Δυο 16χρόνα παιδιά, χτυπημένα από δύο διαφορετικά είδη καρκίνου, θα γνωριστούν και σφόδρα θα ερωτευτούν, σε μια αποτελεσματική κινηματογραφική αποτύπωση και του διανθισμένου με χιούμορ ρομάντζου τους… και της εξελισσόμενης κοινής τους τραγωδίας.Αυτή η προκλητική κι ερεθιστική φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου, είναι πανταχού παρούσα στο φιλμ -μακάβριο – είναι όμως από τα πιο φωτεινά του σημεία
Διαβάστε Περισσότερα...
Εκεί που έπρεπε το ακατέργαστο ερωτικό πάθος η απληστία για εξουσία και χρήμα να βάλουν φωτιά στην οθόνη, ο Χοσέιν Αμίνι επέλεξε να προβεί σε μια ανούσια και ρουτινιάρικη καταγραφή των πεπραγμένων.Η αδυναμία του να αρθρώσει μια στρωτή έστω αφήγηση, ώστε να «ανοίξει» τον κατάλληλο δρόμο στους δυνατούς χαρακτήρες είναι το μεγαλύτερο μείον του φιλμ
Διαβάστε Περισσότερα...
Στην τρίτη τους μόλις ταινία, οι Τζόελ και Ίθαν Κοέν μεγαλουργούν με ένα θεσπέσιο και επιβλητικό έργο, που βρίσκεται σίγουρα στη δεκάδα των κορυφαίων γκαγκστερικών φιλμ όλων των εποχών. Διαθέτει όλα τα συστατικά υλικά του αρχετυπικού νουάρ: αντρική φιλία, προδοσία, δίψα για εξουσία, απληστία, μοιραία γυναίκα, υποκρισία. Τα γκροτέσκα ξεσπάσματα βίας των πρωταγωνιστών μεταβάλλονται σε μελέτη για τη βία και τη ψυχοπαθογένεια της
Διαβάστε Περισσότερα...
Πρωτόλειο έργο του Γάλλου Λεό Καράξ, σε μια σύνθεση ρευμάτων και ταινιών που τον σημάδεψαν, όπως το νουάρ, η πρωτοπορία του Γκοντάρ κι ο σουρεαλισμός του Μπουνιουέλ. Η διανοουμενίστικη υψηλή αισθητική και κάποια περιττά πλάνα, δημιουργούν σύγχυση, το εγχείρημα όμως παραμένει εντυπωσιακό. Δεύτερος μεγάλος ρόλος για τις Ζιλιέτ Μπινός- Ζίλι Ντέλμπι. Άξιο μνείας και το soundtrack με μουσικές Ντέιβιντ Μπάουι
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο Σεντρίκ Κλαπίς κλείνει την τριλογία του, εξακολουθώντας να ανιχνεύει τις δημιουργικές οσμώσεις που πηγάζουν από το ανακάτεμα φίλων, φύλων και πόλεων. Με την ίδια φινέτσα και σε ένα στιλ που παραπέμπει σε γαλλική γραφή. Η ατυχία του είναι ότι έχει προηγηθεί χρονικά ης τριλογία του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ οπότε οι συγκρίσεις… είναι αναπόφευκτες
Διαβάστε Περισσότερα...
Ο σκηνοθέτης του ” Ted” έχει την οργιώδη φαντασία να κάνει σκόνη τα περισσότερα κλισέ του γουέστερν, καταφεύγοντας σε προσφιλείς καφρίλες. Βλέπουμε καταστάσεις απύθμενου κωμικού κάλους όπου οι πάντες (ακόμη κι ο γιατρός ή ο παπάς) μπορούν να σε «καθαρίσουν» στο άψε σβήσε
Διαβάστε Περισσότερα...
Κοινωνική κριτική στη σύγχρονη Αμερική. Έργο σκόπιμα υποτονικό, με ποιητικό τόνο, με περιορισμένους διαλόγους , με ατμοσφαιρικά κοντινά πλάνα, αλλά και με μια εμφανή σεναριακή νευρικότητα, καθώς από τη μέση κι έπειτα, εγκαταλείπει τη μελέτη των παγιδευμένων ηρώων και ακολουθεί συμβατική κατεύθυνση. Μειλίχιος, άδολος αλλά δυναμικός, ο αγνώριστός από τον «Οδηγό Διαπλοκής» Κρίστιαν Μπέιλ
Διαβάστε Περισσότερα...
Οι φανς της υψηλής ραπτικής θα ενθουσιαστούν με τη μόδα που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στην ταινία. Ταυτόχρονα ο σκηνοθέτης εστιάζει στη σκοτεινή και αχαλίνωτη πλευρά του δημιουργού, με την ερμηνεία του Πιερ Νινέ να είναι καθηλωτική. Το έργο δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την παγίδα της σκανδαλοθηρικής αποτύπωσηςτης άγριας δεκαετίας του ’70 και δεν φωτίζει επαρκώς το ταλέντο και τη διορατικότητα του Λοράν
Διαβάστε Περισσότερα...
13η και φαρμακερή για τον Ατόμ Εγκογιάν. Η ιστορία του λοξοκοιτάζει σε μια σκοτεινή υπόθεση δολοφονίας τριών παιδιών, στο Μέμφις, που συντάραξε την Αμερική. Η ταινία δεν είναι τόσο απογοητευτική όσο προβάλλεται από τους επικριτές της, ..μέσα από την κινηματογραφική θολούρα του Εγκογιάν εμφανίζονται τα ταμπού των μικρών και μεγάλων κοινωνιών
Διαβάστε Περισσότερα...
H ταινία του Νταγκ Λάιμαν-για το είδος της- είναι κάτι παραπάνω από ευπρεπής. Διαθέτει σφιχτοδεμένο ρυθμό, πλούσιο θέαμα και είναι αν μη τι άλλο καλογυρισμένη. Η σχετική πρωτοτυπία της πλοκής αποτελεί το βασικό μοχλό διατήρησης του σασπένς σε υψηλά επίπεδα. Ο Κρουζ παλεύει να χτίσει το πολύπλευρο alter ego του, ειδική μνεία αξίζει η βρετανίδα Έμιλι Μπλαντ
Διαβάστε Περισσότερα...