τέλος, μεγάλη προσμονή για τις ταινίες έναρξης και λήξης του φεστιβάλ. Tο “Parasite” του Joon-Ho Bong που απέσπασε το φετινό χρυσό φοίνικα θα ανοίξει το φεστιβάλ και η νέα ταινία του Κώστα Γαβρά “Ενήλικες στο δωμάτιο” θα σηματοδοτήσει τη λήξη του.
Για όσους θρηνούν το καλοκαίρι που έφυγε, ιδού ο λόγος που αγαπάμε το φθινόπωρο: Νύχτες πρεμιέρας, 18-29 Σεπτεμβρίου με όμορφη συμμετρία τόσο στην αφίσα όσο και στο πρόγραμμα.

Βρείτε ΕΔΩ το πρόγραμμα κι εμείς θα σας ενημερώσουμε τις επόμενες μέρες για τις ταινίες που αξίζει να δείτε.

Το Φεστιβάλ θα το καλύψουμε με κριτικές και ανταποκρίσεις

The post Οι ” Νύχτες Πρεμιέρας” γιορτάζουν τα 25χρονα τους κι αναβιώνει η παλιά τους αίγλη. Το πρόγραμμα appeared first on screeneye.gr.

Η νέα ταινία του Saffy Nebou διηγείται την ιστορία της Κλέρ, μιας καθηγήτριας γύρω στα 50 και μητέρας δύο παιδιών η οποία μετά το διαζύγιό της και βυθισμένη στη θλίψη της αποφασίζει να δημιουργήσει ένα ψεύτικο προφίλ στο Facebook. Εκεί μπορεί να γίνει οποιαδήποτε, οπότε και επιλέγει την ταυτότητα μιας όμορφης 24χρονης, την οποία ονομάζει Κλάρα. Όντας ο “νέος” της εαυτός, η Κλέρ θα διεκδικήσει τον Άλεξ, έναν νέο άντρα, και θα επιχειρήσει να ζήσει ξανά τη νιότη και τον έρωτα.

“Για τα άτομα σαν εμένα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ναυάγιο και σανίδα μαζί”.

Η ψηφιακή σχέση που η ηρωίδα συντηρεί μέσα από την απόσταση που της επιτρέπει το κινητό της, γίνεται για την ίδια πηγή πραγματικής ευτυχίας ενώ σταδιακά απομακρύνεται από την Κλέρ και ζει κόσμο που η ίδια έχει εφεύρει ως Κλάρα. Η στιγμή όμως της συνάντησης με το νέο της σύντροφο, η αναπόφευκτη δηλαδή στιγμή της πραγματικότητας, έρχεται να περιπλέξει τα πράγματα και να διαταράξει τη λεπτή ισορροπία μεταξύ σωτηρίας και ναυαγίου τόσο της ίδιας όσο και του ψηφιακού της συντρόφου.

Η Juliette Binoche ενσαρκώνει την πρωταγωνίστρια, σε μια ερμηνεία που αναδεικνύει την ταινία στο σύνολό της. Παρακολουθούμε την ιστορία της Κλέρ όπως εκείνη τη διηγείται στην ψυχολόγο της και η αφήγηση βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη διάδραση της ίδιας με την οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή της κατά τη διάρκεια μιας σχέσης που σταδιακά γίνεται επίμονη και έντονα ερωτική. Αν και συνθήκη απαιτητική, η Binoche καταφέρνει να αποδώσει το εύρος των συναισθημάτων της ηρωίδας περνώντας από το συναισθηματικό κενό και τη θλίψη στην κατασκευή ενός είδους πρόσκαιρης ευτυχίας. Το σενάριο επιφυλάσσει εκπλήξεις και παρά τους αργούς της ρυθμούς, η ταινία παρουσιάζει μια αρκετά περίπλοκη αφήγηση.

Αυτό που αξίζει να παρατηρήσει κανείς (σε κάθε ταινία αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται να περνάει ένα ξεκάθαρο μήνυμα), είναι το πρώτο και το τελευταίο πλάνο της ταινίας. Σε αυτά τα δύο συνοψίζεται όλη η διαδρομή της Κλέρ. Ποια νομίζεις ότι είναι;

Η ταινία έκανε την πρεμιέρα της φέτος το Φεβρουάριο στο 69ο διεθνές φεστιβάλ του Βερολίνου και έρχεται στις ελληνικές θερινές αίθουσες στις 25 Ιουλίου.

The post Ποια Νομίζεις Ότι Είμαι appeared first on screeneye.gr.

Κείμενο της Όλγας Τσιρακίδου

Το φεστιβάλ των Καννών, ένας από τους μεγαλύτερους θεσμούς του σινεμά, ελκύει κατά την περίοδο της ετήσιας διεξαγωγής του τα βλέμματα και το ενδιαφέρον ανθρώπων από όλον τον κόσμο. Μέχρι φέτος η επαφή μου με αυτή τη μεγάλη γιορτή αφορούσε τις συχνές αναμεταδόσεις από το ίδιο το φεστιβάλ στα social media, άρθρα, απόψεις και κριτικές του τύπου, σχετικά βίντεο και φυσικά τις πολυάριθμες εικόνες από το κόκκινο χαλί. Εντούτοις, καμία εικόνα και κείμενο δεν αντικαθιστούν την πραγματική εμπειρία της θέασης μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα, και πόσο μάλλον στην αίθουσα του φεστιβάλ το οποίο μέσω της παγκόσμιας πρωτιάς που εγγυάται, κλιμακώνει τα επίπεδα αδημονίας και ενθουσιασμού. Πώς όμως αποκτά κανείς πρόσβαση σε αυτές τις πολυσυζητημένες αίθουσες;

Πρόκειται για ένα φεστιβάλ που δεν παρακολουθείται δίνοντας κάποιο χρηματικό αντίτιμο αλλά αντ’αυτού ζητά κάποια διαπιστευτήρια για να προσφέρει τις άνετες θέσεις του. Με την πρωτοβουλία του φεστιβάλ “3 days in Cannes” που ξεκίνησε πέρσυ, μου δόθηκε φέτος η ευκαιρία να παρευρεθώ για τρεις μέρες στις Κάννες και να ζήσω το φεστιβάλ από κοντά.
Αυτό που ζητάται για να αποκτήσει κανείς το πάσο των τριών ημερών, είναι να βρίσκεται μεταξύ 18 και 28 ετών, να συντάξει ένα γράμμα που φανερώνει τους λόγους και τα κίνητρα που αιτιολογούν την παρουσία του στο φεστιβάλ και φυσικά να κάνει την αίτηση ηλεκτρονικά,μέσω της ιστοσελίδας. Ακολουθώντας λοιπόν τα παραπάνω βήματα, και με την αίτησή μου να γίνεται δεκτή, ξεκίνησε η δική μου εμπειρία.
Τρεις μέρες είναι φυσικά ένα μικρό μέρος της διάρκειας του φεστιβάλ, αλλά αρκετά αντιπροσωπευτικό του σύνθετου προγράμματός του. Κατά τη διάρκεια αυτών, ήμουν θεατής σε πρεμιέρες ταινιών που συμμετείχαν στο διαγωνιστικό μέρος, άλλες που ανήκουν στην κατηγορία του πειραματικού σινεμά και κλασσικές ταινίες που προβάλλονταν σε αποκατεστημένες κόπιες. Ανάμεσα στην πιο πρόσφατη ταινία του Ken Loach “Sorry we missed you” που συμμετείχε φέτος στο διαγωνιστικό και τo “Tetri karavani”, σοβιετική ταινία που διαγωνιζόταν το 1964 και προβλήθηκε για δεύτερη φορά στο φεστιβάλ φέτος, υπάρχει μεγάλη απόσταση τόσο χρονική όσο και αισθητική και τεχνολογική. Βλέποντας τα έργα αυτά όμως το ένα μετά το άλλο μέσα στην ίδια μέρα, αναγνωρίζονται κοινές προθέσεις όπως αυτή της απεικόνισης της καθημερινής προσπάθειας του ανθρώπου για επιβίωση και της διεκδίκησης μιας καλύτερης ζωής. Εκεί επιβεβαιώνεται η διαχρονικότητα του σινεμά, και το κοινό έδαφος της ουσίας του που φροντίζει να επανεφευρίσκει μέσα στα χρόνια εικόνες για να επικοινωνήσει κοινές πτυχές της ανθρώπινης φύσης.
Προλαβαίνει κανείς να δει στη διάρκεια της ζωής του όλα τα κινηματογραφικά έργα; Δυστυχώς όχι. Ούτε και στο φεστιβάλ προλαβαίνει, αλλά εκεί επιλέγοντας με βάση την εμπειρία και το ένστικτο, αναπτύσσεται καλύτερα το προσωπικό κριτήριο και οι τελικές επιλογές διαμορφώνουν για τον καθένα μια υποκειμενική εικόνα του φεστιβάλ.
Πέρα από την προβολή ταινιών υπάρχει και μια πτυχή των Καννών που προσφέρει άλλου είδους θέαμα,και αυτή είναι οι επίσημοι καλεσμένοι. Μπορεί κανείς να είναι θεατής μιας ταινίας στην αίθουσα ή των δημιουργών της στο κόκκινο χαλί. Στο φεστιβάλ των Καννών και τα δύο αποτελούν θέαμα και η ανταπόκριση του κοινού σε αυτά μοιάζει εξίσου έντονη. Σε κάθε περίπτωση, επιλέγοντας αυτό που θέλεις περισσότερο να δεις, μια επίσκεψη στις Κάννες αξίζει όχι μόνο για την κινηματογραφική εμπειρία αλλά και για την συναναστροφή με όλους εκείνους που φτιάχνουν, βλέπουν με κριτικό μάτι και μιλούν για τον κινηματογράφο στον τόπο που φιλοξένησε πολλές από τις σημαντικότερες στιγμές του.
Το σινεμά συντηρείται τόσο από το πάθος των όσων το δημιουργούν όσο και από αυτό των θεατών που το παρακολουθούν πιστά. Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία, τότε οι τρεις μέρες στις Κάννες είναι μια ευκαιρία που αξίζει να εκμεταλλευτείς !

Όλγα Τσιρακίδου

The post Το Φεστιβάλ Καννών μέσα από τα μάτια μιας Ελληνίδας επισκέπτριάς του! appeared first on screeneye.gr.