14
ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
2018
screeneye.gr
No Comments 8 Views

Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος

Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος ΕΞΩΤ ΠΟΣΤΕΡ-1

Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος ΠΟΣΤΕΡ

Κοινωνική δραματική, 149’, Ελλάδα – Κύπρος – Βουλγαρία 2013

Του Ανδρέα Πάντζη

Με τους Χάρη Αμπράζη, Γιώργο Χωραφά, Σίλβια Πέτκοβα, Κώστα Δημητρίου, Αντρέας Καρράς

Ο Ευαγόρας (Χάρης Αμπράζης) βγαίνει από τη «στενή» ύστερα από 5 χρόνια. Είχε συλληφθεί και καταδικαστεί ως παραχαράκτης δολαρίων όταν ήταν τριάντα χρονών κι ενώ μπροστά του διαγραφόταν ένα λαμπρό μέλλον. Η αφοσίωση του όμως στη φιλία και η επιλογή του να μην προδώσει τον κολλητό του Μιλέν (για τρίτη φορά συνεργάζονται ο σκηνοθέτης με τον Γιώργο Χωραφά), είχε ως αποτέλεσμα τη θυσία της δικής του ζωής. Η σχέση με τη φιλενάδα του τερματίστηκε άδοξα και κάτω από βαριές σκιές -η μητέρα του ισχυρίζεται πως εκείνη τον κατέδωσε-, δουλειά της προκοπής δεν μπορεί πλέον να βρει και μένει μόνο η οικονομική  (κι όχι μόνο) ενίσχυση από ένα θείο του (Κώστας Δημητρίου), ιδιοκτήτη καμπαρέ με ρωσίδες κυρίως χορεύτριες στη Λευκωσία, για να ξεδίνει που και που.

Ο Ευαγόρας (έτσι αποκαλούνται όλοι οι πρωταγωνιστές στις ταινίες του Πάντζη) θα ξαναβρεί το χαμένο νόημα στη ζωή του μόνο όταν λύσει τους γρίφους του παρελθόντος που τον οδήγησαν στο σημερινό τέλμα. Η συνάντηση όμως που θα σηματοδοτήσει την αποκάλυψη όλων των μυστικών αργεί χαρακτηριστικά. Ο Ευαγόρας περιμένει κάποιο σημείο ζωής από τον Μιλέν αλλά εκείνος έχει χαθεί από προσώπου γης. Αποφασίζει τότε να τον αναζητήσει στη Βουλγαρία, όπου γνωρίζει και ερωτεύεται την Ντίτα (Σίλβια Πέτκοβα) αγνοώντας ότι στο ταξίδι του τον «συνοδεύει» η Interpol…

Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος 1

Από τους σημαντικότερους σύγχρονους κινηματογραφιστές της Κύπρου, ο Ανδρέας Πάντζης («Ο βιασμός της Αφροδίτης», «Η σφαγή του κόκορα», «Το τάμα» κ.α.) επέλεξε ένα σύγχρονο κοινωνικό δράμα για να θίξει διαχρονικά ζητήματα και αξίες. Η αντρική φιλία, η προδοσία, ο αληθινός έρωτας, η μοναξιά, η διαφθορά, το έγκλημα, ένα ερωτικό τρίγωνο σε νουάρ αποχρώσεις, είναι μερικά μόνο από τα θέματα του φιλμ, με το οποίο ασχολήθηκε 8 χρόνια ο Πάντζης. Το πρότζεκτ έχει φιλόδοξο χαρακτήρα. Για 2μιση ώρες παρακολουθούμε μια σύγχρονη οδύσσεια με σαφείς πολιτικές αναγωγές (ο Ευαγόρας είναι πρόσφυγας από την Γιαλούσα με πατέρα αγνοούμενο) και εύθραυστες ψυχολογικές ισορροπίες που κρέμονται από μια κλωστή.

Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος 2

Το αρνητικό με την ταινία είναι πως ο Πάντζης την παραφορτώνει με χαρακτήρες (κάποιοι είναι μονοδιάστατοι) και αρχετυπικές συμπεριφορές που στην πλειοψηφία τους δείχνουν προβλέψιμες, όπως η ελάχιστα πειστική ιστορία του αστυνομικού της Ιντερπόλ με την Ντίτα. Ύστερα από το πρώτο μισό που κυλάει σχετικά γρήγορα, αβίαστα (με πολλά πάντως σημεία της πλοκής να είναι αχρείαστα) και με ελάχιστο μαύρο χιούμορ, το φιλμ μοιάζει να χάνει σταδιακά το ενδιαφέρον του. Ο πρωτοεμφανιζόμενος έλληνας ηθοποιός Χάρης Αμπράζης που μιλάει μια χαρά τα κυπριακά, διαθέτει την άνεση και τη φυσικότητα που απαιτεί ο ρόλος του. Τις εντυπώσεις κερδίζει και η Σίλβια Πέτκοβα (το πρόσωπο που ξεχωρίζει από το καστ) στο ρόλο της μοιραίας Ντίτα.

Αντίθετα ο Γιώργος Χωραφάς βρίσκεται εκτός φόρμας με μια ερμηνεία που κρίνεται υπερβολική και αδέξια. Στις τεχνικές της λεπτομέρειες η ταινία που γυρίστηκε στην Κύπρο και την Βουλγαρία, σε φιλμ 16mm, αποζημιώνει την τελειομανία του Πάντζη, ο οποίος μάλιστα κάνει cameo εμφάνιση σε μια σκηνή που ο Ευαγόρας επιχειρεί να επικοινωνήσει με τον Μιλέν!

“Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος” από 6/2 στους κινηματογράφους

About the author:
Has 57 Articles

Γεννήθηκε στη Νίκαια και μεγάλωσε στον Πειραιά. Το μικρόβιο του σινεμά το κόλλησε στο ΣΙΝΕΑΚ τη μόνη πλέον αίθουσα της πόλης- κάποτε είχε 10. Βρίσκει το αμερικανικό σινεμά ασυναγώνιστο τεχνικά, το ευρωπαϊκό συγκινητικά ουμανιστικό και το ασιατικό από άλλο πλανήτη- δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Αγαπάει την Ανδαλουσία και το Παρίσι, ενώ θα μπορούσε να ζει μόνιμα σε ένα αεροδρόμιο όπως ο Τομ Χανκς στο «Terminal». Η λαχτάρα του για σινεμά είναι ακόρεστη. Όπως είπε κι ο αγαπημένος του Αντονιόνι «κάνουμε ταινίες για να γίνουμε πιο υπέροχοι». Εκείνος αρκείται στο να «βλέπουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ταινίες: αν έτσι γίνουμε πιο υπέροχοι, ακόμη καλύτερα». Από το 1995 εργάζεται ανελλιπώς ως κριτικός κινηματογράφου.

RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας screeneyefilm@gmail.com Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων cine-events@screeneye.net
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top