Ο Σεντρίκ Κλαπίς κλείνει την τριλογία του, εξακολουθώντας να ανιχνεύει τις δημιουργικές οσμώσεις που πηγάζουν από το ανακάτεμα φίλων, φύλων και πόλεων. Με την ίδια φινέτσα και σε ένα στιλ που παραπέμπει σε γαλλική γραφή. Η ατυχία του είναι ότι έχει προηγηθεί χρονικά ης τριλογία του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ οπότε οι συγκρίσεις… είναι αναπόφευκτες
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο σκηνοθέτης του ” Ted” έχει την οργιώδη φαντασία να κάνει σκόνη τα περισσότερα κλισέ του γουέστερν, καταφεύγοντας σε προσφιλείς καφρίλες. Βλέπουμε καταστάσεις απύθμενου κωμικού κάλους όπου οι πάντες (ακόμη κι ο γιατρός ή ο παπάς) μπορούν να σε «καθαρίσουν» στο άψε σβήσε
Διαβάστε Περισσότερα...
H ταινία του Νταγκ Λάιμαν-για το είδος της- είναι κάτι παραπάνω από ευπρεπής. Διαθέτει σφιχτοδεμένο ρυθμό, πλούσιο θέαμα και είναι αν μη τι άλλο καλογυρισμένη. Η σχετική πρωτοτυπία της πλοκής αποτελεί το βασικό μοχλό διατήρησης του σασπένς σε υψηλά επίπεδα. Ο Κρουζ παλεύει να χτίσει το πολύπλευρο alter ego του, ειδική μνεία αξίζει η βρετανίδα Έμιλι Μπλαντ
Διαβάστε Περισσότερα...
Το μυθιστόρημα της Φρανσουάζ Ντορνέρ αφορά την εξομολόγηση του ηλικιωμένου Μάθιου Μόργκαν προς τη νεαρή φίλη του Πολίν, για το νόημα που έφερε αναπάντεχα στη ζωή του η ύπαρξη της. Η χαμηλών τόνων και υψηλού συναισθηματισμού δραμεντί έχει μερικά ακαταμάχητα όπλα, με πρώτα από όλα την αφοπλιστική ερμηνεία του Μάικλ Κέιν, που βουτάει με όλο το είναι του σε ένα αυθεντικό χαρακτήρα
Διαβάστε Περισσότερα...
Επικό στα όρια του απόλυτου κι ολοκληρωτικού θεάματος, χορταστικό όσο δεν φαντάζεστε, ενίοτε χιουμοριστικό σε σημείο ξεκαρδίσματος και εντυπωσιακό σε βαθμό… προσκυνήματος, τούτο το «X- Men» έχει τοποθετήσει τόσο ψηλά τον πήχυ, που δεν συζητάμε αν πρόκειται απλώς για το κορυφαίο της σειράς
Διαβάστε Περισσότερα...
Όχι τόσο το θέμα του επώδυνου χωρισμού ενός παντρεμένου ζευγαριού με παιδί όσο ένα σχόλιο για τη γονική ευθύνη (ή μάλλον ανευθυνότητα) της υγιούς διαπαιδαγώγησης του παιδιού, που βρίσκεται πιο κοντά στον προβληματισμό του «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν», δίχως πάντως να φτάνει την καλλιτεχνική αξία της ταινίας της Λιν Ράμσεϊ.
Διαβάστε Περισσότερα...
Το δράμα είναι χτισμένο στο μοτίβο «τύχη ή επιλογή», η σκηνοθεσία χωρίς περιττές φιορτιτούρες, το σενάριο των Μαριέτ Ντεζέρ και Κατέλ Κιγιεβερέ καλοδουλεμένο και μεστό, με το χρονικό της ενηλικίωσης να αποδίδεται ακριβέστατα και αναλυτικά.Οι γυναικείες ερμηνείες του φιλμ είναι σπουδαίες- δεν θα ξέρετε ποια είναι καλύτερη
Διαβάστε Περισσότερα...
Φιλμ που απευθύνεται πρωτίστως στο νεανικό κοινό των multiplex, αναλαμβάνοντας ρόλο ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό μαζί για τους νεαρούς θεατές. Κρατάμε την υποκριτική αξία του Πολ Τζαμάτι
Διαβάστε Περισσότερα...
Όλη η φιλοσοφική θεώρηση του μολιερικού «Μισανθρώπου» διαπερνά τη ραχοκοκαλιά αυτής της δραμεντί.Πρόκειται για φιλμ ευφυές και διεισδυτικό
Διαβάστε Περισσότερα...
Αναπάντεχα αστείο, διαολεμένα έξυπνο, τρομακτικά καταιγιστικό. To φτιαγμένο στη σωστή θερμοκρασία σενάριο διαθέτει μερικές επικές στιγμές γέλιου που δεν αφήνουν τίποτα όρθια
Διαβάστε Περισσότερα...