22
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
2024
screeneye.gr
No Comments 33 Views

Άνοιξε η αυλαία του 57ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ανταπόκριση από την τελετή έναρξης και κριτική ” Πατερσον”

dsc01269

dsc01269

Ανταπόκριση-Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Η τελετή έναρξης του 57ού Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης δεν ήταν όπως τις προηγούμενες έξι χρονιές, μα ούτε και πολύ διαφορετική.  Η νέα ομάδα, από τα χέρια της οποίας διευθύνεται  από φέτος το Φεστιβάλ, προσπάθησε αφενός να διατηρήσει το σεμνό προφίλ που καθιέρωσε ο Δημήτρης Εϊπίδης και αφετέρου, να δώσει ένα τόνο στο θεσμό πιο γκλάμουρ, επιστρατεύοντας για αυτό το ρόλο, τα άτομα που το λέει η ψυχή τους, που έχουν το όνομα, έχουν και το χάρισμα.

Με ένα  μικρού μήκους ταινιάκι-εν πτήσει-, του νεαρού και υποσχόμενου σκηνοθέτη Γιάννη Κορρέ, άνοιξε η αυλαία του φεστιβάλ, στο κατάμεστο Ολύμπιον. Σε πρώτο πλάνο οι Στέλιος-Μάινας-Θέμις Μπαζάκα και σε διακριτικό ρόλο, ο Διευθυντής της διοργάνωσης Ορέστης Ανδρεαδάκης,  κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά κατά την ολιγόλεπτη τοποθέτησή του, στο ρόλο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε ένα κινηματογραφικό τοπίο, διαρκώς μεταβαλλόμενο.  Οι Στέλιος Μάινας-Θέμις Μπαζάκα,  ήταν και οι παρουσιαστές της εκδήλωσης. Προτού ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας  Απόστολος Τζιζικώστας αναφερθεί στα χρήματα από το νέο ΈΣΠΑ(1.400.000 ευρώ), ενισχύοντας για δύο χρόνια το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και πριν ο  Υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς κηρύξει την έναρξη της δεκαήμερης γιορτής, προβλήθηκαν τρία ευρηματικά σποτάκια, δημιουργήματα του σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλου(Suntan). Είναι εμπνευσμένα από τις ταινίες, Βασικό Ένστικτο, Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ και Pulp Fiction.

Θετική εντύπωση άφησε και παρατεταμένο χειροκρότημα απέσπασε, η νέα Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η γαλλίδα Ελίζ Ζαλαντό, εκφωνώντας τη δίλεπτη  ομιλία της,  στα ελληνικά, με ποιητική διάθεση, συμπλέοντας με την ταινία που άνοιξε την αυλαία, το « Πάτερσον», του Τζιμ Τζάρμους.

Ο αγαπημένος στο ελληνικό κοινό και προσφάτως φιλοξενούμενος του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ( το 2013 για το έργο « Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί»), εμφανίστηκε στην οθόνη,  σε  μαγνητοσκοπημένο χαιρετισμό.

dsc01277

Το έργο έλαβε από το Φεστιβάλ Καννών διθυραμβικές  κριτικές, εμείς δεν πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα, είναι αξιόλογη ταινία, έχει γοητεία, αλλά κάπως είναι υπερεκτιμημένη. Αναγνωρίζουμε  πως είναι προσεγμένη τεχνικά μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και με τη φινέτσα του υποτονικού και διαρκώς σκεπτόμενου Άνταμ Ντράιβερ να είναι η κινητήριος  δύναμη της ιστορίας, χωρίς να παραγνωρίζουμε τους πέριξ αυτού ρόλους. Ο Τζιμ Τζάρμους κατασκευάζει την πλοκή, με τρόπο που θυμίζει το δικό το « Μια Νύχτα στον Κόσμο» του 1991, μόνο που τώρα, δεν μιλάμε για πέντε διαφορετικά αυτοκίνητα, ιστορίες μιας νύχτας, αλλά μιας ολόκληρης εβδομάδας.

Paterson-7-e1462715015835-620x348

Πάτερσον είναι περιοχή του Νιού Τζερσεϊ, όπως και το όνομα που δίνει ο σκηνοθέτης στον ήρωα του.

Ποιος είναι άραγε αυτός ο Πάτερσον; Ένας νεαρός και σε όλα του τυπικός. Ξυπνάει πολύ πρωί, φιλάει την αγαπημένη του σύντροφο, που ακόμα κοιμάται και ξεκινάει για τη δουλειά. Είναι οδηγός αστικού λεωφορείου. Καθώς διανύει καθημερινώς δεκάδες χιλιόμετρα, παρατηρεί τους επιβάτες, ταυτόχρονα επεξεργάζεται  λέξεις , που αργότερα γίνονται ποιήματα, τα οποία  γράφει σε ένα τετράδιο. Από τη μάρκα των σπίρτων, μέχρι αυτά που μαθαίναμε στο δημοτικό για το ύψος, το πλάτος και το βάθος. Βγάζει βόλτα το σκύλο του και τα βράδια πίνει ένα ποτήρι μπίρα, σε συνοικιακό μπαρ, μαθαίνοντας από τον ιδιοκτήτη του, τη μουσική ιστορία της πόλης. Αυτή η συνήθεια επαναλαμβάνεται.

Ο Τζάρμους ήδη από το αριστουργηματικό « Broken Flowers»( δηλαδή εδώ και μια δεκαετία περίπου), άφησε τις μη παραδοσιακές τεχνικές αφήγησης του παρελθόντος, με εξαίρεση το «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί».

Εδώ η πλοκή ρέει σαν νεράκι, ακόμα και όταν η ταινία παίζεται rewind, στα διαρκώς επαναλαμβανόμενα επεισόδια, από τη Δευτέρα μέχρι και το Σάββατο, εμφανιζόμενα ως γκεστ, κάποια νέα πρόσωπα, που διαταράσσουν τη ρουτίνα του Πάτερσον.

Αξίζει να τονιστεί η τελική άποψη του Τζάρμους και το βασικό συμπέρασμα του Πάτερσον ” η τέχνη, είναι μια εσωτερική διαδικασία αλλά και ανάγκη, δεν χρειάζεται να λάβει δημοσιότητα, να γίνει επάγγελμα”. Η ταινία είναι από τον Τζάρμους αφιερωμένη στους κρυφούς(μυστικούς) καλλιτέχνες κάθε λογής.

Τι ήθελε από την άλλη, να εξυψώσει στον υπέρτατο βαθμό το κεντρικό του πρόσωπο και με έμμεσο αλλά ξεκάθαρο τρόπο να υποβαθμίσει το έτερον του ήμισυ; Ήταν ενοχλητική η διάκριση φύλου, παρουσιάζοντας την προσωπικότητα του Πάτερσον, τέλεια, αλάνθαστη, πλήρης και της συντρόφου του ατελής,  ικανή μόνο να πλάθει κέικ. Ο Τζάρμους έχασε το μέτρο και θα έχουν χίλια δίκια οι φεμινίστριες και όχι μόνο, αν ξεσηκωθούν.

RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας screeneyefilm@gmail.com Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων cine-events@screeneye.net
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top