14
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
2019
screeneye.gr
No Comments 23 Views

Οι Ταινίες της Εβδομάδας από την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου στους Κινηματογράφους

movies in cinemas
 Επιμέλεια-Κριτικές: Ιάκωβος Γωγάκης

1. Οδύσσεια

odisseiasmall

Βιογραφική περιπέτεια, 122′, Γαλλία  2016
Πρωτότυπος Tίτλος:L’odyssée
Γλώσσα:  Γαλλικά Διανομή: Rosebud 21
Του Ζερόμ Σαλ
Mε τους Λαμπέρ Γουίλσον, Πιερ Νινέ, Όντρεϊ Τοτού, Λοράν Λουκά

ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ

Θαλασσινά ταξίδια, ο μαγικός κόσμος του βυθού και των εξερευνήσεων στη βιογραφική ταινία για τον τρομερό Ζακ Κουστώ, σε μία τίμια κινηματογραφική μεταφορά της ζωής του διάσημου θαλασσοπόρου, η οποία ήταν  εξολοκλήρου αφιερωμένη στις κάθε λογής υδρόβιες εξερευνήσεις. Ο Κουστώ γεύτηκε τη απόλυτη δόξα, την επαγγελματική αναγνώριση, αλλά  αναμετρήθηκε  με τα προσωπικά του πάθη, τις εξωσυζυγικές του « αμαρτίες» και με τους δαίμονες του  γιου του, που βρισκόταν πάντοτε  στη σκιά του πατέρα του , παρατημένος για χρόνια σε ένα οικοτροφείο. Ο σκηνοθέτης Ζερόλ Σαλ δημιουργεί ένα δυναμικό πορτρέτο του 78 παγκοσμίως γνωστού εξερευνητή, στηριζόμενος στην ερμηνεία του Λαμπέρ Γουίλσον, τη γυναίκα του  και συνοδοιπόρο του -και στα ταξίδια- υποδύεται η αγνώριστη Ζιλιέτ Μπινός και το γιο του, τον Φαμπιέν, το νέο μεγάλο αστέρι του γαλλικού σινεμά ο Πιερ Νινέ.

Μαγική η κινηματογράφηση και οι υποβρύχιες λήψεις, οι σκηνές με καρχαρίες και φάλαινες, όπως και το  τελευταίο ταξίδι προς τη « γη του πυρός», με το πλοίο ,σήμα κατατεθέν, το  « Καλυψώ». Χρειάστηκαν αρκετά εκατομμύρια για να ολοκληρωθεί η  ταινία, που δεν πήγαν σίγουρα χαμένα.

2. Creepy

creepy

Θρίλερ μυστηρίου, 130′, Ιαπωνία 2016

Πρωτότυπος Τίτλος:Kurîpî: Itsuwari no rinjin

Γλώσσα: Ιαπωνικά Διανομή: Odeon

Του Κιγιόσι Κουροσάβα

Με τους   Χιντετόσι Νισιγίμα, Γιούκο Τακεούσι

ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο πρώην ιδιωτικός ντετέκτιβ, Τακακούρα, δέχεται τηλεφώνημα από έναν παλιό του συνάδελφο που του ζητά να εξετάσει την άλυτη υπόθεση μίας αγνοούμενης οικογένειας, που συνέβη έξι χρόνια πριν. Παράλληλα, ο Τακακούρα μετακομίζει σε νέο σπίτι μαζί με τη γυναίκα του. Ο καινούριος τους γείτονας, Νισίνο, έχει μία άρρωστη γυναίκα και μία νεαρή κόρη. Μία μέρα, η κόρη, Μίο, λέει στον Τακακούρα πως αυτός ο άνδρας δεν είναι ο πατέρας της, αλλά κάποιος άγνωστος.

Το μεταπολεμικό ιαπωνικό σινεμά-όπως  γενικά ολόκληρο το ασιατικό-, έχει μακρά παράδοση στις αλληγορικές αναπαραστάσεις καταστάσεων, διερευνώντας τις διάφορες ιστορικές περιόδους από τον 19ο αιώνα μέχρι τη σημερινή κρίση ταυτότητας, αποδεχτεί από το σύνολο σχεδόν των ιαπώνων κινηματογραφιστών. Αυτή η κρίση ταυτότητας( η πόλη φάντασμα ,το περιβάλλον, το καλό και το κακό), είτε αποτυπώνεται μοναδικά σε συμβολική μορφή από τον μετρ του animation Μιγιαζάκι( ας θυμηθούμε το « Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων» είτε  από τις ταινίες με γκάγκστερ και ζόμπι του Τακάσι Μίικε. Νεότεροι ιάπωνες σκηνοθέτες προσπαθούν να μιμηθούν αυτόν το μη ευθύ τρόπο αποτύπωσης της πραγματικότητας και ο Κιγιόσι Κουροσάβα, ανήκει σε αυτή την κατηγορία, με επιρροές και από το κορεατικό σινεμά και από το αμερικανικό.

Το « Creepy» είναι μία ταινία που σε γενικές γραμμές  θυμίζει Ντέιβιντ Φίντσερ ( Seven), ξεφεύγοντας όμως προς το δρόμο και τον  κόσμο του απόλυτου παραλογισμού.

Πιστεύουμε πως τα κίνητρά του νεαρού Κουροσάβα δεν είναι αθώα. Χρησιμοποιεί εκ του πονηρού κώδικές που αγαπάει το φεστιβαλικό κοινό και απλοποιημένους συμβολισμούς με πολλή βία. Να δώσουμε ένα παράδειγμα; Ο serial-killer ήρωας της ταινίας, βάζει άλλους να πυροβολούν και να σκοτώνουν= φυλάω τα νώτα μου, δεν αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεων μου, σκύλος που γαβγίζει δε δαγκώνει. Επιλέγει επίσης ένα αδόκιμο τρόπο να παρουσιάσει τις οικογενειακές αυτό-καταστροφικές τάσεις.

Δεν χρειάζεται τόση φρικαλεότητα κύριε Κουροσάβα, για να περάσει αυτή η θέση. Η απόκοσμη ατμόσφαιρα, μέσα στους κλειστούς χώρους(ελάχιστες είναι οι εξωτερικές παρεμβολές ιδίως στο τέλος) διατηρούν για μία ώρα περίπου στα ύψη το σασπένς, το οποίο απότομα χάνεται από τις ουκ-ολίγες απίστευτες εξωπραγματικές καταστάσεις που το μετατρέπουν σε καλτ, θέλοντας ο σκηνοθέτης να αφήσει τη σφραγίδα που τον καθιέρωσε. Αλλά το καλτ δεν έρχεται με φυσικό τρόπο αλλά γίνεται κάπως επιτηδευμένα. Όπως και στην προηγούμενή του ταινία Ταξίδι στην Άλλη Όχθη, όπου έκανε 10 κλεισίματα χωρίς να ρίχνει τίτλους τέλους, εδώ τα 10 είναι μόνο 5.

1.

3. Η Άφιξη

arrivalsmall

Δράμα μυστηρίου,επιστημονική φαντασία, 116′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Tίτλος: Arrival
Γλώσσα : Αγγλικά, Ρωσικά, Μανδαρινικά. Διανομή: Σπέντζος
Του    Ντενί Βιλνέβ
Mε τους  Έιμι Άνταμς,  Τζέρεμι Ρενέρ, Φόρεστ Γουίτακερ,Μάικλ Στούλμπαργκ

ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ

Αν καμιά φορά αυτοί οι εξωγήινοι πατήσουν πραγματικά το πόδι τους στη γη, τι θα γίνει άραγε;  Μήπως να ρωτήσουμε τον Ρίντλεϊ Σκοτ, τον Τζέιμς Κάμερον , τον Σπίλμπεργκ, δεν μπορεί κάτι θα ξέρουν παραπάνω. Μπα, εγώ προτιμώ τους εξειδικευμένους εξωγηινοεξολοθρευτές Γουέσλι Σνάιπς, Σβάρτσενέγκερ . Σε χρόνο ντε τε θα τους κάνουν με τα κρεμμυδάκια. « Παιδιά παιδιά, μη φτάσουμε στα άκρα, υπάρχει και άλλος τρόπος, αναίμακτος», παρεμβαίνει στη συζήτηση μας , ένας μουσάτος-κοντοκουρεμένος γκριζομάλλης …και μας δίνει διέξοδο στο αδιέξοδο. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος; Πιάστε τους στο κουβεντολόι.  »How do you do. Do you speak english;». Και εμείς μένουμε κάγκελο και τον ρωτάμε. Και αν δεν ξέρουν αγγλικά; Να τους μάθετε. Ξεκινήστε από τα απλά. «I am a human», « my name is Louise»,  « my name is Ian». Κερδίστε την εμπιστοσύνη τους, γίνεται με τους εξωγήινους φιλαράκια, και θα την κάνουν μετά… με ελαφρά πηδηματάκια. Δεν είμαστε ούτε πολεμοχαρείς κινέζοι, ούτε ρώσοι. Εδώ στην Αμερική έχουμε ελευθερία, ισότητα, δημοκρατία. Παιδιά, διάλογος με τους εξωγήινους, διάλογος.

Πετάει και ένα «ειρήνη υμίν» και φεύγει… ο Ντενί Βιλνέβ. Ναι, αυτή είναι η ταινία που πάει να σαρώσει στα όσκαρ.

Ένα μεγαλεπήβολο έπος επιστημονικής φαντασίας, προσπάθησε να δημιουργήσει ο καναδός Ντενί Βιλνέβ πιστεύοντας, πως μετά από σχεδόν 20 χρόνια κινηματογραφικής διαδρομής, ήρθε η οσκαρική του ώρα. Ακολούθησε την πεπατημένη, των τριών προαναφερθέντων σκηνοθετών και άλλων πολλών ( πχ Ρόμπερτ Γουάιζ, Χάουαρντ Χοκς), οι οποίοι εμπνεύστηκαν διάφορες ιστορίες από την άγνωστη, ακαθόριστη συμπεριφορά και τη μυστηριώδη μορφή των «ιπτάμενων αντικειμένων». Οι εξωγήινοι θα γίνονταν φίλοι του ανθρώπου ή εχθροί του; Το αιώνιο αναπάντητο ερώτημα απασχολεί και τον Βιλνέβ, σε μια ταινία που θα επιθυμούσε να περάσει και έναν κόσμιο σαρκασμό για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται κινηματογραφικά αυτό το θέμα( Arrival λεγόταν και μια ταινία με παρόμοια θεματική του 1996), αλλά διακαώς αυτό που θα επιθυμούσε, είναι ουσιαστικά, η ταινία να λειτουργήσει μεταφορικά, σαν παραβολή πάνω στις διαπροσωπικές σχέσεις και στην πολιτική, για το πως θα μπορούσαν να λύνονται οι διαφορές, να υπάρχει αρμονία και ισορροπία.

Ίσως πάμε κόντρα στο ρεύμα, μα πιστεύουμε πως απέτυχε.

Η ταινία ακολουθεί μια έμπειρη γλωσσολόγο, τη Λουίζ, χωρισμένη με παιδί. Της δίνεται μια σημαντική εργασία από τον στρατό: να επικοινωνήσει με ένα εξωγήινο σκάφος( το οποίο βρίσκεται σε αμερικανικό έδαφος), για να διαλευκάνει το λόγο άφιξής τους στη Γη. Ο κόσμος βρίσκεται σε πανικό. Ρωσία και Κίνα ετοιμάζονται να του επιτεθούν αλλά η κυβέρνηση των Η.Π.Α εμπιστεύεται τον συνταγματάρχη Γουέμπερ και τον συνεργάτη του, τον εργένη Ιάν. Η Λουίζ μαζί με τον Ιάν αναλαμβάνουν να επικοινωνήσουν με τις δύο εξωγήινες μορφές, ονομάζοντάς τες Άμποτ και Κοστέλο. Πριν τους κάνουν την κρίσιμη ερώτηση « Ποιος είναι ο λόγος άφιξης σας στη γη», προσπαθούν να τους μάθουν Αγγλικά και οι εξωγήινοι απαντούν με έναν ιδιόμορφο τρόπο επικοινωνίας, σε μορφή σαν το στεφάνι. Η Λουίζ αρχίζει ταυτόχρονα να ανακαλεί μνήμες από το παρελθόν της.

Η « Άφιξη» ξεκινάει, όπως περίπου το « Δέντρο της Ζωής» του Τέρενς Μάλικ» και τελειώνει με ένα παρόμοιο τρόπο, εξίσου αδόκιμο. Γρήγορη εναλλαγή των εικόνων, μία γυναίκα, ένα παιδί, η φιγούρα ενός άντρα και η θάλασσα. Η αρχική εντύπωση ότι θα δούμε μια ταινία, όπου στο παρασκήνιο θα αναδύονται υπαρξιακές ανησυχίες, χάνεται. Ουσιαστικά κάτι τέτοιο επιθυμεί ο Βιλνέβ, δεν λειτουργεί αποτελεσματικά, μένει στο πρώτο επίπεδο ανάγνωσης, μιας ιστορίας εξωγήινων, με πολλές ευκολίες, από τους τετριμμένους διαλόγους, μέχρι ακόμα τη μη φυσική θλίψη των ηρώων της. Μια ταινία που δεν οδηγεί πουθενά.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε, πως την ατμόσφαιρα μέσα στο σκάφος, τη χειρίζεται επιτυχημένα. Το κάθε καρέ του είναι προσεγμένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.  Ο θεατής αδημονεί να δει, εάν η κατάσταση ισορροπίας « υπόγειου τρόμου» ανάμεσα στους μεσολαβητές και στους εξωγήινους, θα ξεφύγει και θα πάρει κάποια άλλη τροπή. Σε αυτά είναι καλός, όμως ό,τι έχει να κάνει με σκιαγράφηση χαρακτήρων και τις παράλληλες προσωπικές διαδρομές, είναι νευρικός, και φαίνεται με τον τρόπο που το backround story της ηρωίδας του, το εξουδετερώνει πλήρως. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο στο τέλος, παίζοντας το γνωστό παιχνίδι αλήθειας, ονείρου και φαντασίας. Τον Φόρεστ Γουίτακερ τον έχουμε βαρεθεί να τον βλέπουμε στους ίδιους ρόλους και με την ίδια συμπεριφορά. Ο Τζέρεμι Ρενέρ , περνάει απαρατήρητος, αλλά βεβαίως η Έιμι Άνταμς είναι ηθοποιός κλάσης, ευρείας κινηματογραφικής και θεατρικής παιδείας, το αποδεικνύει και τώρα.

4.Αμερικανικό ειδύλλιο

pastoralsmall

Δράμα, Έγκλημα, 108′, Η.Π.Α 2016

Πρωτότυπος Τίτλος: American Pastoral
Γλώσσα: Αγγλικά Διανομή: Tanweer
Του Γιούαν ΜακΓκρέγκορ

Με τους Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Τζένιφερ Κόνελι, Ντακότα Φάνινγκ, Ούζο Αντούμπα

ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ

Σε περίοπτη θέση στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων βρίσκονται τα μυθιστορήματα του Φίλιπ Ροθ, ενός  από τους πιο πολυδιαβασμένους αμερικανούς συγγραφείς. Οι ιστορίες του, διακρίνονται από μια γραφή  αυτοβιογραφική, ενδελεχή-περιγραφική, δημιουργώντας ένα πολύπλευρο πορτρέτο των ηρώων του.  Όπως και στην « Αγανάκτηση», που είδαμε πρόσφατα και κινηματογραφικά, έτσι και εδώ στο « Αμερικανικό Ειδύλλιο», ο Ροθ αναφέρεται σε μια άλλη εποχή, όπου οι προσωπικές τραγωδίες αναμειγνύονται με το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Καλοδουλεμένοι αντρικοί χαρακτήρες εν μέσω προσωπικών διλημμάτων και νεαρές γυναίκες που επαναστατούν στην σεμνότυφη οικογενειοκρατία, ενώ η υπερδύναμη ξεκινάει πολέμους στην Κορέα ή στο Βιετνάμ. Αυτή η  περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η αλληγορία του αμερικανικού ονείρου  δεν αποτυπώνεται με ευκρίνεια, με αποτέλεσμα και οι σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν το πολύ δύσκολο κινηματογραφικό εγχείρημα να τα βρουν σκούρα, όπως τώρα ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, ο ο οποίος επιλέγει στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ένα μικρό μέρος από τις 530 σελίδες του βιβλίου( εκδόσεις Πόλις), το οικειοποιείται και μένει στην επιφάνεια των πραγμάτων, σε μια ταινία που δεν έχει κάτι να δώσει, ούτε στο κοινό που δεν διάβασε Φίλιπ Ροθ.

Η έναρξη και η λήξη θυμίζουν κάπως τον« Τιτανικό», με δύο άντρες να βρίσκονται στο σήμερα και ο ένας να διηγείται στον άλλον το προσωπικό δράμα του  αδερφού του. Flashback στο παρελθόν και στο τέλος ξανά πάλι στο παρόν.

Ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ κρατάει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, υποδυόμενο τον αποκαλούμενο « Σουηδό», έναν εβραίο παίκτη του μπάσκετ στα φοιτητικά του χρόνια, που ερωτεύεται τη Μις Νιου Τζέρσει( την ερμηνεύει η Τζένιφερ Κόνελι), ζουν μια άνετη ζωή  σε ένα αγρόκτημα. Θα κάνουν και ένα μωρό τη Μέρι, ξανθιά και όμορφη, αλλά θα εμφανίσει από τα παιδικά της χρόνια ένα μόνιμο τραύλισμα. Η θεραπεύτρια της,  αποδίδει το τραύλισμα σε ψυχολογικό παράγοντα, με τον πατέρα της, να αρνείται αυτή την εξήγηση.

Η Μέρι θαυμάζει τον πατέρα της, νιώθοντας και κάποιου είδους έλξη. Με τα χρόνια η Μέρι γίνεται αγρίμι, επαναστατεί και συμμετέχει σε ακτιβιστικές ομάδες κατά των φυλετικών διακρίσεων και του πολέμου στο Βιετνάμ. Κατηγορείται για το θάνατο ενός ταχυδρόμου και εξαφανίζεται για χρόνια. Η ζωή του ζεύγους συνθλίβεται από την απουσία της μοναχοκόρης τους. Ο «Σουηδός», γίνεται εριστικός και εμμονικός, μέχρι να τη βρει, δημιουργούνται και τα πρώτα προβλήματα στο γάμο του.

Δεν έχουμε καταλάβει τι ήθελε να τονίσει ο ΜακΓκρέγκορ με το έργο αυτό. Αν ήθελε να δείξει τις συντηρητικές επιλογές της οικογένειας, ωθώντας τη Μέρι μακριά, ο σκηνοθέτης το αναιρεί, γιατί ακριβώς αυτή η οικογένεια όπως παρουσιάζεται έχει προοδευτικά χαρακτηριστικά. Επίσης οι επιλογές της Μέρι, φανερώνουν μια κατάσταση παγίδευσης και μύησης από τρίτους, σε ένα τρόπο ζωής δήθεν οικολογικό, εν τέλει της έκαναν πλύση εγκεφάλου. Αυτό συνέβαινε με τα κινήματα τη δεκαετία του ’60;

Αν η Μέρι ήταν ερωτευμένη με τον πατέρα της, όπως υπονοείται σε μια σκηνή μερικών δευτερολέπτων, ε τότε αυτό το γαργαλιστικό στοιχείο, έμεινε ανεκμετάλλευτο, δείχνοντας ο ΜακΓκρέγκορ έλλειψη δεξιοτήτων. Θα μπορούσε να το δουλέψει περισσότερο. Από τις ερμηνείες η κόρη, την οποία ερμηνεύει η Ντακότα Φάνινγκ, ήταν το πρόσωπο που ξεχωρίσαμε μία ακόμη φορά.

5.Οι Eξομολογήσεις

exomologiseis

Θρίλερ, δράμα, 103′, Ιταλία 2016

Πρωτότυπος Τίτλος: Le confessioni
Γλώσσα: Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά Διανομή: Δαναός
Του Ρομπέρτο Αντό

Με τους  Τόνι Σερβίλο, Κόνι Νίλσεν, Ντανιέλ Οτέιγ, Πιερφρανσίσκο Φαβίνο, Λάμπερτ Γουίλσον

ΠΛΟΚΗ

Μια συνάντηση των G8 πραγματοποιείται σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στη γερμανική ακτή. Οι πιο ισχυροί του κόσμου συζητούν για να θεσπίσουν σημαντικές διατάξεις που θα επηρεάσουν βαθιά την παγκόσμια οικονομία. Ένας από τους επισκέπτες είναι ένα μυστηριώδης Ιταλός μοναχός, που προσκλήθηκε από τον Daniel Roche, τον διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Θέλει να εξομολογηθεί κάτι στον μοναχό εκείνο το βράδυ, μυστικά. Το επόμενο πρωί, ο Roche βρίσκεται νεκρός.

Κυκλοφορεί επίσης η Χριστουγεννιάτικη κωμωδία  Office Christmas Party και η ελληνική ταινία του Κώστα Ζάππα “Αγάπη, Αγάπη, Αγάπη”
RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας screeneyefilm@gmail.com Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων cine-events@screeneye.net
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top