Κωμωδία, Δράμα,108′ Μ. Βρετανία 2014

Του Μάικλ Γουίντερμπότομ

Με τους  Στιβ Κούγκαν, Ρομ Μπράιντον

Με το ίδιο καστ ηθοποιών, το δυναμικό δίδυμο Steve Coogan και Rob Brydon επέστρεψε στις κινηματογραφικές αίθουσες ο Michael Winterbottom. Η νέα παραγωγή, sequel στο «The trip»(2010), ευχάριστα μας ταξιδεύει αυτή τη φορά, από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ιταλία δημιουργώντας την απορία εάν θα υπάρξει και ποια θα είναι η συνέχεια της συνεργασίας των δυο κωμικών σε ένα μελλοντικό τρίτο μαγευτικό προορισμό.

Το «The Trip to Italy» αφορά και πάλι ένα γαστρονομικό road trip. Ακολουθεί τους δυο χαρακτήρες πέραν από τη περιδιάβαση στα άδυτα των υδατανθράκων, των θαλασσινών και λοιπών εδεσμάτων που παρελαύνουν εντυπωσιακά στα πιάτα και τα ποτήρια τους, από τη βόρεια Piemonte στην ακτή του Αμάλφι, προς περισυλλογή του απαραίτητου υλικού από έξι ιταλικά εστιατόρια για τις ανάγκες των κριτικών τους κειμένων για την «The Observer» του Λονδίνου. Ταξιδεύοντας με ένα Mini Cooper και έχοντας το Jagged Little Pill (1995) της Alanis Morissette να τους συντροφεύει στη διαδρομή, ο Coogan και Brydon συμπληρώνουν το χρόνο μεταξύ δειγματοληψίας, γευμάτων και διαμονής σε παραδεισένιους προορισμούς και εντυπωσιακούς ξενώνες, με σκέψεις για την τέχνη, τη λογοτεχνία, τη ζωή και μια αδιάκοπη αναπαράσταση διαλόγων πληθώρας χαρακτήρων από κλασικές και μη κινηματογραφικές παραγωγές.

Λογοτεχνική τους αναφορά, αυτή τη φορά, ο Λόρδος Βύρων, ο οποίος έζησε στην Ιταλία το 1817, πριν από τη συμμετοχή του στην ελληνική επανάσταση. Με ρομαντική και ποιητική αφήγηση, ενίοτε με χιούμορ και τη συντροφιά των (λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών) φαντασμάτων, οι δυο τους στοχάζονται για τον έρωτα, τη ζωή και το θάνατο.

Το παλιό και το νέο, το θνητό και το αιώνιο εναλλάσσονται όχι μόνο ως σχήματα λόγου αλλά και ως διάσπαρτες αναφορές σε εικόνες καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Η θεματολογία που επιλέγει ο Winterbottom, σοβαροφανής για αυτή τη ταινία και μια τάση μελαγχολίας η οποία προκύπτει από τη συγκρουόμενη συνύπαρξη των εν λόγω στοιχείων εξαλείφεται, και επιτυγχάνεται τελικά εξισορρόπηση από τη γενικότερη αισθητική του φιλμ που υπαγορεύει το χιούμορ, το λογοπαίγνιο, τη χαλαρότητα και τέρψη στο ηλιόλουστο μεσογειακό σκηνικό, που περιβάλλει τους πάντες. Μετατοπίζοντας ακόμη περισσότερο (σε σχέση με την πρώτη του ταινία) τη βαρύτητα από το γαστρονομικό κομμάτι αυτού του ταξιδιού, ο Winterbottom, μας περιγράφει άρτια τη νέα ιστορία που πλάθει για τους δυο συνεργάτες, δημιουργώντας μας την επιθυμία να κρατάμε σημειώσεις για τους όποιους προορισμούς με το λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό υπόβαθρο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως το φιλμ παραπέμπει σε ταξιδιωτικό.

                                  “Ταξίδι στην Ιταλία” από 25 Ιουνίου στους κινηματογράφους σε διανομή Filmtrade

The post Ταξίδι στην Ιταλία appeared first on screeneye.gr.

1.Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξή του

Κωμωδία, Δράμα, 101′, Σουηδία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος:A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

Του Ρόι Άντερσον

Με τους Χόλγκερ Άντερσον, Νιλς Γουέστμπλομ, Σαρλότα Λάρσον, Βίκτορ Γκίλενμπεργκ, Λότι Τόρνρος, Γιόνας Γκέρχολμ, Όλα Στένσον

ΠΛΟΚΗ

Σαν να ’ναι οι σύγχρονοι Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα, οι Σαμ και Τζόναθαν, δύο πλανόδιοι πωλητές που εμπορεύονται ασυνήθιστα «παιχνίδια», μας μεταφέρουν σε μια καλειδοσκοπική περιπλάνηση στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Πρόκειται για ένα ταξίδι που αποκαλύπτει την ομορφιά των απλών στιγμών, την ευτέλεια των άλλων, το χιούμορ και την τραγωδία που κρύβονται μέσα μας, το μεγαλείο της ζωής, καθώς και την απόλυτη αδυναμία της ανθρωπότητας.

3. Δύο Ανάσες

Δράμα,91′, Γαλλία 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Respire

Της Μελανί Λοράν

Με τους  Τζοζεφίν Ζάπι,Λου Ντε Λαζ,Ιζαμπέλ Καρέ,Κλερ Καίμ, Ροσάν Ντουράν Καμίγ Κλαρίς

ΠΛΟΚΗ

Η Τσάρλι, είναι δεκαεφτά χρονών. Είναι ταλαντούχα και όμορφη, αλλά παράλληλα βουτηγμένη στις αμφιβολίες και η καθημερινότητά της βρίθει απογοητεύσεων. Κάποια στιγμή, εισβάλει στη ζωή της η Σάρα, ένα διαφορετικό νέο κορίτσι, όμορφο και με περισσό θράσος. Ανάμεσα στις δυο κοπέλες θα ξεκινήσει μια δυνατή φιλία, όμως ο χαρακτήρας της υπέροχης αλλά εύθραυστης Τσάρλι δε μπορεί να αντέξει για πολύ τα τερτίπια και τις τσαχπινιές της απρόβλεπτης Σάρα… Οι τρόποι για να την κρατήσει για πάντα ως αποκλειστική της φίλη είναι πολλοί, ποιον θα διαλέξει όμως η Τσάρλι, στην ευαίσθητη ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεται;

Κριτική

Η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά της Μελανί Λοράν, είναι εμπνευσμένη από το νεανικό μυθιστόρημα της Αν- Σοφί Μπρασμ  και προβλήθηκε πρόσφατα στο Φεστιβάλ  Καννών, στην λιγότερο προβεβλημένη κατηγορία  ” Εβδομάδα Κριτικής”. Η συμμετοχή της ταινίας στη σημαντικότερη κινηματογραφική διοργάνωση της υφηλίου, ίσως να είναι κι ο βασικός λόγος της αγοράς  του έργου από Έλληνα διανομέα. Αυτό που είδαμε δεν δικαιολογεί τα μεγάλα λόγια και τους επαίνους, αντίθετα δίδεται η εικόνα της συρραφής διάφορων διάσπαρτων ιδεών από το σύγχρονο Γαλλόφωνο σινεμά , ξεκινώντας από τον αργόσυρτο ρυθμό, συνεχίζοντας με τον  μονόπλευρο πλατωνικό  έρωτα μιας γυναίκας για κάποιαν άλλη-φέρνοντας μας στο νου- σε διάφορες στιγμές- τη ” Ζωή της Αντέλ”του Αμπντελατίφ Κεσίς για να περάσει ο θεατής μέσα από μεγάλα χρονικά διαστήματα  κινηματογραφικής πλήξης και να καταλήξει περισσότερο ως κινηματογραφικό τρικ και λιγότερο ως ουσιαστική επιλογή , να μας θυμίσει τις τελευταίες σκηνές από την “Αγάπη” του Χάνεκε. Το εφηβικό στρες, οι οικογενειακές συγκρούσεις, το πρώτο σκίρτημα του έρωτα -χωρίς ανταπόδοση- αλλά και η εκμετάλλευση-τα  καψόνια που υφίστανται οι εσωστρεφείς χαρακτήρες , με τον τρόπο που η Λοράν τα δομή ,δεν δικαιολογούν ταινία μεγάλου μήκους. Αν υπάρχει κάτι άξιο λόγου στις ” Δύο Ανάσες” είναι η παρουσία των δύο κοριτσιών Τζοζεφίν Ζάπι-Λου Ντε Λαζ, σε ένα παιχνίδι εσωτερικών ρόλων και έντονων προσωπικών συγκρούσεων και αμφιταλαντεύσεων. Η Γαλλία εξακολουθεί να βγάζει ηθοποιούς πρώτης κλάσης.

4. Μεταμόρφωση

Θρίλερ,120′, Ή.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Horns

Του Αλεξάντερ Άζα

Με τους Ντάνιελ Ράντκλιφ, Τζούνο Τεμπλ, Τζο Άντερσεν, Μαξ Μινγκέλα

ΠΛΟΚΗ

Ο Ιγκ Πέρις αντιμετωπίζει βαριές κατηγορίες για το βιασμό και τη δολοφονία της κοπέλας του. Το έγκλημα  όμως συνέβη ένα βράδυ που ο ίδιος ήταν πολύ μεθυσμένος με αποτέλεσμα να μην θυμάται τίποτα. Το επόμενο πρωί ξυπνά και ανακαλύπτει ότι στο μέτωπο του έχουν φυτρώσει κέρατα. Τα κέρατα δεν γίνονται ορατά από τους άλλους αλλά έχουν την μεταφυσική ιδιότητα να εκμαιεύουν ομολογίες για εγκληματικές πράξεις. Ο Ιγκ, αποφασίζει  να εκμεταλλευτεί αυτή την ιδιότητα, να ανακαλύψει ποιος διέπραξε το στυγερό έγκλημα και να εκδικηθεί.

Επίσης κυκλοφορεί η οικογενειακή ταινία του 2012 ” Το Παιδί  Ζιγκ Ζαγκ”

The post Πρεμιέρες… από 13 Νοεμβρίου appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, Δράμα,108′ Μ. Βρετανία 2014

Του Μάικλ Γουίντερμπότομ

Με τους  Στιβ Κούγκαν, Ρομ Μπράιντον

Με το ίδιο καστ ηθοποιών, το δυναμικό δίδυμο Steve Coogan και Rob Brydon επέστρεψε στις κινηματογραφικές αίθουσες ο Michael Winterbottom. Η νέα παραγωγή, sequel στο «The trip»(2010), ευχάριστα μας ταξιδεύει αυτή τη φορά, από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ιταλία δημιουργώντας την απορία εάν θα υπάρξει και ποια θα είναι η συνέχεια της συνεργασίας των δυο κωμικών σε ένα μελλοντικό τρίτο μαγευτικό προορισμό.

Το «The Trip to Italy» αφορά και πάλι ένα γαστρονομικό road trip. Ακολουθεί τους δυο χαρακτήρες πέραν από τη περιδιάβαση στα άδυτα των υδατανθράκων, των θαλασσινών και λοιπών εδεσμάτων που παρελαύνουν εντυπωσιακά στα πιάτα και τα ποτήρια τους, από τη βόρεια Piemonte στην ακτή του Αμάλφι, προς περισυλλογή του απαραίτητου υλικού από έξι ιταλικά εστιατόρια για τις ανάγκες των κριτικών τους κειμένων για την «The Observer» του Λονδίνου. Ταξιδεύοντας με ένα Mini Cooper και έχοντας το Jagged Little Pill (1995) της Alanis Morissette να τους συντροφεύει στη διαδρομή, ο Coogan και Brydon συμπληρώνουν το χρόνο μεταξύ δειγματοληψίας, γευμάτων και διαμονής σε παραδεισένιους προορισμούς και εντυπωσιακούς ξενώνες, με σκέψεις για την τέχνη, τη λογοτεχνία, τη ζωή και μια αδιάκοπη αναπαράσταση διαλόγων πληθώρας χαρακτήρων από κλασικές και μη κινηματογραφικές παραγωγές.

Λογοτεχνική τους αναφορά, αυτή τη φορά, ο Λόρδος Βύρων, ο οποίος έζησε στην Ιταλία το 1817, πριν από τη συμμετοχή του στην ελληνική επανάσταση. Με ρομαντική και ποιητική αφήγηση, ενίοτε με χιούμορ και τη συντροφιά των (λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών) φαντασμάτων, οι δυο τους στοχάζονται για τον έρωτα, τη ζωή και το θάνατο.

Το παλιό και το νέο, το θνητό και το αιώνιο εναλλάσσονται όχι μόνο ως σχήματα λόγου αλλά και ως διάσπαρτες αναφορές σε εικόνες καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Η θεματολογία που επιλέγει ο Winterbottom, σοβαροφανής για αυτή τη ταινία και μια τάση μελαγχολίας η οποία προκύπτει από τη συγκρουόμενη συνύπαρξη των εν λόγω στοιχείων εξαλείφεται, και επιτυγχάνεται τελικά εξισορρόπηση από τη γενικότερη αισθητική του φιλμ που υπαγορεύει το χιούμορ, το λογοπαίγνιο, τη χαλαρότητα και τέρψη στο ηλιόλουστο μεσογειακό σκηνικό, που περιβάλλει τους πάντες. Μετατοπίζοντας ακόμη περισσότερο (σε σχέση με την πρώτη του ταινία) τη βαρύτητα από το γαστρονομικό κομμάτι αυτού του ταξιδιού, ο Winterbottom, μας περιγράφει άρτια τη νέα ιστορία που πλάθει για τους δυο συνεργάτες, δημιουργώντας μας την επιθυμία να κρατάμε σημειώσεις για τους όποιους προορισμούς με το λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό υπόβαθρο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως το φιλμ παραπέμπει σε ταξιδιωτικό.

The post The trip to Italy appeared first on screeneye.gr.

Θρίλερ, κοινωνικό, 90′, Καναδάς, Ισπανία , 2014,

Του Ντενί Βιλνέβ

Με τους Τζέικ Τζίλενχαλ, Μέλανι Λοράν, Σάρα Γκέιντον, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Στίβεν Χαρτ, Τζέιν Μοφάτ

ΠΛΟΚΗ

Ο Άνταμ Μπελ είναι ένας καθηγητής κολεγίου στο Τορόντο. Είναι ένας μελαγχολικός άνθρωπος, κυρίως γιατί  βρίσκεται σε μια ρουτίνα, η οποία περιλαμβάνει και τη σχέση του με την κοπέλα του την Μαίρη. Ενώ βλέπει μια ταινία που έχει νοικιάσει στο σπίτι του, παρατηρεί έναν ηθοποιό σε μικρό ρόλο που του μοιάζει. Έτσι ξεκινά την αναζήτηση του σωσία του. Μαθαίνει ότι το όνομά του είναι Ντάνιελ Σεντ Κλερ με λίγους ρόλους στο βιογραφικό του και ζει κι αυτός στο Τορόντο ενώ είναι παντρεμένος με μια γυναίκα, την Έλεν, η οποία είναι έγκυος. Ο Άνταμ προσπαθεί με κάθε τρόπο να συναντήσει τον Κλερ και συνειδητοποιεί ότι είναι ολόιδιοι, μέχρι και στα γένια και στις ουλές τους. Οι δρόμοι τους συναντιούνται όταν ο ίδιος ο Κλερ δείχνει ενδιαφέρον για τον Άνταμ, αλλά με διαφορετικό τρόπο.

2. Chef

Κωμωδία,117’, Η.Π.Α 2014, Διανομή Village

Του Τζον Φαβρό

Με τους Τζον Φαβρό , Σοφία Βεργκάρα, Τζον Λεγκουιζαμο, Σκάρλετ Γιοχάνσον, Όλιβερ Πλατ, Μπόμπι Καναβαλε, Ντάστιν Χοφμαν, Ρόμπερτ Νταουνι

 ΠΛΟΚΗ

Μετά από μια παρεξήγηση που παίρνει διαστάσεις “χιονοστιβάδας’’, ο Καρλ Κάσπερ (Τζον Φαβρό) απολύεται από το γκουρμέ εστιατόριο στο οποίο δουλεύει ως σεφ. Αναγκάζεται να επιστρέψει στο Μαϊάμι μετά από προτροπή της πρώην συζύγου του (Σοφία Βεργκάρα), και να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση: μια κινούμενη καντίνα με γκουρμέ φαγητό. Σχεδιάζει να διασχίσει όλη τη χώρα, με τελικό προορισμό το Λος Άντζελες και βασικό σκοπό να διεκδικήσει την θέση που του αξίζει στην ελίτ των σεφ.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Φιλμ ορθά δομημένο, σε τρία μέρη.  Στο κέντρο της προσοχής ο Τζον Φαβρό που σκηνοθετεί και ταυτόχρονα πρωταγωνιστεί.

Η επιβλητική του παρουσία, πραγματικά σαρώνει τα πάντα, με τον Ντάστιν Χόφμαν, τη Σοφία Βεργκάρα και τη Σάρλετ Γιοχάνσον να έχουν -ίσως λανθασμένα- μικρούς δευτερεύοντες ρόλους. Το έργο δεν διαθέτει ιδιαίτερα πρωτότυπο σεναριακό υπόβαθρό για να δικαιολογήσει ένα κινηματογραφικό δίωρο, όπου σε κάθε πλάνο και σε κάθε σκηνή εμφανίζεται ο μονίμως στη τσίτα, και φωνακλάς σεφ, Καρλ Κάσπερ.

Θα ταυτιστούμε μαζί του, όταν θα επιτεθεί φραστικά σε έναν διάσημο κριτικό εστιατορίων -που του έχει καταστρέψει τη ζωή-με τις  χαμηλές βαθμολογίες του, σε μια έμμεση στόχευση προς τους θεωρητικά ειδήμονες -όχι μόνο των γεύσεων- αλλά και του δικό μας του κινηματογράφου χώρου. Άλλωστε ο σκηνοθέτης έχει επικριθεί έντονα για την άνεση του να μεταπηδά από το ανεξάρτητό σινεμά στο χολιγουντιανό , όπως με το « Iron Man», λαμβάνοντας κυρίως αρνητικά σχόλια.

Ο Φαβρό από την άλλη, δεν βοηθάει την καλοπροαίρετη διάθεση μας για αυτό του το έργο,  παρά τα υπέροχα πιάτα που βλέπουμε και τα λιγουρευόμαστε η αλήθεια είναι . Ξοδεύει το χρόνο σε συζητήσεις πατέρα και γιού που τις έχουμε δει κι ακούσει πολλές φορές στη μεγάλη οθόνη αλλά και σε ένα φινάλε, που μας λέει ότι το αμερικάνικο όνειρο ζει και βασιλεύει. Ξεκινάς από χαμηλά, φτάνεις ψηλά, σε ρίχνουν στο πάτο, ξανασηκώνεσαι και δοξάζεσαι. Ουδέν αναληθέστερο.

Ι.Γ

3.Sex Tape

Κωμωδία,  95’, Η.Π.Α 2014, Διανομή Feelgood

Του Τζέικ Κάσνταν

Με τους Κάμερον Ντίαζ, Τζέισον Σίγκελ, Ρομπ Λόου, Ρομπ Κόρντραϊ, Έλι Κέμπερ

 ΠΛΟΚΗ

Στην αρχή της γνωριμίας τους, ο Jay (Jason Segel) και η Annie (Cameron Diaz) είχαν μια παθιασμένη σχέση. Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε, απέκτησαν δύο παιδιά και η ερωτική τους ζωή χρειάζεται επειγόντως ανανέωση. Έτσι, αποφασίζουν να γυρίσουν τη δική τους ερωτική ταινία, δοκιμάζοντας τις αντοχές τους σε ένα τρίωρο μαραθώνιο. Την επόμενη μέρα όμως ανακαλύπτουν ότι οι προσωπικές τους στιγμές δεν είναι πια και τόσο προσωπικές. Αρκεί ένα λάθος κλικ και το υλικό που είχαν «σώσει» διαδικτυακά μπορεί να γίνει παγκόσμιο θέαμα.

4. Οι Αναλώσιμοι 3

Δράση, 106’, Η.Π.Α 2014 , Πρωτότυπος Τίτλος: The Expendables 3, Διανομή Odeon

Του Πάτρικ Χιούζ

Με τους Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ,  Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζέισον Στέιθαμ, Τζετ Λι, Αντόνιο Μπαντέρας, Μελ Γκίμπσον, Χάρισον Φορντ, Γουέσλι Σνάιπς, Ντολφ Λούντγκρεν

 ΠΛΟΚΗ

Ο Barney και η ομάδα του, γνωστή ως “Οι Αναλώσιμοι”, έρχονται σε σύγκρουση με τον αδίστακτο έμπορο όπλων Conrad Stonebanks, συνιδρυτή της ομάδας, ο οποίος είναι αποφασισμένος να την καταστρέψει

Οι Αναλώσιμοι ενώνουν για άλλη μια φορά τους Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζέισον Στέιθαμ, Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, Τζετ Λι και Ντολφ Λούντγκρεν.

The post Πρεμιέρες…από 21-27 Αυγούστου appeared first on screeneye.gr.

Του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκρίν

Δράμα,117′, Η.Π.Α 2013

Με τους Νίκολας Κέιτζ Τάι Σέρινταν,Γκάρι Πόουλτερ, Σοθ Ροκ, Χίδερ Κάφκα

ΠΛΟΚΗ

Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν “ζωγραφίζει” στην οθόνη  τους δύο ανδρικούς  χαρακτήρες, που τους χωρίζουν περίπου 30 χρόνια. Ο Τζο είναι κοντά στα 45, ο Γκάρι μόλις 15. Για τον Τζο (Νίκολας Κέιτζ) δεν γνωρίζουμε πολλά. Υπάρχει μια ιστορία από το παρελθόν που αρχικά κρύβεται αλλά διαρκώς υπονοείται.  Ξέρουμε  μόνο ότι διευθύνει μια εταιρεία ξυλείας. Επισκέπτεται συχνά τους γονείς του οι οποίοι υποφέρουν από διάφορες «εξαρτήσεις»,  όμως το ίδιο συμβαίνει και με τον νεαρό Γκάρι (Τάι Σερινταν) με τον πατέρας του να  είναι αλκοολικός και χρόνια άνεργος . Ο μικρός  Γκάρι θα ζητήσει δουλειά από τον Τζο αυτός θα του την προσφέρει, όμως τα χρήματα θα πηγαίνουν στη τσέπη του πατέρα του, που με βία τα εισπράττει.

Αναλυτική Κριτική

2. Μια Τυχαία Συνάντηση

Της Λίζα Αζουέλος

Με τους Σοφί Μαρσό, Φρανσουά Κλουζέ, Λίζα Αζουέλος

Αισθηματική κομεντί, 81΄, Γαλλία 2014, Γλώσσα: Γαλλικά

Πρωτότυπος Τίτλος: “Une Rencontre”

ΠΛΟΚΗ

Η πετυχημένη συγγραφέας Ελζά (Σοφί Μαρσό) έχει έναν και μόνο απαράβατο κανόνα σχετικά με τις ερωτικές σχέσεις: «Δεν μπλέκεις ποτέ με παντρεμένο». Ο Πιέρ (Φρανσουά Κλουζέ) είναι ένας ευτυχισμένος οικογενειάρχης, παντρεμένος εδώ και 15 χρόνια, που λατρεύει τη σύζυγό του Ανν (Λίζα Αζουέλος) και τα 2 παιδιά τους. Η χωρισμένη Ελζά γνωρίζει τυχαία τον δικηγόρο Πιέρ σε μια επαγγελματική εκδήλωση στη Ρεν.

Παρότι υπάρχει μια ακαταμάχητη έλξη ανάμεσα τους, περνούν μια ωραία βραδιά χωρίς καμία σεξουαλική νύξη, καθώς κανείς τους δεν «ψάχνεται». Όταν μετά από λίγες μέρες ξαναβρεθούν τυχαία σε ένα μπαρ θα ομολογήσουν αμφότεροι ότι σκέφτονταν συνέχεια εκείνη τη βραδιά. Φυσικά δεν υπάρχει λόγος να γίνει κάτι παραπάνω μεταξύ τους αφού κι οι δύο δηλώνουν ικανοποιημένοι από τη ζωή τους. Μάλιστα συμφωνούν να μην ανταλλάξουν τηλέφωνα και να αφήσουν τα πράγματα στη τύχη, συνεχίζοντας την όμορφη και τακτοποιημένη καθημερινότητα τους. Αμ δε… Η Ελζά βρίσκει το τηλέφωνο του Πιέρ από ένα κοινό φίλο τους και του στέλνει το πρώτο sms…

Αναλυτική Κριτική

3.Σαββατοκύριακο στο Παρίσι

Του Ρότζερ Μίτσελ

Με τους Τζιμ Μπρόντμπεντ, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Λιντσεϊ Ντάνκαν

Ρομαντική κομεντί, 93’,  Γαλλία, Βρετάνια 2013

ΠΛΟΚΗ

Η τέταρτη συνεργασία μεταξύ του σκηνοθέτη της ταινίας, Ρότζερ Μίτσελ (“NOTTING HILL”), και του σεναριογράφου της ταινίας, Χανίφ Κουρέισι. Οι Μίτσελ και Κουρέισι ξεκίνησαν να αναπτύσσουν την ταινία εφτά χρόνια πριν, με αφορμή το ταξίδι τους στη Μονμάρτρη.

Μια ρομαντική κομεντί για το νόημα της ζωής, με φόντο μερικές από τις ομορφότερες εικόνες του Παρισιού που έχουμε δει στον κινηματογράφο. Το καστ συμπληρώνει ο Τζεφ Γκόλντμπλαμ (“JURASSIC PARK”).

4.  22 Jump Street

Των Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ

Κωμωδία, δράση, Η.Π.Α 2014

ΠΛΟΚΗ

Μετά την πρώτη επιτυχημένη μεταφορά της αγαπημένης τηλεοπτικής σειράς 21 Jump Street στη μεγάλη οθόνη, οι απολαυστικοί Jonah Hill και Channing Tatum επιστρέφουν στους ξεκαρδιστικούς ρόλους των δυο γκαφατζήδων αστυνομικών.

5. Fear and desire( Ρετρό)

Του  Στάνλεϊ Κιούμπρικ

Με τους Φρανκ Σιλβέρα, Κένεθ Χαρπ, Πολ Μαζούρσκι,Στίβεν Κόιτ, Βιρτζίνια Λιθ

Δράμα, 62΄ Η.Π.Α 1953 – Ασπρόμαυρη

Η αποκατεστημένη έκδοση από τη βιβλιοθήκη του κογκρέσου – Ουάσιγκτον

ΠΛΟΚΗ

Στη διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου, ο υπολοχαγός Κόρμπι οδηγεί τους άντρες του μακριά από τους εχθρούς, σε μία προσπάθεια να επιστρέψουν σε φιλικά εδάφη. Ξαφνικά όμως βλέπει το σχέδιό του να καταρρέει, όταν συναντούν μία νεαρή γυναίκα. Η κατάσταση αρχίζει να επιδεινώνεται ραγδαία καθώς, ενώ οι άντρες του Κόρμπι αρχίζουν να υποφέρουν τόσο ψυχικά όσο και σωματικά, η παρουσία του εχθρού στην περιοχή του απειλεί να εκτροχιάσει εντελώς την απόδρασή τους.

Τέσσερις απελπισμένοι άντρες, λοιπόν, παγιδευμένοι στη δίνη του πολέμου, μαζί με ένα μυστήριο αγριοκόριτσο! Παράλληλα, βλέπουμε την ιστορία μιας Γαλλίδας πόρνης και… ενός αρσενικού μπρούτου.

The post Πρεμιέρες… από 7-13 Αυγούστου appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, 90’, Η.Π.Α 2013

Του Τζον Τορτούρο

Με τους Τζον Τορτούρο, Γούντι Άλεν,Σάρον Στόουν, Σοφία Βεργκάρα, Βανέσα Παραντί, Λιβ Σρέιμπερ

Σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να διασώσει την ιλαροκωμωδία του Τζον Τορτούρο, γύρω από έναν καταθλιπτικό ερασιτέχνη ζιγκολό, παρέα με τον ηλικιωμένο του προαγωγό.  Το έργο θέλει να τιμήσει τόσο το ρεαλιστικό όσο και το φανταστικό σινεμά του Γούντι Άλεν, με αναφορές στο αστικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης,  τις νευρώσεις της μέσης ηλικίας και τον απρόσμενο έρωτα ..όλα αυτά στο χαρτί , γιατί  στο «γυαλί» θα χάσει τον δρόμο και θα  καταλήξει με δόσεις προσποιητής μελαγχολίας, ως μη πειστική φαλοκρατική φάρσα, διανθισμένη με σεξουαλικά υπονοούμενα για τις ώριμες και στερημένες γυναίκες που λυσσάνε για ερωτικά τρίγωνα, -και  τις κατανοητές για τις ταινίες του Άλεν – ακατανόητες εδώ, αναδρομές στα οπισθοδρομικά χαρακτηριστικά των ορθοδόξων Εβραίων της Αμερικής.

Ένας βιβλιοπώλης, ο Μάρεϊ( Άλεν), ετοιμάζεται  να βάλει λουκέτο στην επιχείρηση του με την απογοήτευση να τον κυριεύει ακόμα και στα λόγια του « Σπάνια βιβλία αγοράζουν οι σπάνιοι άνθρωποι» τον ακούμε να λέει. Την ίδια στιγμή ο νεαρότερος του φίλος ο καλοδιατηρημένος Φιοραβάντε( Τορτούρο), που είναι ανθοπώλης, δεν τα βγάζει πέρα και ψάχνει μια ακόμη δουλειά για να ενισχύσει το εισόδημά του.

Τότε ο Μάρεϊ ανακαλεί στη μνήμη του  συνομιλία μιας παντρεμένης δερματολόγου (που ερμηνεύει η Σάρον Στόουν), με την κολλητή της (Σοφία Βεργκάρα) για ένα ονειρεμένο τρίο που μέχρι τότε ήταν μόνο παιχνίδι της φαντασίας τους. Η συνέχεια είναι αυτή που φαντάζεστε. Η πλοκή κάπως περιπλέκεται, όταν τις ερωτικές υπηρεσίες του Φιοραβάντε θα τις αναζητήσει η εβραία χήρα Αβιγκάλ ( Βανέσα Παραντί), με τους δυο τους να έρχονται κοντά και στο σώμα και στη ψυχή.

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Τορτούρο είναι  από τους αγαπημένους ηθοποιούς του Μάρτιν Σκορτσέζε και των αδελφών Κοέν, αλλά ο ίδιος δηλώνει θαυμαστής του Γούντι Άλεν, μετά τη συνεργασία τους στο έργο «Η Χάνα και οι Αδελφές της».

Στον « Ερασιτέχνη Ζιγκολό» αντιστρέφονται οι ρόλοι, ο Άλεν παίζει, ο Τορτούρο σκηνοθετεί, ταυτόχρονα και πρωταγωνιστεί. Από το πρώτο πανοραμικό πλάνο της Νέας Υόρκης μέχρι και το τελευταίο, είναι ξεκάθαρο ότι ο σκηνοθέτης πειραματίζεται στην αισθητική της εικόνας και των τζαζ μουσικών του Άλεν,  σαν να του λέει » Θέλω να φτάσω κοντά στον “Νευρικό Εραστή” και στο “Μανχάταν”». Για να είμαστε ειλικρινείς, άλλο το θέλω κι άλλο το μπορώ. Το σενάριο του είναι πάνω στην άμμο φτιαγμένο,  η ιστορία στηρίζεται στο αρχαιότερο επάγγελμα  αλλά αυτό παρουσιάζεται άνευ ουσίας και περιεχομένου…ωσεί παρών.

Μετρημένες στα δάχτυλα οι φωτεινές σκηνοθετικές μικρό εμπνεύσεις, που δεν αλλάζουν την εικόνα, ενός μη διασκεδαστικού και πληκτικού έργου. Θα ξεχωρίζαμε την εντός πλάνου αυτοσχεδιαστική παρουσία του Γούντι Άλεν, που χαρίζει απλόχερα το γέλιο,  ως ιντελεκτουέλ νταβατζής. Σαρδόνιο χιούμορ, ευφυολογήματα  και αυτοσαρκασμός από τον 79άρη γκουρού του σινεμά, ακόμα και για τη δικαστική περιπέτεια του 1977, όταν κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση της 13χρόνης θετής του κόρης. Η Σάρον Στόουν σε ρόλο φαμ φατάλ, που της ταιριάζει γάντι, πρόθυμη ανά πάσα στιγμή να  υποκύψει στον πειρασμό της αρσενικής γοητείας, η κάμερα θα καταγράψει  -επί σκοπού- τα καλλίγραμμα της πόδια, με τέτοιο τρόπο που να παραπέμπει στο αλήστου μνήμης σταυροπόδι της από το «Βασικό Ένστικτο», σέξι κι εκθαμβωτική -ακόμα και στα 56 της – σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Ο “Ερασιτέχνης Ζιγκολό” από 3/7 στους κινηματογράφους σε διανομή Village

The post Ερασιτέχνης Ζιγκολό(Fading Gigolo) appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, 116΄, ΗΠΑ, 2014

Του Σεθ ΜακΦάρλαν

Με τους Σεθ ΜακΦάρλαν, Σαρλίζ Θερόν, Λίαμ Νίσον, Αμάντα Σέιφριντ, Τζοβάνι Ριμπίζι, Νιλ Πάτρικ Χάρις

Στην Αριζόνα του 1882, ο Άλμπερτ (Σεθ ΜακΦάρλαν), ένας δειλός αγρότης προβάτων, «θρηνεί» το χωρισμό του με την αγαπημένη του Λουίζ (Αμάντα Σέιφριντ), η οποία τα φτιάχνει με τον μουστακαλή μεγαλέμπορο της περιοχής, Φόι (Νιλ Πάτρικ Χάρις). Ο ερχομός στην πόλη της μυστηριώδους και γοητευτικής Άννας (Σαρλίζ Θερόν) η οποία είναι άσος στο πιστόλι, θα επιφέρει πολλές αλλαγές στη συντηρητική και υπερβίαιη κοινότητα. Η Άννα θα προσπαθήσει μέσα σε μια βδομάδα να διδάξει σκοποβολή στον Άλμπερτ, ο οποίος κάνει το λάθος να προκαλέσει σε μονομαχία θανάτου τον Φόι, όταν ο τελευταίος τού θίγει τον καουμπόικο κι αντρικό εγωισμό του…   

Κωμικός ολκής και ταυτόχρονα ασυμβίβαστος ανατροπέας παραδοσιακών στερεοτύπων και αξιών, ο γεννημένος πριν από 41 χρόνια στο Κονέκτικατ Σεθ ΜακΦάρλαν, καταπιάνεται με τα ιερά και όσια των αμερικανών. Έχοντας κερδίσει την εκτίμηση και το σεβασμό τόσο της κριτικής όσο και του κοινού με το «Ted» που έγινε τεράστια επιτυχία πριν από 2 καλοκαίρια στις ΗΠΑ με εισπράξεις που άγγιξαν τα 220 εκατομμύρια δολάρια, ο δημιουργός του καλτ animated sitcom «Family guy», μας ταξιδεύει στην (άγρια) κωμική πλευρά της… Άγριας Δύσης. Και πάλι ένας απροσάρμοστος είναι ο κεντρικός χαρακτήρας.

Στο «Ted» ο Μαρκ Γουόλμπεργκ ανέβαλε συνεχώς την ενηλικίωση του για χάρη της φιλίας του με τον αθυρόστομο και μόνιμα μαστουρωμένο λούτρινο αρκούδο του, ώσπου μια γυναίκα (έτσι δεν γίνεται συνήθως;) τον θέτει προ των ευθυνών της αλλαγής προς την ωριμότητα και της οριστικής εγκατάλειψης της παιδικότητας -ή μήπως αθωότητας;- του. Εδώ ο Άλμπερτ είναι ένας αντιήρωας γεννημένος σε λάθος χώρο και χρόνο. Ο αμούστακος και μη μου άπτου Άλμπερτ αδυνατεί να χωνέψει την ανεξέλεγκτη βία και το διαρκές φλερτ με το θάνατο των συντοπιτών του. Όπως λέει χαρακτηριστικά στους λίγους φίλους του «εδώ, οτιδήποτε μπορεί να σε σκοτώσει». Δια του λόγου το αληθές βλέπουμε καταστάσεις απύθμενου κωμικού κάλους όπου οι πάντες (ακόμη κι ο γιατρός ή ο παπάς) και τα πάντα – ένας τεράστιος πάγος, ανεξέλεγκτοι βίσωνες, ένα φωτογραφικό κλικ- μπορούν να σε «καθαρίσουν» στο άψε σβήσε. Η βαθιά φιλοσοφημένη και πεσιμιστική αντίληψη περί Δύσης του Άλμπερτ δεν μπορεί βέβαια να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη, όμως μια γυναίκα σαν την Άννα μπορεί να δημιουργήσει ρωγμές στην παγιωμένη κοσμοθεωρία του.

Όπως έγινε με την Μίλα Κούνις στο «Ted» έτσι κι εδώ, το γυναικείο πρότυπο είναι πιο ισχυρό, εγκεφαλικό και αποτελεσματικό σε σχέση με τους υπερφίαλους και πνιγμένους σε μια κουταλιά νερού άντρες. Ακόμη και στην ανδροκρατούμενη Δύση, οι γυναίκες κρατούν τα ηνία της δράσης αφήνοντας τους άντρες να πιστεύουν ότι εκείνοι κάνουν κουμάντο: είναι πιο γρήγορες στο πιστόλι, αντέχουν το πιοτό περισσότερο, απολαμβάνουν το σεξ (ο κακόμοιρος Ριμπίζι προσπαθεί μάταια να πείσει την αγαπημένη του να κάνουν σεξ πριν από το γάμο: εκείνη επικαλείται τους νόμους της χριστιανικής αρετής παρότι είναι πόρνη!), ξέρουν πραγματικά τι θέλουν.

Ο πολυπράγμων (σκηνοθέτης, σεναριογράφος, animator, παραγωγός, κωμικός έως παρουσιαστής στα Όσκαρ και… τραγουδιστής!) ΜακΦάρλαν έχει την οργιώδη φαντασία να κάνει σκόνη τα περισσότερα κλισέ του γουέστερν, είτε αυτοσαρκαζόμενος, είτε καταφεύγοντας σε προσφιλείς καφρίλες είτε σε σκατολογικές κωμικές σεκάνς που θα έκαναν ακόμη και τους Φαρέλι να χειροκροτήσουν ενθουσιωδώς. Το γέλιο είναι πετυχημένο, διασκεδαστικό και ασυγκράτητο σε κάποιες σκηνές, παρότι η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους του ΜακΦάρλαν δεν παρουσιάζει την σεναριακή συνέπεια και ευφυΐα της πρώτης του δημιουργίας. Όμως πετυχαίνει να διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την εξυπνάδα, την πρωτοτυπία και την ανατρεπτική ματιά της, πάνω σε ένα είδος που ενώ το αποδομεί με τον πιο ακραίο κωμικό τρόπο, την ίδια στιγμή το αγγίζει με ένα χάδι τρυφερό και σινεφιλικό μαζί.

” Χίλιοι Τρόποι να Πεθάνεις στην Αγρία Δύση” από 12/6 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Χίλιοι Τρόποι να Πεθάνεις στην Αγρία Δύση(A Million Ways to Die in the West) appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, 96’, ΗΠΑ 2014

Του Νίκολας Στόλερ

Με τους Ζακ Έφρον, Ρόουζ Μπερν, Σεθ Ρόγκεν, Ντέιβ Φράνκο

Ο Μακ (Σεθ Ρόγκεν) και η Κέλι (Ρόουζ Μπερν) μόλις έχουν αποκτήσει το πρώτο τους παιδί. Ως νέοι γονείς βλέπουν τα άγχη και τις δυσκολίες του μεγαλώματος ενός παιδιού να τους καταβάλλει αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό που… έρχεται. Φοιτητική αδελφότητα αγοριών που ξεχειλίζουν από τεστοστερόνη, νοικιάζουν το απέναντι σπίτι και επιδίδονται σε πάσης φύσης και ποικιλίας κραιπάλες. Οι γυμνασμένοι κοιλιακοί μύες του προέδρου (ο Ζακ Έφρον είναι απρόβλεπτα καλός ως… κακός) είναι το μικρότερο πρόβλημα για τους νέους γονείς και η μουσική στη διαπασών το μεγαλύτερο, ενώ εμβόλιμα παρεμβάλλονται ανεξέλεγκτα πάρτι με ονοματεπώνυμο («Robert de Niro party»), ποτάμια αλκοόλ, πυροτεχνήματα που κάνουν τη νύχτα μέρα και έντονες σκηνές βγαλμένες από τα πιο ακραία κεφάλαια του τρίπτυχου «sex, drugs and rock’n’roll». Φυσικά το ζευγάρι δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια και γρήγορα ανακαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του. Τα σατανικά, δόλια σχέδια τους θα έκαναν τον Βελζεβούλ να τους χρίσει άξιους προφήτες του στην αμερικανική Γη της Επαγγελίας.

Αναπάντεχα αστείο, διαολεμένα έξυπνο, τρομακτικά καταιγιστικό. Από την εποχή του «Τρελού θηριοτροφείου» και της ανεξέλεγκτης αυτοκαταστροφικής μανίας του μακαρίτη Τζον Μπελούσι μέχρι το πιο πρόσφατο «Project X» όπου το πάρτι 3 σπασίκλων του λυκείου μετατρέπεται σε πρώτη είδηση στο διαδίκτυο, το αμερικανικό σινεμά αγκαλιάζει συνήθως με θέρμη τέτοια… projects, αλλά σπανίως το τελικό αποτέλεσμα αξίζει τα λεφτά του. Στους «Ανυπόφορους γείτονες» όμως γίνεται κάτι θαυμάσιο. Είναι τόσο δυνατό το κωμικό ένστικτο όλων των ηθοποιών ώστε το φτιαγμένο στη σωστή θερμοκρασία σενάριο διαθέτει μερικές επικές στιγμές γέλιου που δεν αφήνουν τίποτα όρθια. Οι συνηθισμένοι θεατές στα καθιερωμένα 2-3 καλά αστεία αντίστοιγων κωμωδιών, θα εκπλαγούν ευχάριστα διαπιστώνοντας ότι το κωμικό κρεσέντο του Ρόγκεν και της παρέας του δεν πατάει φρένο πουθενά. Μπορεί ο ευτραφής ηθοποιός να το παρακάνει κάπως με τη δοκιμασμένη και πετυχημένη μανιέρα του (μην ξεχνάμε ότι ο ηθοποιός των «Με την πρώτη», «50/50» είναι επιπλέον και συνσεναριογράφος του θρυλικού πλέον «Superbad») αλλά τα κάστανα από τη φωτιά βγάζουν οι δύο υπεράνω υποψίας συμπρωταγωνιστές του. Η ντελικάτη Ρόουζ Μπερν δεν έχει πρόβλημα να τσαλακώσει μια και καλή το clean cut ίματζ της, ενώ ο απρόβλεπτος Ζακ Έφρον, μας αναγκάζει να επαναπροσεγγίσουμε την περίπτωση του.

Σε σκηνοθετικό επίπεδο ο Νίκολας Στόλερ προχωράει ένα βήμα παραπάνω από ότι στα επίσης σπαρταριστά και απενοχοποιημένα απολαυστικά δύο προηγούμενα φιλμ του «Forgetting Sarah Marshall» και «Σηκωτός στη συναυλία».  Οπτικά και λεκτικά γκαγκς σε απόλυτο συγχρωτισμό, ατάκες που γράφουν με τη μία, ανατροπές των κλισέ του είδους με τον πλέον ευρηματικό και θεαματικό συνάμα τρόπο. Σε ένα τόσο δύσκολο είδος όπως η κωμωδία οι σκηνές που θα θυμάστε με χαμόγελο από τους «Γείτονες» πιάνουν διψήφιο νούμερο. Εκείνο όμως το στοιχείο που κάνει πραγματικά ξεχωριστή την περίπτωση τους είναι η ουσία τους. Πριν και πάνω από όλα το φιλμ μιλάει για δύο κόσμους. Εκείνον που χάνεται με τον ερχομό ενός παιδιού στη ζωή των γονιών αλλά κι εκείνον που ξεκινά την ίδια ακριβώς στιγμή. Ο πρώτος, η νεότητα που μοιραία θα χαθεί κάποτε, συμβολίζεται με τα ακραία πάρτυ της αδελφότητας. Ο δεύτερος με την πάλη του ζευγαριού να διατηρήσει το νεανικό πνεύμα αμείωτο παρότι έχει άλλες δουλειές πλέον. Δύσκολα συναντιούνται αυτοί οι δύο ξένοι κόσμοι. Κι ακόμη πιο δύσκολα γίνονται καλοί γείτονες.

Οι “ Ανυπόφοροι Γείτονες” από 8/5 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Ανυπόφοροι Γείτονες(Neighbors) appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, Σάτιρα 94’ Ιταλία 2013, Γλώσσα Ιταλικά

του Ρομπέρτο Αντό

Με τους Τόνι Σερβίλο, Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι, Βαλέριο Μαστραντρέα

Ο εξαιρετικός ηθοποιός Τόνι Σερβίλο( Η Τέλεια Ομορφία) εδώ  σε έναν διπλό ρόλο. Ερμηνεύει τον  Ενρίκο Ολιβέρι αρχηγό ενός ιταλικού κόμματος της κεντροαριστεράς που το βράδυ των εκλογών θα δει το ποσοστό του στο 17%, μακριά από την επιθυμητή εξουσία. Η μελαγχολία τον κυριεύει και αποφασίζει να κάνει ένα διάλειμμα από την πολιτική του σταδιοδρομία, αλλά και από την προσωπική του ζωή.

Με τη βοήθεια του συνεργάτη του, ο  Ενρίκο θα φύγει για το Παρίσι για να βρει μια παλιά του αγάπη, την Ντανιέλ. Η ιστορία του έργου θα λάβει σουρεαλιστικά χαρακτηριστικά  όταν θα ζητηθεί η βοήθεια του τυφλού φιλόσοφου δίδυμου του αδερφού, του Τζιοβάνι, που είναι μια  πνευματική ιδιοφυία, αλλά με κατάθλιψη και ψυχική ανισορροπία. Του ζητείται να τον αντικαταστήσει όσο καιρό θα απουσιάζει ο Ενρίκο από τη Ρώμη.

Ο Τζιοβάνι παίζει με ζήλο το ρόλο του, παρεκκλίνοντας από την τακτική του αδερφού του. Προσφέρει στην πολιτική ζωή της χώρας την ανθρωπιά που της έλειπε και ξαφνικά οι δημοσκοπήσεις φέρνουν χαμόγελα. Οι κάμερες τον αγαπούν και συναντά πρωτοφανείς εκδηλώσεις θαυμασμού σε κάθε του δημόσια και ιδιωτική παρουσία από τους ψηφοφόρους.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Ιταλός θεατρικός σκηνοθέτης Ρομπέρτο Αντό όσες φορές έχει επιχειρήσει να μεταπηδήσει από το θέατρο στο κινηματογραφικό πλατό, το έπραξε επιτυχημένα, ίσως αυτός να είναι ο λόγος που κάποια από τα ιερά τέρατα της 7ής τέχνης όπως ο Κόπολα και ο Φελίνι, τον επέλεξαν για συνεργάτη τους.

Τώρα το θέμα του μυθιστορήματος του « Ο Άδειος Θρόνος» ( που μετέφερε στη μεγάλη οθόνη με τίτλο “Ζήτω η Ελευθερία”)είναι πιο καυτό από ποτέ. Η άσκηση της πολιτικής στο προσκήνιο, η έννοια του ηγέτη, η διακωμώδηση του δόλου για την κατάκτηση της εξουσίας,  οι κανόνες ηθικής και ανηθικότητας, δημιουργούν έναν εξόχως επιτυχημένο παραλληλισμό, με τον τρόπο που ασκείται η πολιτική στην Ιταλία, στην Ελλάδα και γενικότερα στον σύγχρονο κόσμο.

Διεισδύει με διορατικότητα στις συνέπειες που υφίσταται ένα πρόσωπο που διαθέτει  καλοσύνη και αθωότητα, έρμαιο της κομματικής αρένας και της κοινής γνώμης, που βρίσκονται όλοι έτοιμοι πραγματικά να τον κατασπαράξουν.

Από την άλλη, είδαμε μια ντεμοντέ ιδεαλιστική προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο έφτιαξε τα χαρακτηριστικά του δίδυμου αδερφού, που παρέπεμπαν σε ένα πρόσωπο που αναμιγνύεται με τα κοινά, ερχόμενο από κάποια περίοδο του παρελθόντος. Δείχνει τον κόσμο να παρασύρεται με ευκολία από την αστική κουλτούρα ενός εκκεντρικού λαοπλάνου, κλείνοντάς μας με σαρκασμό το μάτι για το ξεπερασμένο επικοινωνιακό παιχνίδι των πολιτικών αλλά και τις σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, που συμφωνεί με την απάνθρωπη -για μερικούς- οικονομία της αγοράς.

Πέρα για πέρα εύστοχος ο συνειρμός της λανθάνουσας ταυτότητας με τις λανθασμένες τακτικές των ανθρώπων που κατέχουν την εξουσία.

Η σάτιρα που θυμίζει παλιό ιταλικό σινεμά και οι αποχρώσεις καυστικού χιούμορ συνδέονται κάποιες φορές επιτυχημένα και κάποιες όχι με τη λογοτεχνία του Θερβάντες, όπως αυτή η ατάκα που αναφέρεται στον Δον Κιχώτη«Σε έναν κόσμο παράλογο..τι είναι τρέλα»;, μπρεχτικές αναφορές για την τέχνη και την πολιτική, και βεβαία πανταχού παρών ο Σικελιανός συμπολίτης του σκηνοθέτη, ο Λουίτζι Πιραντέλλο, με αναφορές για τα παιχνίδια ρόλων και την εξαπάτηση του εαυτού μας.

Στα πλην του έργου, ο  αφηγηματικός ρυθμός, ο οποίος είναι  σε αρκετά σημεία προβλέψιμος και μονότονος, ο οποίος ευθύνεται για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν κάποιες «μεγάλες» σκηνές, εκτός ίσως από έναν χορό με την Άνγκελα Μέρκελ.

” Ζήτω η Ελευθερία” από 3/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Δαναός

The post Ζήτω η Ελευθερία(Viva la Libertà) appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, 96′ Μ. Βρετανία 2014

του Πασκάλ Σομέιγ

Με τους Πιρς Μπρόσναν, Τόνι Κολέτ, Άαρον Πολ, Ίμοτζεν Πόουτς

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς , τέσσερις άγνωστοι μεταξύ τους θα βρεθούν στην οροφή ενός Λονδρέζικου ουρανοξύστη, στο παρά ένα πριν θέσουν τέρμα στη ζωή τους. Ένας ξεπεσμένος τηλεστάρ τον οποίο ερμηνεύει ο Πιρς Μπρόσναν μια διαζευγμένη μητέρα με ένα παιδί με κινητικά προβλήματα, ένας αποτυχημένος ροκάς και μια ευκατάστατη μανιοκαταθλιπτική, η Τζες. Θα συμφωνήσουν να αναβάλουν την αυτοκτονία μέχρι την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Οι συναντήσεις τους, οι εκδρομές τους, οι μικρές χαρές της ζωής, θα είναι το κίνητρο για να μην πάρει ποτέ σάρκα και οστά η αρχική τους απόφαση.

Το σενάριο βασίζεται  στο μυθιστόρημα του Νίκ Χορνμπυ.

Το δαιδαλώδες ζήτημα των αυτοκτονιών στη σύγχρονη εποχή  μέσα από τέσσερις διαφορετικές ιστορίες απελπισμένων ανθρώπων που βιώνουν την οδύνη και  οδηγούνται την ίδια μέρα, στο ίδιο σημείο θανάτου. Κανείς δεν πρόκειται να το πράξει γιατί ο σκηνοθέτης Πασκάλ Σομέιγ θα θυμηθεί έναν φελινικό τίτλο, ότι η « Ζωή είναι Ωραία». Μέχρι εκεί φτάνουν τα κοινά σημεία του Σόγιερ με τον Φελίνι. Η ταινία από την αρχή μέχρι και το τέλος δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστον να πείσει για το ψυχικό υπόβαθρο των υποτιθέμενων απεγνωσμένων ηρώων, στερείται συναισθηματικών στιγμών, κι ως κωμωδία που είναι στερείται επίσης και μαύρου χιούμορ.

Η πρώτη σκηνή με όλους τους χαρακτήρες να εμφανίζονται πάνω σε μια στέγη, έτοιμοι να πέσουν στο κενό(αλλά τελικά δεν πέφτει κανείς), και όσα ακολουθούν, κάνουν και τον περιστασιακό θεατή να μπορεί να προβλέψει βήμα-βήμα σχεδόν όλα τα κομμάτια του υποτιθέμενου πάζλ. Το δεδομένο αυτό μειώνει αισθητά τις  ανιδιοτελείς προθέσεις του Γάλλου σκηνοθέτη που προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τους παράξενους ρυθμούς της βρετανικής κωμωδίας, αλλά ούτε οι ατάκες ήταν ιδιαίτερα σπιρτόζικες ούτε ο σαρκασμός και η ειρωνεία είχαν κάτι κοινό με τις κωμωδίες καταστάσεων του Ρίτσαρντ Κέρτις (Τέσσερις Γάμοι και Μία Κηδεία).

Η ανομοιογενής αλλά έμπειρη κινηματογραφική τετράδα κατάφερε ως ένα βαθμό να διασωθεί από το όλο εγχείρημα και αυτό γίνεται αντιληπτό στο τελευταίο μισάωρο που η ταινία με τις ηθικολογίες της , μακρήγορη αδικαιολόγητα.

Το ” Πέντε Δευτερόλεπτα Στο Κενό” από 27/3 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Πέντε Δευτερόλεπτα Στο Κενό(A Long Way Down) appeared first on screeneye.gr.