Άλλη μια ιστορία ενηλικίωσης με επίκεντρο τη φιλία, τον νεανικό έρωτα, τις ενοχλήσεις από τον οικογενειακό και σχολικό περίγυρο μέσα όμως από ένα επιπλέον πρίσμα, αυτό της διπλής διαφορετικότητας: στην ερωτική αίσθηση και στη μη αίσθηση οπτικών ερεθισμάτων
Διαβάστε Περισσότερα...
Η ερωτική ιστορία είναι ατελής και πρόδηλα μη πειστική, αλλά η ταινία μαγνητίζει με τον φόβο και τον τρόμο που προκαλεί η απειλητική φυσιογνωμία του Πάμπλο Εσκομπάρ. Μορφή της, ο αγνώριστος Μπενίτσιο Ντελ Τόρο, σε ρόλο που του ταιριάζει γάντι
Διαβάστε Περισσότερα...
Ύμνος για την δημιουργικότητα και για το παράφορο-τυφλωμένο πάθος προς την 7η τέχνη μέσα από τη διαδρομή μιας επιτυχημένης ηθοποιού, σε φιλμ που παραπέμπει στην «Περσόνα» του Μπέργκμαν, και στην « Ταυτότητα μιας Γυναίκας», του Αντονιόνι, από τον φιλόσοφο και σκηνοθέτη Ολιβιέ Ασαγιάς. Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών 2014
Διαβάστε Περισσότερα...
Ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δυο νεαρά παιδιά, στη Γαλλία του 2013, διαδραματιζόμενη έξω από τον μικρόκοσμο της νεολαίας, σε στρατόπεδο εκπαίδευσης και ακραίων δοκιμασιών επιβίωσης
Διαβάστε Περισσότερα...
O γεννημένος το 1989 στο Κεμπέκ, Ξαβιέ Ντολάν, έχοντας καταφέρει να παράξει τέσσερις ταινίες μεγάλου μήκους, έχοντας συλλέξει δεκάδες βραβεία και επαίνους-χαρακτηριζόμενος ως παιδί θαύμα- συνεχίζει με την πέμπτη του( Mommy), να εξερευνά -λιγότερο από το παρελθόν- την εφηβική κρίση σεξουαλικής ταυτότητας και –περισσότερο- να ιχνηλατεί, τους αλληλοσυνδεόμενους πόλους αγάπης και μίσους, ανατροφοδοτούμενος κάθε φορά-όπως και τώρα- από την προβληματική σχέση, με τη μητέρα του, την Ζενεβιέβ
Διαβάστε Περισσότερα...
Το έργο, λαμβάνει χώρα στην «Αράγια», μια χερσόνησο στην βορειοανατολική Βενεζουέλα, όπου για 450 χρόνια από την ανακάλυψή της από τους Ισπανούς, οι άνθρωποι μάζευαν αλάτι σε μεγάλες στοίβες με μορφή πυραμίδας. Ένα κάστρο του 17ου αιώνα, απομεινάρι εναντίον των πειρατών θυμίζει τις εποχές που το αλάτι ήταν «λευκό χρυσάφι». Παρακολουθούμε τους κατοίκους στην περιοχή αυτή όπου η κάθε μέρα είναι μια συνεχή μάχη επιβίωσης με γνώμονα το αλάτι και τα ψάρια
Διαβάστε Περισσότερα...
Οφείλουμε να υποκλιθούμε στην οξύτητα του πνεύματος, ενός τόσο δραστήριου δημιουργού του φανταστικού σινεμά, σε αυτή την προχωρημένη του ηλικία, να χρησιμοποιεί αυτοβιογραφικές αναφορές και να επιτυγχάνει να αγγίξει μια σειρά από θέματα ρατσισμός, βία , οιδιπόδειο σύμπλεγμα χρησιμοποιώντας την τεχνική του θεάτρου του παραλόγου
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο Ξαβιέ Μποβουά εμπνέεται από το θάνατο του Τσάρλι Τσάπλιν και την αληθινή ιστορία της κλοπής του τάφου του, από δύο μικροαπατεώνες . Το κινηματογραφικό του περιβάλλον θυμίζει την αισθητική του Φιλανδού Άκι Καουρισμάκι μόνο που η ταινία του Γάλλου, δείχνει στο δρόμο της, να χάνει το όραμα της…η ερμηνεία του Μπενουά Πελβούρντε ξεχωρίζει
Διαβάστε Περισσότερα...
Έχοντας για οδηγό την ελληνική παροιμία ” η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο” ο Χανς Πέτερ Μόλαντ παίρνει μια τετριμμένη ιστορία συμμοριών, οικογενειακής τραγωδίας, ρεβάνς και αυτοδικίας, με φόντο τις χιονισμένες εκτάσεις της νορβηγικής γης και τη συνθέτει σε ένα μακάβριο, γκροτέσκο φιλμ του παραλόγου. Πιθανόν οι αδελφοί Κοέν και ο Ταραντίνο να επευφημούσαν τον Νορβηγό μιμητή τους, αλλά δεν μπορούν από μας να διαφύγουν, αυτά τα υπαρκτά στο φιλμ στερεότυπα και κλισέ
Διαβάστε Περισσότερα...
Είναι το είδος της ταινίας που κινείται εντός των ορίων μιας καθιερωμένης αμερικάνικης δραμεντί. Ωστόσο,καθ’ όλη τη διάρκεια της εμφανίζονται σποραδικές εσωτερικές ζυμώσεις που ακτινοβολούν, φανερώνοντας την οδύνη του διάσημου καλλιτέχνη να επιτύχει τη ψυχική του λύτρωση. Ο Άλ Πατσίνο ερμηνεύει μια πλευρά της δικιάς του ζωής, έχει το ελεύθερο να αυτοσχεδιάσει, η παρουσία του μπορεί να θεωρηθεί υπεροπτική, είναι και γοητευτική
Διαβάστε Περισσότερα...