Dallas Buyers Club
Ο Μακόναχι είναι στο μεγαλύτερο μέρος του φιλμ αγνώριστα αδυνατισμένος κι ερμηνευτικά εντυπωσιακός. Αλλά κι η ερμηνεία του Τζάρεντ Λέτο ως τρανσέξουαλ ίσως μετράει περισσότερο
Διαβάστε Περισσότερα...Ο Μακόναχι είναι στο μεγαλύτερο μέρος του φιλμ αγνώριστα αδυνατισμένος κι ερμηνευτικά εντυπωσιακός. Αλλά κι η ερμηνεία του Τζάρεντ Λέτο ως τρανσέξουαλ ίσως μετράει περισσότερο
Διαβάστε Περισσότερα...Τα άψογα καδραρισμένα πλάνα δεν αμφισβητούνται, η εμμονή του Ζβιαγκίντσεφ με τα στοιχεία της φύσης -όπως τα είδαμε στο τελευταίο βουβό δίλεπτο- ήταν αναμενόμενα, θα προτιμούσαμε να μην είχε το έργο σκαμπανεβάσματα, αλλά έναν σταθερό και κλιμακούμενο ρυθμό, όπως για παράδειγμα στην πρόσφατη ταινία του « Έλενα» , κι αν αυτό συνέβαινε, με το φινάλε που μας επιφύλασσε, θα μιλάγαμε για μια απόλυτα εξαιρετική ταινία. Υποψήφιο έργο για ξενόγλωσσο Όσκαρ
Διαβάστε Περισσότερα...Θα μπορούσε να προσδώσει στο φιλμ σκηνική δράση για να τονώσει το ενδιαφέρον του κοινού, μα δεν το έπραξε
Διαβάστε Περισσότερα...Πέρα από τη μελαγχολία και τη ρομαντική ατμόσφαιρα, η ταινία ξεχωρίζει για την έκπληκτη κι αθώα ματιά της στο δώρο αυτό που λέγεται ζωή. Η διορατική κι ενίοτε σατιρική ματιά του Τζονζ δεν δέχεται αμφισβήτηση
Διαβάστε Περισσότερα...Το σκηνικό το καθορίζει η παράνοια, η εξαπάτηση, η προδοσία, και οι τοπικές αντιλήψεις. Όλοι οι άβγαλτοι ήρωες υποπίπτουν σε λάθη,ως αποτέλεσμα της ψυχολογικής βίας ένθεν κακείθεν(Ισραηλινών-Παλαιστινίων)
Διαβάστε Περισσότερα...Η αντρική φιλία, ένα ερωτικό τρίγωνο σε νουάρ αποχρώσεις, είναι μερικά μόνο από τα θέματα του φιλμ.Το αρνητικό είναι πως ο Πάντζης την παραφορτώνει με χαρακτήρες και αρχετυπικές συμπεριφορές
Διαβάστε Περισσότερα...Μια ταινία που ξεκινάει αλλιώς κι εξελίσσεται σε… κάτι άλλο εντελώς άνευρο και χωρίς καμιά σημαντική προσθήκη στην ιστορική έρευνα για τον Μαντέλα
Διαβάστε Περισσότερα...Η ταινία θέλει να είναι ένα οδοιπορικό αυτογνωσίας αλλά καταλήγει σε μια κουραστική κι αφόρητη εκδρομή. Οι 3 πρωταγωνιστές δεν έχουν τη σπιρτάδα, τη χημεία, ούτε καν την όρεξη να δώσουν ζωντάνια στους πράγματι καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες τους κι αυτό φυσικά δεν είναι αποκλειστική τους ευθύνη.
Διαβάστε Περισσότερα...Ο Πέιν με τον τρόπο που κινηματογραφεί,με τη μαυρόασπρη φωτογραφία να κυριαρχεί από την αρχή μέχρι το τέλος,αναδεικνύει ότι από τη μια η ζωή προχωρά, κι από την άλλη κάποιοι μένουν στάσιμοι-μιζεροι με την κατάσταση αυτή να μην μπορεί να εξηγηθεί από τους ίδιους
Διαβάστε Περισσότερα...Το μήνυμα« Όση αξία δίνουμε στον ατομικισμό τόσο μεγαλύτερη δυστυχία θα μας περιβάλλει».Η Ψύκου ενσωματώνει ενδιαφέρουσες επιστημονικές αναφορές με χαλαρό-κωμικό στυλ μέσα στη τραγικότητα του πρωταγωνιστή
Διαβάστε Περισσότερα...