Η ταινία έχει δυνατή αρχή, συνδυάζει χιούμορ-κοινωνικό σχόλιο, από την άλλη ο ακραίος της μελοδραματισμός, οι μη ρεαλιστικές καταστάσεις που πλασάρονται ως ρεαλιστικές, δείχνουν πως ο Κούτρας ενώ είχε όλα τα φόντα για να κάνει ένα έργο πραγματικά μεγάλο, στην πορεία ο ίδιος το καταδίκασε
Διαβάστε Περισσότερα...
Ηθικές και οικονομικές εξαγορές, δοσοληψίες, κρατική ασυδοσία, νόμοι που υλοποιούνται κατά το δοκούν, πιέζουν ασφυκτικά τους πρωταγωνιστές ,που θα υποστούν ψυχολογική βία κι αυτοί με τη σειρά τους θα ανταποδώσουν, με μια σκηνοθετική οπτική που φλερτάρει με την ηρωοποίηση τους
Διαβάστε Περισσότερα...
Το μεγάλο ατού είναι το σασπένς που κρατάει γερά στα 2/3 της ταινίας. Όμως οι πολλές ανατροπές στο τέλος το παρακάνουν μεταβάλλοντας την αρχική ξύπνια ιδέα σε απλό εξυπνασκίστικο πυροτέχνημα. Είναι προφανές ότι ο Φίντσερ θέλει να σαρκάσει το οικοδόμημα που λέγεται γάμος
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο Καρανικόλας επιλέγει μια θέση αποστασιοποίησης, από την οποία παρατηρεί και διεισδύει στην καθημερινότητα των ηρώων του, εξετάζει και με τον τρόπο του σχολιάζει μια κοινωνική πραγματικότητα. Επιτυγχάνει εν τέλει να προβληματίσει και όχι τόσο να συγκινήσει, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με τα όρια που θέτουν οι άνθρωποι, την αδυναμία τους να παραδεχτούν την ύπαρξή τους και κατ’ επέκταση να τα ξεπεράσουν….
Διαβάστε Περισσότερα...
Το « Μεγαλώνοντας» αποτελεί μια μεγάλη στιγμή της 7ης τέχνης.Ο Λινκλέιτερ, βαθύς γνώστης του κινηματογραφικού μέσου και της Αμερικανικής κουλτούρας, με ιώβιο υπομονή-όπως απαιτούσε το εγχείρημα- φώτισε ρεαλιστικά και επιτυχημένα, μερικά σημεία της ανθρώπινης πορείας και του κύκλου της ζωής
Διαβάστε Περισσότερα...
Ξεκινάει σαν ένα χαλαρό, προβλέψιμο, καλοκαιρινό και νοσταλγικό road movie που μοιάζει να έχει φτιαχτεί για τη ψυχαγωγία του θεατή. Καταλήγει όμως αναπάντεχα σε μια ευφυέστατη, γλυκόπικρη, πολυεπίπεδη και πολιτικοποιημένη ιστορική αλληγορία που θα σας κλέψει την καρδιά…
Διαβάστε Περισσότερα...
Ίντριγκα, συνωμοσία, κυνισμός, άνθρωποι που αναζητούν τα συναισθήματά τους μέσα από τους καπνούς των τσιγάρων και της οσμής της αλκοόλης. Ο Λε Καρέ, εισχωρεί στο μυαλό ενός κατατονικού κατασκόπου και να διερευνήσει τα κίνητρα που τον παρακινούν στη δράση, υπηρετούν λειτουργικά τόσο ο Άντονι Κόρμπιν όσο και ο Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν, σε ένα από τα κύκνεια άσματά του
Διαβάστε Περισσότερα...
Στα αφοπλιστικά, συγκινητικά γράμματα που ανταλλάσουν οι δύο μοναχικές ψυχές,αφουγκραζόμαστε τη δική τους λαχτάρα κάθε φορά που διαβάζουν τις πρώτες γραμμές.Πικρό, μελαγχολικό το χιούμορ στο υπέροχο σκηνοθετικό ντεμπούτο ενός ταλαντούχου ινδού σκηνοθέτη που φέρνει στο νου το στιλιστικό σύμπαν του Γουόν Καρ Γουάι και την αφοπλιστική λεπτότητα του Σατιαζίτ Ρέι
Διαβάστε Περισσότερα...
Οριακά γοητευτική, τούτη εδώ η ταινία του Γούντι Άλεν, ξεκινά σαν αποτύπωση της ζωής της upper class στη Γαλλική Ριβιέρα για να καταλήξει σε μια γλυκανάλατη κομεντί με πινελιές από τον «Πυγμαλίωνα» και αναφορές που εκτείνονται στο μπουρλέσκ…προσεγμένο σάουντρακ , λουσμένη στο φυσικά φως φωτογραφία,ευφάνταστη ενδυματολογική προσέγγιση, διάλογοι που ξεχειλίζουν από ειρωνεία
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο Λικ Μπεσόν στην ταινία αυτή ήθελε να τα κάνει όλα, όπως θέλει και την Λούσι να φτάσει στο 100% εγκεφαλικής διεργασίας. Κάποιες φορές, ο σκηνοθέτης κλείνει το μάτι στους σινεφίλ. Όπως η χρήση του μοντάζ στις αρχές της ταινίας, με παράλληλη δράση, λειτουργώντας μεταφορικά και συνδέοντας τη Λούσι με την έννοια θύτη-θύματος…Ως εδώ όμως είναι η σχέση του Μπεσόν με το σινεμά του δημιουργού…
Διαβάστε Περισσότερα...